افشاگری دیگری از جولانی سوریه: اگر از آسمان آزادی ببارد، بردگان برای خود چتر باز می‌کنند (۳)

ترجمه و ارائه دهنده: ابومحمود کندزی

من از مزدوران رسانه‌ای هیئت و بردگان قدرت تعجبی ندارم؛ این‌ها بیش از ده سال است که به من فحاشی می‌کنند.

اما تعجبم از برخی روزنامه‌نگاران است؛ حتی کسانی که به‌صورت خصوصی با من تماس گرفتند. بنابراین لازم دیدم نکات زیر را روشن کنم:

• حادثهٔ قصر، درگیری، مجروحان و زخمی‌شدن الشرع همگی رخ داده و پرونده‌اش بسته شده است. هر کسی که وارد هر مقرّی از مقرهای قدرت شود، این واقعیت‌ها را دقیقاً می‌داند.

• تعارض کجاست بین وقوع حادثه و ظاهرشدن الشرع؟

او شش روز غایب بود؛ تو که روزنامه‌نگاری، آیا شش روز زمان کمی است برای درمان یک جراحت خفیف و بازگشت؟

حتی اگر برای جدل فرض کنیم اصلاً زخمی نشده، آیا این فرض، وقوع درگیری در قصر را نفی می‌کند؟

• از نظر منطقی، خود من نوشتم که او ظرف دو روز بازمی‌گردد؛ و این را قبل از توییتِ کبودی‌ها نوشتم. پس چطور می‌توانم خودم را دچار تناقض کنم میان «تا دو روز دیگر ظاهر می‌شود» و «کبودی دارد»؟

موضوع ساده است: بله، کبودی‌های خفیف داشت و شش روز برای درمان پزشکیِ بدون آثار ظاهری کافی است؛ همان‌طور که شش روز برای درمان ترکشِ سینه نیز کفایت می‌کند.

پس تناقض کجاست؟

• من از ابتدا و مرحله‌به‌مرحله تذکر دادم:

• گفتم یک چهرهٔ سنگین هدف تلاش برای ترور قرار گرفته؛

• سپس اشاره و تلویح کردم که درگیری میان جبهه‌النصره و هیئت تحریرالشام رخ داده؛

• گفتم انس خطاب عملاً ادارهٔ سوریه را در دست دارد؛ یعنی الشرع مجروح است و درمان می‌شود؛

• وقتی خبر جراحتش پخش شد و دیدم فلول برای تحرک آماده می‌شوند، گفتم او حال‌اش خوب است، فقط عارضهٔ جسمی دارد و بازمی‌گردد؛

• و وقتی ظاهر شد، جزئیات دقیق را گفتم؛ چون دیگر خطری در گفتن آن‌ها نبود.

• برای اطلاع: الشرع امروز وارد سوریه شد و خارج از کشور درمان شده بود. بعد از مدتی خواهید دید روزنامه‌های بزرگ دربارهٔ این ماجرا می‌نویسند؛ آن وقت طبق معمول، رویترز و واشنگتن‌پست و المجلة را باور خواهید کرد!

• یادآوری به بردگان قدرت: خودتان را برای شوک بزرگی آماده کنید؛ این‌بار شوک از خودِ الشرع خواهد بود. آن‌وقت چون برده‌اید، یا توجیهش می‌کنید یا بر ضدش می‌ایستید.

• بدانید کسی که امروز به او شلیک کرد، ده سال پیش در ۲۰۱۴ دقیقاً مثل شما بود؛ آن زمان که من علیه جبهه‌النصره و ظلمش و اعلام «امارت اسلامی» می‌نوشتم، به من حمله می‌کردند و از او با تعصب دفاع می‌کردند.

امروز همان‌ها می‌گویند او در محظورات شرعی بزرگ افتاده و به جایی رسیده‌اند که تصمیم به ترورش گرفته‌اند.

