فتنه‌ی «سکولاریسم حنفی»؛ توطئه‌ی مولوی عبدالحمید برای تضعیف امارت اسلامی و خوش‌خدمتی به جهان کفر

فتنه‌ی «سکولاریسم حنفی»؛ توطئه‌ی مولوی عبدالحمید برای تضعیف امارت اسلامی و خوش‌خدمتی به جهان کفر

به قلم: محمد اسامه

مدتهاست که امت اسلامی و چند سالی است که مردم حنفی مذهب لوچ با پدیده‌ای خطرناک روبروست که در آن، برخی تحت نام مذهب و فقه حنفی، تیشه به ریشه حاکمیت الهی می‌زنند. مولوی عبدالحمید زاهدانی با ترویج افکار سکولاریستی و لیبرالی، فرسنگ‌ها از اصول فقه امام ابوحنیفه رحمه الله فاصله گرفته و آگاهانه یا ناآگاهانه در زمین دشمنان اسلام بازی می‌کند.

گزارش‌ها و تحلیل مواضع اخیر ایشان نشان می‌دهد که وی مأموریت دارد نسخه‌ای مسخ‌شده از اسلام (اسلام سکولار) را تحت عنوان مذهب حنفی ارائه دهد. هدف از این «الگوسازی»، تحت فشار قرار دادن امارت اسلامی افغانستان است تا این نظام نوپای شرعی را در برابر فشار جهانی قرار دهد. او با پیش کشیدن «خواست مردم» (آنهم مشتی سکولار و سکولار زده های جاهل به منهج اهل سنت و جماعت و اسلام) به جای «حکم الله»، به دنبال آن است که مشروعیت نظام‌های مبتنی بر شریعت را زیر سؤال ببرد.

این رویکرد، بهترین بهانه را به دست کفار محارب و اشغالگر خارجی چون آمریکا و کشورهای کافر دیگر  و حتی مرتدینی چون ربع پهلوی می‌دهد تا مدعی شوند که «حتی علمای بزرگ حنفی هم معتقدند اگر مردم نخواهند، نظام اسلامی باید از احکام دین بگذرد». این یک سمّ مهلک برای ثبات دارالاسلام است و راه را برای دخالت بیگانگان و تغییر هویت اسلامی جامعه هموار می‌کند.

ذات باری‌تعالی در قرآن کریم، حاکمیت را تنها از آنِ خود می‌داند و کسانی را که بر اساس غیر ماانزل‌الله حکم می‌کنند یا به دنبال رضایت کفار از طریق عدول از شریعت هستند، با این الفاظ معرفی و مذمت نموده است:

  • وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْکَافِرُونَ ‏(مائده/۴۴) و ( بدانید که ) هرکس برابر آن چیزی حکم نکند که خداوند نازل کرده است ( و قصد توهین به احکام الهی را داشته باشد ) او و امثال او بیگمان کافرند .‏
  • وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الظَّالِمُونَ ‏(مائده/۴۵) و کسی که بدانچه خداوند نازل کرده است حکم نکند او و امثال او ستمگر بشمار می روند.
  • وَمَن لَّمْ یَحْکُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِکَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ‏(مائده/۴۷) و کسی که بدانچه خداوند نازل کرده است حکم نکند ، او و امثال او متمرّد ( از شریعت خدا ) هستند .‏
  • فَلاَ وَرَبِّکَ لاَ یُؤْمِنُونَ حَتَّىَ یُحَکِّمُوکَ فِیمَا شَجَرَ بَیْنَهُمْ ثُمَّ لاَ یَجِدُواْ فِی أَنفُسِهِمْ حَرَجاً مِّمَّا قَضَیْتَ وَیُسَلِّمُواْ تَسْلِیماً ‏(نساء/۶۵)

‏امّا ، نه ! به پروردگارت سوگند که آنان مؤمن بشمار نمی‌آیند تا تو را در اختلافات و درگیریهای خود به داوری نطلبند و سپس ملالی در دل خود از داوری تو نداشته و کاملاً تسلیم ( قضاوت تو ) باشند .‏

