نویسنده: admin

مراتب ولاء وبراء در اسلام

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله وحده والصلاة والسلام علی محمد؛عبدالله ورسوله وآله وصحبه.

وبعد…

ولاء و براء در اسلام از بزرگترین مستلزمات توحید خالصی است که الله تعالی پیامبران را بدان مبعوث کرده است و صدیقین وشهداءو صالحین بر آن طریق رفته اند.

ولاء یعنی:محبت ونصرت الله ورسول ومؤمنین، وبراء یعنی بغض ونفرت وعداوت با هر کسی که غیرالله را می پرستد و با هر معبود غیر الله وبا هر کس که از غیر رسول الله صلی الله علیه وسلم متابعت می کندو با هر متبوعی غیراز ایشان.

و از آنجایی که عقیده ولاء وبراء جزئی از این دین می باشد واز آنجایی که بسیاری از مسلمین در این زمان –که بدعت وفرقه سازی انتشار یافته است-به سبب جهل به بسیاری از احکام شریعت،درباره این مفهوم ومراتب آن دچار فتنه شده اند بطوریکه منجر به عدم التزام و عدم عمل به این مفهوم ومقتضیات و مستلزمات قولی وعملی وعقیدتی آن شده است،ازاین رو ،لازم است که روشهای آسانی برای یادآوری وآموزش این عقیده ومراتب آن،به کارگرفته شود.

به خاطراین بود که این مقاله،نوشته شد.از الله امید است که این نوشته را سودمند گردانده و سبب هدایت سازد.

برادر مسلمانم بدان که…..

رابطه ما با مردم بر اساس ولاء وبراء استواراست،ولاء برای اسلام وایمان واحسان،وبراء از کفر وفسق وعصیان.و ولاء وبراء ما برای منهجی است که امت اسلام برآن اجماع کرده وما نیز باید باید حول آن گرد آییم،که کتاب الله وسنت رسولش می باشد-نه فرد ونه گروه-مطابق فهم جماعت اولیه مسلمین در اعتقاد وقول وعمل بدون بخش بخش کردن احکامش وبدون تحریف نصوص ومعانی اش.

قسمت اول؛مراتب ولاء:

ولاء؛یعنی محبت ونصرت در راه الله تعالی که سه رتبه دارد:

-مرتبه اول؛ولاء برای جماعت مسلمین:

و جماعت مسلمین یعنی؛امت اسلام که شامل هر کس می شود که در اسلام متولد شده یا خود وارد اسلام شده باشد، واز آن باز نگشته باشد.

ودوستی و موالات با امت اسلام-چه افراد وچه ملتها-در شریعت الله واجب است همانطور که دشمنی ومعادات با امت اسلام یا دوستی وموالات با امت هایی غیر ازامت اسلام؛موجب کفر وخروج از اسلام می باشد،الله تعالی می فرماید:{ إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاَةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ*‏ وَمَن يَتَوَلَّ اللّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ فَإِنَّ حِزْبَ اللّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ ‏: تنها خدا و پيغمبر او و مؤمناني ياور و دوست شمايند كه خاشعانه و خاضعانه نماز را به جاي مي‌آورند و زكات مال به در مي‌كنند . و هركس كه خدا و پيغمبر او و مؤمنان را به دوستي و ياري بپذيرد ( از زمره حزب‌الله است و ) بي‌ترديد حزب‌الله پيروز است.}[مائده:۵۵-۵۶] ونیزمی فرماید:{ وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ: مردان و زنان مؤمن ، برخي دوستان و ياوران برخي ديگرند }.[توبه:۷۱}.

-مرتبه دوم؛ ولاء برای جماعت مسلمین که از طریق یکی از  «۳ ابزار» به وجود می آید :

و جماعت یعنی؛ فرقه ناجیه(نجات یافته از جهنم) از میان فرقه های امت اسلام،ومنظور مسلمانانی هستند که در اعتقاد وقول وعمل بر روش رسول الله صلی الله علیه وسلم واصحاب گرامی اش از طریق یکی از ۳ ابزار متحد شده و با شورای اولی الامر آن امتی  واحد تشکیل داده باشند .

احمد وابوداود با اسناد صحیح از معاویه رضی الله عنه روایت می کند که پیامبرصلی الله علیه وسلم فرمودند:( أن أهل الكتاب قبلكم تفرقوا على ثنتين وسبعين فرقة في الاهواء، ألا وأن هذه الأمة ستفترق على ثلاثة وسبعين فرقة في الأهواء، كلها في النار، إلا واحدة، وهي الجماعة): اهل کتاب قبل از شما در اهواء (آراء عقیدتی ونظریه های فکری) به هفتاد ودو فرقه تقسیم شدند واین امت در اهواء به هفتاد وسه فرقه تقسیم خواهند شد،همه این فرقه در جهنم هستند جزیکی که جماعت می باشد.

-مرتبه سوم؛ولاء برای طائفه منصوره: ادامه خواندن مراتب ولاء وبراء در اسلام

کسی که از او، از روی جهلش کفری صادر شده باشد، آیا (به خاطر جهل)معذور محسوب می شود؟

از شیخ عبدالله بن شیخ محمد رحمهما الله تعالی؛در باره کسی پرسش شد که از او کفری صادر شود و از روی قصد نباشد بلکه جاهل باشد،آیا معذور محسوب می شود-چه قولی باشد وچه فعلی وچه توسل؟
* * *
جواب:
وقتی کسی که به الله و رسولش ایمان دارد،فعلی مرتکب شود که آن فعل کفر بوده ویا اعتقاد به آن کفر باشد و نسبت به آنچه رسول خدا صلی الله علیه وسلم به آن مبعوث شده،جاهل باشد؛چنین شخصی در نزد ما کافر نمی شود و به او حکم کفر نمی دهیم تا اینکه حجت رسالی که مخالفش کافر می شود، بر او اقامه شود.
هنگامی که بر او اقامه حجت شده و محتوای دعوت پیامبر صلی الله علیه وسلم برای او روشن شد وبا این حال بعد از اقامه حجت بر انجام آن فعل اصرار ورزید؛چنین شخصی کافر می شود.
چون کفر، با مخالفت با کتاب الله وسنت رسول الله صلی الله علیه وسلم،متحقق می شود.
و این مطلب به طور کلی بین علماء مجمع علیه می باشد واستدلالشان به این آیات می باشد:
{وَمَا كُنَّا مُعَذِّبِينَ حَتَّى نَبْعَثَ رَسُولاً: و ما ( هيچ شخص و قومي را ) مجازات نخواهيم كرد ، مگر اين كه پيغمبري ( براي آنان مبعوث و ( روان سازيم.}[اسراء/۱۵[
{‏ وَسِيقَ الَّذِينَ كَفَرُوا إِلَى جَهَنَّمَ زُمَراً حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا فُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ رُسُلٌ مِّنكُمْ يَتْلُونَ عَلَيْكُمْ آيَاتِ رَبِّكُمْ وَيُنذِرُونَكُمْ لِقَاء يَوْمِكُمْ هَذَا قَالُوا بَلَى وَلَكِنْ حَقَّتْ كَلِمَةُ الْعَذَابِ عَلَى الْكَافِرِينَ ‏:‏ و كافران به سوي دوزخ گروه گروه رانده مي‌شوند و هنگامي كه بدانجا رسيدند درهاي آن به رويشان گشوده مي‌گردد و نگهبانان دوزخ بديشان مي‌گويند : آيا پيغمبراني از جنس خودتان به ميانتان نيامده‌اند تا آيه‌هاي پروردگارتان را براي شما بخوانند و شما را از روياروئي چنين روزي بترسانند ؟ مي‌گويند : آري ! ( پيغمبران برانگيخته شدند و اوامر و نواهي خدا را به ما رساندند و از عذاب آخرت بيممان دادند ) وليكن فرمان عذاب بر كافران ثابت و قطعي است ( و ما راه كفر در پيش گرفتيم و بايد هم تاوان آن را بپردازيم و چنين سرنوشت شومي داشته باشيم ) . ‏}[زمر/۷۱[
و نیز به حدیثی که در صحیحین وسنن ودیگر کتب اسلام ثابت شده است استدلال می کنند که حذیفه رضی الله عنه از رسول الله صلی الله علیه وسلم روایت می کند که فرمودند:{مردی در زمانهای قبل ازشما،به پسرانش گفت:هنگامیکه من مردم مرا بسوزانید،سپس نصف(خاکستر)مرا در خشکی ونصف دیگرم را دردریا بپاشید،سوگند به الله اگردست الله به من برسد مرا چنان عذابی می دهد که کسی دیگر ازجهانیان را آنطور عذاب نداده باشد،(بعد ازمرگش و اجرای وصیت) ،الله به دریا وخشکی دستور داد که ذرات موجود در آنها را جمع کنند،سپس به او گفت:باش(کن)،در همان لحظه مرد ایستاده شد،الله گفت:چی چیزی تو را به این کار واداشت؟گفت:ترس وخشیت تو،پس الله به او رحم آورد(او را بخشید)}.
این مرد معتقد بود که اگر این کاررا انجام دهد الله توانایی زنده کردن او را نخواهد داشت،واین اعتقاد واین کارش از روی جهل بود نه از روی کفر وعناد،او به قدرت الله بر دوباره زنده کردنش شک کرد(واین کفراست) ولی با این وجود خداوند او را بخشیده و بر او رحم آورد.
و هر کس که قرآن به او رسیده باشد،بر او اقامه حجت شده است ولی جاهل محتاج کسی از اهل علم است که او را دراین باره آگاهی دهد(و معانی قرآن را به او بگوید(.
والله اعلم
]الدرر السنیة:ج۱۰/ص۲۳۹-۲۴۰ [

