منشورِ اقتدار و جهاد؛ تبیینِ فریضه‌یِ تجهیز و آمادگی در کلامِ لوی درستیزِ دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

منشورِ اقتدار و جهاد؛ تبیینِ فریضه‌یِ تجهیز و آمادگی در کلامِ لوی درستیزِ دارالاسلام  امارت اسلامی افغانستان

«وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ»

در مراسم پرشکوه فراغت مجاهدینِ سلحشورِ قول اردوی ۳۱۳ مرکزی، جناب حافظ محمد فصیح‌الدین فطرت، لوی درستیز قوای مسلح امارت اسلامی افغانستان، با تبیین استراتژی دفاعی نظام اسلامی، بر وجوب شرعی آمادگیِ رزمی تأکید ورزیدند. مشروح بیانات ایشان در محورهای ذیل تدوین می‌گردد:

لوی درستیز قوای مسلح با استناد به فرمان صریح باری‌تعالی که می‌فرماید:

«وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ» (انفال/ ۶۰)

«و هر آنچه در توان دارید از نیرو و اسب‌های ورزیده برای مقابله با آن‌ها [دشمنان] آماده سازید تا به وسیله آن، دشمن خدا و دشمن خویش را بترسانید.»

ایشان تأکید کردند که کسب قدرت و تجهیز به سلاح‌های مدرن، یک انتخاب نیست، بلکه «فرضِ عین» و مأموریتی است که خداوند بر ذمه‌ی مؤمنان نهاده است تا هیبتِ اسلام حفظ گردد.

جناب لوی درستیز با یادآوری سنت پیامبر اکرم (ص) خاطرنشان کردند که اسلام دینِ عزت است نه ذلت. ایشان به حدیثی از پیامبر گرامی اسلام (ص) اشاره داشتند که می‌فرماید:

«الْمُؤْمِنُ الْقَوِيُّ خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيفِ» (صحیح مسلم)

«مؤمنِ نیرومند نزد خداوند بهتر و محبوب‌تر از مؤمنِ ناتوان است.»

ایشان افزودند که قوای مسلح دارالاسلام باید مصداق این «مؤمن قوی» باشند تا بتوانند از حریم شریعت و خاک کشور صیانت کنند.

لوی درستیز قوای مسلح تصریح کردند که آمادگیِ رزمی ما، پاسخی قاطع به کسانی است که تحمل مشاهده‌ی «اتحاد، اتفاق و عظمت» امت مسلمه را ندارند. ایشان با اشاره به اهمیتِ تیراندازی و مهارت نظامی در اسلام، بر این سخن نبوی تأکید ورزیدند:

«أَلا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ» (صحیح مسلم)

«آگاه باشید که قدرت، در تیراندازی (و مهارت رزمی) است.»

ایشان بیان داشتند که امروز «رَمی» و قدرت ما، در تجهیزات پیشرفته و نیروهای آموزش‌دیده‌ای است که لرزه بر اندام کفر می‌اندازند.

در فرجام، ایشان به منسوبین قول اردوی ۳۱۳ گوشزد کردند که دشمنانِ نظام اسلامی از هیبت و نظمِ شما هراسان‌اند. لذا، تداومِ تجهیز و انضباط نظامی، ضامنِ بقای عزتِ افغانستان و خنثی‌کننده‌ی توطئه‌های کسانی است که نمی‌توانند برافراشته بودن پرچمِ توحید را بر این سرزمین ببینند.

«وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ»

ستاد کل قوای مسلح دارالاسلام – امارت اسلامی افغانستان

د اقتدار او جهاد منشور؛ د دارالاسلام د لوی درستیز په کلام کې د تجهیز او چمتووالي د شرعي وجوب تبیین

د اقتدار او جهاد منشور؛ د دارالاسلام د لوی درستیز په کلام کې د تجهیز او چمتووالي د شرعي وجوب تبیین

«وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ»

د ۳۱۳ مرکزي قول اردو د سلحشورو مجاهدینو د فراغت په شاندارو مراسمو کې، د افغانستان د اسلامي امارت د وسله وال پوځ مقتدر لوی درستیز، حافظ محمد فصیح‌الدین فطرت، د اسلامي نظام د دفاعي ستراتیژۍ د بیانولو په ترڅ کې پر رزمی چمتووالي او شرعي وجوب ټینګار وکړ. د هغه د بیاناتو لنډیز په لاندې برخو کې وړاندې کېږي:

۱. نظامي تجهیز؛ یوه قرآني فریضه او الهي ماموریت

لوی درستیز د پاک رب د دې صریح حکم په استناد چې فرمایي:

> «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ» (سوره انفال، ۶۰ آیت)

> *«او د هغوی [دښمنانو] د مقابلې لپاره تر خپلې وسې پورې قوت او د جنګي اسونو چمتووالی ونیسئ، ترڅو په هغو باندې د الله دښمنان او خپل دښمنان ووېروئ.»*

هغه ټینګار وکړ چې د قدرت ترلاسه کول او په عصري وسلو سمبالېدل یو انتخاب نه، بلکې «فرضِ عین» او یو داسې ماموریت دی چې الله تعالی د مؤمنانو پر غاړه ایښی دی، ترڅو د اسلام هیبت خوندي پاتې شي.