• چه بسا مدتی بعد شما هم بگویید در محظورات ملی خطرناک افتاده یا چیزی از وعده‌هایی که به شما داده تحقق نیافته؛ هرچند من مطمئنم برده، برده می‌ماند و باز هم توجیه می‌کند.

• آیا این مطالبات به شما آسیب می‌زند؟

• مطالبهٔ حکمرانیِ نهادی، نه فردمحور؟

• مطالبهٔ دور کردن اعضای خانواده‌اش از قدرت؟

• مطالبهٔ اجرای عدالت و محاکمهٔ جنایتکاران رژیم؟

• مطالبهٔ به‌کارگیری شایستگان و کنارزدن وفاداری‌های کور؟

• مطالبهٔ بازپس‌گیری مناطق قسد و نفت سوریه و عدمِ واگذاری جولان شیخ (جبل‌الشیخ) و غیره به اسرائیل؟

اگر از آسمان آزادی ببارد، بردگان برای خود چتر باز می‌کنند.

افشاگری دیگری از جولانی سوریه: اگر از آسمان آزادی ببارد، بردگان برای خود چتر باز می‌کنند (۲)

ترجمه و ارائه دهنده: ابومحمود کندزی

دیروز گفتم الشرع ظرف دو روز ظاهر می‌شود و اکنون همان‌طور که دیدید، ظاهر شد.

حالا که او دیده شده، می‌توانیم با دقت توضیح دهیم چه اتفاقی افتاده است:

• روز سه‌شنبه او در یک جلسهٔ عادی با شماری از فرماندهانش در قصر حضور داشت که ناگهان از سوی نگهبانان قصر به داخل جلسه تیراندازی شد. درگیری حدود ده دقیقه ادامه داشت.

محافظ شخصی الشرع خود را جلوی او انداخت و گلوله‌ها را به جان خرید. خودِ الشرع بر اثر ترکش در ناحیهٔ سینه مجروح شد و روی زمین افتاد و در شلوغیِ حادثه دچار له‌شدگی شد که باعث کبودی‌های صورت او گردید؛ همین کبودی‌ها علت عدمِ ظهورش تا این زمان بود.

جراحتش سطحی بوده و تحت درمان قرار گرفت و از روی حجم باندپیچی در ناحیهٔ شکم و سینه پیداست که ضماد داخلی دارد.

کبودی‌های صورت نیز با آرایش موقت پوشانده شد تا بتوان او را سریع‌تر در انظار نشان داد.

• الشرع به محل امنی منتقل شد و تحت حفاظت تیم بریتانیایی حاضر در قصر قرار گرفت.

• چندین چهره و همراهانشان زخمی یا کشته شدند و همگی به بیمارستان المجتهد انتقال یافتند؛ تیم پزشکی تهدید شد تا از درز هرگونه اطلاعات جلوگیری شود.

هیچ مجروحی به بیمارستان الشامی منتقل نشد.

• حادثه با توافق همهٔ طرف‌های ذی‌ربط کاملاً پنهان نگه داشته شد تا هرج‌ومرج ایجاد نشود و فلول و قسد از آن سوءاستفاده نکنند.

• به بریتانیا فشار وارد شد که الشرع حداکثر ظرف دو روز ظاهر شود، وگرنه دربارهٔ جایگزین او بحث خواهد شد.

• مظلوم عبدی به‌همراه فرمانده عملیات «العزم الصلب» به دمشق آمدند، اما با الشرع دیدار نکردند؛ او عذر خواست زیرا در آن زمان وضعیت جسمی‌اش اجازه نمی‌داد.

• مطمئن باشید اگر قادر به ظاهر شدن بود، از روز اول ظاهر می‌شد و قطعاً هنگام ورود مظلوم عبدی و فرمانده عملیات العزم الصلب نیز حاضر می‌گردید.

• الشرع یاران قدیمیِ خود را که هنوز تفکر جبهه‌النصره را دارند کنار گذاشت و چرخش‌های شدیدی انجام داد؛ اما خطرناک‌ترینِ این چرخش‌ها برای آن جریان، پیوستن او به ائتلاف بین‌المللی ضد تروریسم بود.

