تکالیف امارت اسلامی افغانستان در برابر الگو‌سازی سکولاریستی به نام حنفیّت در مواضع مولوی عبدالحمید

تکالیف امارت اسلامی افغانستان در برابر الگو‌سازی سکولاریستی به نام حنفیّت در مواضع مولوی عبدالحمید

به قلم: خالد سیف الله السملول

در ماه‌ها و چند سال‌ اخیر، مواضع مولوی عبدالحمید  که خود را به نام «حنفیّت» معرفی می‌کند عملاً در مسیر ترویج افکار سکولاریستی قرار گرفته است؛ افکاری که به‌جای التزام به حاکمیت شریعت، رضایت افکار عمومی تاربع رسانه های ماهواره ای و مجازی و خواست ساختگی این دسته از مردم سکولار زده و یا سکولار شده را معیار مشروعیت می‌نشاند.

این خط فکری که از میان حنفی مذهبها و در قالب یک مولوی حنفی مذهب هم مرز با افغانستان در حال رشد است، به‌صورت هدفمند، در پی الگو‌سازی برای امارت اسلامی افغانستان است؛ الگویی که نتیجه‌اش نه تقویت نظام اسلامی، بلکه فشار سیاسی و تبلیغاتی بر امارت و فراهم‌کردن بهانه برای جهان سکولار کافر است تا چنین القا کند:

«اگر مردم نظام اسلامی را نخواستند، حاکمان اسلامی باید از اسلام عبور کنند و نظام غیر اسلامیِ مبتنی بر خواست مردم را جایگزین سازند.»

این گزاره، در ظاهر «واقع‌گرایانه» و «مسالمت‌آمیز» جلوه داده می‌شود، اما در باطن، نقض صریح اصل حاکمیت دین و گشودن درِ تسلیم در برابر سکولاریسم است؛ تسلیمی که از «تطبیق شریعت» به «مدیریت رضایت» می‌لغزد.

عده ای حق دارند از خود بپرسند چرا این مواضع خطرناک است؟ به دلیل:

• تحریف معیار مشروعیت: مشروعیت را از شریعت به رأی و فشار افکار عمومی و انسان منتقل می‌کند و قانونگذار را از الله به انسان منتقل می کند.

• ابزارسازی از حنفیّت: فقه را سپر سیاسی می‌سازد، نه منهج التزام.

• فراهم‌کردن بهانه برای دشمن: به جهان سکولار امکان می‌دهد امارت اسلامی را به «انعطاف از اصول» وادار کند.

• تضعیف جبهه اسلامی: اختلاف را از درون می‌کارد و ثبات فکری را می‌زند.

با توجه به پیامدهای آشکار این مواضع، انتظار می‌رود دارالاسلام امارت اسلامی در قبال گفتار و جهت‌گیری‌های مولوی عبدالحمید زاهدانی موضع رسمی و شفاف اعلام کند و مرز خود را با الگو‌سازی سکولاریستی روشن سازد و تأکید نماید که حاکمیت اسلام تابع فشار تبلیغاتی و پروژه‌های نرم دشمن نیست و اجازه ندهد نام فقه و مذهب حنفی، پوششی برای عبور از اصول اسلام و مذهب امام ابوحنیفه رحمه الله گردد.

بدون شک هر مومنی و بخصوص صاحبان قدرت در امارت اسلامی افغانستان  و ایران هم باید بدانند که سکوت در برابر چنین گفتمان فتنه انگیز و مخربی، هزینه دارد و روشنگری به‌موقع، سدّی در برابر تحمیل نسخه‌های کفار محارب و اشغالگر بیگانه و مرتدین سکولار داخلی است .

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *