ماه: دسامبر 2025

امارت اسلامی افغانستان و انحراف منهجی در تحویل مسلمان به کفار اشغالگر خارجی و مرتدین محلی

به قلم: محمد اسامه

در پیوند به بازداشت یک مسلمان مجاهد ومهاجر تبعه ی ترکیه توسط نیرو‌های ویژه حکومت سکولار و مرتد ترکیه در پاکستان با این ادعا و اتهام  که وی از عناصر داعش بوده است دیروز مولوی ذبیح‌الله مجاهد سخن‌گوی امارت اسلامی افغانستان گفت در نتیجه اطلاعات امارت اسلامی این عضو گروه داعش بازداشت شده است.

صرف‌نظر از درستی یا نادرستی این اتهام، مسئلهٔ اساسی، حکم شرعیِ تحویل یک مسلمان به نظام‌های کفری و ارتدادی است؛ موضوعی که در فقه اسلام پاسخ روشنی دارد.

در شریعت اسلام، رسیدگی به جرایم و اختلافات میان مسلمانان حتی اگر فرد منحرف، اهل بدعت یا صاحب منهج فاسد باشد—وظیفهٔ خود امت اسلامی است، نه حکومت‌های کفری و ارتدادی سکولار.

الله جل جلاله می فرماید: وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا (نساء/۱۴۱)  خداوند هرگز برای کافران بر مؤمنان راه سلطه قرار نداده است.

سپردن یک مسلمان به دستگاه‌های قضایی و امنیتی کفار سکولار و مرتد، به‌معنای ایجاد سلطه برای آنان بر اهل ایمان است و از این جهت حرام و مردود می‌باشد و انحراف فکری یک مسلمان، مجوز تحویل آن به کفاراصلی و مرتدین محلی نیست.

اختلاف ما با داعش یا هر گروه دیگر، اختلافی فکری و فقهی است؛ به‌ویژه در مسئلهٔ تکفیر و برداشت‌های منسوب به محمد بن عبدالوهاب نجدی. اما این انحراف‌ها، هیچ‌گاه مجوز تحویل مسلمان به دشمنان دین نبوده و نیست.

اسلام برای برخورد با گروه‌های منحرف، راه‌حل درون‌امت دارد، نه واگذاری آنان به دولت‌های سکولار و طاغوتی.

سیرهٔ امیرالمؤمنین علی رضی‌الله‌عنه در برخورد با خوارج بهترین نمونه برای زمان معاصر است که عده یا با برچسب خوارج به مسلمین مخالف خود حمله می برند در حالی که اینها از خوارج بری هستند همچنانکه گرگ از خوردن یوسف علیه اسلام.

حتی اگر به فرض محال این فاراد و گروهها خوارج اصلی هم باشند برای فهم صحیح این مسئله، باید به رفتار امیرالمؤمنین علی رضی‌الله‌عنه مراجعه کرد، نه روایت‌های تحریف‌شدهٔ امروزی.

آن حضرت دربارهٔ خوارج فرمود: «من الکفر فرّوا» یعنی آنان از کفر گریخته‌اند.

و نیز فرمود: «لا نكفّرهم، ولا نمنعهم حقهم، ولا نبدأهم بقتال» یعنی آنان را تکفیر نمی‌کنیم، حقوقشان را قطع نمی‌کنیم و آغازگر جنگ با آنان نیستیم.

حتی پس از جنگ نهروان نیز فرمود: «برادران ما بودند که بر ما بغی کردند.»

اگر خوارج از اسلام خارج شده بودند:

• چرا علی رضی‌الله‌عنه آنان را برادر خواند؟

• چرا اموالشان را غنیمت نگرفت؟

• چرا زنانشان را اسیر نکرد؟

• و چرا بعد از  شکست دادن دنبال شان نرفت و تعقیب شان نکرد؟

امروز متأسفانه برخی خطبا و مدعیان علم، احادیث خوارج را به‌گونه‌ای نقل می‌کنند که هر مخالفی را کافر جلوه دهند و راه ظلم و سرکوب را باز کنند. در حالی که جمهور علمای اهل‌سنت تصریح کرده‌اند: خوارج مسلمان بدعت‌گذارند، اما کافر نیستند. و برخورد با آنان باید: اصلاحی، قضایی و در چارچوب امت اسلامی باشد، نه در دادگاه‌های کفار اصلی یا مرتدین سکولار محلی.

