پرده ای از خیانت ابو محمد جولانی به اهل دعوت و جهاد و انقلاب سوریه (۱)
نویسنده: ابنالشرقیه
ترجمه: ابوهاجر خان آبادی
الحمدلله و الصلاة والسلام علی رسولالله
ابو عمر فلسطینی–سوئدی کسی که مخزن اسرارِ «قحطانیِ عاملِ ائتلاف» بود و به شیوهی «پایان مأموریت» که دستگاههای اطلاعاتی و باندهای مافیا بهکار میبرند، کشته شد.
در حقیقت، عاملبودن قحطانی موضوع تازهای نزد جولانی نیست. او در سال ۲۰۱۵ در جلسهای از شورای شوری تصریح کرد که قحطانی عامل است؛ مطلبی که یکی از حاضران جلسه برای من نقل کرد. همان زمان جولانی «ابو جلیبیب» را مأمور کشتن قحطانی کرد. این حادثه شناختهشده است و نیازی به پرداختن به آن نیست.
وقتی قحطانی به شمال رسید، با جولانی نشستهایی داشت و پس از جلسات طولانی، ماهیت کار خود را برای او توضیح داد. جولانی با این کار موافقت کرد و بدینترتیب عملیات علیه فرماندهان «تنظیم القاعده» آغاز شد؛ بهگونهای که بیشترشان به همان روش، از طریق پهپادهای آمریکایی و با واسطهی قحطانی و هستههایی در دستگاه امنیتی، کشته شدند. همهی اینها با اطلاع جولانی بود و او از این روند خشنود بود، زیرا قحطانی راه انحراف را برایش هموار میکرد تا کسی باقی نماند که او را بازخواست کند؛ و همینگونه هم شد.
قحطانی شبکهای بسیار قوی از عواملِ ائتلاف بنا کرد که عمدتاً از فرماندهان امنیتی هیئت تشکیل میشد؛ از جمله: ابوالنور، ابومحجن، حکیم، ابوترابِ رقه، رواد و افراد بسیار دیگر. حتی در پروندهی ائتلاف و مستقلها، از میان ده مسئول، ۹ نفرشان در این شبکه بودند.
این شبکه همانگونه که گفته شد کار خود را آغاز کرد و بیشتر فرماندهان القاعده را کشت؛ علاوه بر بغدادی و جانشینش در اطمه و نیز چند نام از داعش. همهی اینها با برکت و چراغ سبز جولانی و از طریق شبکهی قحطانی کشته شدند.
نکتهی مهم، تصمیم برای کودتا علیه جولانی بود که از سوی گردانندگان قحطانی صادر شد؛ با ضرورت عزل جولانی و سپردن رهبری به یکی از نزدیکان قحطانی مانند «مظهر» یا «زکور»، همراه با بازداشت جولانی و تعیین حدود.
این درز اطلاعات از طریق افسران ترک به جولانی رسید؛ افسرانی که جولانی ماهانه یک میلیون دلار و حتی بیش از آن به آنان میپرداخت تا ورودش به مناطق «درع» تسهیل شود. رابطهای نزدیک میانشان برقرار بود و از مسیر برخی سازمانها نیز این خبر را در برابر مبلغی کلان به او رساندند؛ چراکه اتاق اربیل که قحطانی برای آن کار میکرد، افسران روس هم در آن حضور داشتند. روسها جولانی را میخواستند و قحطانیِ همپیمانِ آمریکاییها را نمیخواستند.
جولانی قحطانی را بازداشت کرد، اما همهی فرماندهانِ عضو هستههای قحطانی را بازداشت نکرد؛ جز ابومحجن، ابوامیر کوسینا و خطاب الجبوری. در مقابل، حکیم، ابوتراب، رواد و ابوالنور را بیرون از زندان نگه داشت.
پس از این بازداشتها و گزارشهایی که از شکنجه شنیده میشد، هرجومرجی در هیئت آغاز شد.
نقشهی خبیثانهی جولانی این بود که افراد بسیاری را که ارتباطی با پروندهی عوامل نداشتند، بازداشت کند تا بر عوامل اصلی سرپوش بگذارد؛ همه را شکنجه کرد و سپس همه را آزاد نمود.
سپس جولانی با فرماندهان هستههای قحطانی نشست و با آنان توافق کرد که آزادشان کند و تبرئهشان نماید؛ در مقابل، آنان قحطانی را تحویل دهند تا جولانی بدون هیچ اعتراضی یا واکنشی او را بکشد.
بدینترتیب ابومحجن، خطاب و کوسینا آزاد شدند و حکیم، ابوالنور و رواد به کار بازگردانده شدند.