رسواییِ مدعیانِ دروغین و فتنه گران افغان و ضرورتِ پاکسازیِ ساحتِ دارالاسلام ایران از آنها
به قلم: ابوهاجر خان آبادی
کسانی که امروز در زیر پرچمِ «جبهه فتنه» به رهبری احمد مسعود و دیگر منافقینِ فراری پناه گرفتهاند، بار دیگر ثابت کردند که مزدورانِ حلقهبهگوشی هستند که تنها برای خوشرقصی در برابر اربابان غربی خود قد علم میکنند. این بغاوتگرانِ مرتد که با دلارهای ناتو رشد کردهاند، اکنون در لایههای نفاق خود فرو رفتهاند.
این مدعیانِ دروغین کجا بودند وقتی «دارالاسلام ایران» در جریان جنگ ۱۲ روزه مورد تجاوز قرار گرفت؟ چرا زبانِ نفاقِ این جبههی وابسته، در برابر دفاع از کیانِ اسلام لال شد؟ حقیقت آن است که جیرهخوارِ غرب هرگز نمیتواند در برابر متجاوز بایستد؛ چرا که خود پادویِ همان نظامِ سلطه است.
امروز که تهدیداتِ آمریکا و شخص «ترامپ» با آن کارنامهی سیاه در تجاوز به حقوق کودکان و انسانها علیه دارالاسلام ایران شدت یافته، جبهه فتنه نه تنها موضعی نمیگیرد، بلکه در انتظارِ سفرهای است که از پسِ این تهدیدات برایشان پهن شود. این سکوت، نشاندهنده ارتداد فکری و سقوط اخلاقی این جریان است.
نکتهی حیاتی و غیرقابل چشمپوشی این است که ساحتِ «دارالاسلام ایران» جایگاهِ امنی برای منافقین و مزدورانِ مرتد نیست. پذیرفتنی نیست افرادی که در قلبِ ایران سکونت دارند یا به این خاک رفتوآمد میکنند، همزمان در خدمتِ اهدافِ شومِ «جبهه فتنه» و اربابانِ خارجیشان باشند.
دستگاههای امنیتی و قضایی باید با قاطعیت عمل کرده و این عناصرِ خائن را که نمک میخورند و نمکدان میشکنند، شناسایی و از خاکِ دارالاسلام ایران اخراج کنند. کسی که در صفِ دشمنِ اسلام ایستاده، حقِ بهرهمندی از امنیت و برکاتِ دارالاسلام را ندارد.
این جریانات نفاق، با سوءاستفاده از نام «جهاد»، بزرگترین خیانت را به امت اسلامی روا داشتهاند. آنها به جای ایستادن در کنار برادرانِ ایمانی خود، مسیرِ بغاوت را برگزیدند تا جادهصافکنِ نفوذِ دوبارهی متجاوزان کافر سکولار و اشغالگر خارجی باشند.
باید بدانیم که سرنوشتِ منافقین، چیزی جز ذلت نیست. کسانی که به جای تکیه بر قدرتِ الهی، به دامنِ آمریکای وحشی و غرب جنایتکار پناه میبرند و در عین حال قصد رخنه در صفوفِ مسلمین در ایران را دارند، بزودی با خشمِ امت و قاطعیتِ قانون مواجه شده و طومارِ ننگینشان در هم پیچیده خواهد شد.