«تروریسم» از نظر این ائتلاف فقط داعش نیست، بلکه بسیاری از گروه‌های جهادی در سوریه و جاهای دیگر را نیز شامل می‌شود. الشرع در چند عملیات مشترک میدانی با ائتلاف مشارکت کرد که برخی از آن‌ها به کشته شدن همسران افراد تحت تعقیب انجامید.

• این جریان (که سوری است و ارتباطی با داعش ندارد) به‌طور عمیق در تمام مفاصل قدرت نفوذ کرده و حتی به گارد قصر رسیده است؛ همان‌ها بودند که به سوی الشرع و همراهانش آتش گشودند.

• برای اطلاع: این جریان از سال ۲۰۱۵ مرا تکفیر می‌کند، با اینکه بارها نسبت به خطر آن هشدار داده بودم و گفته بودم رویاروییِ حتمی میان جبهه‌النصره و تحریرالشام در راه است؛ اما غرور و خودبزرگ‌بینی باعث شد خود را «دولت» بدانند و گمان کنند بر همه‌چیز مسلط‌اند، و ضربه از همان پهلویی خورد که نادیده‌اش گرفته بودند.

• محال است بتوانی هم‌زمان با پوتین بخندی، از ترامپ تحسین بگیری، دیدارهای الشیبانی با دِرمرِ اسرائیلی را داشته باشی، و عملیات مشترک با ائتلاف در اطمه، الضمیر و الباب انجام دهی، و در عین حال جریانی با تفکر جبهه‌النصره را در درون حاکمیت نگه داری و به آن‌ها درجه و منصب بدهی.

• پس از حادثهٔ قصر، اوضاع مثل قبل نیست. نمی‌توان سرنوشت یک کشور را در دست یک نفر گذاشت.

حکمرانی مشارکتی ناگزیر در راه است؛ توپ در زمین الشرع است: یا مصلحت ملی را برمی‌گزیند و ترتیبِ حکمرانی مشارکتیِ جدید را تسهیل می‌کند، یا اوضاع بدتر می‌شود و فشارها افزایش می‌یابد.

افشاگری دیگری از جولانی سوریه: اگر از آسمان آزادی ببارد، بردگان برای خود چتر باز می‌کنند (۱)

ترجمه و ارائه دهنده: ابومحمود کندزی

• بله، در تاریخ ۳۰/۱۲/۲۰۲۵ اتفاقی بسیار بزرگ در کاخ ریاست‌جمهوری رخ داده است؛ اما برای حفظ امنیت کشور، چیزی منتشر نمی‌شود. هرکس بگوید «هیچ اتفاقی نیفتاده» دروغ می‌گوید.

• اگر دخالت سریع بریتانیایی‌ها نبود و آنان با سرعت از التنف به کاخ نمی‌رسیدند، اوضاع به‌مراتب بدتر از تصور ما می‌شد.

• هیچ‌کس بدون پوشش و حمایت غربی به ریاست نمی‌رسد؛ و اینکه ارتباط «الشرع» با بریتانیا بوده، خوب است، زیرا دخالت آن‌ها وضعیت را نجات داد.

• در حال حاضر همه‌چیز تحت کنترل است و الشرع احتمالاً طی یکی دو روز آینده ظاهر خواهد شد.

• او به‌دلیل وضعیت جسمی (احتمالاً خستگی شدید همراه با التهاب ریه) از حضور در نشست با مظلوم عبدی عذرخواهی کرده است.

• داعش در حال آماده‌سازی برای وارد کردن ضربه‌ای بزرگ به حاکمیت است؛ بنابراین باید به‌شدت مراقب بود، به‌ویژه در شهرهای بزرگ.

• خوب است که دیشب نیروهای حاکمیت پس از انتشار خبر آمادگی داعش، تقویت‌های بزرگی را به مرزهای لبنان اعزام کردند.

• سفر عبدی به دمشق حساب‌شده بود تا نشان دهد اوضاع عادی و تحت کنترل است؛ و همین موضوع طرح تحرک کمال الحسن را مختل کرد.

• تصفیه‌های داخلی در هیئت افزایش خواهد یافت و حادثهٔ حکیم الدیری به‌گمان من ساختگی است و طبیعی نیست.

• باید برای آمدن سریع سرتیپ مناف اقدام شود؛ زیرا دیگر نمی‌توان سرنوشت کشور را بیش از این در دست یک فرد گذاشت که در معرض بیماری یا مرگ است.

• صرفِ آمدن سرتیپ مناف (در چارچوب ترتیبات بین‌المللی و مشارکت واقعی در قدرت با الشرع) باعث بازسازی یک قرارداد اجتماعی جدید می‌شود و ابزارهای نفوذ خارجی از داخل گرفته خواهد شد؛ علوی‌ها، دروزی‌ها اعتماد خواهند کرد و قسد به‌صورت واقعی (نه فوری) در دولت ادغام می‌شود.

• حملهٔ موشکی دیشب به المِزّه پیامی متقابل میان آمریکا و اسرائیل در خاک سوریه بود؛ این دومین بار است.

اسرائیل با ایجاد پایگاه نظامی آمریکا در فرودگاه المِزّه مخالف است؛ پایگاهی که گفته می‌شود الشرع در سفر واشنگتن آن را به آمریکا واگذار کرده بود.

• به‌طور کلی، اطمینان داده می‌شود اوضاع خوب و تحت کنترل است و حامیان بین‌المللی حاکمیتِ الشرع وضعیت را نجات دادند.

شخصیتِ سنگین (مهم) عبد‌الرحیم عطون، مسئول شرعی «هیئت» است.

البته افراد دیگری هم زخمی شده‌اند و شاید حتی کشته‌هایی وجود داشته باشد که هنوز از آن‌ها اطلاعی نداریم.

وضعیت او وخیم است؛ خداوند شفایش دهد.

حادثهٔ قصر، درگیری داخلی بوده که شباهت به حادثهٔ تدمر دارد و بیش از ۱۲ دقیقه طول نکشیده است.

اوضاع الشرع خوب است؛ او دچار کبودی‌هایی (رضوض) در صورت شده که همین مسئله مانع از ظاهر شدنش در انظار شده است.

قرار است ـ اگر همه‌چیز طبق برنامه پیش برود ـ روز چهارشنبه یا پنجشنبه ظاهر شود.

گفتم که وارد جزئیات نخواهیم شد.

حقِ حاکمیت است که برخی مسائل را پنهان کند،

و ما می‌دانیم چگونه اطلاعات را طوری مدیریت کنیم که از سوی فلول، قسد و الهجری مورد سوءاستفاده قرار نگیرد.

من اکنون صحبت می‌کنم فقط بعد از آن‌که از امنیت مرزهای سوریه–لبنان و نیز از وضعیت بین‌المللی و عدم اجازه به هرگونه تحرک، اطمینان حاصل کردم.

در حال حاضر، خطر اصلی داعش است؛ به‌ویژه در داخل دمشق و حلب، چرا که به‌صورت عمیق در مفاصل و ساختارهای قدرت نفوذ کرده است.

پرده ای از خیانت ابو محمد جولانی به اهل دعوت و جهاد و انقلاب سوریه (۲)

نویسنده: ابن‌الشرقیه

ترجمه: ابوهاجر خان آبادی

قتل قحطانی: پس از آزادی قحطانی، طرح کشتن او آغاز شد. ابو‌النور با یک داعشیِ عراقی از عشیره‌ی جبوری—که نزد او زندانی بود—هماهنگ کرد تا راه کشتن قحطانی را که او را مرتد می‌دانست، هموار کند. همچنین جولانی با او دیدار کرد و به او گفت قحطانی کسی است که بغدادی و جانشینش را به آمریکایی‌ها تحویل داد تا کشته شوند.