امام اعظم، ابوحنیفه رحمه‌الله، زندگی خود را فدای استقلال شریعت و عدم تبعیت از هوا و هوس حاکمان یا فشارهای اجتماعی منحرف کرد. در مذهب حنفی،  حتی«اجماع» و «قیاس» هرگز نمی‌توانند نص صریح قرآن و سنت را به بهانه «خواست عمومی» یا «مصلحت سکولار» کنار بزنند. امام ابوحنیفه رحمه الله می‌فرمود: «اگر حدیثی صحیح یافتید، آن مذهب من است». او هرگز اجازه نمی‌داد که احکام الهی (مانند حدود، حجاب و جهاد) به مسابقه لایک و دیس‌لایک و آرای عمومی گذاشته شود.

بر مسئولین، علما و مجاهدین امارت اسلامی لازم است که با هوشیاری کامل، موضع قاطع خود را در برابر این انحرافات اعلام کنند. نباید اجازه داد نام «حنفی» ابزاری برای ترویج «سکولاریسم» و تضعیف ستون‌های نظام اسلامی گردد. سکوت در برابر تحریف مذهب، راه را برای نفوذ فکری دشمن باز خواهد کرد.

د «حنفي سیکولاریزم» فتنه؛ د اسلامي امارت د کمزوري کولو او کفري نړۍ ته د خدمت لپاره د مولوي عبدالحمید توطیه

د «حنفي سیکولاریزم» فتنه؛ د اسلامي امارت د کمزوري کولو او کفري نړۍ ته د خدمت لپاره د مولوي عبدالحمید توطیه

نن سبا اسلامي امت له یوې خطرناکې پدیدې سره مخ دی چې په هغه کې ځینې کسان د حنفي مذهب او فقهې په نوم، د الهي حاکمیت ریښې وهي. مولوي عبدالحمید زاهداني د سیکولار او لیبرال افکارو په ترویجولو سره، د امام ابوحنیفه (رح) له فقهي اصولو څخه ډېر لیرې شوی او په پوهه یا ناپوهۍ کې د اسلام د دښمنانو په ژرنده اوبه اچوي.

۱. د اسلامي امارت په وړاندې د تقابل لپاره انحرافي بېلګې وړاندې کول:

د نوموړي وروستي دریځونه او تحلیلونه ښيي چې هغه ته د حنفي مذهب تر نامه لاندې د اسلام د یوې مسخه شوې نسخې (سیکولار اسلام) د ترویج ماموریت ورکړل شوی دی. د دې «بېلګه جوړونې» اصلي هدف پر افغانستان اسلامي امارت فشار راوړل دي، ترڅو دا نوی شرعي نظام د نړیوالو فشارونو په وړاندې سر ټیټ کړي. هغه د «الله د حکم» پر ځای د «خلکو غوښتنې» مطرح کوي او هڅه کوي چې د شریعت پر اساس د ولاړو نظامونو مشروعیت تر پوښتنې لاندې راولي.

۲. سیکولارې نړۍ ته د بهانو په لاس ورکول:

دا تګلاره نړیوال استکبار او کفري هېوادونو ته تر ټولو غوره بهانه په لاس ورکوي ترڅو ادعا وکړي چې «حتی د احنافو ځینې مشهور علماء هم په دې باور دي چې که خلک ونه غواړي، اسلامي نظام باید له دیني احکامو تېر شي». دا د دارالاسلام د ثبات لپاره یو وژونکی زهر دی او د پردیو لاسوهنې او د ټولنې د اسلامي هویت بدلولو ته لاره هواروي.

۳. د قرآن کریم له نظره روشنګري:

ذات باري تعالی په قرآن کریم کې حاکمیت یوازې د ځان بولي او هغه کسان چې د «ما انزل الله» پرته په بل څه حکم کوي او یا د شریعت څخه د عدول له لارې د کفارو د خوشالولو هڅه کوي، غندي:

• «وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَآ أَنزَلَ ٱللَّهُ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَـٰفِرُونَ» (سوره مائده، ۴۴ ایت)؛ ژباړه: او څوک چې په هغه څه حکم نه کوي چې الله نازل کړي دي، نو همدا کسان کافران دي.

