د مرجئیه فتنه او د ایمان ساتنه؛ د افغانستان په دارالاسلام کې د سیکولرزم او ډیموکراسۍ په وړاندې د عامه پوهاوي غږ
به قلم: ابومحمود کندزی
د مرجئیه باطله عقیده څه ده؟
د مرجئیه فکري انحراف یو له هغو خطرناکو ناروغیو څخه دی چې «عمل» له «ایمان» څخه جلا ګڼي. دا فکر خلکو ته داسې لاره هواروي چې د اسلام تر نامه لاندې تر ټولو لوی کفري کارونه ترسره کړي، خو بیا هم ځانونه مسلمانان وبولي. په دارالاسلام (د افغانستان اسلامي امارت) کې پر علماوو او قضايه قوې لازمه ده چې د دغه زهرجن فکر په وړاندې ولس ته بیداري ورکړي.
۱. د علماوو، قضايي مراجعو او جوماتونو مسؤلیت
د اسلامي امارت مذهبي او قضايي ادارې باید د جوماتونو له لارې خلکو ته لاندې ټکي روښانه کړي:
• د اسلام ماتونکي (نواقض الاسلام): خلکو ته باید په ډاګه شي چې ایمان یوازې په ژبه نه دی، بلکې په عمل او عقیده کې د الله د حاکمیت منل دي.
• د ارتداد خطر: هر هغه څوک چې په شعوري ډول د سیکولرو ګوندونو او کفري ډیموکراسۍ ملاتړ کوي، هغوی د اسلام له دایرې څخه وځي او مرتد کیږي.
• د منبر رول: خطیبان باید په هره جمعه کې د توحید د حاکمیت او د شریعت د نفاذ په اړه وغږیږي او خلک د کفر له سیاسي دامونو څخه خبر کړي.
۲. ډیموکراسي او سیکولرزم؛ د ایمان ماتونکي عوامل
سیکولرزم (بې دیني) او ډیموکراسي د اسلام په وړاندې مستقیم جنګ دی. هر څوک چې د دې نظامونو او د هغوی د مشرانو ملاتړ کوي—که په ژبه وي، که په لاس او که په بل هر ډول وي—دا د هغوی ایمان ماتوي. د بشر لخوا جوړ شوي قوانین پر الهي قوانینو غوره ګڼل د شرک او کفر ښکاره بېلګه ده چې یو انسان د اسلام له صف څخه باسي.
۳. د تېرو شلو کلونو تریخ درس او د «علماء سوء» فتنه
کله چې شل کاله وړاندې امریکایي اشغالګرو پر افغانستان برید وکړ او د «امیرالمؤمنین ملا محمد عمر مجاهد (رحمهالله)» شرعي نظام یې راوپرځاوه:
• ډیری خلک چې ځانونه یې مسلمانان ګڼل، د همدې مرجئیه فکر او د «بدو علماوو» (علماء سوء) د فتواګانو ښکار شول.
• دغو بدو علماوو به خلکو ته ویل چې له اشغالګرو سره کار کول او د ډیموکراسۍ تر سیوري لاندې ګوندونه جوړول ستاسو ایمان ته تاوان نه رسوي، په داسې حال کې چې دا عینِ ارتداد و.
• همدا د آګاهۍ نشتوالی و چې خلک د امریکایي اجیرانو او سیکولرو مشرانو په شاوخوا کې راټول شول او د خپل شرعي نظام په وړاندې ودرېدل.
۴. د ولسي پوهاوي اړتیا؛ د دښمن د نفوذ مخنیوی
اشغالګر هر وخت چې وغواړي په اسلامي خاورو کې نفوذ وکړي، لومړی په سیکولر لباس کې ګوندونه جوړوي. که زموږ ولس د «ولاء او براء» (د الله لپاره دوستي او دښمني) په مسائلو پوه نه وي، بیا به هم د دښمن په دام کې پریوځي. دا د اسلامي امارت د علماوو دنده ده چې ثابته کړي چې اسلام او ډیموکراسي هېڅکله نه یوځای کیږي.
پایله: د ایمان د حصار ساتنه
د ایمان ساتنه زموږ د ټولو شرعي مسؤلیت دی. موږ باید اجازه ورنکړو چې د مرجئیه فتنه بیا زموږ په ټولنه کې سر راپورته کړي. د هر هغه چا په وړاندې چې د ډیموکراسۍ او سیکولرزم تر بیرغ لاندې د اسلامي نظام تخریب غواړي، باید د شریعت په رڼا کې کلک غبرګون وښودل شي. خلک باید پوه شي چې د سیکولرو مشرانو ملاتړ د ایمان د شکنندګۍ او په دنیا او آخرت کې د تباهۍ سبب ګرځي.