این داعشی در ۲۵ شعبان آزاد شد و اجرای طرح را آغاز کرد؛ دو بار پیش از قتل به دیدار قحطانی رفت. اما در روز حادثه، دو نفر دیگر همراهش بودند که هویتشان تا امروز روشن نشد؛ هرچند برخی خبرها می‌گوید آنان نیز داعشی بودند و هیئت آن‌ها را به ترکیه منتقل کرد.

این داعشی با کمربند انفجاری، خود را کنار ابو‌ماریا منفجر کرد و دو همراهش گریختند. ده دقیقه بعد، حکیم حاضر شد و هرچه مربوط به عملیات بود—از جمله تلفن‌های قحطانی—را جمع‌آوری کرد.

کسی که قحطانی را رصد می‌کرد، «کوسینا» بود؛ او نیز بر اساس توافق با جولانی برای کشتن قحطانی آزاد شده بود و هنگام انفجار از قحطانی فاصله داشت. روایت او از حادثه چند بار تغییر کرد.

داعشِ عامل، با وجود اینکه مجری از افرادشان بود، عملیات را برعهده نگرفت؛ زیرا آنچه رخ داد بدون اطلاع و موافقت آنان و با برنامه‌ریزی جولانی انجام شد. با اینکه نوار اعتراف به دستشان رسید، از پذیرش مسئولیت خودداری کردند.

بنابراین، کسی که مجری را آزاد کرد، راه را برایش هموار ساخت، با او هماهنگ شد، پشتیبانی لجستیکی داد و همراهانش را فراری داد، جولانی و پیروان قحطانی در هسته‌های ائتلاف بودند.

جولانی با این عملیات چند هدف را با هم زد: قحطانیِ خطرساز را کشت، فرماندهانِ عامل را دوباره زیر بال خود آورد تا کارشان را ادامه دهند و از آنان به‌عنوان مجرمانی استفاده کند که توان حرکت مستقل ندارند و فقط مجری‌اند.

درباره‌ی شایعه‌ای که می‌گوید مجری «ابو عبدالله آغا» از هیئت بوده، این نادرست است. مجری، عراقیِ جبوری بود.

پرونده‌ی ابو‌ماریا بسته شد؛ در حالی که بیشتر اعضای هیئت می‌دانند قاتل قحطانی خودِ جولانی است، اما کسی توان انجام کاری ندارد، به‌ویژه شرقیه؛ زیرا آنان بیش از همه نفع دارند که قاتل واقعی شناخته نشود تا مطالبه‌ی خون‌خواهی نکنند؛ چراکه از آن هم بزدل‌ترند.

این، به‌اختصار، روایت عملیات کشتن قحطانی به‌دست جولانی است، بدون ورود به جزئیات فراوان. نکات اصلی گفته شد تا تصویر عملیات برای همگان روشن شود.

پس نخستین کسانی که به قحطانی خیانت کردند، سربازان و امیرانِ عاملِ خودش بودند؛ با نیرنگ جولانی.

پرده ای از خیانت ابو محمد جولانی به اهل دعوت و جهاد و انقلاب سوریه (۱)

نویسنده: ابن‌الشرقیه

ترجمه: ابوهاجر خان آبادی

الحمدلله و الصلاة والسلام علی رسول‌الله

ابو عمر فلسطینی–سوئدی  کسی که مخزن اسرارِ «قحطانیِ عاملِ ائتلاف» بود و به شیوه‌ی «پایان مأموریت» که دستگاه‌های اطلاعاتی و باندهای مافیا به‌کار می‌برند، کشته شد.

 در حقیقت، عامل‌بودن قحطانی موضوع تازه‌ای نزد جولانی نیست. او در سال ۲۰۱۵ در جلسه‌ای از شورای شوری تصریح کرد که قحطانی عامل است؛ مطلبی که یکی از حاضران جلسه برای من نقل کرد. همان زمان جولانی «ابو جلیبیب» را مأمور کشتن قحطانی کرد. این حادثه شناخته‌شده است و نیازی به پرداختن به آن نیست.