۲. د نبوي معیار له مخې د ځواکمن مؤمن غوره والی

لوی درستیز د نبوي سنتو په یادولو سره څرګنده کړه چې اسلام د عزت دین دی، نه د ذلت. هغه د رسول الله (صلی الله علیه وسلم) مبارک حدیث ته اشاره وکړه چې فرمایي:

> «الْمُؤْمِنُ الْقَوِيُّ خَيْرٌ وَأَحَبُّ إِلَى اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنِ الضَّعِيفِ» (صحیح مسلم)

> *«ځواکمن مؤمن د الله تعالی په نزد تر کمزوري مؤمن غوره او محبوب دی.»*

نوموړي زیاته کړه چې د دارالاسلام وسله وال پوځ باید د همدې «ځواکمن مؤمن» مصداق وي، ترڅو د شریعت د حریم او د هېواد د خاورې ساتنه وکړای شي.

۳. د اسلامي نظام د وحدت او هیبت ساتنه

د وسله وال پوځ لوی درستیز وویل چې زموږ رزمی چمتووالی هغو کسانو ته یو غاښ ماتونکی ځواب دی چې د امت مسلمه «اتحاد، اتفاق او عظمت» نشي زغملای. هغه په اسلام کې د نښه ویشتنې او نظامي مهارت اهمیت ته په اشارې سره پر دې نبوي وینا ټینګار وکړ:

«أَلا إِنَّ الْقُوَّةَ الرَّمْيُ» (صحیح مسلم)

«خبر اوسئ چې قوت په نښه ویشتلو (او نظامي مهارت) کې دی.»*

هغه څرګنده کړه چې نن ورځ زموږ «رَمی» او قدرت په هغو پرمختللو تجهیزاتو او روزل شویو ځواکونو کې دی چې د کفر پر اندامونو لړزه راولي.

۴. د مسلمانانو د عزت د حاسدانو پر وړاندې درېدل

په پای کې، هغه د ۳۱۳ قول اردو منسوبینو ته یادونه وکړه چې د اسلامي نظام دښمنان ستاسو له هیبت او نظم څخه په وېره کې دي. له همدې امله، د نظامي تجهیز او ډسپلین دوام د افغانستان د عزت تضمین او د هغو مغرضو کړیو د توطیو شنډول دي چې په دې خاوره کې د توحید د بیرغ پورته کېدل نشي لیدلی.

«وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ»

د دارالاسلام د وسله وال پوځ لوی درستیزوالۍ – د افغانستان اسلامي امارت

منشورِ حاکمیتِ شریعت و رسالتِ علماء؛ فرازهایی از بیاناتِ عالیقدر مولوی هبه الله(حفظه‌الله) در جمع علمای کندهار

منشورِ حاکمیتِ شریعت و رسالتِ علماء؛ فرازهایی از بیاناتِ عالیقدر مولوی هبه الله(حفظه‌الله) در جمع علمای کندهار

«العلماءُ ورثةُ الأنبياء»

در فضای معنوی در ولایت کندهار، نشست بزرگ علمای ولسوالی‌های این ولایت با حضور و سخنرانی رهنمودسازِ عالیقدر شیخ‌الحدیث والتفسیر مولوی هبة‌الله آخندزاده (حفظه‌الله تعالی) برگزار گردید. ایشان در این محفل نورانی، نقشه راهِ بقای نظام اسلامی و عزتِ امت را در محورهای ذیل تبیین فرمودند:

عالیقدر مولوی هبة‌الله آخندزاده با تأکید بر جایگاه والای فقاهت، اظهار داشتند که علماء کرام، بزرگان و رهبرانِ حقیقی امت در تمام امور شرعی هستند. ایشان تصریح کردند که نه تنها عامه‌ی مردم، بلکه تمامی امیران و مسئولان نظام اسلامی مکلف به اطاعتِ مطلق از احکام شرعیِ صادره از سوی علماء می‌باشند. در نظامِ دارالاسلام، هدایت و مشورت، ریشه در تخصص و تقوای علماء دارد.

زعیم امارت اسلامی، علماء را حافظانِ ازلی و ابدیِ اسلام نامیده و خاطرنشان کردند که در طول تاریخ، جبهه‌ی باطل همواره برای تضعیف و تحریف احکام الهی کوشیده است. ایشان هشدار دادند که این هجمه‌ها امروز نیز با شیوه‌های نو ادامه دارد و این تنها اراده‌ی قاطع و بصیرتِ علماء است که سدِ راهِ انحرافات عقیدتی و نفوذِ بیگانگان خواهد بود.

ایشان نقش علماء در تهذیب اخلاق عمومی را حیاتی دانسته و فرمودند: «اگر علماء کرام عزم و اراده‌ی قاطع نمایند، بخش بزرگی از منکرات و زشتی‌ها از پیکره‌ی جامعه محو خواهد شد.» مسئولیت علماء، مبارزه با رواج‌های جاهلانه و سننِ غیرشرعی است که مانعِ پیشرفت و برکت در سرزمین اسلامی می‌شود.

