حاکمیت بر دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و «فرض عین» جهاد در دارالکفر طاری پاکستان
به قلم: محمد اسامه
بر اساس روایت حذیفه رضی الله عنه که از رسول الله صلی الله علیه وسلم نقل کرده است که می فرماید : تَلْزَمُ جَمَاعَةَ الْمُسْلِمِينَ وَإِمَامَهُمْ قُلْتُ فَإِنْ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ جَمَاعَةٌ وَلَا إِمَامٌ قَالَ فَاعْتَزِلْ تِلْكَ الْفِرَقَ كُلَّهَا وَلَوْ أَنْ تَعَضَّ بِأَصْلِ شَجَرَةٍ حَتَّى يُدْرِكَكَ الْمَوْتُ وَأَنْتَ عَلَى ذَلِكَ. [۱] بهترین گزینه پایبند شدن به حاکمیت بر دارالاسلام (جماعت مسلمین) و امام و رهبر این حاکمیت است و چنانچه حاکمیتی اسلامی بر دارالاسلام وجود نداشت و گروههای متفرقی بودند کناره گیری از تمام فرق متفرق سفارش می شود که معمولا به دلیل وجود فرقه ی ناجیه «لَا تَزَالُ طَائِفَةٌ مِنْ أُمَّتِي يُقَاتِلُونَ عَلَى الْحَقِّ ظَاهِرِينَ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ”.»[۲]و « “لَنْ يَبْرَحَ هَذَا الدِّينُ قَائِمًا يُقَاتِلُ عَلَيْهِ عِصَابَةٌ مِنْ الْمُسْلِمِينَ حَتَّى تَقُومَ السَّاعَةُ»[۳] در برابر جنگ همیشگی و تحمیلی سکولاریستها بر مسلمین: وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَکُمْ حَتَّي يَرُدُّوکُمْ عَنْ دينِکُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا(بقره/۲۱۷) چنین موقعیتی ممکن است مربوط به مکانهای استثنائی در روی زمین باشد که شخص توان هجرت به سمت این فرقه ی ناجیه را نداشته باشد و در میان فرق مختلفی گیر کرده باشد. چون سکولاریستها همیشه تا روز قیامت با ما می جنگند و تا روز قیامت هم آشکارا طائفه ای از مسلمین در برابر آنها می جنگند و همه آنها را می شناسند و اینها برحق هستند.
در اینجا باید نگاه کرد که کدام حاکمیت بر دارالاسلام است یا کدام طائفه از مومنین است که همین الان هم در حال قتال با کفار می باشد، این حاکمیت و فرقه جزو فرقه ی ناجیه است باذن الله؛ بخصوص الان که جهاد در بسیاری از سرزمینها «فرض عین» است و در انجام این «فرض عین» همچون انجام نماز نیازی به اذن کسی وجود ندارد.
با این وجود می بینیم که دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان به دلیل اعداد یا به دلایلی شرعی که دارد و به حکم ضرورت و اضطرار به مومنین ساکن در قلمرو تحت حاکمیتش امر می کند که « مبارزه در بیرون از مرزها بدون اذن امیر شرعی(امیرالمؤمنین) جایزه نیست » البته هماهنگ با این اعلام می کند که « هر کشوری که به افغانستان تعرض کند مبارزه با ان کشور جهاد مقدس است ».
چند وقت پیش و در کابل ۱۰۰۰ نفر از علمای افغانستان یک بیانیه مهم صادر کردند که این دو مورد دو بند حساس این بیانیه بود.
با آنکه این بیانیه و موقف های قبلی امارت اسلامی به وضوح مسئولیت مبارزات مسلحانه در پاکستان را از افغانستان سلب میکند و همچنین دفاع در مقابل هر تعرض پاکستان را جهاد مقدس تا رفع کامل فتنه و تعرض را مسئولیت شرعی قلمداد میکند، با این وجود زمانی که جهاد «فرض عین» می شود و یکی از مشخصه های فرقه ی ناجیه هم این است که «همیشه» در حال قتال با کفار است و بخصوص کفار اشغالگر و سکولار خارجی که سالهاست سرزمینهای اسلامی را به اشغال خود درآورده اند، لازم است امیر دارالاسلام روشن کند اگر مومنی بخواهد در مسیر فرقه ی ناجیه قرار بگیرد و به این «فرض عین» بر علیه کفار اشغالگر خارجی عمل کند باید چکار کند؟
البته گروه منافقین و همچنین سکولاریستهای مرتد نمی توانند به این تصمیم امارت اسلامی افغانستان ایراد بگیرند چون در کشورهای سکولاری که آنها طرفدارش هستند گاه قوانینی متناسب با وضع آن کشور تصویب می شود و همه به آن احترام می گذارند، به عنوان مثال در استرالیا قانونی تصویب شده که کودکان زیر ۱۶ سال را از شبکه های اجتماعی محروم میکند همچنین در اتریش نیز قانونی تصویب شده که دختران زیر ۱۴ سال حق داشتن حجاب را ندارند ودر کانادا نیز مصرف مواد مخدر برای ۱۸ سال به بالا آزاد است و فروشگاهها رسما میتوانند ان را بفروش برسانن.
کسی در دنیای سکولار تا کنون به این قوانین صدها قوانین ضد و نقیض سکولارها در کشورهای مختلف ایراد نگرفته است؛ دارالاسلام هم قوانین خودش را دارد.
البته دردارالاسلام ایران هم که بر علیه کفار محارب و اشغالگر خارجی چون آمریکا و صهیونیستها جهاد و جنگ مسلحانه صورت می گیرد برای شهروندان داخل ایران (نه اعضای جبهه ی مقاومت) این امر تنها از کانال حاکمیت صورت می گیرد نه به صورت فردی و بدون اجازه ی حاکمیت بر جماعت مسلمین.
[۱] متفق علیه
[۲] مسلم (۱۹۲۳)
[۳] مسلم (۱۹۲۲)