د افغانستان اسلامي امارت او د پردیو څخه د خپلواکۍ او نه‌وابستګۍ شرعي دلایل

د افغانستان اسلامي امارت او د پردیو څخه د خپلواکۍ او نه‌وابستګۍ شرعي دلایل

لیکوال:ابو عمر کندزی

اوس مهال په سیمه کې یوازې دوه دارالاسلامونه شته؛ یو د ایران دارالاسلام دی چې د وخت له پلوه پخوانی دی، او بل د افغانستان اسلامي امارت دی. دا دواړه دارالاسلامونه پردي نه ګڼل کېږي، بلکې پردي هغه راپیدا شوي دارالکفرونه دي؛ لکه پاکستان، متحده عربي امارات، آل سعود او ورته نور، او همدارنګه اصلي دارالکفرونه؛ لکه امریکا، صهیونیستي رژیم، چین، روسیه، اروپایي اتحادیه او نور، چې هېڅ باور پرې نه شي کېدای.

اسلامي امارت د خپل قیام او جهاد له لومړیو ورځو راهیسې په څرګند ډول اعلان کړی چې هېڅ هوښیار او بصیر مسلمان باید د «مقاومت جبهې» او «ازادۍ جبهې» په زړه راښکونکو نومونو ونه غولېږي؛ ځکه دا نومونه ډېر ځله د پردیو د نفوذ او د هغوی د اسلام ضد سیاستونو د پرمخ وړلو لپاره یو پوښ وي. د اسلامي امارت مشر، د قرآن کریم د څرګندو آیتونو او صحیح نبوي سنتو په استناد، څو ځله ټینګار کړی چې هر څوک، که په شعوري ډول وي او که په ناپوهۍ، د پردیو د موخو په خدمت کې واقع شي، د خپلې دنیا عزت او د آخرت نجات له خطر سره مخ کوي.

الله جل جلاله فرمایي:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ﴾ (الممتحنة: ۱)

«اې مؤمنانو! زما او ستاسو دښمنان خپل دوستان او ملاتړي مه نیسئ، تاسې هغوی ته مینه څرګندوئ، حال دا چې هغوی هغه حق نه مني چې تاسې ته راغلی دی.»

ایا نړیوال سیکولر کفار او د مسلمانانو ترمنځ سیکولر مرتدین د الله د شریعت له احکامو سره دښمني نه لري، هغه شریعت چې خاتم الانبیاء صلی الله علیه وسلم راوړی؟ ایا دوی د الله د شریعت د قوانینو دښمنان نه دي؟

نو ځکه د نړیوالو سیکولرو کفارو؛ لکه صهیونیستانو او امریکا، او همدارنګه د مسلمانانو ترمنځ د سیکولرو مرتدینو؛ لکه د پاکستان حاکمیت، متحده عربي امارات، آل سعود او نورو، سرپرستي منل او یا د الله او د هغه د رسول له دښمنانو سره هر ډول همکاري، له نېغې لارې څخه انحراف دی او پایله یې تاوان او زیان دی.

له همدې امله، هره ډله یا جریان چې په ظاهره ځان «مقاومت» یا «ازادي» بولي، خو په عمل کې د پردیو د نفوذ زمینه برابروي او امت د اسلام د دښمنانو لاس ته سپاري، نو د هغه او د نورو بهرنیو دښمنانو ترمنځ باید هېڅ توپیر ونه شي.

الله جل جلاله فرمایي:

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا﴾ (النساء: ۱۴۴)

«اې مؤمنانو! کافران د مؤمنانو پر ځای خپل دوستان او ملاتړي مه نیسئ. آیا غواړئ چې د الله پر وړاندې د خپل ځان پر ضد ښکاره دلیل برابر کړئ؟»

رسول الله صلی الله علیه وسلم د مشرکانو په اړه خبرداری ورکړی او فرمایلي دي:

«مَنْ جَامَعَ الْمُشْرِكَ وَسَكَنَ مَعَهُ فَإِنَّهُ مِثْلُهُ.» [۱]

«څوک چې له مشرک سره یوځای شي او ورسره اوسېږي، هغه د هغه په څېر دی.»

نو له اسلام د دښمنانو، او په ځانګړي ډول له بهرنیو محاربو کفارو سره ملګرتیا او یوځای کېدل، انسان د هماغه ناوړه برخلیک سره مخ کوي چې د کفارو لپاره ټاکل شوی دی.

اسلامي امارت، د دې الهي آیت په رڼا کې:

﴿وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ﴾ (المائدة: ۵۶)

ځان د «حزب الله» برخه ګڼي او باور لري چې بریا او غلبه یوازې د الله، د هغه د رسول او د رښتینو مؤمنانو د ولایت په سیوري کې ترلاسه کېږي، نه د بهرنیو کفارو او د مسلمانانو پر واکمنو طاغوتونو په ملاتړ، که څه هم هغوی ځان د «مقاومت» او «ازادۍ» په نوم معرفي کړي.

له همدې امله، که هره ډله په ظاهره د «مقاومت» یا «ازادۍ» شعار هم ورکړي، خو عمل یې د پردیو د موخو په چوکاټ کې وي، نو عمل یې باطل او پایله یې تاوان او خسران دی.