• «فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ…» (سوره نساء، ۶۵ ایت)؛ ژباړه: نو (اې پیغمبره!) ستا په رب سوګند چې دوی تر هغه وخته مؤمنان کېدی نه شي ترڅو چې تا په خپلو اختلافاتو کې حاکم ونه ګرځوي.

۴. د امام ابوحنیفه (رح) په مکتب کې د شریعت ځایګای:

امام اعظم ابوحنیفه (رحمه الله) خپل ژوند د شریعت د خپلواکۍ او د واکمنانو د خواهشاتو او منحرفو ټولنیزو فشارونو ته د نه تسلېمېدو په لاره کې قرباني کړ. په حنفي مذهب کې «اجماع» او «قیاس» هیڅکله نشي کولی د «ولسي غوښتنو» یا «سیکولار مصلحت» په پلمه د قرآن او سنتو صریح نصوص یوې خوا ته کړي. امام ابوحنیفه (رح) فرمایل: «کله چې صحیح حدیث ومومئ، نو هغه زما مذهب دی». هغه هیڅکله اجازه نه ورکوله چې الهي احکام (لکه حدود، حجاب او جهاد) د خلکو په رایو او غوښتنو پورې وتړل شي.

د دارالاسلام (افغانستان اسلامي امارت) ته غږ:

پر مسوولینو، علماوو او د اسلامي امارت پر مجاهدینو لازمه ده چې په بشپړ هوښیارۍ سره د دې انحرافاتو په وړاندې خپل غوڅ دریځ اعلان کړي. باید اجازه ورنه کړل شي چې د «حنفي» نوم د «سیکولاریزم» د ترویج او د اسلامي نظام د ستنو د کمزوري کولو لپاره د یوې وسیلې په توګه وکارول شي. د مذهب د تحریف په وړاندې چوپتیا به د دښمن فکري نفوذ ته لاره پرانیزي.

دوگانگی جهان سکولار؛ چرا قانون خودشان مقدس است و شریعت الهی نه؟

دوگانگی جهان سکولار؛ چرا قانون خودشان مقدس است و شریعت الهی نه؟

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

بیانیه وزارت عدلیه دارالسلام امارت اسلامی افغانستان، که تصریح می‌کند اعتراض به قوانین امارت اسلامی، اعتراض به شریعت الهی است، بار دیگر پرده از تناقض و دوگانگی جهان سکولار برداشت؛ جهانی که همواره با یک بام و دو هوا با مفهوم «قانون» برخورد می‌کند.

جهان سکولار کفری، برای قوانین کاملاً بشری و ساخته ذهن انسان، بالاترین سطح الزام و مجازات را قائل است.

در کشورهای مدعی دموکراسی:

• نقض قانون مالیاتی، امنیتی یا سیاسی می‌تواند به سال‌ها زندان سنگین منجر شود؛

• اعتراض عملی به ساختارهای حقوقی‌شان با برچسب «تهدید امنیت ملی» سرکوب می‌شود؛

• حتی تردید در برخی خطوط قرمز ایدئولوژیک، هزینه‌های اجتماعی و حقوقی سنگین دارد.

اما همین جهان سکولار، وقتی نوبت به قوانینی می‌رسد که بر اساس کتاب الله، سنت رسول الله ﷺ و فقه معتبر اسلامی تدوین شده‌اند، ناگهان زبان اعتراض می‌گشاید و آن را «غیرقابل قبول» می‌خواند.

سؤال روشن است:

چرا قانون بشر خط قرمز است، اما قانون خدا محل مناقشه؟

وزارت عدلیه دارالسلام  امارت اسلامی افغانستان با صراحت اعلام کرده است که:

• هیچ ماده و بندی بدون منبع شرعی معتبر تصویب نشده؛

• روند قانون‌گذاری تحت نظارت علما، نهادهای قضایی و فقه حنفی انجام می‌شود؛

• و اعتراض به چنین قوانینی، نه نقد علمی، بلکه مخالفت با اصل شریعت است.

این موضع‌گیری، نه افراط است و نه استبداد؛ بلکه تعریف روشن حاکمیت شریعت است.

