ماه: ژانویه 2026

آنچه نزد رهبریت امارت اسلامی افغانستان معیار حاکمیت است و آنچه گروه اهل بغی «جم» یا جیش العدل سابق میان بلوچها بر آن است

به قلم: سلیمان عبدالرحمن

زمانی که رهبر امارت اسلامی افغانستان در سیمینار تدویر شده اصلاحی و آموزشی سه روزه برای مسئولین شمار زیادی از وزارتخانه ها در قندهار اشتراک و سخنرانی کرد تاکید سخنش بر این بود که: قوانین امارت اسلامی بر بنیاد شریعت و خدمت به خلق است.

یعنی: حاکمیت مطلق شریعت و اولویت خدمت‌رسانی به اقشار آسیب‌پذیر تأکید کرد.

بر این اساس است که تصریح کرد که فرامین و قوانین نظام، برآمده از آرای شخصی نیست، بلکه بر اساس احکام الهی تدوین شده است و در آغاز، بر حاکمیت مطلق شریعت اسلامی تأکید کرده و تصریح نمودند که اساس نظام امارت اسلامی، فرمان الهی، احکام شریعت و سنت پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم است و هیچ قانون یا فرمانی بر مبنای رأی شخصی یا خواست فردی صادر نمی‌گردد.

رهبر امارت اسلامی بیان داشتند که تمام فرامین و قوانین نظام، از قرآن کریم، سنت نبوی و فقه اسلامی اخذ شده و هدف اساسی آن‌ها:

•  اقامهٔ دین،
•  تعظیم شعایر و عبادات،
• و تأمین خیر، عدالت و امنیت برای مردم می‌باشد.
•  و هیچ فردی حق ندارد کسی را بدون حکم محکمهٔ شرعی مجازات نماید.

ایشان این اصل را از ارکان اساسی نظام اسلامی دانسته و مسئولان را به پایبندی کامل به قانون و محاکم شرعی توصیه نمودند.

این تمام آنچیزی است که امارت اسلامی افغانستان به عنوان حاکمیتی حنفی مذهب بر آن است و سعی دارد آنرا در جامعه پیاده کند؛ حالا گروه تازه تاسیس جم(جبهه مبارزین مردمی) یا همان جیش العدل که در میان بلوچهای حنفی مذهب اعلام موجودیت کرده و با مرتدین سکولار ایرانی هم جبهه ای شده است دنبال چیست؟

اکثریت مطلق اپوزیسیون ایرانی را سکولارهای مرتد میان شیعیان تشکیل می دهند و به دنبال آن عده ی قلیلی از احزاب سکولار و مرتد میان اهل سنت و جماعت هستند اما وجه مشترک همه ی این احزاب و گروهها این است که اینها تحت هیچ شرایطی حاضر به تطبیق شریعت الله نبوده و نیستند و دقیقاً جهت دشمنی با قوانین شریعت الله و هر حاکمیتی به وجود آومده اند که خواستار اجرائی کردن قوانین شریعت الله بر اساس هر مذهبی از مذاهب اسلامی باشد چه شیعه باشد چه سنی.

پس باید بدانیم که «جم» (جیش العدل سابق) بخشی از این جبهه ی مرتدین است و همچنانکه یک نظامی را در ایرانشهر به انتقام از کشته شده های میان اغتشاشگران اخیر میان شیعیان به قتل رساند نشان داد که ربطی به اهل سنت و جماعت و بخصوص بلوچهای حنفی ندارد و اهل سنت و جماعت و حتی حاکمیت ایران هم باید همان برخوردی را با این گروه مسلح میان حنفی مذهبها داشته باشد که با گروه رجوی میان شیعیان داشته است.