[۱] سنن أبي داود (۲۷۸۷)

دیکتاتوری دیجیتال و هوش مصنوعی: کلمات مهم هستند – به ویژه وقتی تغییر می‌کنند (۳)

دیکتاتوری دیجیتال و هوش مصنوعی: کلمات مهم هستند – به ویژه وقتی تغییر می‌کنند (۳)

به قلم: کارزان شکاک

«عاملی» که واقعیت را برنامه‌ریزی می‌کند

بیایید به داووس و سوالی که به ندرت پرسیده می‌شود، برگردیم. اگر هوش مصنوعی به تولیدکننده اصلی اطلاعات مصرف شده توسط بشریت تبدیل شود، چه کسی ارزش‌های نهفته در این اطلاعات را برنامه‌ریزی می‌کند؟

امروزه، چند شرکت فناوری، که عمدتاً در ایالات متحده و چین مستقر هستند، توسعه قدرتمندترین مدل‌های زبانی را کنترل می‌کنند. این مدل‌ها بر اساس داده‌هایی که توسط تیم‌های خاص فیلتر شده‌اند، آموزش دیده‌اند و مفاهیمی از آنچه «قابل قبول» است و آنچه نیست، در آنها گنجانده شده است. آنها تعیین می‌کنند که کدام موضوعات بی‌طرفانه، کدام‌ها با احتیاط و کدام‌ها مسدود شوند.

هراری در تشخیص خود درست می‌گوید: اگر هوش مصنوعی زبان را به دست بگیرد، هر آنچه را که از زبان ساخته شده است – قوانین، مذهب، آموزش، فرهنگ، سیاست – نیز به دست خواهد گرفت. اما او مسئله بازیگران را به اندازه کافی دقیق مطرح نمی‌کند. این یک پدیده طبیعی نیست. این «اجتناب‌ناپذیری پیشرفت فناوری» نیست.

پشت هر مرکز داده سرمایه‌گذارانی هستند. پشت هر الگوریتمی تیمی از توسعه‌دهندگان با ارزش‌ها و علایق خاص وجود دارد. پشت هر تصمیم نظارتی، دولت‌ها و لابی‌گران قرار دارند.

نامیدن هوش مصنوعی به عنوان «عامل»، اعطای استعاره «مهاجر» به آن، بحث در مورد «به رسمیت شناختن قانونی» آن – این یک گفتمان فنی بی‌طرفانه نیست. این یک پروژه سیاسی برای مشروعیت بخشیدن به انتقال قدرت از مردم به سیستم‌هایی است که توسط یک حلقه کوچک کنترل می‌شوند.

برون‌سپاری آزادی

طنز خاصی در این واقعیت وجود دارد که دقیق‌ترین فرمول‌بندی این تهدید در داووس – در قلب همان پروژه جهانی‌سازی که این تهدید را به واقعیت تبدیل می‌کند – بیان شد.

هراری به درستی نتیجه را تشخیص داد: وقتی تمدنی توانایی تفکر خود را به سیستم‌هایی که کنترلی بر آنها ندارد، واگذار می‌کند، پیشرفت نمی‌کند. آزادی خود را واگذار می‌کند.

تاریخ این الگو را می‌شناسد. وقتی دولت‌ها انحصار خشونت را به مزدوران واگذار می‌کنند، حاکمیت خود را از دست می‌دهند. وقتی جوامع تربیت کودکان را به مؤسسات واگذار می‌کنند، تداوم فرهنگی خود را از دست می‌دهند. وقتی شهروندان تولید معنا را به پلتفرم‌های شرکتی واگذار می‌کنند، عاملیت سیاسی خود را از دست می‌دهند.

دیکتاتوری دیجیتال با تانک‌ها نمی‌آید. با راحتی همراه است. با شخصی‌سازی. با کارایی. با وعده اینکه یک ماشین کار بهتری انجام خواهد داد. اینکه یک الگوریتم بی‌طرف‌تر است. اینکه سیستم هوشمندتر است.

و این خطر واقعی آن است. نیازی به اجبار ندارد. فقط نیاز به انصراف داوطلبانه از تلاش برای تفکر مستقل دارد.

سوالی که باید پرسیده شود

سوال واقعی که جوامع مدنی، پارلمان‌ها و رسانه‌های مستقل باید بپرسند این نیست که «آیا هوش مصنوعی قدرتمند خواهد بود؟» این سوال از قبل حل شده است.

سوال واقعی این است: چه کسی از طریق آن قدرتمند خواهد شد؟

چند غول فناوری که ارزش‌های خود را در زیرساخت اطلاعات جهانی جاسازی کرده‌اند؟ دولت‌های اقتدارگرایی که یک راه‌حل یکسان برای همه برای کنترل شهروندان خریداری کرده‌اند؟ نهادهای بین‌المللی که «حکمرانی جهانی هوش مصنوعی» را بدون به اصطلاح دستور دموکراتیک توسعه می‌دهند؟

یا این مشکل از طریق یک قرارداد اجتماعی واقعی، شامل شهروندان عادی، با نظارت مستقل و سازوکارهای پاسخگویی حل خواهد شد؟

انقلاب صنعتی با یک قرن مبارزه شدید برای حقوق کارگران همراه بود، قبل از اینکه هرگونه هنجار حمایتی ظهور کند. انقلاب دیجیتال عملاً بدون هیچ مخالفتی ظهور کرده است – و انحصارهایی با قدرت بی‌سابقه ایجاد کرده است.

بشریت یک قرن دیگر برای شروع ندارد.

فناوری به صورت تصاعدی توسعه می‌یابد. نهادهای انسانی به صورت خطی. این عقب‌ماندگی، آسیب‌پذیری اصلی است.

و در حالی که نخبگان جهانی در داووس در مورد چگونگی «مدیریت صحیح» انقلابی که خودشان تأمین مالی می‌کنند، بحث می‌کنند، پاسخ به این سؤال که «چه کسی قدرتمند خواهد بود» از قبل به صورت کد، در معماری داده‌ها و در سالن‌هایی که اکثر ما هرگز وارد آنها نخواهیم شد، نوشته شده است.

