وقتی دشمن واحد است و در کمین، جنگ داخلی خیانت به امت است

وقتی دشمن واحد است و در کمین، جنگ داخلی خیانت به امت است

به قلم: خالد سیف الله مسلول

شاخه‌ای از تنظیم القاعده در یمن موسوم به «انصار الشریعه» در رساله‌ای اعلام کرده است که درگیری‌های جاری در ولایت‌های جنوبی، به‌ویژه «ابین» و «شبوه»، به‌طور مستقیم تحت مدیریت آمریکا و اسرائیل قرار دارد؛ و عربستان سعودی، امارات متحده عربی و نیروهای وابسته به آنان، مجریان میدانی این پروژه‌اند.

در این رساله همچنین به عملیات‌هایی چون «سهام الشرق» و «سهام الحق» اشاره شده و بر ادامه ی جنگ و احتمال گسترش نظامی تأکید گردیده است.

اگر این تحلیل را بپذیریم  که آمریکا، اسرائیل و متحدان منطقه‌ای‌شان طراح و بهره‌بردار این بحران‌اند  آنگاه پرسش اساسیِ شرعی این است: آیا در چنین وضعیتی، قتال داخلی میان مسلمانان، جایز است یا حرام؟

اصل قرآنی به ما می گوید که نزاع داخلی  برابر است با از بین رفتن و زوال قدرت مومنین و به صراحت می گوید: وَلَا تَنَازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَتَذْهَبَ رِيحُكُمْ (انفال/ ۴۶) نزاع نکنید که سست می‌شوید و هیبت شما از بین می‌رود.

بر این اساس و بر مبنای منهج صحیح اسلامی تمام فقهای امت اتفاق دارند که هرگاه دشمن متجاوز خارجی حضور دارد نزاع و جنگ داخلی میان مسلمانان موجب تقویت دشمن و تضعیف امت می‌شود و حرام است و اگر مسلمانان و در برابر اشغالگری و سلطه ی کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین محلی ایستاده‌اند، اصل بر حرمت خون، مال و عرض آنان است و فقه اسلامی اجازه نمی‌دهد که اختلاف در منهج یا اجتهاد، به مشروع‌سازی قتال داخلی منجر شود، آن هم در حالی که دشمنان اسلام آشکارا در حال مدیریت میدان‌اند.

در این میان یکی از بزرگ‌ترین آفات جنبش‌های اسلامی در قرن اخیر خطا در دشمن‌شناسی شرعی بوده است.

هرگاه دشمن اصلی (آمریکا، صهیونیسم، و بازوان منطقه‌ای‌شان) به حاشیه رانده شود و تمرکز سلاح به‌سوی مسلمانان دیگر برود، نتیجه همیشه یکسان بوده است، یعنی تداوم اشغالگری و فرسایش نیروهای اسلامی و ریختن خون مسلمان به سود دشمن.

این قاعده‌ای است که در افغانستان، عراق، سوریه، لیبی، سومالی و امروز در یمن بارها تکرار شده است.

پس  وحدت، یک تاکتیک نیست بلکه یک واجب شرعی است و وحدت امت، صرفاً مصلحت سیاسی نیست بلکه واجب شرعی است بخصوص وقتی دشمن واحد است و هر مسیری که به توقف قتال داخلی و کاهش تفرقه مذهبی و تمرکز بر دشمنان متجاوز خارجی بینجامد، به روح شریعت نزدیک‌تر است از هر راهی که اختلاف را تعمیق کند؛ حتی اگر با نام جهاد و توحید عرضه شود.

در این صورت حق است که بگوئیم  اگر آمریکا، اسرائیل، عربستان و امارات دشمنان واقعی یمن و امت اسلامی‌اند، جنگ مسلمان با مسلمان، تکفیر متقابل و چندپاره‌سازی جبهه ی اسلامی نه جهاد، بلکه خدمت ناخواسته به دشمن است.

و امت اسلامی تنها زمانی نفس راحت خواهد کشید که فقهِ اخوت، دشمن‌شناسی شرعی و اولویت امت، بر هیجان، تعصب و نزاع داخلی غلبه کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *