وقتی شریعت آسمانی به ابزار سیاستهای سکولاریستی تبدیل میشود
کاتب: مُلا نور احمد (کوټه)
علما و احزابی که در پاکستان به نام دین تشکل سیاسی ساختهاند، اما عملاً در چارچوب حکومت سکولار و نظام وابسته به آمریکا مشارکت میکنند، دیگر در جایگاه «راهنمای امت» قرار ندارند؛آنان با این انتخاب، دین را به خدمت قدرت و شریعت را به حاشیه سیاست راندهاند.
واقعیت تلخ این است که مشارکت فعال در ساختار سکولاریستی با ادعای دفاع از شریعت جمع نمیشود.
وقتی قانون اساسی غیرالهی پذیرفته میشود و وقتی پیمانهای امنیتی غربی مشروع شمرده میشود و وقتی تجاوز به سرزمین مسلمانان با واژههای نرم توجیه میگردد دیگر نام این رفتار «فقه سیاسی» نیست؛ تحریف دین است.
تاریخ این الگو را خوب میشناسد؛ چهرههایی که دیروز در افغانستان در کنار آمریکا و ناتو ایستادند و امروز در پاکستان برای نظام وابسته مشروعیت دینی میسازند.
نامها عوض میشود اما نقش همان است که دین برای آرامسازی افکار عمومی باشد نه برای ایستادن در برابر طاغوت.
وقتی سکوت در برابر تجاوز با نام «مصلحت» تزئین میشود وقتی ظلم ساختاری با عنوان «ثبات منطقهای» توجیه میگردد و وقتی دارالاسلام به جای حمایت،به «طرف منازعه» تقلیل داده میشود این دیگر بیطرفی نیست همراستایی با قدرت مسلط است.
قرآن هشدار داده است: دلهایی که حق را میشناسند اما به آن عمل نمیکنند در معرض قساوت و انحراف قرار میگیرند و خطر این انحراف، برای امت کمتر از تجاوز نظامی نیست.
پس مشارکت در نظام سکولار، با ادعای شریعتخواهی جمع نمیشود و توجیه تجاوز، نصیحت دینی نیست؛ سیاسیکاری با لباس دین است و تجربه افغانستان نشان داد که هرجا دین ابزار قدرت شد نخست استقلال رفت سپس امنیت و در نهایت خود دین قربانی شد.
امت آگاه است و دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، این مسیرهای آزموده و شکستخورده را نه تکرار میکند، نه مشروع میداند.