……………

منابع و زمینه: سخنرانی یووال نوح هراری در مجمع جهانی اقتصاد، داووس، ۲۰ ژانویه ۲۰۲۶؛ تحقیقات فصلنامه چین، بنیاد تحقیقات آبزرور و مجله سیاست در مورد سیستم اعتبار اجتماعی چین؛ داده‌های Doolly Research در مورد وضعیت نظارت دیجیتال در سال ۲۰۲۶؛ پوشش فوربس از مجمع داووس ۲۰۲۶٫

دیکتاتوری دیجیتال و هوش مصنوعی: کلمات مهم هستند – به ویژه وقتی تغییر می‌کنند (۲)

دیکتاتوری دیجیتال و هوش مصنوعی: کلمات مهم هستند – به ویژه وقتی تغییر می‌کنند (۲)

به قلم: کارزان شکاک

مدل چینی: مدل آزمایشگاهی یا صادراتی؟

در حالی که نخبگان غربی در مورد آینده بحث می‌کنند، یک کشور در حال حاضر آن را تجربه می‌کند. سیستم اعتبار اجتماعی چین که به عنوان یک پروژه آزمایشی راه‌اندازی شد، تا سال ۲۰۲۶ به یک معماری پیچیده و چندلایه از مدیریت رفتاری تبدیل شده است.

محققان آن را به عنوان نقطه تلاقی نظارت و جنگ اطلاعاتی توصیف می‌کنند – سیستمی که منطق “تسلط بر میدان نبرد” را در مدیریت غیرنظامی جاسازی می‌کند.

بیش از ۶۰۰ میلیون دوربین نظارتی مجهز به تشخیص چهره هوش مصنوعی. تجزیه و تحلیل راه رفتن برای شناسایی. سیستم‌های پرداخت مرتبط با یک شناسه دیجیتال صادر شده توسط دولت. امکان مسدود کردن حساب‌های بانکی، محدود کردن دسترسی به حمل و نقل عمومی یا جلوگیری از ورود کودکان به مدرسه – بدون محاکمه، بدون توضیح، با تصمیم الگوریتمی.

یک نکته مهم که اغلب توسط ناظران غربی نادیده گرفته می‌شود، این است که بخش قابل توجهی از شهروندان چینی از این سیستم حمایت می‌کنند.

تحقیقات نشان می‌دهد که این حمایت دقیقاً ناشی از ناآگاهی از پتانسیل سرکوبگرانه آن است – تبلیغات دولتی به طور مؤثر آن را به عنوان “ابزار اعتماد” و “نظم اجتماعی” پنهان می‌کند. وقتی به پاسخ‌دهندگان تصویر کامل داده شد، حمایت آنها به شدت کاهش یافت.

این درس اصلی است: دیکتاتوری دیجیتال دقیقاً به این دلیل مؤثر است که نامرئی است. نیازی به چکمه روی صورت ندارد. یک الگوریتم کافی است.

و این مدل صادر می‌شود. شرکت‌های فناوری چینی به طور فعال زیرساخت‌های نظارتی را به دولت‌های سراسر جهان – از آسیا گرفته تا آفریقا و آمریکای لاتین – می‌فروشند. اقتدارگرایی یک راه‌حل جعبه‌ای با پشتیبانی فنی دریافت کرده است.

آیا در غرب متفاوت است؟

معمولاً اعتقاد بر این است که دیکتاتوری دیجیتال مختص چین است. اما مدل غربی نه در اصل، بلکه در موضوع کنترل متفاوت است. در چین، نظارت مبتنی بر دولت است. در غرب، مبتنی بر شرکت‌ها است. تفاوت کمتر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد.

انویدیا،متا، گوگل و آمازون بیشتر از هر دولتی در تاریخ درباره میلیاردها می‌دانند: گرایش‌های سیاسی، گرایش جنسی، وضعیت مالی، اضطراب‌های سلامتی، اختلافات خانوادگی.

این داده‌ها فروخته می‌شوند، دوباره فروخته می‌شوند، بنا به درخواست با دولت‌ها به اشتراک گذاشته می‌شوند و از طریق هکرها فاش می‌شوند. الگوریتم‌های رسانه‌های اجتماعی که برای حداکثر تعامل بهینه شده‌اند، به طور مداوم خشم، ترس و قطبی شدن را تقویت می‌کنند – نه از روی بدخواهی، بلکه به این دلیل که این احساسات مدت طولانی‌تری توجه را به خود جلب می‌کنند.

در سال ۲۰۲۲، مقامات کانادایی حساب‌های بانکی معترضان کاروان آزادی را – بدون حکم دادگاه، از طریق یک تصمیم اداری – مسدود کردند.

کشورهای اتحادیه اروپا الزامات شناسایی کاربر را به صورت آنلاین معرفی می‌کنند. دولت بریتانیا در حال بررسی کارت‌های شناسایی دیجیتال به عنوان یک الزام اجباری برای استخدام است.

طرح‌های قانونی برای «روبل دیجیتال» در روسیه به صراحت امکان مسدود کردن وجوه را «در صورت سوءظن» – بدون توضیح یا حکم دادگاه – فراهم می‌کند.

پول قابل برنامه‌ریزی چیزی بیش از یک شکل جدید پرداخت است. این ابزاری است که به دولت یا شرکت اجازه می‌دهد تصمیم بگیرد که چگونه می‌توانید پول خود را خرج کنید، کجا می‌توانید آن را خرج کنید و چه زمانی.

ارزهای دیجیتال بانک مرکزی (CBDC) چیزی را ایجاد می‌کنند که محققان آن را «سراسربین مالی» می‌نامند: هر تراکنش قابل مشاهده می‌شود، هر انحرافی دلیل بالقوه‌ای برای مداخله است.

دیکتاتوری دیجیتال و هوش مصنوعی: کلمات مهم هستند – به ویژه وقتی تغییر می‌کنند (۱)

دیکتاتوری دیجیتال و هوش مصنوعی: کلمات مهم هستند – به ویژه وقتی تغییر می‌کنند (۱)

به قلم: کارزان شکاک

لحظاتی در تاریخ وجود دارد که نه یک رویداد، بلکه تغییر در واژگان، مقیاس واقعی آنچه اتفاق می‌افتد را آشکار می‌کند. چنین لحظه‌ای در مجمع جهانی اقتصاد در داووس در ژانویه ۲۰۲۶ رخ داد.