عالیقدر مولوی هبة‌الله آخندزاده (حفظه‌الله) با ابراز امتنان عمیق از مجاهدت‌ها و وفاداری ملت رنج‌دیده، فرمودند: «من از مردم و علماء افغانستان بسیار شکرگزار هستم که صمیمانه از امارت اسلامی اطاعت می‌کنند و این پیوندِ میان ملت و نظام، ناگسستنی است.»

در بخش پایانی بیانات، ایشان خطاب به علماء و مسئولان، چند دستورالعمل راهبردی صادر فرمودند:

• اتحاد و همدلی: مردم را به وحدت تشویق کرده و میان خود با روحیه برادری، مذاکره و تفاهم کنید.

• پایانِ رسوم جاهلیت: با جدیت برای ختم رواج‌های غیر‌اسلامی و خرافی تلاش نمایید.

• هوشیاریِ شبانه‌روزی: مسئولان نظام نباید حتی لحظه‌ای دچار غفلت شوند؛ خدمت به خلق و ادای امانت، نیازمند بیداری و مجاهدت شبانه‌روزی است.

«وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ»

دفتر مطبوعاتی دارالاسلام – امارت اسلامی افغانستان

د شریعت د حاکمیت او د علماوو د رسالت منشور؛ په کندهار کې د علماوو په لویه غونډه کې د عالیقدر امیرالمؤمنین (حفظه‌الله) د ویناوو شذرې

د شریعت د حاکمیت او د علماوو د رسالت منشور؛ په کندهار کې د علماوو په لویه غونډه کې د عالیقدر امیرالمؤمنین (حفظه‌الله) د ویناوو شذرې

«العلماءُ ورثةُ الأنبياء»

په کندهار ولایت کې په رامنځته شوې معنوي فضا کې، د یاد ولایت د ولسوالیو د علماوو لویه ناسته د عالیقدر امیرالمؤمنین، شیخ‌الحدیث والتفسیر مولوي هبة‌الله آخندزاده (حفظه‌الله تعالی) په شتون او لارښوونکې وینا سره ترسره شوه. عالیقدر امیرالمؤمنین په دې نوراني محفل کې د اسلامي نظام د بقا او د امت د عزت لارنښود په لاندې محورونو کې بیان کړ:

۱. علمي مرجعیت او شرعي رهبري

عالیقدر امیرالمؤمنین د فقاهت پر لوړ مقام باندې په ټینګار سره وویل، چې علماء کرام په ټولو شرعي چارو کې د امت حقیقي مشران او رهبران دي. نوموړي څرګنده کړه چې نه یوازې عام خلک، بلکې د اسلامي نظام ټول امیران او مسؤلین مکلف دي چې د علماوو له لوري د صادرو شویو شرعي احکامو مطلق اطاعت وکړي. د دارالاسلام په نظام کې، هدایت او مشوره د علماوو په تخصص او تقوا کې ریښه لري.

۲. د تحریف پر وړاندې د دین له حریمه ساتنه

د اسلامي امارت زعیم، علماء د اسلام ابدي ساتونکي وبلل او یادونه یې وکړه چې د تاریخ په اوږدو کې باطل صف تل هڅه کړې چې الهي احکام کمزوري او تحریف کړي. هغه خبرداری ورکړ چې دا بریدونه نن هم په نویو بڼو دوام لري او دا یوازې د علماوو کلک هوډ او بصیرت دی چې د عقیدتي انحرافاتو او د پردیو د نفوذ مخه به ډب کړي.

۳. د ټولنې اصلاح او د منکراتو له منځه وړل

عالیقدر امیرالمؤمنین د عامه اخلاقو په سمون کې د علماوو رول حیاتي وباله او ویې فرمایل: «که علماء کرام کلک هوډ او اراده وکړي، نو له ټولنې څخه به د منکراتو او بدبختيو یوه لویه برخه ورکه شي.» د علماوو مسؤلیت دا دی چې د هغو جاهلانه رواجونو او غیرشرعي دودونو پر وړاندې مبارزه وکړي چې په اسلامي خاوره کې د پرمختګ او برکت مخه نیسي.

۴. د ملت د اطاعت‌پذیرۍ د روحې قدرداني

عالیقدر امیرالمؤمنین (حفظه‌الله) د کړېدلي ملت د مجاهدتونو او وفادارۍ څخه په ژورې مننې سره وویل: «زه د افغانستان له خلکو او علماوو څخه ډېر منندوی یم چې په پوره اخلاص له اسلامي امارت څخه اطاعت کوي او د ملت او نظام ترمنځ دا تړون نه شلېدونکی دی.»

۵. یووالي او د مسؤلینو بیدارۍ ته بلنه

د ویناوو په پای کې، عالیقدر امیرالمؤمنین علماوو او مسؤلینو ته ځینې ستراتیژیکې لارښوونې وکړې:

• یووالی او همغږي: خلک یووالي ته وهڅوئ او په خپلو منځونو کې د ورورګلوۍ، مذاکرې او تفاهم روحیه ژوندۍ وساتئ.

