د تهران مصلحتي تبعیض او د اسلامي امارت رسالت؛ د مولوي عبدالحمید د کفرآمیزه ویناوو تر شا پټ حقایق
په وروستیو میاشتو کې د ایران د زاهدان د اهل سنتو د امام، مولوي عبدالحمید دریځونه د حنفي فقهې له اصولو او د اسلام له مسلمو ارکانو څخه په بې ساري ډول لیرې شوي دي. هغه د سیکولار او لیبرال مفاهیمو په ترویجولو سره، په داسې لاره روان دی چې پایله یې د شریعت د حاکمیت کمزوري کول دي. خو دلته د پام وړ ټکی د ایران د حکومت دوه ګونی چلند او په دې برخه کې د اسلامي نړۍ د رښتیني استازي (اسلامي امارت) مسوولیت دی.
۱. دوه ګونی معیار؛ سیاسي مصلحت که دیني قاطعیت؟
دا یو ښکاره حقیقت دی چې د ایران حکومت د مولوي عبدالحمید په وړاندې یوه مصلحتي چوپتیا غوره کړې ده. دا چوپتیا د هغه د خبرو د تایید په مانا نه ده، بلکې یوازې د قومي او مذهبي حساسیتونو له امله ده.
باید وویل شي چې که همدا خبرې—چې د الهي حاکمیت د نفي او د سیکولاریزم د ترویج بوی ترې راځي—د یو شیعه عالم (آخوند) له خوا شوې وای، نو بې له ځنډه به په «ارتداد»، «د امریکا جاسوس»، «محارب» او «مفسد فی الارض» تورن شوی وای. د ایران په قوانینو کې د دین د بنسټونو نفي او له دښمنو هېوادونو سره همغږي (چې د عبدالحمید په ویناوو کې ښکاري)، له اعدام او سختې سزا پرته بل هیڅ عواقب نه لري. خو هغه یوازې د خپل مذهبي موقف له امله له دغه لنډمهاله امنیتي فرصت څخه ګټه اخلي ترڅو د اسلام ریښې ووهي.
۲. د دین تر نوم لاندې له استکبار سره ملګرتیا:
د رفرنډم، د غربي بشري حقونو او له سیاست څخه د دین د جلاوالي په اړه د هغه ویناوې، کټ مټ هغه نسخه ده چې په واشنګټن او تل ابیب کې لیکل شوې ده. هغه د «حنفي فقهې» له نوم څخه په ناوړه ګټې اخیستنې، هڅه کوي د اسلام داسې بڼه وړاندې کړي چې د کفر نړۍ ته هیڅ ګواښ پېښ نه کړي. دا کار مذهبي اجتهاد نه، بلکې د اسلامي امت له آرمانونو او د شریعت په لاره کې د شهیدانو له پاکو وینو سره ښکاره خیانت دی.
۳. د افغانستان د اسلامي امارت شرعي او مسوولانه دنده:
له هغه ځایه چې نن ورځ د افغانستان اسلامي امارت په نړۍ کې د حنفي فقهې د حاکمیت یوازنی او اصلي بیرغوال دی، نو د دغه فکري انحراف په وړاندې دروند مسوولیت لري:
• پوهول او خبرداری: پر ديني عالمانو او د اسلامي امارت پر چارواکو لازمه ده چې له هرې ممکنې لارې مولوي عبدالحمید د هغه د ویناوو له خطرناکو عواقبو خبر کړي.
• فکري استیضاح: اسلامي امارت باید په رسمي یا نیمه رسمي ډول له هغه وپوښتي چې د دې کفري او له دښمن سره د همغږو ویناوو تر شا یې «اصلي هدف او نیت» څه دی؟ ایا دا خبرې د اسلامي حکومتولۍ له اصولو د ناپوهۍ له امله دي او که په شعوري ډول د اسلام دښمنانو ته خدمت کوي؟
• د فتنې مخنیوی: د هغه چا په وړاندې چوپتیا چې د مذهب په نوم د دارالاسلام بنسټونه نړوي، جایز نه ده. که ثابته شي چې هغه په خپله خوښه او پوهه د کفر او لیبرالیزم لاره غوره کړې، باید امت ته روښانه شي ترڅو نور د حنفي مذهب له اعتباره د امریکا د خوشالولو لپاره ګټه وانخلي.
پایله:
مولوي عبدالحمید باید پوه شي چې د مذهب جامه د تل لپاره د اسلام ضد ویناوو ساتنه نشي کولی. اسلامي امارت د شریعت د کلکې کلا په توګه، اجازه نه ورکوي چې یو کس د ګاونډي هېواد له دننه څخه د کافرانو په ژبه د جهاد او الهي حاکمیت اصول تر پوښتنې لاندې راولي. اوس د دې وخت دی چې هغه د «ناب محمدي اسلام» او «امریکایي اسلام» ترمنځ یو انتخاب کړي او د خپل انتخاب ځواب ویلو ته چمتو شي.