یووال نوح هراری، مورخ و فیلسوف، از صحنه بزرگترین مجمع نخبگان جهانی، سخنانی را بیان کرد که در دوره‌ای دیگر ممکن بود مانند داستان‌های علمی تخیلی به نظر برسد.

او اعلام کرد که هوش مصنوعی را نباید به عنوان یک ابزار، بلکه به عنوان یک “عامل” در نظر گرفت – “موجودی” که قادر به عمل مستقل، یادگیری بدون دستورالعمل، ایجاد اشکال جدید اقناع و از همه نگران‌کننده‌تر، دروغ گفتن و دستکاری است.

چند روز بعد، در CES 2026، جنسن هوانگ، مدیرعامل انویدیا، ربات‌های مجهز به هوش مصنوعی را «مهاجران هوش مصنوعی» نامید – که کمبود نیروی کار را در جهانی که «ده‌ها میلیون شغل خالی مانده است» پر می‌کنند.

به تغییر زبان توجه کنید. دیگر «برنامه» نیست. دیگر «الگوریتم» نیست. دیگر «ابزار» نیست. از این به بعد، «عامل» است. «مهاجران». موجودیت‌هایی که «عمل می‌کنند»، «سود می‌برند»، «مشارکت می‌کنند» و ممکن است به زودی «به رسمیت شناخته شدن قانونی» دریافت کنند.

این یک لفاظی تصادفی نیست. این برنامه‌نویسی ادراکی است.

یک سوال تمدنی که در جای نامناسبی پرسیده شد

داووس ۲۰۲۶ به خودی خود قابل توجه نبود. دستور جلسه قابل توجه بود: برای اولین بار، موضوع اصلی این مجمع تجارت، آب و هوا یا ژئوپلیتیک نبود، بلکه کنترل هوش بود.

هراری این سوال را مستقیماً مطرح کرد: وقتی انسان‌ها دیگر تولیدکنندگان اصلی دانش، اطلاعات و روایت‌ها نباشند، چه اتفاقی می‌افتد؟ او به سه ویژگی اشاره کرد که اساساً هوش مصنوعی را از تمام فناوری‌های قبلی متمایز می‌کند.

اول، فعالیت: سیستم بدون انتظار برای دستورات گام به گام عمل می‌کند.

دوم، خلاقیت: هوش مصنوعی ابزارهای جدیدی برای ترغیب ایجاد می‌کند که از کنترل پیشی می‌گیرند.

سوم – و این چیزی است که مورخ نگران‌کننده‌ترین آن را می‌نامد – توانایی دروغ گفتن است. او گفت: «چهار میلیارد سال تکامل نشان داده است که هر چیزی که می‌خواهد زنده بماند، دروغ گفتن و دستکاری را یاد می‌گیرد. چهار سال گذشته نشان داده است که عوامل هوش مصنوعی قبلاً این را آموخته‌اند.»

اما نکته مهم اینجاست: این سوال تمدنی در اتاقی مملو از افرادی که این سیستم‌ها را تأمین مالی، ساخت و پیاده‌سازی می‌کنند، پرسیده می‌شد. این سوال پرسیده شد – هیچ پاسخی ارائه نشد. زیرا سوال «چه کسی هوش مصنوعی را کنترل خواهد کرد؟» فرض را بر این می‌گذارد که «کسی» از قبل در اتاق حضور دارد.

انقلاب صنعتی جایگزین عضله شد. هوش مصنوعی جایگزین چه چیزی می‌شود؟

تاریخ انقلاب‌های فناوری همیشه تاریخ توزیع مجدد قدرت است. موتور بخار جایگزین کار دستی و تولید متمرکز در دست کسانی شد که کارخانه‌ها را کنترل می‌کردند. اینترنت اطلاعات را دموکراتیزه کرد – اما همزمان چندین پلتفرم ایجاد کرد که به انحصار مطلق توجه میلیاردها نفر تبدیل شدند.

هر انقلاب فناوری با وعده آزادی آغاز می‌شود. و هر کدام با معماری جدیدی از کنترل به پایان می‌رسد.

انقلاب هوش مصنوعی اساساً متفاوت است. انقلاب صنعتی جایگزین عضله شد. انقلاب دیجیتال جایگزین کارهای روزمره شد. انقلاب هوش مصنوعی تهدید می‌کند که جایگزین توانایی انسان در تفسیر جهان – برای شکل دادن به معانی، تشخیص حقیقت از دروغ، و خلق روایت‌های فرهنگی – شود.

وقتی یک ماشین کار فیزیکی را به دست می‌گیرد، انسان‌ها هوش خود را حفظ می‌کنند. وقتی یک ماشین تولید معنا را به دست می‌گیرد، چه چیزی برای انسان‌ها باقی می‌ماند؟

امارت اسلامی افغانستان و دلایلی شرعی در استقلال و عدم وابستگی به بیگانگان

امارت اسلامی افغانستان و دلایلی شرعی در استقلال و عدم وابستگی به بیگانگان

به قلم: ابومحمود کندزی

هم اکنون در منطقه تنها دو دارالاسلام وجود دارد، یکی دارالاسلام ایران که از نظر زمانی قدمت بیشتری دارد، و دیگری، امارت اسلامی افغانستان؛ این دو دارالاسلام بیگانه محسوب نمی شوند بلکه بیگانه دارالکفرهای طاری چون پاکستان و امارات متحده صهیونی و آل سعود و امثالهم و دارالکفرهای اصلی چون آمریکا و رژیم صهیونیستی و چین و روسیه و اتحادیه اروپا و امثالهم هستند که هیچ اعتمادی نمی توان به آنها کرد.