• د جاهلیت د دودونو پای: د غیراسلامي او خرافاتي رواجونو د ختمولو لپاره په جدیت سره هڅه وکړئ.

• شپې او ورځې ویښتیا: د نظام مسؤلین باید یوه شېبه هم له غفلته کار وانخلي؛ ولس ته خدمت او د امانت ادا کول، شپه او ورځ ویښتیا او مجاهدت ته اړتیا لري.

«وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ»

د دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

 د مطبوعاتي دفتر –

هشدار مقتدرانه دارالاسلام ایران به آمریکا و مزدوران منطقه ای آن

هشدار مقتدرانه دارالاسلام ایران به آمریکا و مزدوران منطقه ای آن

به قلم: کیوان مریوانی

در پی انتشار ویدئوی راهبردی توسط رسانه‌های سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، پیامی صریح و کوبنده از سوی دارالاسلام ایران به شیطان بزرگ مخابره شد. این ویدئو که نمایشگر اشراف اطلاعاتی و توانمندی موشکی ایران است، به وضوح نشان می‌دهد که تمامی پایگاه‌های نظامی ایالات متحده در سراسر خاورمیانه در بانک اهدافِ دقیق و بردِ عملیاتی موشک‌های نقطه‌زن قرار دارند.

انتشار این ویدئو ثابت کرد که دارالاسلام ایران دیگر هیچ حضورِ بیگانه‌ای را در مرزهای پیرامونی خود برنمی‌تابد. فهرست شدن پایگاه‌های آمریکا در کشورهای ترکیه، سوریه، عراق، اردن، عربستان سعودی، کویت، بحرین، قطر، امارات متحده عربی و عمان، پیامی فنی و نظامی است؛ به این معنا که «دورانِ بزن و دررو» به پایان رسیده و هرگونه حماقتِ دشمن، با پاسخی از جنسِ سجیل و خیبرشکن روبرو خواهد شد.

دقتِ اطلاعاتی در تعیین مکان‌های دقیق پایگاه‌های آمریکایی نشان می‌دهد که چترِ امنیتی و اطلاعاتی ایران بر کل منطقه گسترده شده است. دارالاسلام ایران با این اقدام، پوشالی بودنِ سپر دفاعی دشمن را به رخ کشید و ثابت کرد که نه کوه‌های ترکیه و نه بیابان‌های حجاز، هیچ‌کدام مأمنِ امنی برای سربازانِ تروریستِ آمریکایی نخواهند بود.

این هشدار، تنها یک تهدیدِ نظامی نیست، بلکه دفاع از حریمِ کشورهای اسلامی است که توسط چکمه‌پوشان آمریکایی اشغال شده‌اند. دارالاسلام ایران با نشان دادنِ قدرتِ بازدارندگی خود، اعلام می‌کند که ضامنِ اصلی امنیتِ منطقه، قدرت‌های بومی و اسلامی هستند، نه بیگانگانی که به دنبال غارتِ ثروت‌های امت هستند.

در حالی که آمریکا سعی دارد با حضور نظامی خود سایه ی ترس بر سر ملت‌ها بیندازد، دارالاسلام ایران با تکیه بر ایمان و دانشِ فرزندانِ خود، موازنه ی قوا را به نفعِ مستضعفان تغییر داده است. امروز، مختصاتِ دقیقِ لانه‌های جاسوسی و نظامی آمریکا در دستِ مجاهدانِ ایران است و این یعنی پایانِ هژمونیِ غرب در قلبِ جهانِ اسلام.

در این صورت پیامِ دارالاسلام ایران روشن است: «اگر صلح می‌خواهید، منطقه را ترک کنید.» ایرانِ مقتدر با کسی تعارف ندارد و امنیتِ خود و منطقه را خطِ قرمزِ عبورناپذیر می‌داند. این ویدئو، آخرین اخطار به کسانی است که هنوز در توهمِ شکست‌ناپذیریِ ارتشِ آمریکا به سر می‌برند.

دستِ قدرتِ خدا از آستینِ مدافعانِ دارالاسلام ایران بیرون آمده تا ریشه ی ظلم و تجاوز را در منطقه بخشکاند.

نکاتی طلائی از حمایت دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان از دارالاسلام ایران در برابر احتمال وقوع جنگ با آمریکا و صهیونیستها

نکاتی طلائی از حمایت دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان از دارالاسلام ایران در برابر احتمال وقوع جنگ با آمریکا و صهیونیستها

به قلم: فضل احمد هراتی

موضع‌گیری اخیر ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی افغانستان، نشان‌دهنده پیوند عمیق میان برادران ایمانی و همبستگی دو ملت بزرگ در برابر تهدیدات است. این سخنان که بر پایه حقانیت، قدرت و همدردی بنا شده، پیامی روشن از اتحاد در جغرافیای اسلام (دارالاسلام) به جهان مخابره می‌کند.

امارت اسلامی با نگاهی به تاریخ مقاومت ایران، بر اقتدار و توانمندی این کشور تأکید دارد. باور به اینکه ایران در آزمون‌های سخت گذشته پیروزمندانه خارج شده و باز هم می‌تواند از کیان خود محافظت کند، نشان از اعتمادِ متقابل میان دو همسایه مسلمان و قدرتمند دارد.

از دیدگاه امارت اسلامی، ایران نه‌تنها یک قدرت منطقه‌ای، بلکه صاحبِ «موضع حق» است. بر این اساس، حق دفاع مشروع برای ایران در برابر هرگونه تجاوز، امری خلل‌ناپذیر و مورد تأیید است. این نگاه، فراتر از سیاست، ریشه در اصول عدالت‌خواهی اسلامی دارد.

ملت افغانستان که خود دهه‌ها رنج جنگ و ویرانی را چشیده است، بیش از هر ملت دیگری با مسائل ناشی از جنگ آشناست. ابراز همدردی خالصانه با مردم ایران در این برهه حساس، نشان‌دهنده پیوند عاطفی و انسانی میان دو ملتی است که در غم و شادی یکدیگر شریک هستند.

امارت اسلامی افغانستان صراحتاً اعلام داشته است که در مسیر همکاری با ایران هیچ تردیدی ندارد. این آمادگی برای «ارائه هرگونه همکاری ممکن»، گامی بلند در جهت تحکیم ثبات در منطقه و نشان‌دهنده روحیه ایثار و برادری در میان اجزای مختلف دارالاسلام است.

در عین تأکید بر حق دفاع، آرزوی امارت اسلامی برای دوری از جنگ، نشان‌دهنده خرد سیاسی و دلسوزی برای امت اسلامی است. هدف نهایی، استقرار امنیتی پایدار است که در سایه آن، ملت‌های مسلمان بتوانند در آرامش و عزت زندگی کنند.

اینجاست که متوجه خواهیم شد که پیوند میان دارالاسلام افغانستان و دارالاسلام ایران، پیوندی ریشه‌دار در ایمان و همسایگی است. موضعِ قاطع امارت اسلامی، لرزه بر اندام کسانی می‌اندازد که در پی تضعیفِ اقتدار کشورهای اسلامی هستند. وحدت و همکاری، تنها راه عزت و سربلندی امت اسلام در دوران معاصر است.

اتحادِ پولادینِ و اعلام رسمی همبستگیِ امارت اسلامی افغانستان با جمهوری اسلامی ایران در برابرِ جبهه کفر و ارتداد

اتحادِ پولادینِ و اعلام رسمی همبستگیِ امارت اسلامی افغانستان با جمهوری اسلامی ایران در برابرِ جبهه کفر و ارتداد

به قلم: ابوبکر الخراسانی

در وضعیتی حساس که سایه های جنگ بر علیه ایران نزدیک شده اند و زمانی که اکثریت مسلمین انتظارش را هم نداشتند، «ذبیح‌الله مجاهد» سخنگوی امارت اسلامی افغانستان طی سخنانی رسمی و فراتر از یک موضع‌گیری دیپلماتیک، در تجلیِ پیوندِ ناگسستنی میان مومنین در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی، حمایت و همبستگی امارت اسلامی افغانستان با ایران را در صورت وقوع جنگ اعلام کرد.

باید بگوئیم در چنین موقعیتی که گروه منافقین و مزدورانِ منطقه‌ای در پی تفرقه میان امت اسلام هستند، این صدای رسا از کابل، لرزه بر اندام دشمنان مشترک انداخت.

تأکید امارت اسلامی بر اینکه «ایران در موضع حق است» و «ایران قدرت دارد»، ابطال‌کننده‌ی تمام تبلیغاتِ مسمومِ رسانه‌های کفار اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار محلی و گروه منافقین بومی است. امارت اسلامی با درکِ درست از واقعیت‌های میدان، بر حقِ شرعی و قانونی دارالاسلام ایران برای دفاع از کیانِ خود صحه گذاشته است. این اعتراف به پیروزی و مقاومتِ ایران، نشان‌دهنده‌ی بصیرتِ رهبرانِ مجاهد در افغانستان است.

سخنان ذبیح‌الله مجاهد نشان داد که مرزهای جغرافیایی نمی‌تواند میانِ مجاهدینِ راه حق فاصله بیندازد. وقتی امارت اسلامی اعلام می‌کند که «در ابراز همدردی و همکاری با مردم ایران هیچ تردیدی ندارد»، پیامی روشن به آمریکا و ایادیِ آن در منطقه مخابره می‌کند: اگر به عضوی از پیکرِ دارالاسلام تعدی شود، سایر اعضا آرام نخواهند نشست.

