اتحادِ بنیانمرصوص و تبیین فقهی و قرآنی حمایتِ «دارالاسلامِ افغانستان» از «دارالاسلامِ ایران» در برابر آمریکا
به قلم: ابومحمود کندزی
سخنان اخیر مولوی ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی افغانستان، در خصوص آمادگی برای همکاری با ملت ایران در صورت تجاوز آمریکا، تنها یک موضعگیری سیاسیِ گذرا نیست؛ بلکه طنینِ فریادِ ایمانی و برخاسته از عمقِ منهج اسلامی، قرآنی و فقهی است. این موضعگیری نشاندهندهی درک عمیق از مفهوم «امت واحده» و وظیفه شرعی در قبال دفاع از کیانِ اسلام است.
خداوند متعال در قرآن کریم، مرزهای جغرافیایی را در برابر پیوند ایمانی رنگباخته میداندو می فرماید:
- إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ (حجرات/ ۱۰): مؤمنان برادر یکدیگرند. این اخوت ایجاب میکند که در هنگام سختی، هیچ سرزمینی از دارالاسلام در برابر کفر تنها نماند.
- وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ (نساء/ ۷۵): خداوند مؤمنان را توبیخ میکند که چرا در راه خدا و برای حمایت از مستضعفانی که تحت ستم هستند، پیار نمیکنند. حمایت از ایران در برابر تجاوز آمریکا، مصداق بارزِ نصرتِ مظلوم و جهاد در سبیلالله است.
رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:
- تَرَى المُؤْمِنِينَ في تَراحُمِهِمْ وتَوادِّهِمْ وتَعاطُفِهِمْ، كَمَثَلِ الجَسَدِ، إذا اشْتَكَى عُضْوًا تَداعَى له سائِرُ جَسَدِهِ بالسَّهَرِ والحُمَّى.[۱]مؤمنان همانند یک پیکرند؛ اگر عضوی (سرزمینی) به درد آید، دیگر اعضا با شبزندهداری و تب با او همدردی و همراهی میکنند. سخنان مجاهد، تجلی عملیِ این حدیث در دیپلماسیِ دارالاسلام است.
در فقه حنفی که مذهب رسمی و پایه فقهی امارت اسلامی است، دفاع از بلاد مسلمین یک فریضه است:
طبق فتوای امام ابوحنیفه رحمه الله و اکابر مذهب حنفی (مانند امام سرخسی در المبسوط و امام کاسانی در بدائع الصنائع )، هرگاه دشمنِ کافر به مرزهای یک سرزمین اسلامی حمله کند، جهاد بر تمام مسلمانان آن منطقه «فرض عین» میگردد. اگر توان آنها کافی نبود، این وظیفه به صورت سلسلهوار بر دوش همسایگان و تمام امت اسلامی میافتد تا زمانی که فتنه کفر دفع شود.
همچنین از منظر فقه حنفی، حفظ ثغور (مرزهای) دارالاسلام واجب است. فرقی میان دارالاسلامی در آفریقا، کابل یا تهران نیست؛ هر جا که پرچم اسلام برافراشته است، دفاع از آن بر تمام کسانی که قدرت دارند، واجب شرعی است. تجاوز آمریکا به ایران، تجاوز به پناهگاهِ بخشی از امت اسلامی است و سکوت در برابر آن، با اصلِ «دفع تجاوز از دارالاسلام» در تناقض است.
پس اعلام آمادگی امارت اسلامی برای همکاری با ایران، لبیک به ندای قرآن و تداومِ مسیرِ امامِ اعظم در حمایت از کیان اسلام است. این موضعگیری نشان داد که «اخوت اسلامی» فراتر از تفاوتهای سلیقهای، در زمانِ هجومِ کفرِ جهانی (آمریکا و صهیونیسم)، به سدی پولادین و «بنیان مرصوص» تبدیل خواهد شد. امارت اسلامی و جمهوری اسلامی، به عنوان دو بازوی دارالاسلام، وظیفه دارند در برابر زیادهخواهی استکبار، یدِ واحده باشند.
[۱] البخاري ۶۰۱۱ – مسلم 2586