آیا انگیزهای پیدایش سکولاریسم در غرب نصرانی بر شرق اسلامی تعمیم پذیر است ؟

ارائه دهنده : حیدرزاده  آویهنگی

سکولار به کسی گفته می شود که علاقه و گرایشی به امور معنوی و مذهبی  نداشته باشد . در فرهنگ آکسفورد چنین تعریف شده است : اعتقاد به اینکه آموزش و سایر امور اجتماعی به جای ابتنا بر مذهب بر داده های علمی بنا شود.

دایره المعارف بریطانی راجع به سکولاریسم می گوید : در قرون وسطی توجه به خدا و آخرت توده ی مردم را بحدی تحت تأثیر قرار داده بود که تمایل آنچنانی به زندگی و دنیا نداشته ، در چنین شرایطی جنبش اجتماعی سکولاریسم ، به منظور اهتمام مردم از خدا و آخرت ، و گرایش به علم و تکنوژی شکل گرفت ، اما بمور زمان به یک جنبش ضد دین و مسیحیت تبدیل گردید.

از تعاریف فوق پیداست که :

1. شالوده ی تأسیس جنبش سکولارها بر اساس حذف دین و نفی ارزشهای اخلاقی استوار گردیده است .
2. نطفه در بطن مسیحیت داشته ، و رشد آن در دامان جامعه ی غربی- مسیحی بوده .
3. از پدیدهای فرهنگی سیاسی عصر جدید ، یعنی پس از رنسانس علمی و نهضت اصلاح دینی بشمار می آید .

بنابراین دانش جدید در ظهور این پدیده تأثیر گذار بوده ، اما نه بدین معنا که سکولاریسم را مولود علم و دانش نو انگاشته ، و ضمن دفاع علمی از تفکیک دین وسیاست ، آن را پدیده ای جهانشمول به حساب آورد. زیرا ادعای اینکه سکولاریسم پا به پای رشد علمی توسعه خواهد یافت کاملاً پوچ و بی اساس است .

جریان سکولاریسم در نیمه ی اول قرن نوزدهم  میلادی با شناسنامه جعلی علمگرایی ( عِلمانیت ) – یا بنا به قرائت بعضی ها ( عَلمانیت ) که معنی دنیا گرایی را میرساند – در کشورهای اسلامی نیز سر در آورد . عدم شفافیت در تعریف این جنبش باعث شد، تا فتره ای چهره ی واقعی آن برای اکثر مردم محجبه بماند ، کما اینکه الآن هم برای بعضی ها در هاله ای از ابهام قرار گرفته است .اگر بخواهیم در فضایی خالی از از تعصب سکولاریسم را به معنی واقعی کلمه ، و به نحوی که اسم و مسمی ، مفهوم ومنطق با هم مطابقت داشته باشند ، شناسایی کنیم،در فرهنگ در اسلام از واژه ی (لادینیت) دین زدایی ، گویاتر ، مناسب تر و شفاف تر سراغ نداریم.

ادامه خواندن آیا انگیزهای پیدایش سکولاریسم در غرب نصرانی بر شرق اسلامی تعمیم پذیر است ؟

