بازخوانی پیوند اشغال مکه و قدس در آینه مظلومیت
به قلم: ابومحمود کندزی
الله جل جلاله می فرماید: سُبْحَانَ الَّذِي أَسْرَىٰ بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى. این آیه، تنها گزارش یک واقعه تاریخی نیست؛ بلکه اعلامیه الهی مبنی بر وحدت جغرافیای قدسی اسلام است. الله متعال، مسجدالحرام را به مسجدالاقصی پیوند زد تا اعلام کند که کرامت مکه و قداست قدس، ریشهای واحد دارند. اما امروز، این مسیر وحیانی در چنبرهی اندوهی عمیق گرفتار شده است.
در سرزمینی که خداوند «حول آن را مبارک گردانید» (الَّذِي بَارَكْنَا حَوْلَهُ)، اکنون بیشتر از ۴۲ روز است که طنین تکبیر در بند است. درهای مسجدالاقصی به روی نمازگزاران بسته شده و میراث معراج رسول الله صلی الله علیه وسلم در محاصرهی کینهی صهیونیستهاست. این نه فقط اشغال یک مکان، که جسارت به ساحت «آیات الهی» است.
درد جانکاه امت از آنجا جوانه میزند که میبینیم میان اشغال آشکار قدس و اشغال پنهان مکه، پیوندی شوم برقرار است. ما در حالی بر درهای بستهی اقصی میگرییم که حقیقت تلختر، اسارت معنوی مکه در چنگال سیاستهای آل سعود است. سرزمینی که باید مرکز ثقل عزت و قدرت اسلام باشد، امروز توسط مزدوران مرتد آلسعود به پایگاهی برای تأمین منافع آمریکا و صهیونیسم تبدیل شده است.
آن مسیری که رسول الله صلی الله علیه وسلم در شب اسراء پیمود تا پیوند میان توحید ابراهیمی و نبوت خاتم را تثبیت کند، امروز توسط خائنین به امت، به مسیری برای عادیسازی ذلت تبدیل شده است. درد استخوانسوزی که روح بیداران را میآزارد، این است که ثروتهای سرزمینِ وحی، به جای آزادی قدس، صرف درهمکوبیدن دارالاسلام ایران و کشتار اهل دعوت و جهاد دیگر سرزمینهای اسلامی میگردد.
آیه اول سوره اسراء، امروز حجت را بر ما تمام میکند. کسی که به آزادی قدس میاندیشد، نمیتواند از غربت مکه چشم بپوشد. تا زمانی که حرمین شریفین به عنوان قلب جهان اسلام از نفوذ و حاکمیت کفار محارب خارجی و مرتدین داخلی تطهیر نشود، مسجدالاقصی به عنوان بازوان آن در زنجیر خواهد ماند. این همان سوز جگرتابی است که امت اسلام را به قیام برای بازپسگیری هویت مسلوب خویش فرا میخواند.