اهل سنت و جماعت از چنین گروه خائن و ضد اسلامی بری و بیزار است هر چند در بیانیه های خود از ادبیات شبه اسلامی هم استفاده کند و یا با دغل بازی قصد داشته باشد از کانال الرویبضه هائی چون مولوی عبدالغفار نقشبندی تحریشگر، بلوچهای حنفی مذهب را به بهانه های مذهبی یا قومیتی یا مشکلات اقتصادی و غیره به این جبهه ی کفر و ارتداد تشویق و ترغیب کند.

پیام از سوی سرباز امارت اسلامی افغانستان و خطاب به مولوی عبدالحمید دربارهٔ اغتشاشات ۱۴۰۴ش ایران و شعب ابی‌طالب و دعوت او به سازش با آمریکا

کاتب: ابوهاجر خان آبادی

این روزها در ایران اغتشاشات سکولارهای اهل بغی در جریان است و اهل سنت و جماعت ایران در این فتنه مشارکت نکرد اما مولوی عبدالحمد و چند مولوی دیگر به بهانه حق قانونی اعتراضات سعی کردند اهل سنت را تحریک به مشارکت در این فتنه کنند در حالی که حتی اگر در مذهب اهل تشیع و قانون ایران  چنین حقی به مردم داده شود اما در مذهب اهل سنت و جماعت راهپیمائی برای امر به معروف و نهی از منکر کاملاً غیر شرعی است و اهل سنت در این زمینه قاعده و قانون خودش را دارد.

دلیل قوی دیگر بر غیر شرعی بودن تحریکات امثال مولوی عبدالحمید این است که مولوی عبدالحمید و امثال او می دانند که در ایران اعتراضات وجود ندارد بلکه بغی و بغاوت و فساد فی الارض وجود دارد که کاملاً غیر شرعی است و به هر بهانه ای اگر کسی را ترغیب به داخل شدن به آن کنند غیر شرعی و حرام است.

مبحث دوم اما خطاب به مولوی عبدالحمید است.

ای مولوی عبدالحمید!

اگر اندکی در سیرهٔ پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وسلم می‌اندیشیدی، درمی‌یافتی که داستان محاصرهٔ سه‌سالهٔ مسلمانان در شعب ابی‌طالب فقط یک واقعهٔ تاریخی نیست، بلکه درسی بزرگ برای همهٔ زمان‌هاست.

مسلمانان در میان دو کوه، در گرسنگی شدید، تحریم اقتصادی و طرد اجتماعی سه سال کامل ایستادگی کردند.

اگر آن‌گونه که تو امروز می‌گویی:سازش برای جلوگیری از تحریم بهتر است و مسلمانان نباید از تحریم ضرر ببینند و برای رفع فشار، باید با دشمنان مدارا کرد، پس چرا رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم این راه را انتخاب نکرد؟

اگر سازش با کفار برای رفع محاصره جایز و مشروع می‌بود، آیا پیامبر از عزت و استقلال اسلام چشم می‌پوشید؟

آیا سه سال رنج تبعید، تحریم و گرسنگی را تحمل می‌کرد؟ آیا به جای صبر و ثبات، با مشرکان معامله می‌کرد؟

خیر!

زیرا عزت اسلام با سازش حفظ نمی‌شود، و استقلال امت با دست‌دادن به دشمنان خدا باقی نمی‌ماند.

اما تو امروز در حالی که خود را پیرو امام ابوحنیفه رحمه‌الله معرفی می‌کنی سخنی می‌گویی که نه با سیرهٔ پیامبر موافق است و نه با اصول فقاهت و عزت اسلامی.

چگونه از پیامبری که ادعا می‌کنی پیرو او هستی، پیروی واقعی نمی‌کنی؟

چرا اوامر روشن او را ترک می‌کنی و مردم را دعوت به سازش با آمریکا می‌نمایی؟

چرا برخلاف منطق سیرهٔ نبوی، به مسلمانان می‌گویی که برای جلوگیری از تحریم، با دشمنان خدا مدارا کنند؟

حتی دارالاسلام ایران را نیز نصیحت می‌کنی که «برای جلوگیری از فشار اقتصادی، با آمریکا مدارا و سازش کند»!