اسلام مورد نظر و نیاز آمریکا 

به قلم : ک . رضوی

به رغم انکه اداره بوش از ادعای صدور دموکراسی به خاورمیانه فاصله می گیرد (زیرا این سیاست به طرز متناقض نمایی به تحرک و پویایی اسلامگرایان در رسیدن به قدرت انجامیده است) با این وصف مراکز پژوهشی در امریکا توجه خاصی به این موضوع دارند و اغلب به ضرورت ادغام اسلامگرایان میانه رودر صحنه سیاست و تقویت دموکراسی اشاره می‌کنند. در همین راستا محقق امریکایی منا یعقوبیان پژوهشگر و متخصص در حوزه جنبشهای اسلامی میانه‌رو در خاورمیانه، تحقیقی را بدین منظور انجام داده است. این پژوهش توسط موسسه امریکایی صلح “یو اس آی پی” منتشر شده است. این موسسه عالی رتبه در پی ریزی موضع گیری‌های کنگره و کاخ سفید در قبال قضایای بین المللی نقش مهمی ایفا می‌کند. پژوهش یاد شده تحت عنوان” جذب اسلامگرایان و گسترش دموکراسی؛ براوردی مقدماتی” تلاشی است در جهت ارزیابی مساعدت‌های امریکا برای گسترش دموکراسی در کشورهای عربی.
یعقوبیان در ابتدا یاداور میشود که ستیز امریکا با جریانهای افراطی باید به موازات کمک به پیشرفت دموکراسی در جهان اسلام به پیش رود هرچند این اقدام به تسلط اسلامگرایان میانه رو انجامد. زیرا اسلامگرایان میانه رو سنگر دفاعی نخست در برابر افراط گرایان به شمار میروند.
در مرحله دوم، پژوهش یاد شده سه مصداق را مورد مطالعه قرار میدهد: مراکش،اردن، یمن

۱- مراکش؛نمونه ای از مشق دموکراسی پژوهش با استناد به موسسه امریکایی “ان دی آی” مراکش را نمونه ای کامیاب درعرصه تحول دموکراتیک و اصلاحات سیاسی در خاورمیانه و شمال افریقا می داند که از جمله می توان به فعالیتهای حزب میانه‌رو عدالت و توسعه در این کشور اشاره کرد.روشن است که به دلیل اختیارات وسیع پادشاه مراکش ،گشایش سیاسی به کندی پیش می رود اما دولتمردان و مردم تمایل واضحی به پیشبرد دموکراسی در این کشور دارند.

ادامه خواندن اسلام مورد نظر و نیاز آمریکا

آگاهان سكولار … مكر كردن با مردم در قالب روشنفكري ديني

نوشته ي  : شيخ أبو سعيد العاملي

مترجم : انجمن ” اطعمهم من جوع و آمنهم من خوف ” بيساران

بسم الله الرحمن الرحيم

الحمدلله و حده، والصلاة والسلام على من لانبى بعده، وبعد….

سكولاريسم  يعني : جدا نمودن دين از دولت و سياست و رهبري و امور اجتماعي و مدني و ديگر شئون عملي زندگي ، و به انحصار در آوردن و محدود نمودن و مصادره نمودن فعاليتهاي  زندگي فرهنگي ، اجتماعي ، سياسي  ، آموزشي وغيره براي خود ؛ كار و  برنامه هاي  ديني را در گوشه ي معابد و كنيسه ها و مساجد به عنوان هدف نهائي قرار دادن  ، تا اينكه دين تبديل شود به امري شخصي و فردي تغيير يافته ، ديني که با كار و امور زندگي عمومي و فعاليتهاي اساسي زندگي نا آشنا ، دور و غريب است ….

به عبارتي ديگر يعني : دين فعاليتهايش فقط در مرزهاي ارتباط خداو بنده باقي بماند ، و حق پروردگار نسبت به بنده هايش نيز فقط در انجام دادن شعائر فردي دين باشد آنهم بدور از هر گونه اصول و چارچوبه  و فعاليتهاي سياسي و حكومتداري و انجام فعاليتهاي اساسي زندگي .

مبلغين آن چنين تبليغ مي كنند و مي گويند : حق و سهم خداوند در كار و اعمال بنده گان تنها گوشه ي مسجد و كليسا و معابد است و بندگي بنده گان در اين مكانها صورت مي گيرد … ديگه كار و بارهاي ديگري چون : حكومتداري و تنظيم كردن بخشها و قسمتهاي گوناگون دولت (اقتصادي ، فرهنگي ، آموزشي ، جزائي و… ) و سياست و تمام آن اهداف و همه ي چهارچوبه ها و قسمتهايي كه مربوط به سازماندهي زندگي مردم مي شود به قيصر ارتباط دارد و از امتيازات و اختيارات وي مي باشد ….آنچه به قيصر مربوط مي شود ديگر خداوند هيچ حقي ندارد در آنها دخالت كند …. اما در اموراتي كه حق مخصوص خداوند است قیصر مي تواند در آن دخل و تصرف نمايد و قيصر اين حق را دارد كه به طور كلي در آن  صاحب سهم گشته و شريكش گردد ، هرچند كه اين سهيم شدن و شراكت عبارت باشد از لغو نمودن و نادرست دانستن آنچه كه خداوند آنرا درست و حلال دانسته و يا حلال كردن و درست دانستن كارهايي باشد كه خداوند آنها را  نادرست و حرام دانسته باشد  ..

