دیدگاه آیت الله خمینی بنیانگذار دارالاسلام ایران در مورد مقدسین روحانی نما
به قلم: شیعه علی
آیت الله خمینی رهبر انقلابی شد که در نهایت به پیروزی رسید و برای اولین بار در تاریخ اسلام ما شاهد حکومتی بر اساس فقه شیعه ی ۱۲ امامی هستیم. این پیروزی نه تنها برای شیعیان جعفری بلکه برای تمام مذاهب اسلامی و جهان اسلام پیروزی بود چون باعث از بین رفتن روحیه ی شکست و ناامیدی و پدیدار شدن روحیه ی امید و جهاد بر علیه کفار سکولار اشغالگر و تشکیل «جبهه»ای تحت عنوان «جبهه مقاومت» شده است که از خط مقدم جهاد با اسرائیل تا خط مقدم جهاد با آمریکا و ناتو در سرزمینهایی چون افغانستان و پاکستان و یمن و عراق و سوریه و… را در بر گرفته است.
از گذشته های دور تاریخ اسلام تا همین الان کسانی در لباس آخوند و مولوی و شیخ و ماموستا وجود داشته اند که در برابر اهل جهاد و جبهه ی مقاومت مومنین واکنشهای منفی نشان داده اند؛ آیت الله خمینی بنیانگذار دارالاسلام ایران در قالب ادبیاتی ساده و روان اما عمیق و تاثیر گذار در مورد این آفتها می گوید: “آن قدر که اسلام از این مقدسین روحانی نما(مقدسمآبها، متحجرین و کجفهمان، روحانیت درباری) ضربه خورده است، از هیچ قشر دیگر نخورده است” بخشی از متن این پیام مهم به شرح زیر است:
سلام بر حماسه سازان همیشه جاوید روحانیت که رساله علمیه و عملیه خود را به دم شهادت و مرکب خون نوشته اند و بر منبر هدایت و وعظ و خطابه ناس از شمع حیاتشان گوهر شبچراغ ساخته اند…. تردیدی نیست که حوزه های علمیه و علمای متعهد در طول تاریخ اسلام و تشیع مهمترین پایگاه محکم اسلام در برابر حملات و انحرافات و کجرویها بوده اند. علمای بزرگ اسلام در همه عمر خود تلاش نموده اند تا مسائل حلال و حرام الهی را بدون دخل و تصرف ترویج نمایند. اگر فقهای عزیز نبودند، معلوم نبود امروز چه علومی به عنوان علوم قرآن و اسلام و اهل بیت- علیهم السلام- به خورد توده ها داده بودند…
تاریخ بیش از هزار ساله تحقیق و تتبع علمای راستین اسلام گواه بر ادعای ما در راه بارور ساختن نهال مقدس اسلام است. صدها سال است که روحانیت اسلام تکیه گاه محرومان بوده است، همیشه مستضعفان از کوثر زلال معرفت فقهای بزرگوار سیراب شده اند… البته بدان معنا نیست که ما از همه روحانیون دفاع کنیم، چرا که روحانیون وابسته و مقدس نما و تحجرگرا هم کم نبودند و نیستند. در حوزه های علمیه هستند افرادی که علیه انقلاب و اسلام ناب محمدی فعالیت دارند. امروز عده ای با ژست مآبی چنان تیشه به ریشه دین و انقلاب و نظام می زنند که گویی وظیفه ای غیر از این ندارند. خطر تحجرگرایان و مقدس نمایان احمق در حوزه های علمیه کم نیست. طلاب عزیز لحظه ای از فکر این مارهای خوش خط و خال کوتاهی نکنند، اینها مروّج اسلام امریکایی اند و دشمن رسول اللَّه. آیا در مقابل این افعیها نباید اتحاد طلاب عزیز حفظ شود؟ استکبار وقتی که از نابودی مطلق روحانیت و حوزه ها مأیوس شد، دو راه برای ضربه زدن انتخاب نمود؛ یکی راه ارعاب و زور و دیگری راه خدعه و نفوذ در قرن معاصر. وقتی حربه ارعاب و تهدید چندان کارگر نشد، راههای نفوذ تقویت گردید. اولین و مهمترین حرکت، القای شعار جدایی دین از سیاست است که متأسفانه این حربه در حوزه و روحانیت تا اندازه ای کارگر شده است.
گمان نکنید که تهمت وابستگی و افترای بی دینی را تنها اغیار به روحانیت زده است، هر گز؛ ضربات روحانیت ناآگاه و آگاه وابسته، به مراتب کاریتر از اغیار بوده و هست. در شروع مبارزات اسلامی عده ای مقدس نمای واپسگرا همه چیز را حرام می دانستند و هیچ کس قدرت این را نداشت که در مقابل آنها قد علم کند. خون دلی که پدر پیرتان از این دسته متحجر خورده است هر گز از فشارها و سختیهای دیگران نخورده است. وقتی شعار جدایی دین از سیاست جا افتاد و فقاهت در منطق ناآگاهان غرق شدن در احکام فردی و عبادی شد و قهراً فقیه هم مجاز نبود که از این دایره و حصار بیرون رود و در سیاست [و] حکومت دخالت نماید، حماقت روحانی در معاشرت با مردم فضیلت شد.
به زعم بعض افراد، روحانیت زمانی قابل احترام و تکریم بود که حماقت از سراپای وجودش ببارد و الّا عالم سیّاس و روحانی کاردان و زیرک، کاسه ای زیر نیم کاسه داشت. و این از مسائل رایج حوزه ها بود که هر کس کج راه می رفت متدینتر بود. یاد گرفتن زبان خارجی، کفر بشمار می رفت و…
ادامه خواندن دیدگاه آیت الله خمینی بنیانگذار دارالاسلام ایران در مورد مقدسین روحانی نما
فتح خرمشهر درواقع تغییر یک معادلهی تلخ به یک معادلهی شیرین بود؛ ملت ایران نجات پیدا کرد. حالا خیلی از مردم شاید اطلاعات زیادی از وضع جنگ نداشتند اما آنهایی که اطلاع داشتند دائم در نگرانی و تلخی و عسرت زندگی میکردند.