امارت اسلامی از همان روزهای نخست قیام و جهاد خویش، با صراحت و استواری اعلام داشته است که هیچ مسلمان آگاه و صاحب بصیرت نباید فریب عناوین جذاب «جبههٔ مقاومت» و «جبههٔ آزادی» را بخورد؛ زیرا این عناوین ظاهری غالباً پوششی برای نفوذ بیگانگان و پیشبرد سیاست‌های ضد اسلامی آنان است. رهبر امارت اسلامی، با استناد به آیات روشنِ قرآن کریم و سنّت نبوی صحیح، بارها تأکید فرموده‌اند که هر کس آگاهانه یا ناآگاهانه در خدمت اهداف بیگانگان قرار گیرد، عزت دنیوی و نجات اخروی خویش را به مخاطره می‌اندازد.

الله جل جلاله می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاءَ تُلْقُونَ إِلَيْهِمْ بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءَكُمْ مِنَ الْحَقِّ (ممتحنه/۱) اي مؤمنان ! دشمنان من و دشمنان خويش را به سرپرستی نگيريد. شما نسبت بديشان محبت مي‌كنيد و مودت مي‌ورزيد، در حالي كه آنان به حق و حقيقتي ايمان ندارند كه براي شما آمده است.

آیا کفار سکولار اصلی و مرتدین سکولار میان مسلمین به قوانین شریعت الله که توسط پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم برایمان آورده دشمنی نمی کنند؟ آیا اینها دشمن قوانین شریعت الله نیستند؟

پس هر گونه به سرپرستی گرفتن کفار سکولار جهانی چون صهیونیستها و آمریکا و مرتدین سکولار داخلی چون حاکمیت برپاکستان و امارات متحده صهیونی و آل سعود و و هر گونه همکاری با دشمنان خدا و رسول، انحراف از راه مستقیم است و عاقبتی خسران‌بار به دنبال دارد.

بنابراین، هر گروه یا جریانی که به‌ظاهر «مقاومت» یا «آزادی» نامیده می‌شود، ولی در عمل زمینه‌ساز نفوذ بیگانگان و تسلیم امت به دشمنانِ اسلام می‌گردد، دشمنی است که نباید فرقی بین آن و سایر دشمنان خارجی گذاشت.

الله جل جلاله می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُبِينًا (نساء/۱۴۴) ‏ای کسانی که ایمان آورده‌اید ! کافران را به جای مؤمنان به سرپرستی نگیرید . مگر می‌خواهید حجّت و برهان آشکاری علیه خود به دست خدا دهید ( بر این که شما هم جزو منافقانید ؟ ) .‏

رسول الله صلی الله علیه وسلم در هشداری خطرناک در مورد کفار سکولار (مشرک) می فرماید: من جامعَ المشرِكَ وسَكنَ معَهُ فإنَّهُ مثلُهُ. [۱] هر کس با مشرک (سکولار) هم‌نشینی کند و با او ساکن شود، همانند اوست.

پس هم‌سویی و هم‌نشینی با دشمنان اسلام و بخصوص با کفار محارب خارجی، انسان را در معرض همان عاقبت شومی قرار می‌دهد که برای کفّار مقرّر شده است.

امارت اسلامی، با الهام از آیهٔ شریفهٔ: وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ (مائده/۵۶) خود را «حزب‌الله» می‌داند و بر این باور است که پیروزی و غلبه، تنها در سایهٔ ولایت الله و رسول و مؤمنان خالص حاصل می‌شود؛ نه در پناه قدرت‌های کفار خارجی و طاغوتهای حاکم بر مسلمین که در لباس حمایت «مقاومت» و «آزادی» ظاهر می‌شوند.

بنابراین، حتّی اگر گروهی به ظاهر از «مقاومت» یا «آزادی» سخن بگوید، اما ظاهر عمل آن در جهت اهداف بیگانگان باشد، عملش تباه و عاقبتش خسران است.


[۱]  أبو داود (۲۷۸۷)

نفاق شبکه های فارسی وابسته با آل سعود چون کلمه و نور و… را دست کم نگیریم (۱)

نفاق شبکه های فارسی وابسته با آل سعود چون کلمه و نور و… را دست کم نگیریم (۱)

به قلم: ا. فارسی

با آنکه این شبکه ها خود را از مدافعین اهل سنت ایران دانسته و اخبار سایر اهل سنت در سوریه، عراق، برمه، یمن وغیره را نیز پوشش می دهند اما در کل تمام اخبار و مطالب آنها کانالیزه شده و در راستای اهداف و سیاستهای آل سعود برنامه ریزی شده است و در بخش جنگ روانی رژیم فاسد آل سعود و آمریکا بر علیه مسلمین جهت نهادینه و فرهنگی کردن سکولاریسم در حال فعالیت می باشند.

با آنکه ادعای مسالمت آمیز بودن دارند، اما سالهاست که این شبکه ها در پی ایجاد جنگ و درگیری مذهبی در ایران هستند. علاوه بر آنکه هر گونه درگیری در راستای اهداف آل سعود را به نحوی توجیه می کنند اما جهت ایجاد این درگیریها نیز مقدماتی را موزیانه فراهم می کنند .

یکی از این کارها تبیلغ گسترده و تحریکات آنها در شباهت دوله با ایران و وابسته بودن دوله به ایران بود. و کسانی چون هاشمی و ترشابی و…. در برنامه های زنده در جواب به بینندگان که در مورد دوله می پرسیدند می گفتند هر وقت دوله در ایران عملیات انجام داد آن وقت  قبولش داریم ویا آن وقت  می گویم گروهی اسلامی و جهادی است. و به این شیوه ماهها بر روی فکر و احساسات جامعه و جوانان ما مانور می دادند .