خداوند پاك و بي همتا ي فرمايند : وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَذَا لِشُرَكَائِنَا فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَى شُرَكَائِهِمْ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ‌‌. [ الأنعام: ١٣٦ ]

ادامه خواندن آگاهان سكولار … مكر كردن با مردم در قالب روشنفكري ديني

آیا میتوان دین  اسلام را از سیاست جدا شمرد؟

ارائه دهنده: ابو عبدالله  موکریانی

با صراحتِ تام و به اعتقاد راسخ، محكم و متین میگویم كه دین واقعی با سیاست صحیح پیوند ناگسستنی دارد و حتی می توانم بگویم كه مُكَملِ یكدیگر در پیدایش جامعهء عادلانه الهی است. دین بدون سیاست، هم چون درختی بی ثمر است. استعمارگران و دشمنان اسلام به این نتیجه رسیده اند كه بزرگترین دشمن آنها دین است. بدین اساس همه كوشش و فعالیت خویش را به این نقطه متوجه ساخته اند، تا دین را از ماهیت اصلی آن كه سعادت بشریت است، تغییر دهند. طوریكه همین روش و برخورد را با دین مسیحیت نیز بعمل آوردند. سعی و كوشش آنها در انزوا قرار دادن دین در مساجد و معابد دینی است و بس. آنان نمی گذارند كه دین وارد جامعه و عرصهء سیاست گردد. به همین منظور شعارِ جدایی دین از سیاست را در همه جا مطرح كرده اند و این مبارزه را در دستور روز خویش بخصوص بعد از ختم جنگ سرد، قرار داده اند. غربی ها از تشكیل حكومت اسلامی كه دین و سیاست را بطور قطع باهم پیوند میدهند، سخت در هراس اند و حتی از آن رنج هم می برند. علت عمده ترس از این مسأله را میتوان در دو نقطه عمده مورد تحلیل و ارزیابی قرار داد:

اول: دین كه در جوامع غربی وجود دارد، دین مسیحیت كنونی است، و این بدین معنی است كه این دین بر اثر تحریفات، ماهیت دینی خویش را با گذشت زمان اصلا از دست داده و دین عملا به یك مسأله خصوصی و فردی و منحصر به رابطه خلق و خالق كه تعلیمات آن منحصر به یك سلسله توصیه های اخلاقی میشود، درآمده است و كاری به مسایل اجتماعی و مخصوصا مسایل اخلاقی ندارد. فرقِ یكنفر دیندار با یكنفر غیر دیندار در این جوامع آنست كه فرد دیندار بیك سلسله مسایل اخلاقی پایبند است و هفته ای یكبار آنهم روز یكشنبه صبح ناوقت به كلیسا می رود و ساعتی هم به عبادت و مناجاتِ خدا میپردازد، ولی افرادِ بی دین هیچ تعهدی نسبت به مسایل اخلاقی اساسا نداشته، هرگز به كلیسا هم نمی روند و به منظور تقویهء بنیهء مالی خویش از پرداخت مالیه به كلیسا رسما استعفاء نموده، خود را بی دین معرفی داشته و حتی حاضر نیست كه طفلش در كلیسا(غسل تعمید) ببیند و مرده اش توسط کشیش كلیسا دفن شود.

ادامه خواندن آیا میتوان دین اسلام را از سیاست جدا شمرد؟