وقتی قحطانی به شمال رسید، با جولانی نشست‌هایی داشت و پس از جلسات طولانی، ماهیت کار خود را برای او توضیح داد. جولانی با این کار موافقت کرد و بدین‌ترتیب عملیات علیه فرماندهان «تنظیم القاعده» آغاز شد؛ به‌گونه‌ای که بیشترشان به همان روش، از طریق پهپادهای آمریکایی و با واسطه‌ی قحطانی و هسته‌هایی در دستگاه امنیتی، کشته شدند. همه‌ی این‌ها با اطلاع جولانی بود و او از این روند خشنود بود، زیرا قحطانی راه انحراف را برایش هموار می‌کرد تا کسی باقی نماند که او را بازخواست کند؛ و همین‌گونه هم شد.

قحطانی شبکه‌ای بسیار قوی از عواملِ ائتلاف بنا کرد که عمدتاً از فرماندهان امنیتی هیئت تشکیل می‌شد؛ از جمله: ابو‌النور، ابو‌محجن، حکیم، ابو‌ترابِ رقه، رواد و افراد بسیار دیگر. حتی در پرونده‌ی ائتلاف و مستقل‌ها، از میان ده مسئول، ۹ نفرشان در این شبکه بودند.

این شبکه همان‌گونه که گفته شد کار خود را آغاز کرد و بیشتر فرماندهان القاعده را کشت؛ علاوه بر بغدادی و جانشینش در اطمه و نیز چند نام از داعش. همه‌ی این‌ها با برکت و چراغ سبز جولانی و از طریق شبکه‌ی قحطانی کشته شدند.

نکته‌ی مهم، تصمیم برای کودتا علیه جولانی بود که از سوی گردانندگان قحطانی صادر شد؛ با ضرورت عزل جولانی و سپردن رهبری به یکی از نزدیکان قحطانی مانند «مظهر» یا «زکور»، همراه با بازداشت جولانی و تعیین حدود.

این درز اطلاعات از طریق افسران ترک به جولانی رسید؛ افسرانی که جولانی ماهانه یک میلیون دلار و حتی بیش از آن به آنان می‌پرداخت تا ورودش به مناطق «درع» تسهیل شود. رابطه‌ای نزدیک میانشان برقرار بود و از مسیر برخی سازمان‌ها نیز این خبر را در برابر مبلغی کلان به او رساندند؛ چراکه اتاق اربیل که قحطانی برای آن کار می‌کرد، افسران روس هم در آن حضور داشتند. روس‌ها جولانی را می‌خواستند و قحطانیِ هم‌پیمانِ آمریکایی‌ها را نمی‌خواستند.

جولانی قحطانی را بازداشت کرد، اما همه‌ی فرماندهانِ عضو هسته‌های قحطانی را بازداشت نکرد؛ جز ابو‌محجن، ابو‌امیر کوسینا و خطاب الجبوری. در مقابل، حکیم، ابو‌تراب، رواد و ابو‌النور را بیرون از زندان نگه داشت.

پس از این بازداشت‌ها و گزارش‌هایی که از شکنجه شنیده می‌شد، هرج‌ومرجی در هیئت آغاز شد.

نقشه‌ی خبیثانه‌ی جولانی این بود که افراد بسیاری را که ارتباطی با پرونده‌ی عوامل نداشتند، بازداشت کند تا بر عوامل اصلی سرپوش بگذارد؛ همه را شکنجه کرد و سپس همه را آزاد نمود.

سپس جولانی با فرماندهان هسته‌های قحطانی نشست و با آنان توافق کرد که آزادشان کند و تبرئه‌شان نماید؛ در مقابل، آنان قحطانی را تحویل دهند تا جولانی بدون هیچ اعتراضی یا واکنشی او را بکشد.

بدین‌ترتیب ابو‌محجن، خطاب و کوسینا آزاد شدند و حکیم، ابو‌النور و رواد به کار بازگردانده شدند.