روزشمار جهاد چچنی ها در جنگ گروزنی با کفار محارب و اشغالگر روسی و قدم به قدم با مجاهدین چچن (۹)

به قلم: شمس‌الدین نشخوف، شرکت‌کننده در جنگ

ترجمه: کارزان شکاک

نویسنده در ادامه می‌نویسد که «چچنی‌ها از مزیت آشنایی با منطقه و صحبت به زبان روسی برخوردار بودند.» اینکه این را مزیت بنامیم، اغراق است.

اولاً، جوانان روستایی که در نبرد شرکت داشتند، شهر را نیز به خوبی نمی‌شناختند. گروه‌های جداگانه مجاهدین مدت زیادی در خیابان‌ها پرسه می‌زدند و از مناطق اشغالی شهر فرار می‌کردند. برخی از مردم حدس می‌زدند که از طریق رودخانه سانژا حرکت کنند، زیرا می‌دانستند که این رودخانه از مرکز شهر عبور می‌کند.

در مورد زبان، نباید فراموش کنیم که در میان سربازان روسی دو هزار «چچنی دوست» – به عبارت دیگر، خائن به دین و مردم خود – وجود داشتند که می‌توانستند هر کلمه‌ای را که از طریق امواج رادیویی برای اربابان خود صحبت می‌شد، ترجمه کنند.

اما بیایید به این نکته برگردیم که پیشروی تانک‌ها به داخل یک شهر بدون پشتیبانی کافی پیاده نظام یک اشتباه بود. شاید از نظر نظامی، واقعاً یک اشتباه باشد. اما در عمل، ارتش سرخ همیشه با استقرار تانک‌ها، قیام‌های مردم فتح شده را سرکوب می‌کرد.

اینگونه بود که قیام مردمی در مجارستان در سال ۱۹۵۶ سرکوب شد. تانک‌های شوروی وارد بوداپست شدند و تظاهرکنندگان را بدون هیچ تشریفاتی سرکوب کردند. همانطور که کسانی که در این قتل عام شرکت داشتند، توصیف کردند، پس از رسیدن به سواحل دانوب، خدمه تانک‌ها روده‌های انسان را از روی تانک‌های خود شستند. به همین ترتیب، در سال ۱۹۶۸، تانک‌های شوروی وارد چکسلواکی شدند و به اصطلاح «بهار پراگ» را در هم کوبیدند.

چند سال قبل از فروپاشی امپراتوری شوروی، موجی از قیام‌های مردمی سراسر کشور را فرا گرفت و حتی پس از فروپاشی نیز ادامه یافت. و مقامات کرملین تاکتیک چند دهه‌ای خود را ادامه دادند: تانک‌ها به جلو. اینگونه بود که اعتراضات مردمی در اوش، فرغانه، تفلیس، باکو، ویلنیوس و اینگوش سرکوب شد.

با دیدن تانک‌ها، مردم وحشت‌زده فرار کردند. در سال ۱۹۹۳، در مسکو، چهار تانک برای یلتسین و همدستانش کافی بود تا شورای عالی و کل ارتش ملی‌گرایان روس را پراکنده کنند.

بنابراین، برخلاف نظریه نظامی، استقرار تانک‌ها در شهر در عمل توجیه‌پذیر بود. اما هنگام برنامه‌ریزی حمله به گروزنی، ژنرال‌های روسی فهمیدند که چهار تانک کافی نخواهد بود. بنابراین آنها چند صد تانک، بدون احتساب خودروهای زرهی سبک، سیستم‌های موشک‌انداز چندگانه، توپخانه سنگین خودکششی، صدها و صدها توپ، خمپاره و هواپیما، مستقر کردند.

نه یک، بلکه بسیاری از هنگ‌های چترباز، هنگ‌های نیروهای ویژه نیروهای داخلی، تفنگداران دریایی، هنگ‌های تفنگدار موتوری و دیگران در این حمله مستقر شدند. در مجموع چند ده هزار سرباز.

تا این لحظه، کرملین در هیچ منطقه‌ای از فضای شوروی یا پس از شوروی چنین تعداد زیادی نیروی انسانی و تجهیزات مستقر نکرده بود. کرملین می‌خواست به هر قیمتی کنترل خود را در چچن دوباره به دست آورد، زیرا در چند سال گذشته، این منطقه به نمونه‌ای خطرناک از استقلال واقعی برای زندان ملت‌های روسیه تبدیل شده بود.

مسکو با استقرار کل این ناوگان، می‌خواست هرگونه اتفاق غیرمنتظره‌ای را منتفی کند.