همان‌گونه که دولت‌های سکولار از قوانین خود دفاع می‌کنند، یک حکومت اسلامی نیز حق و وظیفه دارد از قانون الهی دفاع کند.

این روشنگری یک پیام روشن دارد:

جهان سکولار با قانون مشکل ندارد؛

مشکل آن‌ها این است که قانون، الهی نباشد و فقط ساخته ذهن بشر باشد.

د سیکولر نړۍ دوه‌ګونتوب؛ ولې د هغوی قانون مقدس دی، خو د الله شریعت نه؟

د سیکولر نړۍ دوه‌ګونتوب؛ ولې د هغوی قانون مقدس دی، خو د الله شریعت نه؟

د دارالسلام  افغانستان د اسلامي امارت د عدلیې وزارت وروستۍ اعلامیه، چې پکې په څرګنده ویل شوي: د اسلامي امارت پر قوانینو اعتراض، د الهي شریعت پر ضد اعتراض دی—یو ځل بیا د سیکولر نړۍ نفاق او دوه‌ګونی معیار بربنډ کړ؛ هغه نړۍ چې د «قانون» په مفهوم کې تل په دوه مخۍ چلند کوي.

سیکولر کافره نړۍ، د انسان له ذهنه جوړو شوو قوانینو ته تر ټولو لوړه درجه د الزام، تقدس او سزا ورکوي.

په هغو هېوادونو کې چې ځانونه د «ډیموکراسۍ» مدعیان بولي:

• د مالیاتي، امنیتي یا سیاسي قوانینو سرغړونه د کلونو سخت بند سزا لري؛

• د هغوی پر حقوقي جوړښتونو عملي اعتراض د «ملي امنیت د ګواښ» تر نامه لاندې ځپل کېږي؛

• آن د ځینو ایډیولوژیکو سرو کرښو په اړه شک او پوښتنه، درانه ټولنیز او حقوقي لګښتونه لري.

خو همدا سیکولر نړۍ، کله چې خبره هغو قوانینو ته ورسېږي چې د کتاب الله، د رسول الله ﷺ د سنت، او معتبر اسلامي فقه پر بنسټ جوړ شوي وي—ناڅاپه د اعتراض ژبه پرانیزي او هغه «نه منل کېدونکي» بولي.

پوښتنه روښانه ده: ولې د بشر قانون سره کرښه ده، خو د الله قانون د لانجې وړ ګڼل کېږي؟

د دارالسلام  افغانستان د اسلامي امارت د عدلیې وزارت په صراحت اعلان کړی چې:

• هېڅ ماده او بند د معتبر شرعي دلیل پرته نه دی تصویب شوی؛

• د قانون جوړونې بهیر د علماوو، قضايي بنسټونو او د فقه حنفي د اصولو تر څار لاندې ترسره شوی؛

• او پر دغسې قوانینو اعتراض، علمي نقد نه دی، بلکې د شریعت له اصل سره مخالفت دی.

دا دریځ نه افراط دی او نه استبداد؛ بلکې د د شریعت د حاکمیت روښانه تعریف دی.

لکه څنګه چې سیکولر دولتونه د خپلو بشري قوانینو دفاع کوي، همدارنګه یو اسلامي حکومت حق او مکلفیت لري چې د الهي قانون دفاع وکړي.

دا روشنگري یو ښکاره پیغام لري: سیکولر نړۍ له قانونه سره ستونزه نه لري؛

اصلي ستونزه دا ده چې قانون الهي نه وي، یوازې د بشر د ذهن جوړښوی قانون وي.

بیانیه ی دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان مبنی بر تطبیق شریعت الله مشت محکمی بر دهان علمای سوء

بیانیه ی دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان مبنی بر تطبیق شریعت الله مشت محکمی بر دهان علمای سوء

کاتب: ابومحمود کندزی

بیانیه وزارت عدلیه دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، که تصریح کرده است: تمامی قوانین حکومت مطابق شریعت حنفی تدوین شده و هرگونه اعتراض به آن، اعتراض به شریعت است، در واقع مشت محکمی بر دهن علما سو است که اکنون چهره واقعی علما سو و جریان‌های سازش‌گر را برملا می‌کند.