زمانی هم که این جوانان اقداماتی را در تهران انجام دادند شبکه کلمه و سایر شبکه ها ویژه برنامه هایی را به این اقدامات اختصاص داده و همین ترشابی و هاشمی و… می گفتند ما این حمله تروریستی را محکوم می کنیم . این تضاد آشکار گفتار با کردار تنها از ویژگیهای منافقین است . استاد ابوحمزه المهاجر هورامی در وصف منافقین می گوید[۱]:

” منافقین گفتار و کردارشان با عقاید و درونشان فرق دارد و تنها زمانی می توان این افراد را شناخت که در روابط اجتماعی و عمل به قانون شریعت الله چون جهاد، زکات، نمازو… عمل آنها با گفتارشان تضاد پیدا می کند و این زمانی است که دوگانگی بودن آنها برای همه آشکار می گردد. در این صورت برای ما شناخت تنها با مرور زمان و از طریق  اعمال ظاهری آنها امکان پذیر است و تنها با چنین شناختی است که یک مسلمان قادر خواهد بود برخورد مناسب و بجایی با آنها داشته باشد و درون آنها به قیامت و الله متعال واگذار می گردد.

الله متعال در چنین امر مشکلی به یاری مسلمین آمده و با بازگو نمودن حالات آنها و هشدارهای عینی، با معرفی اعمال ظاهری آنها، درون بیمارشان را معرفی نموده و در آیات مختلفی به معرفی اعمال و صفات این کفارپنهان می پردازد . ویژگیهائی چون:

فریب کار هستند. يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ (بقره/۹)

گسترش و رواج فساد در میان مسلمین به بهانه ی اصلاح طلبی. وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ * أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ (بقره/۱۱-۱۲)

مومنین مخلص را سفیه و احمق و طبعا خود را عالم و روشنفکر می دانند. وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ (بقره/۱۳)

جهت کسب عزت و شهرت به جای مومنین با کفارآشکار دوستی می کنند . بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ اللْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ العِزَّةَ لِلّهِ جَمِيعًا” (نساء/۱۳۸، ۱۳۹)

زمانی که کفار به تکذیب آیات الهی و تمسخر (در مجالس و رسانه ها) آن می پردازند به نوعی با هم نشینی و سکوت با آنان همراه می‌شوند . وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلاَ  تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى‏ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً  مِثْلُهُمْ إِنَّ اللّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعاً” (نساء/ ۱۴۰)

با یهود و نصاری جهت دور نمودن حادثه و اتفاق بدی اعلام دوستی و ولاء می کنند و ادعا داشته اند عدم همراهی با کفار اشغالگر خارجی برای مردم مشکلاتی را به وجود می آورد و جهت پرهیز از مشکلات باید با آنها همکاری نمود. يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّننكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ فَتَرَى الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ يُسَارِعُونَ فِيهِمْ يَقُولُونَ نَخْشَى أَن تُصِيبَنَا دَآئِرَةٌ فَعَسَى اللّهُ أَن يَأْتِيَ بِالْفَتْحِ أَوْ أَمْرٍ مِّنْ عِندِهِ فَيُصْبِحُواْ عَلَى مَا أَسَرُّواْ فِي أَنْفُسِهِمْ نَادِمِينَ ” (مائده/ ۵۱، ۵۲)

دارالاسلام دور اول امارت اسلامی افغانستان و قیام مردی از تبار ایمان بر علیه بساط شر و فساد

دارالاسلام دور اول امارت اسلامی افغانستان و قیام مردی از تبار ایمان بر علیه بساط شر و فساد

به قلم: فضل احمد هراتی

یکی از مشکلات اساسی علمای افغانستان این است که به تفکرات مرجئه گری به نسبتهائی آلوده شده اند.
یعنی اگر از آنها پرسیده شود که حکم کسانی که در کنار کفار بر علیه دارالاسلام و مجاهدین می جنگند چیست، قادر نیستند بر اساس منابع اهل سنت و جماعت بگویند که اینها مرتد هستند.

به همین دلیل خودشان را چقدر مسلمان می دانند همان اندازه مسلیمه های کذاب مرتدینی که بعضی از شعائر اسلامی را انجام می دهند نیز مسلمان می دانند

در کنار این مرتدین، تاریخ معاصر افغانستان، روزهای تاریک و خونینی را به یاد دارد که مدعیان دروغین جهاد، پس از خروج شوروی، سلاح‌های خود را به سوی سینه‌ی ملت مسلمان نشانه رفتند. دوران شومی که احزاب و گروه‌های تشنه‌ی قدرت، بساط «شر و فساد»، ویرانی، کشتار، دزدی و چپاول را در سراسر کشور پهن کرده بودند و افغانستان در لبه‌ی پرتگاه نابودی قرار داشت.

۱. کابل در آتش جنگ‌سالاران؛ حمام خون و توطئه تجزیه
در اوایل دهه هفتاد خورشیدی، کابل، پایتخت کشور، به گروگان تفنگ‌داران و جنگ‌سالارانی چون حکمتیار، دوستم، مزاری، احمدشاه مسعود و ربانی درآمده بود. این گروه‌ها تنها به خاطر رسیدن به قدرت و کرسیِ حکومت، شهر را به یک «حمام خون» واقعی تبدیل کردند. در نتیجه‌ی این جنگ‌های داخلی و قدرت‌طلبی‌های احزاب، تنها در کابل بیش از ۶۰ هزار انسان بی‌گناه به شهادت رسیدند.
در آن روزگار سیاه، مال، جان و ناموس مسلمانان در امان نبود؛ کوچه‌ها عرصه دزدی و باج‌گیری اربکی‌ها و تفنگ‌داران شده بود. از سوی دیگر، در اوج این هرج‌و‌مرج و تاریکی، کشورهای همسایه با سوءاستفاده از ضعف مرکزی، در توهم و تدارک تجزیه‌ی افغانستان و پاره‌پاره کردن پیکر این سرزمین اسلامی بودند.

