هیمنه پوشالی وابستگی و نهیبی بر دارالکفرهای طاری منطقه و ضرورت عبرت از دارالاسلام ایران
به قلم: فضل احمد هراتی
با شروع جنگ تحمیلی رمضان ۱۴۰۴ش توسط کفار سکولار و اشغالگر آمریکائی – صهیونی بر دارالاسلام ایران، و پس از ۴۰ روز تهاجم همهجانبه آنها و مرتدین آل سعود و امارات متحده عربی، آنچه ثابت ماند، صلابت دارالاسلام ایران بود. این نظام نه با تکیه بر پیمانهای غربی، بلکه با اتکا به نصرت الهی و توان بومی، نه عقبنشینی کرد و نه از حقوق خود دست کشید.
دارالاسلام ایران ثابت کرد که وقتی رهبری شجاع و ملتی باایمان در صحنه باشند، میتوان تمام جهان کفر را روی یک پا نگه داشت. این الگویی است برای امت اسلام که بدانند عزت در گرو «استقلال» است، نه وابستگی به شرق و غرب.
رژیم ترکیه که ماهیتی کاملاً سکولار و غربی دارد، امروز در میانهی تزویر گرفتار شده است. آنها از سویی ادای حمایت از آرمانهای اسلامی را درمیآورند و از سوی دیگر، به عنوان عضوی از ناتو، خاک خود را در اختیار دشمنان اسلام قرار داده و شریانهای اقتصادی رژیم صهیونیستی را تقویت میکنند. حاکمان سکولار آنکارا باید عبرت بگیرند که لفاظیهای سیاسی، جایگزین قدرت واقعی برخیزنده از متن اسلام نخواهد شد و در روز واقعه، غرب آنها را تنها به چشم یک ابزار میبیند.
حاکمان نجد و حجاز و شیوخ امارات نیز، با تبدیل بلاد اسلامی به «دارالکفر طاری» و کانون فساد و عیاشی، عملاً به جبهه دشمن پیوستهاند. آنها تصور میکنند با دلارهای نفتی و خرید تسلیحات غربی میتوانند امنیت بخردند، اما تجربه اخیر نشان داد که «شهرهای شیشهای» در برابر ارادهی مقاومت، بسیار سستتر از خانه عنکبوت هستند. آنها باید بدانند که غرب، این گاوهای شیرده را تنها تا زمانی میخواهد که پستانشان پر از نفت باشد؛ پس از آن، آنها را در برابر خشم ملتهای مسلمان رها خواهد کرد.
پاکستان نیز با وجود داشتن سلاح هستهای و مصر با پیشینه تاریخیاش، امروز به دلیل وابستگی حاکمانشان به کمکهای مالی کفر جهانی، فلج شدهاند. مصر با بستن رگهای حیاتی غزه و پاکستان با سکوت در برابر جنایات آمریکا و ابزاز دست آمریکا و آل سعود شدن، به آرمان امت خیانت کردهاند. این نظامها باید عبرت بگیرند که ارتشهای بزرگ اگر تحت فرماندهی متصل به ایمان نباشند، در برابر پهپادها و تکنولوژی بومی یک ملت مقاوم، کارایی نخواهند داشت.
زمان آن فرا رسیده است که این نظامها (از آلسعود گرفته تا حاکمان سکولار ترکیه و ژنرالهای مصر پاکستان) بفهمند که جغرافیای اسلام متعلق به بیگانگان نیست. دارالاسلام ایران با ایستادگی خود راه را نشان داده است؛ راهی که از مسیر خوداتکایی، نفی سلطه کفار محارب خارجی و بازگشت به عزت اسلامی میگذرد. اگر عبرت نگیرند، تاریخ آنها را به عنوان سپر انسانی صهیونیسم و گاو شیرده آمریکا و غرب به یاد خواهد آورد که در آستانه له شدن زیر پای حق هستند. آیا میان آنها خردمندی هست که پیش از سقوط، بازگردد؟