این علما سو که همواره با سازش و کوتاه آمدن در برابر دشمنان اسلام تلاش کرده‌اند، حالا با واقعیت اجرای شریعت و وحدت مجاهدین شریعت‌گرا مواجه شده‌اند؛ واقعیتی که نمی‌توان آن را تحریف کرد یا زیر سؤال برد. کسانی که پیش‌تر از اغتشاشگران سکولار و مزدوران خارجی حمایت کرده و اجرای حدود الهی را «غیر انسانی» یا «غیر اسلامی» می‌خواندند، اکنون با مشت محکمی از سوی دارالاسلام امارت اسلامی روبرو شده‌اند.

بیانیه وزارت عدلیه پیام روشنی به همه مسلمانان می‌دهد:

• شریعت خط قرمز امت است و هیچ فشار سیاسی، رسانه‌ای یا جناحی نمی‌تواند آن را کم‌ارزش کند.

• مجاهدین شریعت‌گرا، تنها سپر واقعی در برابر دشمنان اسلام و مزدوران آمریکا و صهیونیست‌ها هستند.

• کسانی که با تردید، سازش و حمایت از اغتشاشگران، اسلام را تضعیف می‌کنند، خود را در مسیر دشمن قرار داده‌اند.

این بیانیه نشان می‌دهد که قدرت امت در پایبندی به شریعت و مجاهدت مجاهدین شریعت‌گرا نهفته است، و هرگونه تلاش برای تضعیف آن، خیانت آشکار به اسلام و مسلمانان است.

علما سو و جریان‌های سازش‌گر باید بدانند که هیچ نصیحت و دلجویی نمی‌تواند جای شریعت و اجرای عدالت الهی را بگیرد.

این بیانیه، نه فقط پاسخ صریح به ادعاهای علما سو است، بلکه پیام روشنی به همه امت می‌دهد که شریعت الهی تنها با تردید و سازش ضعیف نمی‌شود، بلکه با مجاهدت، هوشیاری و پیروی از نصوص قرآن و سنت است که پابرجا می‌ماند.

بگذار دنیای کفر و ارتداد از صراحت گوئی و قاطعیت عمل امارت اسلامی افغانستان در تطبیق شریعت الله بر خورد بلزرد

بگذار دنیای کفر و ارتداد از صراحت گوئی و قاطعیت عمل امارت اسلامی افغانستان در تطبیق شریعت الله بر خورد بلزرد

کاتب: ابومحمود کندزی

مجامع سکولاریستی به اصطلاح حقوق بشری از بیاینه ی وزارت عدلیه امارت اسلامی افغانستان به لرزه در آمده اند و چون قاطعیت را در امارت اسلامی افغانستان دیده اند می دانند زمانی که امارت اسلامی می گوید: اسناد تقنینی امارت اسلامی افغانستان کاملاً مطابق شریعت اسلامی بوده و اعتراض بر آن‌ها، اعتراض بر شریعت است، یعنی چه؟

وزارت عدلیه امارت اسلامی افغانستان در این اعلامیه‌ می گوید، این اسناد تقنینی توسط هيأت‌های متعدد از علما در سطح هر وزارت و اداره مربوطه، وزارت عدلیه، ستره محکمه و دفتر عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه‌الله با استفاده از کتاب الله، سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم و کتب مستند فقه حنفی تدوین و تخریج می‌شوند.

در این اعلامیه ی وزارت عدلیه آمده است که “در اسناد تقنینی امارت اسلامی هیچ ماده، فقره، جز، بند و حکمی وجود ندارد که مطابق با شریعت اسلامی نباشد و منبع شرعی نداشته باشد… و اعتراضات بر این قوانین، اساس شرعی و علمی نداشته؛ بلکه از روی جهل صورت می‌گیرد؛ بنابراین شرعاً جرم است و افراد معترض آن جهت پیگرد قانونی به ارگان‌های عدلی و قضایی معرفی خواهند شد.”