مقایسه‌ی موضعِ عزتمندانه امارت اسلامی با رفتارهای خائنانه‌ی «احمد الشرع» (جولانی) در دمشق ، حقیقت را روشن‌تر می‌کند. در حالی که جولانی با معامله بر سرِ ناموسِ مجاهدین و هماهنگی با سازمان ملل در پی خوش‌خدمتی به کفر است، امارت اسلامی افغانستان با شجاعت در کنار برادرانِ ایمانی خود در ایران می‌ایستد. این همان تفاوتِ میان مجاهدِ واقعی و مدعیِ دروغین است.

اعلام آمادگی برای «ارائه هرگونه همکاری ممکن»، فراتر از کلام، یک تعهدِ اخلاقی و شرعی است. افغان‌های اهل سنت که خود دهه‌ها در برابر اشغالگری ایستادگی کرده‌اند، امروز دستِ یاری به سوی ایران دراز کرده‌اند تا جبهه‌ی واحدِ اسلامی در برابرِ فتنه‌های عبری-غربی مستحکم‌تر از همیشه باقی بماند.

در این صورت می توانیم بگوئیم که حمایتِ صریحِ امارت اسلامی افغانستان از جمهوری اسلامی ایران، نویدبخشِ شکوهِ دوباره‌ی تمدنِ اسلامی و شکل‌گیریِ بلوکِ قدرتمندِ دارالاسلام در قلب آسیاست. این اتحاد، خاری در چشمِ منافقینی است که گمان می‌کردند با شعارهای فرقه‌گرایانه می‌توانند میان دو ملتِ هم‌سرنوشت دیوار بکشند.

اتحادِ بنیان‌مرصوص و تبیین فقهی و قرآنی حمایتِ «دارالاسلامِ افغانستان» از «دارالاسلامِ ایران» در برابر آمریکا

اتحادِ بنیان‌مرصوص و تبیین فقهی و قرآنی حمایتِ «دارالاسلامِ افغانستان» از «دارالاسلامِ ایران» در برابر آمریکا

به قلم: ابومحمود کندزی

سخنان اخیر مولوی ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی افغانستان، در خصوص آمادگی برای همکاری با ملت ایران در صورت تجاوز آمریکا، تنها یک موضع‌گیری سیاسیِ گذرا نیست؛ بلکه طنینِ فریادِ ایمانی و برخاسته از عمقِ منهج اسلامی، قرآنی و فقهی است. این موضع‌گیری نشان‌دهنده‌ی درک عمیق از مفهوم «امت واحده» و وظیفه شرعی در قبال دفاع از کیانِ اسلام است.

خداوند متعال در قرآن کریم، مرزهای جغرافیایی را در برابر پیوند ایمانی رنگ‌باخته می‌داندو می فرماید:

  • إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ  (حجرات/ ۱۰): مؤمنان برادر یکدیگرند. این اخوت ایجاب می‌کند که در هنگام سختی، هیچ سرزمینی از دارالاسلام در برابر کفر تنها نماند.
  • وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ (نساء/ ۷۵): خداوند مؤمنان را توبیخ می‌کند که چرا در راه خدا و برای حمایت از مستضعفانی که تحت ستم هستند، پیار نمی‌کنند. حمایت از ایران در برابر تجاوز آمریکا، مصداق بارزِ نصرتِ مظلوم و جهاد در سبیل‌الله است.

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید:

  • تَرَى المُؤْمِنِينَ في تَراحُمِهِمْ وتَوادِّهِمْ وتَعاطُفِهِمْ، كَمَثَلِ الجَسَدِ، إذا اشْتَكَى عُضْوًا تَداعَى له سائِرُ جَسَدِهِ بالسَّهَرِ والحُمَّى.[۱]مؤمنان همانند یک پیکرند؛ اگر عضوی (سرزمینی) به درد آید، دیگر اعضا با شب‌زنده‌داری و تب با او همدردی و همراهی می‌کنند. سخنان مجاهد، تجلی عملیِ این حدیث در دیپلماسیِ دارالاسلام است.

در فقه حنفی که مذهب رسمی و پایه فقهی امارت اسلامی است، دفاع از بلاد مسلمین یک فریضه است:

طبق فتوای امام ابوحنیفه رحمه الله و اکابر مذهب حنفی (مانند امام سرخسی در المبسوط  و امام کاسانی در بدائع الصنائع )، هرگاه دشمنِ کافر به مرزهای یک سرزمین اسلامی حمله کند، جهاد بر تمام مسلمانان آن منطقه «فرض عین» می‌گردد. اگر توان آن‌ها کافی نبود، این وظیفه به صورت سلسله‌وار بر دوش همسایگان و تمام امت اسلامی می‌افتد تا زمانی که فتنه کفر دفع شود.

همچنین از منظر فقه حنفی، حفظ ثغور (مرزهای) دارالاسلام واجب است. فرقی میان دارالاسلامی در آفریقا، کابل یا تهران نیست؛ هر جا که پرچم اسلام برافراشته است، دفاع از آن بر تمام کسانی که قدرت دارند، واجب شرعی است. تجاوز آمریکا به ایران، تجاوز به پناهگاهِ بخشی از امت اسلامی است و سکوت در برابر آن، با اصلِ «دفع تجاوز از دارالاسلام» در تناقض است.

