
مولوی عبدالحمید، ما اهل سنت ایران نیاز به مرزبندی روشن با کفار محارب و اشغالگر خارجی داریم نه زبان نرمش و توجیه و دعوت به سازش و کفر
به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی
دعوت به کفر چرا؟ چون مولوی عبدالحمید صراحتا اعلام کرد که اگر اکثریت مردم بخواهند باید دست از حاکمیت اسلامی کشید و به این شکل:
- اصل اسلام را مورد هدف قرار داد چون بعضی از احکام اسلام تنها به وسیله حاکمیت اجرا می شوند و در مواردی تنها حاکمیت می توان از موجودیت اسلام کامل و مومنین محافظت کند چنانچه عمر بن خطاب رضی الله عنه می گوید:لاَ إِسْلاَمَ إِلاَّ بِجَمَاعَةٍ، وَلاَ جَمَاعَةَ إِلاَّ بِإِمَارَةٍ، وَلاَ إِمَارَةَ إِلاَّ بِطَاعَةٍ.[۱] قطعاً اسلام وجود ندارد مگر با جماعت و جماعت وجود ندارد مگر با امارت (حاکمیت) و امارت(حاکمیت) وجود ندارد مگر با فرمانبرداری و اطاعت.
- اجماع صحابه در محافظت از حاکمیت اسلامی در زمان خلافت ابوبکر صدیق رضی الله عنه را رد می کند آنهم زمانی که اکثریت عربها مرتد شده بودند و خواستار کنار رفتن حاکمیت اسلامی بودند چنانچه تعداد این مرتدین و مخالفین نظام اسلامی زیاد بود که ام المؤمنين عايشه رضی الله عنها می فرمايد:”ارْتَدَّتِ الْعَرَبُ قَاطِبَةً، وَاشْرَأَبَّ النِّفَاقُ”يعنی: تمام عرب مرتد شدند و دوررويی و نفاق جای گرفت.
در کنار این، اهل سنت و جماعت ایران امروز حق دارد بپرسد چگونه ممکن است کسانی که به نام دین سخن میگویند، در برابر جنایات ساختاری غرب، سکوت یا ابهام پیشه کنند؟
آمریکا و متحدانش، با پروندههایی چون اسناد اپستین، چهره واقعی خود را آشکار کردهاند: نظامی آلوده به فساد اخلاقی، سوءاستفاده از انسان، و حمایت رسمی از اشغال و کشتار مسلمانان.
با این حال، پرسش جدی این است: چرا مولوی عبدالحمید و برخی چهرههای دینی، بهجای مرزبندی روشن با این طاغوت، زبان به نرمش، توجیه یا دعوت به سازش میگشایند؟
آیا تجربه افغانستان، عراق و فلسطین و سوریه لیبی ویمن و… کافی نیست؟ آیا حمایت بیقیدوشرط آمریکا از صهیونیسم کافی نیست؟ آیا تحریم، جنگ، و تحقیر ملتهای مسلمان هنوز «ابهام» دارد؟
امت از علما انتظار دارد بر اساس منهج اهل سنت و جماعت به پیش بروند نه اینکه راه را برای نظم سکولار و کشاندن مسلمین به کفر و ارتداد سکولاریستی هموار کنند، بلکه باید در برابر این عقیده و نظام کفری حدّ شرعی بکشند.
هم اکنون هر عالم یا خطیبی که جنایات آمریکا و شرکای آن را تبرئه کند و یا اینکه یا امت را به تسلیم عقیدتی و یا حکومتی و سیاسی فراخواند، بدون شک مسلمین را به سمت و سوی کفر و ارتداد سوق می دهد و این جرم بزرگ و نابخشودنی است که باید توسط مومنین اهل دعوت و جهاد دربرابر آن موضع شرعی و قاطع گرفته شود.
پس مولوی عبدالحمید گرامی ما اهل سنت و جماعت در برابر کفار اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار محلی نیاز به منهج صحیح داریم نه نادیده گرفتن توحش این دشمنان و یا زمینه سازی برای رها کردن منهج اهل سنت و جماعت و تن دادن به حاکمیتی ارتدادی سکولار که به صورت منهجی و اساسی و ریشه ای و با قدرت حکومتی با قوانین شریعت الله بر اساس هر مذهب اسلامی وارد جنگ می شود.
[۱] سنن الدارمي، مقدمة باب في ذهاب العلم، ۲۵۷- ۲۶۵/ ئەبوداوود (۳۶۶۴)، ئەحمەد (۲/۳۳۸)، داریمی (۲۵۷)، ابن عبدالبر، جامع بیان العلم وفضله ۳۲۶