و همین توصیه را به دیگر بلاد اسلامی و حتی امارت اسلامی افغانستان بیان می‌داری، که گویا راه نجات امت، در نرمش و سازش با دشمن است.

اما واقعیت تاریخی و دینی روشن است:

اگر تحریم قریش حجتی برای سازش می‌بود، پیامبر سه سال رنج و محاصره را تحمل نمی‌کرد!

اگر مدارا با دشمن راه نجات بود، شعب ابی‌طالب معنا نداشت!

اگر سازش درست بود، سیرهٔ نبوی دیگر حجت نبود!

پس چگونه امروز چیزی را بر امت تجویز می‌کنی که رسول‌الله آن را نپذیرفت؟

چگونه مسلمانان را به راهی دعوت می‌کنی که عزت و استقلال اسلام را قربانی می‌کند؟

و امروز هم چگونه با آنکه می دانی اغتشاش سکولارها با حمایت آمریکای جنایتکار و صهیونیستهای وحشی در ایران در جریان است به بهانه ی اعتراض سعی می کنی اهل سنت و جماعت را به تهلکه و فتنه ی این مفسدین فی الارض ترغیب کنی؟ اگر مشکلی برای اهل سنت و جماعت پیش بیاید مقصر اصلی تو و امثال هستید چون تا قبل از سخنان امثال تو اهل سنت و جماعت در این فتنه ۱۴۰۴ش مشارکت نکرده بود.

نصیحت و انتقادِ کلی نسبت به وضعیت برخی علمای اهل سنت ایرانی به نسبت اغتشاشات ۱۴۰۴ش سکولارهای جنایتکار

به قلم: فضل احمد هراتی

در ایران می بینیم که اهل بغی و سکولارها  دست به بغاوت زده اند و حتی جوانان مسلمان و قاضی محکمه را زنده زنده آتش زدند و به قتل رساندند و بیشتر از ۵۰ مسجد و مدرسه دینی با قرآنها را در آن آتش زدند و این غیر از چند عسکر حکومتی و چندین نفر از اهل بغاوت و حتی افراد فریب خورده و آتش زدن اتوبوسها و اموال عمومی و تخریبات دیگراست.

این را علمای مسلمان ایرانی و بخصوص علمای اهل سنت و جماعت می بینند اما فقط تماشاچی شده اند و حکم اهل بغی و فساد فی الارض را برای مردم روشن نمی کنند تا جوانان در مهلکه ای که سکولارها برایشان درست کرده اند و ترامپ و اسرائیل حامیان آن هستند نیافتند.

اگر این اتفاق هرزه های ایران در امارت اسلامی افغانستان اتفاق می افتاد اولا امارت اسلامی با بغاتگران بر اساس شریعت الله برخورد می کرد و باشدت آنها را سرکوب می کرد و اجاره ی ادامه ی خرابکرای به آنها برای یک روز هم نمی داد، و در ثانی، تمام علمای اهل سنت و جماعت فریاد بلند می کردند و مردم را انزار می دادند و اجازه نمی دادند این مفسدین بدون فشار اجتماعی به مفاسد خود در ضربه زدن به دارالاسلام به نفغ کفار محارب خارجی و جبهه ی اهل فساد داخلی ادامه دهند.

 بدون شک در هر جامعهٔ مسلمان، علما جایگاه ویژه و دو امانت بزرگ در دست دارند، امانتی در نگهداری دین، هدایت امت و حفاظت از حق و عدالت و امانت دیگر مومنین و بندگان الله هستند. این امانتها، تنها یک منصب علمی یا اجتماعی نیست؛ بلکه بار الهی و اخلاقی است که انجام آن نیازمند شجاعت، تقوا و وفاداری به حقیقت است.

متأسفانه مشاهده می‌شود که در ایران برخی از کسانی که عنوان علمای دین را یدک می‌کشند، در برابر کفار محارب خارجی و مفسدین سکولار داخلی سکوت می‌کنند یا حتی عده ای به صورت صریح و یا با کلی گوئی از آنها حمایت لفظی و عملی روا می‌دارند. چنین رفتاری پیامدهای خطرناکی دارد از جمله تضعیف مشروعیت دینی، سردرگمی مردم، و از همه مهم‌تر، خیانت به دارالاسلام و مظلومانی که به ناحق و در جبهه ی کفار خارجی و مرتدین داخلی خونشان ریخته می شود و انتظار یاری و صدای حق از سوی رهبران مذهبی خود دارند.

وظیفهٔ عالم، رعایت عدالت و حمایت از شریعت الله و جهاد با کفار محارب خارجی و مزدوران و غلامان داخلی آنها است حتی اگر حاکمان یا مسئولین حکومت اسلامی از مذهب آنها نباشند و یا حتی اگر فاجر هم باشند. عالم نباید دین را ابزار مصلحت‌های دنیوی کند یا در برابر ضربه خوردن شریعت الله و پیروزی و قدرت گیری کفار محارب خارجی و مرتدین محلی چشم بپوشد تا مقام یا امنیت دنیوی خود را حفظ کند.

هرگاه علمای دین در برابر ظلم به شریعت الله ساکت شوند یا با سیاست‌های کفار و اهل بغی داخلی همراهی کنند، عملاً از رسالت خدایی خود منحرف شده‌اند و زمینهٔ تفرقه و ضایع شدن حقوق امت را فراهم می‌آورند.

از علمای ایران و بخصوص علمای اهل سنت ایران انتظار می‌رود که با بیانی روشن و مستدل، مردم را از خطر حرکت در جبهه ی کفار خارجی و مرتدین و اهل بغاوت داخلی و وابستگی سیاسی و فرهنگی هشدار دهند، حقوق شرعی و اسلامی ساکنان دارالاسلام را بازگو کنند و از طریق فتوای علمی و اخلاقی، مسیر وحدت و استقلال امت را تقویت کنند. این روش، هم شجاعت دینی می‌طلبد و هم حکمت در گفتار و عمل.

در پایان، یادآوری می‌کنیم که مردم ایران به دنبال حقند، آنچه حق و عدالت است باید از زبان علما شنیده شود، نه اینکه دین به بهانهٔ مصلحت یا ترس از عوام فریب خورده، به نفع آمریکا و اسرائیل و خائنین داخلی و غلامان کفار خارجی و عوام زدگی کنار زده  شود.

هم اکنون و در این هرج و مرج و فتنه ای که در ایران اتفاق می افتد عالم واقعی کسی است که در کنار حاکمیت اسلامی بر ضد آمریکا و اسرائیل و مفسدین داخلی می‌ایستد و برای دفاع از اسلام و امت، هزینهٔ لازم را می‌پردازد.

این را هم بدانیم با توجه به شعارها و با توجه عمل مفسدین خیابانی می بینیم که اینها اصلاً به خاطر مساله ی گرانی دست به بغاوت نزده اند بلکه اینها اصل حکومت اسلامی را هدف گرفته اند و اصلاً برایشان مهم نیست این حاکمیت توسط اهل سنت و جماعت اداره شود یا توسط شیعه.

پس این جنگ، جنگ اهل سنت و جماعت هم هست، جنگ کل مسلمین است در برابر تمام کفار سکولار جهانی و محلی و نباید آنرا به جنگ شیعه با آمریکا و اسرائیل و غلامان داخلی آنها محدود کرد.

اهل سنت ایران و بخصوص علمای اهل سنت مواظب «جبهه»ی دشمنان باشید و نگاه کنید در کارنامه ی خود در این اغتشاشات ۱۴۰۴ش چه می نویسید؟