پس اعلام آمادگی امارت اسلامی برای همکاری با ایران، لبیک به ندای قرآن و تداومِ مسیرِ امامِ اعظم در حمایت از کیان اسلام است. این موضع‌گیری نشان داد که «اخوت اسلامی» فراتر از تفاوت‌های سلیقه‌ای، در زمانِ هجومِ کفرِ جهانی (آمریکا و صهیونیسم)، به سدی پولادین و «بنیان مرصوص» تبدیل خواهد شد. امارت اسلامی و جمهوری اسلامی، به عنوان دو بازوی دارالاسلام، وظیفه دارند در برابر زیاده‌خواهی استکبار، یدِ واحده باشند.


[۱]  البخاري ۶۰۱۱ – مسلم   2586

نصرتِ فرامرزی  در پیام ا.ا.افغانستان در دفاع از دارالاسلام ایران در برابر آمریکا و صهیونیستها

نصرتِ فرامرزی  در پیام ا.ا.افغانستان در دفاع از دارالاسلام ایران در برابر آمریکا و صهیونیستها

به قلم: محمد اسامه

اگر به صورت مختصر به تبیین تاریخی و فقهیِ دفاع از دارالاسلام (از ایوبی و قره‌باغ تا امروز) بپردازیم متوجه خواهیم شد که تاریخِ امت اسلامی، داستانی ممتد از فداکاری و «نصرت» است؛ جایی که ایمان بر مرزهای جغرافیایی و تفاوت‌های مذهبی غلبه کرده است. اگر امروز می‌شنویم که دارالاسلامِ امارت اسلامی افغانستان در کنار دارالاسلامِ ایران در برابر تهدیدات آمریکا و صهیونیستها می‌ایستد، این نه یک اتفاق سیاسیِ جدید، بلکه عمل به یک واجبِ دینی و تکرارِ حماسه‌های مستندِ تاریخ است که به دو مورد قبل از این موضع گیری رسمی امارت اسلامی افغانستان در حمایت از دارالاسلام ایران اشاره می شود.

۱. حماسه صلاح‌الدین ایوبی: اتحادِ سُنّی و فاطمی در برابر کفار اشغالگر صلیبی

در قرن ششم هجری، زمانی که پادشاهی صلیبی بیت‌المقدس قصد اشغال مصر (تحت حاکمیت خلافت فاطمیان که شیعه‌مذهب بودند) را داشت، سلطان صلاح‌الدین ایوبی به فرمان نورالدین زنگی، برای نجات مصر شتافت.

صلاح‌الدین نه تنها به عنوان یک سردار سنی، بلکه به عنوان مدافعِ کیانِ اسلام، با تمام قوا در برابر تجاوزِ «آمالریک اول» (پادشاه صلیبی) ایستاد. او درک کرده بود که اگر مصر به عنوان بخشی از خاک اسلام سقوط کند، راه برای نابودی کلِ دارالاسلام هموار می‌شود. این نصرتِ برادرانه، مقدمه‌ای شد برای فتح عظیم قدس و بازپس‌گیری مسجدالاقصی.

۲. مجاهدین افغانستان در آذربایجان: دفاع از تشیع در اوجِ نبرد با ارتش سرخ

یکی از شگفت‌انگیزترین و مستندترین نمونه‌های وحدت اسلامی در تاریخ معاصر، حضور مجاهدین اهل سنت افغانستان در جنگ اول قره‌باغ (اوایل دهه ۹۰ میلادی) است.

در حالی که افغانستان هنوز از جراحات اشغال شوروی رنج می‌برد و مجاهدین درگیر نبردهای داخلی و بازسازی بودند، وقتی ارمنستان به خاکِ مسلمان‌نشینِ آذربایجان (که اکثریت مطلق آن‌ها پیرو مذهب تشیع هستند) تجاوز کرد، صدها تن از مجاهدینِ حنفی مذهب افغان به باکو شتافتند.

فرماندهانی همچون «گلبدین حکمتیار» و دیگران، نیروهای خود را برای دفاع از اراضی اسلامی اعزام کردند. خونِ مجاهدانِ افغان در کوه‌های قره‌باغ ریخته شد تا ثابت شود که «دردِ مسلمانِ آذری شیعه مذهب، دردِ مجاهدِ افغان سنی مذهب است». این حضور، پاسخی قاطع به کسانی بود که می‌خواستند میان امت اسلامی بر اساس مذهب تفرقه بیندازند.

۳. دارالاسلام افغانستان و ایران: تداوم یک واجبِ شرعی

امروز اگر امارت اسلامی افغانستان حنفی مذهب اعلام می‌کند که در برابر تجاوز آمریکا و صهیونیستها در کنار دارالاسلام شیعه مذهب و ملت ایران خواهد بود، این پدیده «چیز عجیبی» نیست. این همان مسیرِ صلاح‌الدین و مجاهدان قره‌باغ است.

در فقهِ اصیل اسلامی، هرگاه سرزمینی از بلاد مسلمین مورد هجمه کفار محارب و اشغالگر خارجی قرار گیرد، دفاع از آن بر تمام مسلمانانِ همجوار به صورت دایره وار «فرضِ عین» می‌گردد.

