اتحاد دو دارالاسلام، دوسنگر توحید و ضرورت فوری پیمان امنیتی میان کابل و تهران در برابر توطئه های دشمنان
به قلم: سلیمان عبدالرحمن
اگر به منابع شرعی خود نگاهی بیندازیم پُر است از دلایل و مستنداتی که مومنین را به اتحاد و وحدت اسلامی و پرهیز از تفرق دعوت می کند و حتی در جاهایی به عنوان عبرتگیری و تهدید می فرماید: وَالَّذِينَ كَفَرُوا بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ ۚ إِلَّا تَفْعَلُوهُ تَكُنْ فِتْنَةٌ فِي الْأَرْضِ وَفَسَادٌ كَبِيرٌ (انفال/ ۷۳)و کسانی که کافر شدند، یاران و پیونددهندگان یکدیگرند؛ اگر شما (مؤمنان) چنین نکنید (و با یکدیگر متحد نشوید)، در زمین فتنه و فساد بزرگی پدید میآید.
آیا فساد ناشی از اتحاد کفار سکولار جهانی و منطقه ای و تفرق میان مومنین را با چشم سر نمی بینی؟
به عنوان نمونه ای نزدیک و زنده، امروز جغرافیای اسلام شاهد توطئهای پیچیده و خطرناک است. در حالی که «دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان» و «دارالاسلامِ ایران» به عنوان دو دژ مستحکم در برابر کفار محارب آمریکائی و صهیونی ایستادهاند، مثلث شومِ «آمریکا، صهیونیسم و ایادی منطقهای آنها» درصدد گشودن جبههای تازه برای ضربه زدن به دارالاسلام هستند.
دیدیم و اخبار و شواهد میدانی نیز نشان داده اند که مزدوران «پاکستان» و «سعودی» زیر سایهی فرماندهی شیطان بزرگ (آمریکا)، پیمانهای نظامی و امنیتی بستند. این توافقات نه برای امنیت منطقه، بلکه دقیقاً برای هدف قرار دادن نظامهای اسلامی در افغانستان و ایران طراحی شده است.
پاکستان به عنوان «سگ شکاری آمریکا» و عربستان به عنوان «خزانهدار و گاو شیرده کفر»، مأموریت دارند تا با حمایت لجستیکی و مالی از گروههای فتنهگر و ایجاد درگیریهای مرزی، تمرکزِ دو کشور مسلمان را برهم زده و زمینهی بازگشت نفوذِ آمریکا را فراهم کنند. حملات اخیر و بخصوص حملات دیروز پاکستان به کُنَر در ا.ا.افغانستان، سرآغاز این نقشهیِ شوم است که از اتاقهای فکر واشنگتن هدایت میشود.
در برابر جبههی متحد کفر و نفاق، هیچ راهی جز اتحاد راهبردی و فوری وجود ندارد. دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و ایران اسلامی، دارای دشمن مشترک، مرزهای مشترک و آرمانهای مشترک هستند.
بستن یک «پیمان جامع امنیتی و دفاعی» میان این دو نظام، یک ضرورتِ شرعی و عقلی است. این پیمان باید شامل موارد زیر باشد:
- دفاع مشترک: هرگونه تجاوز به خاک افغانستان یا ایران، تجاوز به کل جبههی توحید تلقی شود.
- همکاری اطلاعاتی: برای شناسایی و سرکوب مهرههای ستون پنجمِ دشمن که از سوی پاکستان و سعودی تغذیه میشوند.
- سد محکم در برابر غلامان مسلح صادراتی: مقابله با فتنههایی که تحت عناوین مختلف از سوی سازمانهای جاسوسی غرب در مرزها ایجاد میشود.
باید به خود یاد آوری کنیم که هرگاه مسلمین در برابر دشمن واحد، پراکنده شدهاند، دشمن از شکاف میان آنها برای نابودی هر دو استفاده کرده است. پاکستان و سعودی بارها نشان دادهاند که در لحظات حساس، قبلهی خود را به سمت کاخ سفید کج میکنند.
امروز که امارت اسلامی افغانستان پس از دههها جهاد، پرچم اسلام را برافراشته و دارالاسلام ایران به عنوان قدرت بلامنازع ضدِ صهیونیستی در منطقه میدرخشد، دشمن قصد دارد با استفاده از «غلامان حلقه به گوشِ» خود در منطقه، این دو قدرت را ضعیف کند.
حفظ «نظام اسلامی» از اوجب واجبات است. برای صیانت از خون شهدای جهاد افغانستان و پاسداری از عزت مردم مسلمان، مقامات امارت اسلامی باید هرچه سریعتر مواضع همپیمانی خود را به صورت رسمی و عملی با همسایهی مقتدر خود (ایران) مستحکم کنند.
این اتحاد، پیامی لرزاننده به ریاض و اسلامآباد خواهد بود که بدانند: «عصر یکهتازی مزدوران آمریکا به پایان رسیده است.»
همچنین این اتحاد می تواند سببی شود که الله در جهاد دارالاسلام برکت بیندازد و این مومنین مجاهد متحد را دوست داشته باشد چنانچه می فرماید: إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيَانٌ مَرْصُوصٌ (صف:/ ۴) به راستی که خدا دوست دارد کسانی را که در راه او در صفی (واحد) میجنگند، گویی آنان بنایی استوار و پولادین هستند.
زمان، زمان بیداری و اقدام است. پیش از آنکه فتنهی دشمن مشترک شعلهور شود، باید «اتحادِ دو دارالاسلام» را به امضا رساند.