این صراحت گوئی با آنکه انتظارات مجامع سکولاریستی را به تمسخر گرفته است بیشتر از آن نمادی از استقلال شریعت الله در برابر قوانین کفری سکولاریستی است و اینکه اسلام و مسلمین خط قرمزهائی دارند که هر کسی از آنها عبور کند باید بهای این جرم خود را بپردازد.

در کنار این، این پیامی به امثال مولوی عبدالحمید زاهدانی است که با نام مذهب امام ابوحنیفه در حال رقصیدن به ساز غربی های سکولار است و تمام تلاش آن برای این است که این کفار غربی و بخصوص آمریکا را از خود راضی کند.

ما ثمره ی سخنان مولوی عبدالحمید را در هرج و مرج ماه گذشته در ایران دیدیم که نه تنها بر مساجد و قرآنها اسائه ادب شد بلکه به قوانین شریعت الله نیز توهین شد و این مجرمین خواستار حکومتی سکولار و دموکراسی سکولاریستی بودند که بالکل قوانین شریعت را کنار می زنند.

پس بگذار بار دیگر کفار این ندای « لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِيَ دِينِ »  (کافرون/۶) را از زبان امارت اسلامی افغانستان بشنوند تا بدانند برای یک مسلمان اساس قوانین شریعت الله است نه هیچ قانون دیگری و حاکمیت بدون قانون شریعت الله حاکمیتی کفری است که باید از سرزمینهای اسلامی جارو و بیرون کرده شود. 

د امارت اسلامي لپاره د خپل جبهې روښانه کول

د امارت اسلامي لپاره د خپل جبهې روښانه کول

به قلم: فضل احمد هراتی

رسول‌الله ﷺ کله چې د امت اسلامي بنیاد کیښود او د دعوت او جهاد مسیر یې ټاکه، خپل جبهه یې په وضاحت او صراحت مشخص کړ — نه د قوم، قبیلې یا لنډمهاله ګټو پر اساس، بلکې د ایمان، عدالت او حق پر بنسټ.

پیغمبر ﷺ په مدینه کې د دولت اسلامي د ثبات لپاره له څو قبیلو او ډلو سره د سولې او همزیستۍ عادلانه پیمانونه وکړل. دا پیمانونه د متقابل احترام او د اسلام دښمنۍ نه کولو پر اساس وو، نه د قومیت یا موقتي ګټو پر بنسټ.

په «میثاق مدینه» کې، رسول‌الله ﷺ د مهاجرینو، انصارو او د یهودو د مدینې (بني قینقاع، بنی نضیر، بنی قریظه) تر منځ تړون وکړ چې ټول دښمن ګډ له منځه یوسي او په مدینه کې یووالي رامنځته کړي. همدارنګه د ضمره، جهینه، مزینه، اشجع او بنی‌مدلج قبیلو سره هم تړونونه وکړل ترڅو د مسلمانانو د سوداګریز لارو خونديتوب یقیني کړي او د دښمنانو تجاوز مخنیوی وشي.

خو کله چې ځینې قبایل لکه بنی قریظه او بنی نضیر خپل تړون مات کړ او د اسلام دښمنانو سره مرسته وکړه، رسول‌الله ﷺ په قاطعانه ډول ورسره برخورد وکړ.

دغه تاریخي واقعیت موږ ته ښيي چې جبهه در اسلام یوازې نظامي مفهوم نه لري، بلکې د دیني او سیاسي موضع څرګندوی دی.

جبهه درې اساسي بُعدونه لري:

۱٫ اقتصادي جبهه: مالي استقلال، د داخلي منابعو کنټرول، او د امریکا او لویدیځ د اقتصادي نفوذ څخه ازادي.

۲٫ سیاسي او دیپلوماټیک جبهه: د مذاکراتو په میز کې د سرحدونو ټاکل، د شرعي اصولو ساتنه، او د دښمن فشارونو په مقابل کې هوښیار تعامل.

۳٫ عقیدتي او کلتوري جبهه: د اسلامي ارزښتونو ساتنه او د امت یووالي د دښمن د نرم ځواک او فرهنګي نفوذ په مقابل کې.