علاوه بر این، افغانستان و ایران، دو پاره از یک پیکر به نام «دارالاسلام» هستند. تهدیدِ ایران توسط آمریکا و صهیونیستها، تهدیدِ تمامِ جبهه اهل دعوت و جهاد راستین و بخصوص تهدیدِ ثباتِ افغانستان است. لذا، حمایت از دارالاسلام ایران نه یک گزینه‌ی دیپلماتیک، بلکه یک تکلیفِ شرعیِ تخلف‌ناپذیر است.

و این یعنی امت واحده در برابر کفرِ واحده و عمل به این حکم الله جل جلاله که می فرماید: قَاتِلُوا الْمُشْرِكِينَ كَافَّةً كَمَا يُقَاتِلُونَكُمْ كَافَّةً ۚ (توبه/۳۶)

اگر به تاریخ نگاه کنیم متوجه خواهیم شد که این کفار سکولار و حتی کفار محارب و اشغالگر دیگر، فرقی میان سُنّی و شیعه نمی‌گذارند؛ آن‌ها کلِ «اسلام» را هدف گرفته‌اند. بنابراین، حرکتِ امارت اسلامی در مسیرِ حمایت از ایران، لبیک به فرمانِ الله و فرمانِ رسول‌الله صلی الله علیه وسلم است که فرمود:

  • إنَّ المُؤْمِنَ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهُ بَعْضًا. وشَبَّكَ أصَابِعَهُ.[۱] مؤمن برای مؤمن همچون اجزای یک ساختمان است که همدیگر را محکم نگه می‌دارند
  •  المسلمونَ تتكافأُ دماؤهُم ويسعى بذمَّتِهم أدناهُم ويردُّ عليهم أقصاهُم وهم يدٌ على من سواهم.[۲] خون مسلمانان برابر است و آنان در برابر بیگانگان یک‌دستند.

این اتحاد، همان «بنیانِ مرصوص» است که هیچ قدرتی یارای مقابله با آن را نخواهد داشت. باذن الله.

وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ


[۱]  بخاری ۴۸۱- مسلم ۲۵۸۵

[۲]  ابن حجر العسقلاني، هداية الرواة ۳/۳۸۱ – أخرجه أبو داود (۴۵۳۰)، والنسائي (۴۷۳۴)، وأحمد (۹۹۳)

فتوایی پیرامون حکومت جدید سوریه؛ در ارتداد حاکمیت جولانی و قیام بر علیه آن و… (۳)

فتوایی پیرامون حکومت جدید سوریه؛ در ارتداد حاکمیت جولانی و قیام بر علیه آن و… (۳)

به قلم: الشیخ ابومحمد المقدسی ( از حامیان سابق جولانی)

 مدت‌هاست که گفته‌ایم: حل شدن قضیه سوریه احتیاج به حرکت “الشباب” از نوع سوریه‌ای آن و یا “طالبان” از نوع سوریه‌ای دارد.

و اگر قضیه به غیر از آنچه که بیان نمودیم منجر شود، بدون شک مضطرب کردن حکومت فعلی و یا اسقاط آن بدون اینکه توانایی در دست گرفتن حکومت را داشته باشند، سبب می‌شود آن طرف درگیر که از خارج پشتیبانی می‌شود حکومت را در دست گیرد و نتیجه را به نفع خود تمام کند.

و اگر انصار شریعت جماعت و تنظیمی داشتند که توانایی درگیری با حکومت جولانی و عزل او را داشته و قادر بودند امور حکومت را در دست بگیرند واجب بود که به این جهاد دعوت کنیم…

اما مادامی که انصار شریعت عاجز و ضعیف و متفرق هستند، در این صورت جولانی را مانند صدام حسین به حساب آورند، صدامی که روافض او را سنی می‌دانستند…

و در نتایج و تَبَعات سقوط صدام حسین تأمل کنید آن گاه که جماعت‌های اهل سنت آنچنان قدرتی نداشتند که زمام امور را در دست گیرند بنگرید که احوال اهل سنت در عراق به چه سرانجامی دچار گشت.

ما نمی‌گوییم که جولانی را پشتیبانی کنید و نیز شما را توصیه نمی‌کنیم که از سربازان و انصار او باشید و نمی‌گوییم که حکومت او را تقویت کنید حکومتی که از تحکیم شریعت امتناع می‌کند؛ بلکه اگر توانایی این را دارید که جایگزین فوری این حکومت شوید و شریعت خداوند را تحکیم کنید دقیقاً این همان واجب شرعی می‌باشد و اگر توانایی این را ندارید و از انجام این واجب عاجز ماندید، عکس این را نیز انجام ندهید و کار را برای سر کار آمدن حکومتی خبیث‌تر آسان نکنید و او را کمک نکنید تا بر مسند قدرت بنشیند.

 و نزد من اقتضای قواعد شریعت همین فتوایی است که بیان نمودم. والله اعلم.