تحویل مسلمان به حکومت‌های کافر اصلی و مرتد محلی نه انحراف را درمان می‌کند، نه امت را حفظ می‌نماید، بلکه تنها دشمنان اسلام را جسورتر می‌سازد.

آیا عبرت تحویل دکتر عافیه صدیقی توسط حکومت ارتدادی پاکستان به آمریکا کافی نیست؟ آیا ندیدیم که عمر سوم بنیانگذار ا.ا.افغانستان در مورد تحویل بن لادن تقبله الله به آمریکا و آل سعود چه واکنشی نشان داد؟

پس ما نه مدافع داعش هستیم و نه منکر انحرافات آن؛اما می‌گوییم راه اسلام، راه عدالت است، نه راه تسلیم مسلمان به دشمن. هر مسیری جز این، نه سیرهٔ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وسلم است، نه راه خلفای راشدین، و نه به عزت امت اسلامی می‌انجامد.

د مسلمان د طاغوتي نظامونو ته د سپارلو فقهي او تاریخي نقد، د امیرالمؤمنین علي رضي‌الله‌عنه له سیرت څخه تر نننیو انحرافونو پورې

وروستیو کې داسې خبرونه خپاره شوي چې ګواکې د دارالاسلام افغانستان استخباراتو د ترکیې یو تبعه نیولی او د هغه سکولر دولت ته یې سپارلی، په دې ادعا چې نوموړی د داعش له عناصرو څخه و.

د دې تور د رښتیا یا ناسم والي تر څنګ، اساسي مسئله دا ده چې: یو مسلمان د کفري او غیر اسلامي نظامونو ته سپارل په شریعت کې څه حکم لري؟ دا هغه پوښتنه ده چې فقه اسلام پرې روښانه ځواب لري.

روښانه شرعي اصل

په اسلامي شریعت کې، د مسلمانانو ترمنځ د جرمونو او اختلافاتو حل—حتی که څوک منحرف، بدعتي یا د فاسد منهج څښتن وي—د خپلې اسلامي امت دنده ده، نه د کفري او سکولر حکومتونو.

الله تعالی فرمايي: وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا)    نساء/ ۱۴۱) یعنې: الله تعالی هېڅکله کافرانو ته پر مؤمنانو د تسلط لاره نه ده ایښې.

د یو مسلمان سپارل د کفارو عدلي او امنیتي نظامونو ته، په حقیقت کې هغوی ته پر اهل ایمان د واک او تسلط ورکول دي، او له همدې امله دا کار حرام او مردود دی.

فکري انحراف د کفارو ته د سپارلو جواز نه دی

زموږ اختلاف له داعش یا هر بلې ډلې سره، فکري او فقهي اختلاف دی، په ځانګړي ډول د تکفیر او هغو برداشتونو په اړه چې محمد بن عبدالوهاب نجدي ته منسوبېږي.

خو دا انحرافونه هېڅکله دا جواز نه ورکوي چې مسلمان د دین د دښمنانو لاس ته وسپارل شي.

اسلام د منحرفو ډلو د اصلاح او حساب لپاره د امت دننه لارې لري، نه دا چې هغوی سکولر او طاغوتي دولتونو ته وسپاري.

د امیرالمؤمنین علي رضي‌الله‌عنه سیرت د خوارجو په اړه

د دې مسئلې د سم فهم لپاره باید د امیرالمؤمنین علي رضي‌الله‌عنه عملي چلند ته وکتل شي، نه د نن ورځې تحریف شوو روایتونو ته.

حضرت علي رضي‌الله‌عنه د خوارجو په اړه وفرمایل:

«من الکفر فرّوا» یعنې: هغوی له کفره تښتېدلي دي.

او همدارنګه یې وفرمایل:

«لا نكفّرهم، ولا نمنعهم حقهم، ولا نبدأهم بقتال»

یعنې: موږ هغوی تکفیر نه کوو، حقونه یې نه پرې کوو، او جګړه هم ورسره موږ نه پیل کوو.

حتی د نهروان له جګړې وروسته یې وویل:

«إخوانُنا بغَوا علينا»

یعنې: هغوی زموږ وروڼه وو چې پر موږ یې بغاوت وکړ.

که خوارج له اسلامه وتلي وای:

• ولې علي رضي‌الله‌عنه هغوی وروڼه وبلل؟

• ولې یې مالونه غنیمت ونه ګرځول؟

• ولې یې ښځې اسیرانې نه کړې؟

• او ولې د ماتې وروسته یې د هغوی تعقیب او ځورونه ونه کړه؟

د احادیثو شعوري تحریف

نن له بده مرغه ځینې خطیبان او د علم دعوه‌داران د خوارجو احادیث داسې نقلوي چې هر مخالف کافر وښيي او د ظلم او سرکوب لاره هواره کړي.

