بازداشت پروفسور محمد خير الغباني الحسيني تداوم سرکوب اهل سنت و جماعت توسط باند جولانی در سوریه
ارائه دهنده: مجاهد مهاجر
آنچه در دو ماه اخیر از سرکوبِ هر مخالفی توسط این حاکمیت رخ میدهد، بیش از پیش نشان میدهد که این ساختار در حال بازتولید الگوی ادلب است؛ همان استبداد، همان قمع، همان بازداشت هر صدای متفاوت.
مصیبت امروز این است که با «شمشیرِ قضا» با تو میجنگند؛ قضایی که خود به ابزاری در دست آنان تبدیل شده است و بهسادگی میتوانند علیه تو پروندهسازی کنند.
دکتر محترم محمد خير الغباني الحسيني توسط همان فردی بازداشت شد که روزگاری پیشخدمت و قهوهریز بود و امروز کاروانِ محافظتی چندخودرویی دارد؛ شخصی که موسى العمر نیز به او اشاره کرده بود.
بازداشت دکتر تنها به این دلیل صورت گرفت که او زیر نوشتهای درباره فساد استاندار و اطرافیانش اظهار نظر کرد. سخن او چیزی جز درخواست پاسخ و توضیح نبود؛ امری که طبق قانون سوریه نه «قدح و ذم» محسوب میشود و نه «تشهیر».
آیا به وکیل او اجازه دادید وارد شود و در کنار موکلش باشد؟
در بسیاری از کشورها، چنین موضوعاتی میان دادگاه و طرف دعوا بررسی میشود، نه با بازداشت فوری.
حلقه اطراف استاندار حماه تقریباً هیچ فرد مسئلهداری را کنار نگذاشتند؛ از أيمن ملندي گرفته تا ناهد العمر.
گویی در حماه، شهری با این پیشینه و ظرفیت، هیچ کادر متخصص و کارشناس باقی نمانده و ناچار به استفاده از چهرههای وابسته به ساختار پیشین شدهاند؛ موضوعی که اکنون رنگِ یک سیاستِ نظاممند به خود گرفته است.
به خدا سوگند، ما هستیم که مردم حماه را از حضور در میدان العاصی بازمیداریم؛ زیرا میزان نارضایتی و احتقان به نقطه خطرناکی رسیده است.
نبيل عفا الرفاعي مشهور به «ابو هاشم التلی» و فرمانده پیشین در هيئة تحرير الشام در تاریخ ۲۲/۱۱/۲۰۲۵ بازداشت شد.
تا این لحظه نه خانوادهاش اجازه ملاقات یافتهاند و نه وکیلش. اخباری نیز به خانواده او رسیده که از احتمال حذف فیزیکی وی در بازداشتگاه حکایت دارد.
ای أنس خطاب، آیا نگفتی در روز قیامت خصمِ هر ستمگری خواهی بود؟
حتی اگر اتهامی مطرح باشد، بر چه اساسی فردی را بهصورت قهری و مخفیانه نگه میدارید و امکان دفاع حقوقی را از او سلب میکنید؟
و شما، مشایخ و مشاوران و چهرههای رسانهای:
• إبراهيم حسون
• ابو البراء یاسین
• حسن الدغیم
• ماهر علوش
• حسن صوفان
• الشيخ المحيسني
آیا آموزههای دینی و علمی شما چنین سکوتی را در برابر بازداشتها توجیه میکند؟
ای هادي العبد الله و دیگر فعالان،آیا انگیزه آغاز انقلاب، مسئله بازداشتشدگان و ظلم ساختاری نبود؟
این چه معیارهایی است که امروز موجب سکوت در برابر بازداشت، سرکوب، فساد و فشار بر مردم شده است؟