نشانه های ضعف یقین در مسلمین (مرض خطرناک و کشنده­ ای که افراد و امت­ها را از بین برده ­است )

مؤلف: شیخ خالد حسینان (تقبله الله)
مترجم: ص. مهاجر

بسم الله الرحمن الرحیم

الحمد لله رب العالمين والصلاه و السلام علی اشرف خلقه و خاتم رسله سیدنا محمد و علی آله و صحبه و من اهتدی بهدیه الی یوم الدین، وبعد:

همانا عامل اساسی که باعث می­شود، انسان به طور جدی و مستمر برای آخرت تلاش کند، یقین و اطمینانش به کسب ثواب و پاداش نیک در آخرت است. او به طور یقین می­داند که روز پایانی وجود دارد و آن روز قیامت و حساب، روز بهشت و جهنم و صراط و میزان است. پس یقین قطعی­اش باعث می­شود که به کاری که خداوند متعال بدان خشنود می­شود و از آن راضی است عمل کند و بر آن ثابت قدم باشد و به سرعت و رقابت وارانه به سمت خیرات در حرکت است.

پس این معادله و قاعده­ای است که آن را همیشه در ذهن و قلبت نگه­دار: هرگاه یقین به آخرت ضعیف شد، عمل و محصول برای آخرت ضعیف می­شود و هرگاه یقین به آخرت قوی شد، عمل و محصول برای آخرت قوی می­شود.

منظور از یقین و اطمینان، یقین به آخرت است. هرگاه بنده به دوباره زنده شدن، بازگشتن و هر آنچه در قیامت است، ایمان داشت، قلبش مانند منظرگاهی برای آن می­شود، مانند اینکه آن را می­بیند. خداوند متعال می­فرماید:

«وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ» بقره ۴
«و به روز رستاخيز اطمينان دارند.»

پس هنگامی که ایمان بنده بیشتر شد و یقین در قلبش رسوخ و جا گرفت، گوئی که حقایق آخرت در روبرویش است و بهشت و جهنم را می­بیند و زندگی، اخلاق، افکار، راه و شیوه­اش و هر آنچه که در زندگی­اش است تغییر می­کند. بعضی از زاهدان گفته­اند: «فکر نکنم کسی در مورد بهشت و جهنم شنیده باشد، و لحظه­ای از حیاتش وجود داشته باشد که در آن با ذکر یا نماز یا قرائت قرآن یا احسان، به اطاعت از خداوند متعال نپردازد.»

در این مقاله از مرض خطرناک و کشنده­ای حرف می­زنم که افراد و امت­ها را از بین برده ­است و آن ضعف یقین است. از نشانه­هایی حرف می­زنیم تا انسان از آن برحذر و هوشیار باشد. همانا ضعف یقین باعث شده که بسیاری از مردم دچار مرض تنبلی و سستی شوند. با توفیق خداوند متعال از آن حرف می­زنیم: ادامه خواندن نشانه های ضعف یقین در مسلمین (مرض خطرناک و کشنده ­ای که افراد و امت­ها را از بین برده ­است )