حال دا چې د اهل‌سنت جمهور علما په ډاګه ویلي: خوارج بدعتي دي، خو کافران نه دي.

له هغوی سره چلند باید:

• اصلاحی،

• قضایي،

• او د اسلامي امت په چوکاټ کې وي؛

نه د سکولر محکمو او طاغوتي نظامونو له لارې.

د دې لارې خطرناک انجام

د یو مسلمان سپارل—حتی که ګمراه هم وي—طاغوتي حکومتونو ته:

• نه انحراف له منځه وړي،

• نه امت ساتي،

• بلکې یوازې د اسلام د دښمنانو جرأت زیاتوي.

پایله

موږ نه د داعش مدافعین یو او نه د هغوی انحرافات انکاروو؛

خو وایو: د اسلام لاره د علوي عدالت لاره ده، نه د مسلمان د دښمن ته د سپارلو لاره.

هره لاره چې له دې پرته وي:

• نه د رسول الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم سیرت دی،

• نه د خلفای راشدینو طریقه،

• او نه د اسلامي امت عزت ته رسوي.

د پرون سیافونه په افغانستان کې، د نن فضل‌الرحمن نانو په پاکستان کې

تاریخ یوځل کارېدونکی توکی نه دی؛ څېرې بدلېږي، خو رولونه هماغه پاتې کېږي. پرون همدا سیاف‌نما کسان په افغانستان کې د کورنیو مزدورانو، امریکا او ناټو په خدمت کې ولاړ وو؛ نن هماغه فکري جریان د نوې څېرې او بل نوم تر سیوري لاندې په پاکستان کې د «دیني‌نما» ګوندونو لکه جمعیت علمای اسلام او ورته نورو په بڼه راڅرګند شوی دی.

دوی جغرافیه نه پېژني؛ هر چېرې چې وي، یو خوی لري: دین د قدرت زینې ګرځوي او شریعت د وابسته نظامونو د بقا لپاره مصرفوي.

یو فکر، څو بیرغونه دا کسان نه د اسلام استازي دي او نه د امت غږ؛ دا د سیاست درباریان دي چې: پرون یې اشغال «ضرورت» باله، نن وابستګي «مصلحت» بولي، او سبا به هر غالب ځواک د تیارې فتوا په وسیله سپینوي.

 افغانستان په خپلو سترګو ولیدل چې همدا څېرې څنګه د جهاد تر شعار لاندې، خو په عمل کې د لوېدیځ د پروژې تر چتر لاندې ودرېدې؛ او نن پاکستان هماغه صحنه بیا تجربه کوي.

خیانت قوم او تابعیت نه لري، خیانت تذکره نه لري؛ که په کابل کې وي که په اسلام‌اباد کې، که د جهاد تر نوم وي که د دیني سیاست تر عنوان. هر چېرې چې: امریکا د نجات ورکوونکي په توګه معرفي شي، شریعت څنډې ته وتمبول شي، او اسلامي مقاومت افراط ونومول شي—هلته پوه شئ چې د پرون سیاف بیا راژوندی شوی دی.

دا جریانونه: پرون د اشغال وسیلې وې، نن د امت د مهار آلې دي، او سبا به پخپله د هماغو قدرتونو قرباني شي چې خدمت یې ورته کاوه.

خو د امت تجربه روښانه ده: پلورل شوی دین نه پاتې کېږي، او تاریخ درباریان د رسوایۍ په څنډه کې غورځوي.

حق، که هر څومره یوازې هم شي، په پای کې هماغه پاتې کېږي. که وغواړې، کولی شم: دا متن لهجه‌يي قندهاري ته واړوم یا یې لا تند، لا فشرده، یا د بیان/منشور لپاره تنظیم کړم

امت باید مسلح باشد؛ هویت ما جهاد، رمایه و آمادگی دائمی است

کاتب: صلاح الدین مجاهد

امروز که سرزمینهای اسلامی مختلفی چون ایران و افغانستان و یمن و سومالی و مالی و بخشهایی از آفریقای مرکزی دارای دارالاسلامهای کوچک و بزرگی هستند جهاد باید از کانال این دارالاسلامها صورت گیرد نه گروههای متفرق، و مخاطب آیات قرآن در صدر اسلام برای جهاد نیز دارالاسلام واحد تحت پرچم رسول الله صلی الله علیه وسلم بود نه گروههای متفرق.

