
دیکتاتوری، مطلق گرائی و انحصارگرایی دین سکولاریسم (۵۰)
بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم
مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی
در هر صورت، روشن شد که کلمه سکولاریسم در فرهنگ لغتها و دائرةالمعارفها در معانى زیر به کار رفته است: مخالفت با شرعیات و مطالب شریعتهای آسمانی، روح دنیا داری، طرفداری از اصول دنیوی، جدایی شریعتهای آسمانی از سیاست، جدا انگاری شریعتهای آسمانی از دنیا، اعتقاد به اصالت امور دنیوی، دنیوی کردن، عدم گرایش به شریعتهای آسمانی، این جهانی، اعراض از شریعتهای آسمانی . تعریف های مذکور و مذاهب متعدد دین سکولاریسم نیز بر تقابل شریعت های آسمانی ودین سکولاریسم وجدایی شریعت های آسمانی از دنیا، خصوصاً قوانین حکومتی و امور اجرایی و عمومی جامعه ، تأکید می ورزد.
گرچه از سکولاریسم تعاریف متفاوتی صورت گرفته است و این لغت در تاریخ غرب به پدیده های مختلفی اطلاق گردیده است اما وجه مشترکی بین همه ی این تعریفها و مصداقهای نسبتا گوناگون وجود دارد . وجه مشترک این پدیده ها عبارت است از توسل هرچه کمتر به توضیح و تبیینهای ماوراء طبیعی ،توسل هرچه کمتر به منابعی که برای تامین اهداف ماورای طبیعی به کار می آید و حمایت هرچه کمتر از اعمال و فعالیتهایی که رابطه ی با قوای ماورای طبیعی و یا اتکای به نیروها را تشویق و تبلیغ می کنند،فرایندی که طی آن وجدان دینی،فعالیتهای دینی اهمیت و اعتباراجتماعی خود را از دست میدهند[۱].
و این بدان معناست که دین[آسمانی] در عملکرد نظام اجتماعی به حاشیه رانده می شود و کارکردهای اساسی در عملکرد جامعه با خارج شدن از زیر نفوذ و نظارت عواملی که اختصاصا به امر ماوای طبیعی عنایت دارند عقلانی میگردد.[۲]به عبارت ديگر، در تفكر غربى، چيزى را كه مربوط به اين دنيا و بى ارتباط با مسايل دين آسمانی و اخروى باشد، سكولار مى گويند.در این دیدگاه شریعت های آسمانی فقط با مسائل خصوصی افراد سر و کار دارد نه مسائل اجتماعی آنها. آموزش و پرورش، اقتصاد، سیاست و … باید بر عقل مبتنی باشد نه قانون خدا درشریعت های آسمانی . ادامه خواندن دیکتاتوری، مطلق گرائی و انحصارگرایی دین سکولاریسم (۵۰)