
وقتی «داراییهای راهبردی» آمریکا با برتری پهپادی دارالاسلام ایران به اهداف آسیبپذیر تبدیل میشوند
به قلم: سلیمان عبدالرحمن
در یک اعتراف کمسابقه، شبکه فاکسنیوز ـ که از رسانههای نزدیک به نهادهای امنیتی و نظامی ایالات متحده به شمار میرود ـ صراحتاً اعلام کرده است که حملات همزمان و پرتعداد پهپادهای ایرانی، تهدیدی جدی برای ناوهای هواپیمابر آمریکا از جمله «آبراهام لینکلن» محسوب میشود.
این تحلیل، نه از موضع تبلیغاتی، بلکه بر پایه ارزیابی کارشناسان دفاعی غرب ارائه شده و چند نکته کلیدی را روشن میکند:
۱. فروپاشی افسانه مصونیت ناوهای هواپیمابر
کارشناسان آمریکایی اذعان دارند که ناوهای هواپیمابر ـ که گرانترین و نمادینترین داراییهای نیروی دریایی آمریکا هستند ـ در برابر دکترین پهپادی ایران با آسیبپذیری جدی مواجهاند. این یعنی ستون اصلی قدرتنمایی دریایی آمریکا، دیگر مصون و دستنیافتنی نیست.
۲. برتری «کمیت هوشمند» بر «تکنولوژی پرهزینه»
قدرت پهپادی دارالاسلام ایران نه در سامانههای فوقگران، بلکه در پهپادهای پرتعداد، کمهزینه و هماهنگ نهفته است. فاکسنیوز تصریح میکند که در صورت پرتاب همزمان صدها پهپاد، سامانههای دفاعی سنتی ناوها دچار اشباع میشوند و عبور بخشی از پهپادها تقریباً اجتنابناپذیر است.
۳. حمله اشباعی؛ نقطه ضعف ساختاری آمریکا
سامانههای پدافندی ناوهای آمریکایی برای مقابله با تهدیدهای محدود طراحی شدهاند، نه موجهای متراکم و پیدرپی. دکترین حمله اشباعی پهپادی ایران دقیقاً بر همین ضعف ساختاری انگشت میگذارد و معادله دفاع دریایی را به زیان آمریکا تغییر میدهد.
۴. پهپادهای انتحاری؛ ابزار بازدارندگی نامتقارن
فاکسنیوز بهطور خاص به پهپادهای انتحاری اشاره میکند؛ پهپادهایی که برای برخورد مستقیم با هدف طراحی شدهاند و نسبت هزینه به اثرگذاری آنها، توازن نظامی را بههم زده است. این یعنی ایران بدون ورود به رقابت پرهزینه تسلیحاتی، بازدارندگی مؤثر ایجاد کرده است.
در این صورت اعتراف رسانهای چون فاکسنیوز نشان میدهد که قدرت پهپادی دارالاسلام ایران دیگر یک ادعا یا تهدید لفظی نیست، بلکه یک واقعیت پذیرفتهشده در محاسبات دفاعی غرب است.
در چنین شرایطی، حضور ناوهای آمریکایی در منطقه بیش از آنکه نشانه قدرت باشد، به یک ریسک راهبردی تبدیل شده است.
و این ثمره یعمل به این دستور الله است که می فرماید: وَأَعِدّوا لَهُم مَّا اسْتَطَعْتُم مِّن قُوَّةٍ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ و… (انفال/ ۶۰)