در این دارالاسلام امت محمد باید بداند که آمادگی نظامی یک حکم حاشیه‌ای یا تجملی نیست؛ رکن بقا و عزت امت است.اسلام از روز نخست، مسلمان را سربازِ بیدار می‌خواهد، نه تماشاگرِ منفعل.

قرآن خطاب به مومنین موجود در دارالاسلام می فرماید: وَأَعِدُّوا لَهُم مَا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ وَمِن رِّبَاطِ الْخَيْلِ (انفال/۶۰)

🔹 ما استطعتم من قوة» شامل هرگونه قدرت رزمی در هر عصر است

🔹 امروز «رباط الخیل» تعبیر به تانک، موتر، پهپاد، هواپیما و تجهیزات روز می‌شود

🔹 علما اجماع دارند که این آیه امر به توسعه نظامی در همه زمان‌ها توسط حاکمیت بر دارالاسلام و جماعت مسلمین است

سنت نبوی نیز این مسیر را تأیید می‌کند چنانچه از عقبة بن عامر رضی الله عنه روایت است که می گويد: از رسول الله صلی الله علیه وسلم شنيدم که بالای منبر می فرمود: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ» [انفال: ۶۰] «آنچه از نيرو در توان تان است، برای جنگ با آنان آماده سازيد». و افزود: «أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ، أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ، أَلا إنَّ القُوَّةَ الرَّميُ» [۱]: «بدانيد که نيرو همان تيراندازی است؛ بدانيد که نيرو همان تيراندازی است؛ بدانيد که نيرو همان تيراندازی است».

از سلمة بن اکوع رضی الله عنه نیز روایت است که می گويد: رسول الله صلى الله عليه وسلم از کنار چند نفر که مسابقه ی تيراندازی می دادند، گذشت و فرمود: «ارْمُوا بَنِي إسماعِيلَ فَإنَّ أَبَاكُمْ كَانَ رَامِياً».[۲] ای فرزندان اسماعيل، تيراندازی کنيد که پدرتان (اسماعيل – عليه السلام -) تيرانداز بود.

این حدیث فقط یک ورزش را تشویق نمی‌کند؛ بلکه هویت جنگی امت را در داخل حاکمیت اسلامی و دارالاسلام زنده می‌سازد.

رسول الله صلی الله علیه وسلم تیراندازی، سوارکاری و شنا را توصیه کرد. امروز سوارکاری = مدیریت ابزار جنگ مدرن است. سلاح آن زمان تیر و کمان بود؛ امروز تفنگ، موتر زرهی، پهپاد، جنگ‌افزار.

علمای اهل سنت و جماعت گفته اند که:  آمادگی نظامی فرض کفایه است؛ و اگر دشمن هجوم آورد فرض عَین می‌شود.

یعنی اگر امتی حتی هیچ کشوری به سرزمینهای اسلامی حمله نکرده باشد و بدون آمادگی نظامی  باشد، گناه آن بر گردن همه می‌نشیند و اگر در برابر اینهمه اشغالگری کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار محلی بدون آمادگی نظامی باشد یک فرض عین را ترک کرده است.

امت بی‌سلاح و بدون آمادگی نظامی امت بی‌فردا است.و امروز که دشمن با بمب‌افکن می‌آید، امت باید با علم + ایمان + قدرت نظامی پاسخ دهد.

ما وارثان ابراهیم و اسماعیل هستیم؛ امت شمشیر نه امت سرود.اگر کمان را انداختیم و تفنگ برداشتیم،اگر اسب را رها کردیم و تانک گرفتیم، این تبدیل ابزار است، نه تغییر مسیر.

دشمن مسلح است؛ پس مسلمان نیز باید مسلح باشد. «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ» هنوز حکم است برای حاکمیت بر دارالاسلام و مومنین ساکن در دارالاسلام و سایر مومنینی که هنوز موفق به تشکیل دارالاسلام نشده اند و در تلاش جهت بیرون راندن کفار اشغالگر خارجی و مرتدین داخلی از سرزمین خود تشکیل حاکمیت اسلامی هستند. 

---

[۱]  مسلم ۱۹۱۷

[۲]  بخاری ۲۸۹۹- أحمد ۱۶۵۲۸ –  ابن حبان ۴۶۹۳ –  البيهقي ۱۹۷۸۴