د لویدیځ په مقابل کې روښانه جبهه

نن ورځ د امت اسلامي روښانه دښمن، د امریکا او لویدیځ سلطه ده؛ هماغه ځواک چې د افغانستان، عراق، سوریې او فلسطین په جګړو کې د مسلمانانو وینه توی کړه او اوس هم د خپل نفوذ د پراختیا هڅه کوي.

امارت اسلامي که غواړي خپل سیاسي او ديني استقلال وساتي، باید جبههٔ خپل په وړاندې دغه محور روښانه کړي.

دغه جبهه باید د هغو واحدو او مستقلو هېوادونو سره همغږي ولري چې د غرب فشارونو پر وړاندې مقاومت کوي، لکه ایران، چین، روسیه او نور شرقي یا اسلامي هیوادونه.

دا ډول اتحاد کولی شي په سیمه کې د نوې توازن ځواک رامنځته کړي او د امارت اسلامي انزوا مخه ونیسي.

لکه څنګه چې رسول‌الله ﷺ د قبیلو سره همغږي وکړه ترڅو د مشترکو دښمنانو مخه ونیسي، نن هم امارت اسلامي باید د ختیځو، اسلامي او ضد استعماري هېوادونو سره عزتمندانه تړونونه وکړي.

د امارت اسلامي د اوسني وخت مسؤلیتونه:

د ملي ستراتیژۍ جامع سند جوړول چې اقتصادي، سیاسي او عقیدتي اهداف پکې واضح وي.

د امریکا او لویدیځ په وړاندې د سرحدونو او غیرقابل معامله موقف اعلانول.

د ختیځو متحدینو (ایران، چین، روسیه او نور) سره همکارۍ پراخول.

د کورني وحدت ساتنه او د قومي او فرقه‌ییزې تفرقه مخنیوی.

د هر ډول بهرني تجاوز په مقابل کې قاطع، قانوني او مخنیوی کوونکی غبرګون ښودل.

پایله:

که امارت اسلامي خپل جبهه روښانه او متحد نه کړي، دښمن به د فشار فرصت پیدا کړي او د مذاکراتو مېز به د یو اړخیزو غوښتنو میدان وګرځي.

خو روښانه موقف، قاطع ایمان او عملي اقتدار یوازې هغه عوامل دي چې د امت اسلامي عزت او استقلال ساتي.

اوس وخت دی چې امارت اسلامي، لکه رسول‌الله ﷺ، جبههٔ خپل د وضاحت، قاطعیت او ایمان پر بنسټ مشخص کړي، جبهه‌ای د امریکا او لویدیځ په مقابل کې، او د اسلامي امت او شرقي متحدینو سره په ګډه، پر اساس حق، عدالت او عزت.

… امریکا او لوېديځ د احمد الشرع حکومت په رسمیت پېژني، خو «د افغانستان امارت اسلامي» نه پېژني؟

پوښتنه د امارت اسلامي پلویانو ته:

ولې امریکا او لوېديځ د احمد الشرع حکومت په رسمیت پېژني، خو «د افغانستان امارت اسلامي» نه پېژني؟

ایا دا توپير تصادفي دی، که د لارې او دريځ څرګند نښه ده؟

راځئ رښتيني قضاوت وکړو:

لوېديځ جولاني ځکه پېژني، چې هغه نور د جهاد استازی نه دی، او نه د شريعت علمبردار.

هغه د اسلام د دښمنانو مخې ته سر ټيټ کړ، د توحيد بيرغ يې ښکته کړ،او پر ځای يې د سازش، سياست او سکولاريزم بيرغونه پورته کړل.

جولاني په شام کې جهاد په تجارت بدل کړ،مجاهدين يې د غربي سياستونو د لوبې وسایل کړل،او له همدې کبله لوېديځ پرې خوشحاله دی او ورسره د دوستۍ لاس غځوي.

خو امارت اسلامي ولې نه پېژني؟

ځکه چې امارت ــ له ټولو کمزورتياوو او تېروتنو سره ــ لا هم د «لا إله إلا الله» په شعار ولاړ دی.

نه د امريکا تر بيرغ لاندې شو، نه د ناټو پر وړاندې زنګون ټيټ کړ،او نه يې د خدای دين د کفارو له سياست سره معامله کړ.

