پرده ای از خیانت ابو محمد جولانی به اهل دعوت و جهاد و انقلاب سوریه (۲)
نویسنده: ابنالشرقیه
ترجمه: ابوهاجر خان آبادی
قتل قحطانی: پس از آزادی قحطانی، طرح کشتن او آغاز شد. ابوالنور با یک داعشیِ عراقی از عشیرهی جبوری—که نزد او زندانی بود—هماهنگ کرد تا راه کشتن قحطانی را که او را مرتد میدانست، هموار کند. همچنین جولانی با او دیدار کرد و به او گفت قحطانی کسی است که بغدادی و جانشینش را به آمریکاییها تحویل داد تا کشته شوند.
این داعشی در ۲۵ شعبان آزاد شد و اجرای طرح را آغاز کرد؛ دو بار پیش از قتل به دیدار قحطانی رفت. اما در روز حادثه، دو نفر دیگر همراهش بودند که هویتشان تا امروز روشن نشد؛ هرچند برخی خبرها میگوید آنان نیز داعشی بودند و هیئت آنها را به ترکیه منتقل کرد.
این داعشی با کمربند انفجاری، خود را کنار ابوماریا منفجر کرد و دو همراهش گریختند. ده دقیقه بعد، حکیم حاضر شد و هرچه مربوط به عملیات بود—از جمله تلفنهای قحطانی—را جمعآوری کرد.
کسی که قحطانی را رصد میکرد، «کوسینا» بود؛ او نیز بر اساس توافق با جولانی برای کشتن قحطانی آزاد شده بود و هنگام انفجار از قحطانی فاصله داشت. روایت او از حادثه چند بار تغییر کرد.
داعشِ عامل، با وجود اینکه مجری از افرادشان بود، عملیات را برعهده نگرفت؛ زیرا آنچه رخ داد بدون اطلاع و موافقت آنان و با برنامهریزی جولانی انجام شد. با اینکه نوار اعتراف به دستشان رسید، از پذیرش مسئولیت خودداری کردند.
بنابراین، کسی که مجری را آزاد کرد، راه را برایش هموار ساخت، با او هماهنگ شد، پشتیبانی لجستیکی داد و همراهانش را فراری داد، جولانی و پیروان قحطانی در هستههای ائتلاف بودند.
جولانی با این عملیات چند هدف را با هم زد: قحطانیِ خطرساز را کشت، فرماندهانِ عامل را دوباره زیر بال خود آورد تا کارشان را ادامه دهند و از آنان بهعنوان مجرمانی استفاده کند که توان حرکت مستقل ندارند و فقط مجریاند.
دربارهی شایعهای که میگوید مجری «ابو عبدالله آغا» از هیئت بوده، این نادرست است. مجری، عراقیِ جبوری بود.
پروندهی ابوماریا بسته شد؛ در حالی که بیشتر اعضای هیئت میدانند قاتل قحطانی خودِ جولانی است، اما کسی توان انجام کاری ندارد، بهویژه شرقیه؛ زیرا آنان بیش از همه نفع دارند که قاتل واقعی شناخته نشود تا مطالبهی خونخواهی نکنند؛ چراکه از آن هم بزدلترند.
این، بهاختصار، روایت عملیات کشتن قحطانی بهدست جولانی است، بدون ورود به جزئیات فراوان. نکات اصلی گفته شد تا تصویر عملیات برای همگان روشن شود.
پس نخستین کسانی که به قحطانی خیانت کردند، سربازان و امیرانِ عاملِ خودش بودند؛ با نیرنگ جولانی.