حماسهی جاویدِ نصرت و وحدتِ بین دو دارالاسلام ایران و ا.ا.افغانستان در برابر حمله احتمالی کفر جهانی به دارالاسلام ایران
به قلم: محمد اسامه
تاریخِ پُرافتخار اسلام گواه است که هرگاه پارهای از تنِ امت اسلامی (دارالاسلام) مورد تجاوز قرار گرفته، مؤمنان حقیقی بیتوجه به مرزهای جغرافیایی و تفاوتهای مذهبی، به فرمان الهیِ «وَتَعَاوَنُوا عَلَى الْبِرِّ وَالتَّقْوَىٰ» لبیک گفته و به یاری برادران خود شتافتهاند. این روحیه، ریشه در سیره بزرگان و مجاهدان تاریخ دارد که «دفاع از اسلام» را فراتر از هر مصلحتی میدانستند.
۱. صلاحالدین ایوبی و نجاتِ مصر: وحدت برای سدِّ نفوذِ صلیبیون
در قرن ششم هجری، زمانی که پادشاهیِ صلیبیِ بیتالمقدس به سوی مصر (تحت حاکمیت فاطمیان) دندان تیز کرده بود، سلطان صلاحالدین ایوبی (رحمهالله) علیرغم تفاوتهای مذهبی با خلافت فاطمی، به نصرت برادران خود در مصر شتافت. او درک کرده بود که سقوطِ قاهره به دست صلیبیون، به معنای سقوطِ کلِ جهان اسلام است. او با شعار وحدت، نیروهای شام و مصر را متحد کرد و نه تنها مصر را از چنگال کفار نجات داد، بلکه راه را برای فتحِ بزرگِ قدس هموار کرد. این درس بزرگی است که در برابر دشمنِ خارجی، صفوفِ مسلمین باید همچون «بنیانٍ مرصوص» در هم تنیده شود.
۲. حماسه مجاهدین افغانستان در آذربایجان: شکوهِ اخوت فراتر از مذهب
در اوایل دهه ۹۰ میلادی، زمانی که سرزمینهای اسلامی در منطقه قرهباغِ آذربایجان مورد تجاوز و اشغالگری قرار گرفت، حماسهای بینظیر رقم خورد. در آن زمان، ملت افغانستان خود درگیر نبردی سخت با آثارِ تجاوزِ اتحاد جماهیر شوروی بود، اما با این وجود، هزاران تن از مجاهدین غیور افغانستان به ندای مظلومیت ملت آذربایجان (که اکثریت آنها از پیروان مکتب تشیع هستند) لبیک گفتند.
آنها به جبهههای قفقاز شتافتند و خونِ مجاهدِ سنیِ افغان با خونِ برادرِ شیعهی آذری در راه دفاع از خاکِ اسلام درآمیخت. این حضورِ مقتدرانه ثابت کرد که برای مجاهدِ راه خدا، «مذهب» مانعِ «نصرتِ مظلوم» نیست و هر جا کفر به دارالاسلام حمله کند، مرزهای مذهبی فروریخته و تنها پرچمِ توحید برافراشته میماند.
۳. مبانی فقهی و قرآنی: وجوبِ دفاعِ دستهجمعی
خداوند متعال میفرماید: وَإِنِ اسْتَنْصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ (انفال/ ۷۲) اگر برادران دینی از شما یاری طلبیدند، بر شما واجب است که آنها را یاری کنید.
در متون فقهی احناف تصریح شده است که اگر دشمن به سرزمینی از بلاد مسلمین حمله کند، بر تمام مسلمانانِ توانمند در شرق و غربِ عالم واجب است (فرض کفایی که گاه فرض عین میشود) تا برای دفع شرِّ کفار اقدام کنند.
بنابراین، حمایتِ امروزِ مجاهدانِ افغانستان از ملت ایران در برابرِ تهدیداتِ آمریکا یا صهیونیسم، ریشه در همان منهجی دارد که صلاحالدینها و مجاهدانِ راهِ آزادیِ قرهباغ بر بر آن استوار بودند.
امروز که استکبار جهانی به سرکردگی آمریکا، سرزمینهای اسلامی از جمله ایران، فلسطین، سومالی، یمن، مالی و لبنان را تهدید میکند، تکرارِ تاریخِ نصرت، یک ضرورتِ شرعی است.
اتحادِ میانِ «امارت اسلامی افغانستان» و «جمهوری اسلامی ایران» در برابر متجاوز، تحققِ عملیِ آرزویِ تمامِ صالحان و مجاهدانِ تاریخ است. هر دستی که برای دفاع از دارالاسلام بلند شود، دستِ قدرتِ الهی است که بر سرِ کفار فرود خواهد آمد.