لوېديځ هر څوک چې د دوی پر وړاندې ودرېږي، «ترهګر» بولي،او هر څوک چې د دوی خدمت ته غاړه کيږدي، «معتدل» او «قابلِ مذاکره» ګڼي. همدا دی توپير د «د جولاني شام» او «د امارت اسلامی افغانستان» تر منځ.

بازگشت آمریکا به افغانستان؛ آغاز فتنه و خیانت

بازگشت آمریکا به افغانستان؛ آغاز فتنه و خیانت

کاتب: ابومحمود کندزی

با وجود اعلام قاطع سخنگوی امارت اسلامی، مولوی ذبیح‌الله مجاهد، مبنی بر اینکه پایگاه هوایی بگرام هرگز به آمریکا تحویل داده نخواهد شد، خبر گفت‌وگوها درباره بازگشایی سفارت آمریکا در کابل، زنگ خطر بزرگی برای ملت مسلمان افغانستان است.

بازگشت سفارت آمریکا، یعنی بازگشت همان شیطان بزرگی که بیست سال خون مسلمانان را ریخت، قرآن‌سوزی کرد، ناموس‌ها را پایمال نمود و کشور را به ویرانه تبدیل ساخت.

آیا ملت ما فراموش کرده که همین آمریکا بود که امارت اسلامی را سرنگون ساخت، هزاران بی‌گناه را در زندان بگرام شکنجه کرد و از خاک افغانستان برای بمباران امت اسلامی استفاده نمود؟

بازگشایی سفارت آمریکا، نه نشانهٔ پیشرفت است و نه دیپلماسی، بلکه آغاز دوبارهٔ فتنه، جاسوسی، آشوب و تفرقه است.

هر قدمی که به سوی شیطان بزرگ برداشته شود، خیانتی آشکار به خون شهدا و مجاهدینی است که برای استقلال و عزت اسلام جان فدا کردند.

ای رهبران امارت اسلامی، ملت مسلمان افغانستان هرگز اجازه نخواهد داد که دوباره پرچم آمریکا بر بام کابل برافراشته شود.

استقلال را با لبخند دشمن معامله نکنید

د امريکا بيا راستنېدل؛ د فتنې او خيانت پيل!

د امريکا بيا راستنېدل؛ د فتنې او خيانت پيل!

سره له دې چې د امارت اسلامي وياند مولوي ذبيح‌الله مجاهد په څرګند ډول ويلي چې د بګرام هوايي اډه به هېڅکله امريکا ته ونه‌سپارل شي، اوس د دې خبرې راپورونه خپرېږي چې د امريکا د سفارت د بيا پرانيستلو په اړه خبرې روانې دي. دا خبره د افغانستان د مسلمان ملت لپاره د يو ستر خطر زنګ دی.

د امريکا د سفارت راستنېدل، د هغه شيطان لويې بېرته راتګ معنا لري، چې شل کاله يې د مسلمانانو وينې تویې کړې، قرآنونه يې وسوځول، د خلکو عزتونه يې تر پښو لاندې کړل، او دا هېواد يې په کنډواله بدل کړ.

ايا موږ هېر کړي چې همدغه امريکا وه چې د امارت اسلامي نظام يې نسکور کړ، زرګونه بې‌ګناه افغانان يې په بګرام زندان کې وځورول، او زموږ له خاورې يې د امت اسلامي پر هېوادونو بمبار وکړ؟

د امريکا د سفارت بيا پرانيستل نه پرمختګ دی، نه سياست؛ بلکې دا د نوې فتنې، جاسوسۍ، ګډوډۍ او وېش پيل دی. هر ګام چې د دې شيطان په لور اخيستل کېږي، دا د هغو شهيدانو او مجاهدينو د وينو سره ښکاره خيانت دی چې د اسلام د عزت او د افغانستان د خپلواکۍ لپاره يې سرونه قربان کړل.

اې د امارت مشران!

د افغانستان مسلمان ملت به هېڅکله اجازه ور نه کړي چې د امريکا بيرغ بيا د کابل پر بام ورپېږي.

خپلواکي د دښمن په موسکا مه خرڅوئ!