سنگری واحد و اینکه چرا دفاع از «دارالاسلام ایران»، صیانت از جغرافیای «امارت اسلامی» است؟
به قلم: فضل احمد هراتی
شکست مفتضحانه آمریکا در افغانستان و خروج لرزان آنها از پایگاه راهبردی «بگرام»، پایانِ کارِ شیطان بزرگ در منطقه نبود؛ بلکه آغازِ فازِ جدیدی از جنگهای نیابتی و فتنههای مذهبی است. امروز مقامات «امارت اسلامی افغانستان» و مجاهدین غیور باید بدانند که جغرافیای «دارالاسلام» در این منطقه، از کابل تا تهران، یک پیکر واحد است. آمریکا اگر امروز دارالاسلام ایران را هدف گرفته، در واقع به دنبال بریدنِ بازوی قدرتمندِ منطقه است تا دوباره مسیر بازگشت خود به بگرام و کابل را هموار کند. پس آمریکا نرفته است، تغییر چهره داده است
فراموش نکنیم که آمریکا میلیاردها دالر تجهیزات و سالها اعتبار بینالمللی خود را در خاک افغانستان دفن کرد. آنها هرگز با این شکست کنار نخواهند آمد. هدفِ نهایی واشنگتن از فشار بر ایران، تضعیف جبهه مقاومت است تا در خلأ قدرتِ منطقهای، بار دیگر مزدوران خود را بر سرنوشت ملتهای مسلمان حاکم کند. جنگ با ایران، مقدمهی بازپسگیری «بگرام» و انتقام از شکستی است که در قندهار و هلمند متحمل شدند.
در این میان، بزرگترین خطر، دشمنِ بیرونی نیست؛ بلکه «منافقین» و مزدوران محلی هستند که در هر دو سرزمین در کمین ایستادهاند. کسانی که در افغانستان به دنبال ایجاد آشوب و ناامنی هستند و کسانی که در ایران سودای وابستگی به غرب را دارند، از یک منبع تغذیه میشوند. این منافقین ماموریت دارند تا با ایجاد تنش میان دو دارالاسلام، تمرکز مجاهدین را از دشمن اصلی (آمریکا) منحرف کرده و جبهه اسلام را به درگیریهای داخلی مشغول کنند.
واضح است که هشیاری سیاسی و شرعی حکم میکند که بدانیم مرزهای جغرافیایی نباید مانع از درک «سنگر واحد» شود. امروز ایرانِ تشیع، هدفِ همان گلولههایی است که ۲۰ سال سینه جوانانِ حنفی افغان را میدرید. تضعیف ایران در برابر آمریکا، به معنای چراغ سبز به تروریسمِ تحت حمایت غرب برای نفوذ به قلب افغانستان است. هرگونه تعرض به دارالاسلام ایران، مستقیماً امنیتِ ملی و بقای دارالاسلام افغانستان را به خطر میاندازد.
امروز وقتِ آن است که نخبگان و رهبران امارت اسلامی با نگاهی عمیق به تحولات منطقه، صف خود را در کنار برادرانِ مجاهد خود در ایران مستحکم کنند. دشمنشناسیِ صحیح یعنی تشخیص دهیم که آمریکا و صهیونیسم، دشمنِ «اسلام» هستند، نه فقط دشمنِ یک مذهب یا یک کشور. حمایت از ایران در برابر زیادهخواهیهای آمریکا، در حقیقت دفاع از دستاوردهای جهاد مردم افغانستان است.
آمریکا با بهجا گذاشتن تجهیزات در افغانستان، به دنبال ایجاد فتنهای بود تا مسلمانان را با سلاحهای خودشان به جان هم بیندازد. ما نباید در این تله بیفتیم. باید با صلابت اعلام کرد که: «هر خشتی که از دیوار دارالاسلام ایران بیفتد، رخنهای در دیوارهی امنیت افغانستان خواهد بود.» مجاهدینِ هر دو سرزمین باید پشت به پشت هم، سنگر مقاومت را حفظ کنند تا رویای بازگشت آمریکا به این منطقه برای همیشه به کابوس تبدیل شود.