موافقت الحاق عفرین و رأسالعین به اقلیم سکولار مرتدین باند اوجالان توسط جولانی خائن
ارائه دهنده: ابوعبدالله جاف جوانرو
چه زمانی فرماندهان آسایش ــ همانهایی که خودروهای بمبگذاریشده و عبوات انفجاری را علیه مردم غیرنظامی ما در اعزاز و الباب بهکار میبردند ــ خواب میدیدند که قدمشان به عفرین برسد؟
اکنون فرمانده آسایش عفرین بازگشته تا عفرین را امنیتی از «سلطه شرع» تحویل بگیرد و مقابل خانهاش سجده کند.
پیشتر به شما گفته بودم که ابو محمد الجولانی با الحاق عفرین و رأسالعین به اقلیم کردی موافقت کرده تا این مناطق از نظر اداری تابع «اداره خودگردان» باشند؛ اما شما باور نمیکنید تا وقتی آن را در عمل ببینید.
• شرع گفت ۲۸ میلیارد دلار آوردهایم، اما الشیبانی گفت چیزی به ما نرسیده؛ پس نمیدانیم چه کسی راست میگوید و چه کسی دروغ.
• فقر، خواری و درماندگی در جستجوی لقمهای نان به سطحی بدتر از پیش از سقوط نظام رسیده است؛ بهویژه در دیرالزور، ادلب، حماه و ریف دمشق.
خانوادهها و کودکانی که از گرسنگی شکمشان به صدا درآمده، و همسران شهدا که برای دریافت یک سبد امدادی از وزارت امور اجتماعی و کار، انگشت میزنند.
• شما رقصیدید و دبکه گرفتید و از رفع تحریمها و «قیصر» جشن گرفتید؛ و من همان زمان هشدار دادم:
تحریمها برداشته نشدند.
قیصر برداشته نشد.
مثل همیشه همان سمفونی تکراری: «کینهتوز ــ دنبال مقام…»
بفرمایید، هیچ سوئیفتی برای هیچ شرکتی نیست، نه سرمایهگذاری، نه پروژه؛ همهاش دروغ و فریب.
• سوریه برای برخاستن تنها به ۲۰۰ میلیارد دلار نیاز دارد. این پول از کجا خواهد آمد؟
قطر هرگونه حمایت مالی را متوقف کرده؛ حتی کمکهای رمضان هم نرسید.
عربستان هم در مسیر توقف حمایت است؛ و اگر جنگی رخ دهد و تنگه هرمز بسته شود، بنسلمان بهدنبال کسی خواهد بود که حقوق کارمندان خودش را بپردازد.
اروپا یک سنت هم نمیپردازد.
آمریکا میپردازد، اما پس از اجرای شروطش. آنها شرع را در انجام مأموریتهایش ناموفق میدانند و تصمیم گرفتهاند پس از پرونده ایران، با «تغییر نرم» به سوریه بپردازند.
• سؤال اینجاست: ای جولانی، گناه مردم چیست که بهسبب تو دوبار بمیرند؟
برادر، در همه چیز شکست خوردی؛ یک گام عقب بنشین.
سنگاپور بودیم، حالا به جایی رسیدهایم که مردم با زعتر و آب افطار میکنند.
و تو میآیی و از «سرعت دستاوردها» سخن میگویی؛ چه چیزی بهدست آوردی؟
آیا جنایتکاران نظام را محاکمه کردی یا آزادشان ساختی؟
آیا سوریه را آزاد و یکپارچه کردی یا به قوات سوريا الديمقراطية خودمختاری کامل دادی؟
آیا حقوق پایدار برای خانوادههای شهدا تعیین کردی؟
آیا برای مجروحان و قطععضوها سرپناه فراهم کردی؟
آیا اردوگاهها را بستید یا خانههای افسران را میان نیروهای خود تقسیم کردید؟
چرا از پذیرش حقیقت میگریزیم؟
اینکه هدف شرع از آغاز تا انجام، «قدرت» است و همه امکانات دولت را در این مسیر بهکار میگیرد.
اگر اندکی احساس ملی وجود داشت، میگفتند:
«ای مردم، هرچه در توان داشتیم انجام دادیم، اما در بهبود اقتصاد و جذب سرمایهگذاری موفق نشدیم. آماده استعفا هستیم؛ شورای انتقالی تشکیل دهید.»
الشرع خوب میداند محبوبیتش در سه ماه نخست چه بود و اکنون چه شده است.
یادداشت پایانی:
مردم آگاهاند. میدانند تصمیمهای گرانی، مالیات، گمرک، خصوصیسازی، آزادی شبیحهها و انتصابهای بحثبرانگیز، همه از رأس قدرت صادر میشود؛ نه از وزیرانی که بیش از هر چیز، نقش اجرایی دارند.