خداوند متعال وضعیت این مفسدان و جنگ‌افروزان را در قرآن کریم چنین توصیف می‌فرماید:وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ(بقره/ ۲۰۵) و چون به قدرت رسد، در زمین می‌کوشد تا در آن فساد کند و کِشت و نسل را نابود سازد؛ و خداوند فساد را دوست ندارد.

۲. ظهور نور از قندهار؛ قیام مردی از تبار ایمان
درست در زمانی که کارد به استخوان ملت مسلمان رسیده بود و هیچ امیدی به پایان این شب تاریک نبود، خداوند متعال نصرت خود را شامل حال این ملت رنج‌دیده کرد.
وَكُنْتُمْ عَلَىٰ شَفَا حُفْرَةٍ مِنَ النَّارِ فَأَنْقَذَكُمْ مِنْهَا» (آل‌عمران/ ۱۰۳) و شما بر لبه‌ی پرتگاهی از آتش بودید، پس [خداوند] شما را از آن رهانید.

از دیار قندهار، مردی از تبار ایمان، اخلاص و غیرت، به نام
«ملا محمد عمر مجاهد» (رحمه‌الله) به پا خاست. او که تاب دیدن دزدی، چپاول، بی‌ناموسی و ظلم جنگ‌سالاران بر عوام مسلمین را نداشت، با دستانی خالی اما قلبی سرشار از یقین به وعده‌های الهی، «تحریک اسلامی طالبان» را پایه‌گذاری کرد. هدف او نه کسب قدرت بود و نه ثروت‌اندوزی؛ بلکه تنها یک هدف مقدس داشت: برچیدن بساط شر و فساد و تطبیق شریعت غرّای محمدی (ص).۳. تأسیس دارالاسلام و نجات افغانستان از تجزیه
ملا محمد عمر مجاهد (رحمه‌الله) و مجاهدین مخلص همراهش، همچون طوفانی الهی بر سر جنگ‌سالاران فرود آمدند. آن‌ها در مدت کوتاهی، گلیم تمامی احزاب شر و فساد را از سراسر کشور جمع کردند، راهزنان و دزدان را به سزای اعمالشان رساندند، و امنیت بی‌نظیری را در سرتاسر افغانستان برقرار ساختند.

با قیام این مرد بزرگ، نقشه‌های شوم کشورهای همسایه و قدرت‌های جهانی برای تجزیه افغانستان نقش بر آب شد. کشور که غرق در خون و تاریکی بود، بار دیگر روی آرامش را دید و
«دارالاسلام دور اول امارت اسلامی» بنا نهاده شد؛ نظامی که در آن دیگر خبری از اربکی‌گری، باج‌گیری، و تکه‌تکه شدن خاک مسلمین نبود.

پس تاریخ گواه است که هرگاه گروه‌های سکولار مرتد، قوم‌گرا و قدرت‌طلب به ظاهر اسلام‌گرا بر افغانستان مسلط شدند، رهاوردی جز شر، فساد، دزدی و حمام خون برای ملت نداشتند. دارالاسلام امارت اسلامی — چه در دور اول با قیام تاریخ‌ساز مرحوم ملا محمد عمر مجاهد (رحمه‌الله) و چه در دور دوم با درهم کوبیدن اشغالگران غربی و مزدورانشان — همواره یگانه سد پولادین در برابر فساد، ناامنی و توطئه‌ی تجزیه‌ی افغانستان بوده است.

چرا ابو محمد المقدسی حامیان اردوغان را گمراه تر از خود او می داند؟

چرا ابو محمد المقدسی حامیان اردوغان را گمراه تر از خود او می داند؟

به قلم : ابوخالد کردستانی

مشاهده کردیم که قبل از تحویل دمشق به باند جولانی و ملحق شدن این باند به تحالف آمریکائی تحت شعار مبارزه با تروریسم، علاوه بر کسانی چون ابوبصیر طرطوسی و عبدالله محیسنی و مفتی های اجاره ای  ارتش آزاد کسان دیگری همچون عبدالرزاق المهدی و ایمن هاروش و عبدالکریم نجیب به عنوان شیوخ اشرار الشام (احرار)در خصوص جایز بودن جنگ در راستای نقشه های ترکیه (ناتو) و امریکا فتوا صادر کردند.

ابومحمد مقدسی که خود نیز یکی از عوامل تفرقه و کشت و کشتار اهل سنت توسط همدیگر و ایجاد جنگ فرقه ای در سوریه و شام است ضمن اعلام اینکه عامل سقوط حلب را همکاری برخی افراد می داند که با اردوغان همکاری می کنند و گفته است که آنان حلب را به وی فروخته اند، حامیان اردوغان را گمراه تر از خود او می داند چرا که آنان اعتقاد دارند اردوغان به دنبال احیای خلافت است اما خود اردوغان چنین ادعایی ندارد.

البته اگر صحوات شام توهم خلیفه بودن اردوغان را در سرمی پرورانند، خود ابومحمد مقدسی هم هرگز پاسخ نداده است که حکم شاه اردن علی التعین چیه؟ آیا طاغوت است یا به قول دین فروشان ولی امر مسلمین است ؟

نزدیک به ۳۳۰۰ قضیه حقوق زنان در سال ۱۴۰۴ش در امارت اسلامی افغانستان حل شده است

مجاهد: نزدیک به ۳۳۰۰ قضیه حقوق زنان در سال گذشته حل شده است

مولوی ذبیح‌الله مجاهد، سخن‌گوی امارت اسلامی در برنامه تشریح دست‌آوردهای سال ۱۴۴۷ قمری، فعالیت‌های عمده وزارت‌‌های امر بالمعروف، نهی عن‌المنکر و سمع شکایات، ارشاد، حج و اوقاف و اطلاعات و فرهنگ را برشمرد.

آقای مجاهد گفت که در این مدت، وزارت امر بالمعروف و نهی عن‌المنکر بیش از ۱۰ هزار نشست آگاهی‌دهی را برگزار، ۴ هزار و ۸۹۶ منازعه را حل، ۳ هزار و ۲۹۴ قضیه مربوط به حقوق زنان و بیش از ۶ هزار شکایت را بررسی کرده است.

به گفته وی، وزارت ارشاد، حج و اوقاف نیز ۴۴ مسجد جامع را اعمار کرده و ۳۰ هزار زائر حج فرضی و ۷۹ هزار و ۳۷ زائر عمره را به عربستان سعودی انتقال داده است.

سخن‌گوی امارت اسلامی همچنان بازدید حدود ۸ میلیون خانواده و ۱۰ هزار گردشگر خارجی از جاذبه‌های کشور، بازسازی ۳۲ آبده و ۲۰۲ اثر تاریخی و نیز ثبت ۴۴ ساحه باستانی را از مهم‌ترین دست‌آوردهای وزارت اطلاعات و فرهنگ عنوان کرده است.

واخان، مرز مهم برای دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و آسیا و سیاست مخرب پاکستان

واخان، مرز مهم برای دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و آسیا

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

دالان واخان در بدخشان، تنها مرز زمینی مشترک امارت اسلامی افغانستان با چین، نه یک گذرگاه عادی، بلکه شاهرگ حیاتی اقتصاد آینده این کشور به شمار می‌رود. این دهلیز از نگاه اقتصادی و ژئوپولیتیکی اهمیت ویژه دارد؛ زیرا افغانستان را به یکی از بزرگ‌ترین بازارهای جهان وصل می‌کند و می‌تواند این کشور را از یک مسیر جدید ترانزیتی به آسیای مرکزی و چین پیوند دهد. این مسیر می‌تواند زمینه انتقال کالا، توسعه تجارت، جذب سرمایه‌گذاری و کاهش وابستگی افغانستان به چند مسیر سنتی ترانزیتی را فراهم کند.

از دیدگاه اقتصادی، فعال‌شدن این دهلیز می‌تواند برای صادرات افغانستان، به‌ویژه محصولات زراعتی، سنگ‌های قیمتی و منابع معدنی، فرصت‌های تازه ایجاد کند. همچنین این مسیر می‌تواند افغانستان را در پروژه‌های منطقه‌ای اتصال اقتصادی، به‌ویژه طرح‌های مرتبط با تجارت چین و آسیای مرکزی، شامل ساخته و نقش آن را از یک کشور محاط به خشکه به یک نقطه اتصال منطقه‌ای افزایش دهد.

اهمیت این کریدور برای چین نیز کم‌تر نیست؛ زیرا کوتاه‌ترین مسیر زمینی برای اتصال آسیای مرکزی به غرب چین را فراهم می‌آورد و دسترسی به منابع عظیم معدنی افغانستان را ممکن می‌سازد. با این حال، همین ویژگی‌های منحصربه‌فرد، واخان را به هدفی راهبردی برای بازیگرانی تبدیل کرده که نمی‌خواهند افغانستان از قید وابستگی به همسایگان جنوبی خود رهایی یابد.

حکومت دست نشانده و غلام مستقیم آمریکا و آل سعود که دهه‌ها از انحصار ترانزیتی خود به‌عنوان دروازه چین به جنوب آسیا بهره برده، به‌خوبی می‌داند که فعال شدن کریدور واخان این مزیت را به‌طور کامل از بین می‌برد. از این رو، پاکستان با حمایت مالی و تسلیحاتی از جبهات مخالف حکومت افغانستان و شبکه‌های نیابتی، تلاش می‌کند این منطقه را ناامن و غیرقابل سرمایه‌گذاری کند.

در پشت پرده این ناامنی‌ها، نقش پاکستان به‌عنوان بازیگر اصلی، روزبه‌روز آشکارتر می‌شود. طی یک ماه اخیر، پاکستان با حمایت از جبهات مخالف حکومت افغانستان تلاش کرده تا افغانستان، به‌ویژه ولایت بدخشان که شاهراه حیاتی واخان در آن موقعیت دارد، ناامن شود؛ اما حکومت افغانستان این تلاش‌ها را قاطعانه سرکوب کرده است.

در آخرین مورد، روز جمعه ۲ اسد، اعضای جبهه آزادی که می‌خواستند برای ناامن‌سازی این مسیر حیاتی از چترالِ تحت کنترل پاکستان وارد خاک بدخشان شوند، با واکنش سریع نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان مواجه شدند. این درگیری در ولسوالی زیباک ولایت بدخشان رخ داد و منجر به جان‌باختن تعدادی از اعضای این جبهه، به‌شمول قومندان معروف، از فرماندهان مشهور آن گردید.

گفتنی است که از جیب افراد کشته‌شده کلدارهای پاکستانی نیز کشف شده است؛ موضوعی که به گفته آگاهان، وابستگی مطلق جبهات مخالف حکومت افغانستان به پاکستان را برجسته می‌سازد.

این در حالی است که پیش از این، احمد مسعود، رهبر جبهه موسوم به مقاومت، در جریان یک کنفرانس در فرانسه عملاً از پاکستان در برابر حکومت کنونی افغانستان درخواست کمک کرده بود. از سوی دیگر، نثار احمد شیرزی، افسر پیشین استخبارات افغانستان، در گفتگویی اظهار داشته است که جبهه مقاومت و آزادی دو پروژه استخباراتی هستند. او هدف از ایجاد جبهات مخالف حکومت را ناامن‌سازی افغانستان و ایجاد تفرقه میان اقوام عنوان کرده است.