و هیچ کس در مورد نتیجه این عملیات شک نداشت: ژنرال‌های روسی، روزنامه‌نگاران، به اصطلاح کارشناسان و به ویژه مردم روسیه. علاوه بر این، خود چچنی‌ها، اگرچه مصمم به جنگ بودند، اما انتظار چنین نتیجه‌ای را نداشتند.

جهان نظاره‌گر و منتظر نتیجه منطقی این رویارویی بود. در یک طرف، یک قدرت هسته‌ای قرار داشت که ارتش آن یکی از قدرتمندترین ارتش‌های جهان محسوب می‌شود. از طرف دیگر، این یک جمهوری کوچک است، با دو ساعت رانندگی از یک سر تا سر دیگر، با جمعیتی کمی بیش از ۱ میلیون نفر.

و با این حال، وقایع به شکلی غیرمنتظره رخ دادند! آنقدر غیرمنتظره که رسانه‌ها برای لحظه‌ای خشکشان زد، و نتوانستند گزارش‌هایی را که دریافت می‌کردند باور کنند… سپس تصاویر تانک‌های سوخته روسی و اجساد سربازان روسی که در خیابان‌ها پخش شده بودند، در سراسر جهان پخش شد.

بررسی ذلت امروز منتسبین و مدعیان اهل سنت و جماعت در هنگام جهاد دارالاسلام ایران با کفار محارب و اشغالگر خارجی آمریکائی – صهیونی

به قلم: خالد سیف الله السملول

شاید برای عده ای در همان قدم اول باورکردنی نباشد که با وجود آنهمه حکم و سنتهائی که در میان اهل سنت و جماعت رایج است و آگاهی های زیادی که در مسائل فردی وجود دارد اما متاسفانه به ابتدائی ترین مفاهیم و اصطلاحات شرعی یا اصلاً آگاهی ندارند یا آگاهی های ناقصی دارند که امثال محمد قطب رحمه الله کتابی تحت عنوان «مفاهیم ینبغی ان تصحح» را جهت اصلاح این مفاهیم نوشت.

اهل سنت و جماعت حتی نمی داند «اهل جماعت شدن» یعنی چه و چگونه باید در دارالاسلام اهل جماعت شود؟ کفر به طاغوت را بلد نیست؛ یعنی نمی داند طاغوت یعنی کافر و بر اساس آیه ۱۷ سوره حج کفاری که باید در کنار شیطان و در میان انسانها به آنها کفر کند ۵ عدد هستند، نمی داند کفار مشرک همین سکولاریستها هستند که باید از آنها و حاکمیت آنها نیز برائت کند و…

بر این اساس است که امرزو ما شاهد ذلتی غیر قابل انکار در میان مدعیان اهل سنت و جماعت بودن هستیم که اکثریت مطلق آنها تحت حاکمیت کفار سکولار و اشغالگر خارجی و مرتدین داخلی قرار گرفته اند.

با این وجود، رسول الله صلی الله علیه و سلم خطاب به «اهل جماعت» یعنی کسانی که در دارالاسلام از گروههای مختلف دوری کرده و در دارالاسلام، حکومتی هستند و در غیر معصیت الله از حاکمیت بر دارالاسلام اطاعت می کنند در مورد علت این ذلت می فرماید: … وَتَرَكْتُمُ الْجِهَادَ؛ سَلَّطَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ ذُلًّا، لَا يَنْزِعُهُ حَتَّى تَرْجِعُوا إِلَى دِينِكُمْ .[۱] و هنگامی که جهاد را ترک کردید، خدا ذلتی بر شما مسلط می‌کند که آن را برنمی‌دارد تا به دینتان بازگردید.

ممکن است سوال شود که چرا این همه شیخ، ولی این همه ذلت؟

چون بسیاری از این شیوخ در فهم و بیان این مفاهیم و اصطلاحات که اولویتهای شریعت هستند کوتاهی کرده اند و خود را به اولویتهای بعدی مشغول کرده اند و همین اولویتهای بعدی را با اضافاتی به مردم یاد می دهند و به دنبال آن چون جهاد را در ضمن «اهل جماعت شدن» تعطیل یا تحریف کرده‌اند و اطاعت از حاکمان خائن و وابسته را دین جلوه داده‌اند و اشغالکری های آمریکا و صهیونیست‌ها را یا توجیه کرده‌اند یا درباره‌اش سکوت نموده‌اند.

این اهل سنت متفرق در برابر این کفار محارب و اشغالگر خارجی چنان ساکن و تماشچی و به دنیا چسبیده اند که انگار مشمول این آیه شده اند که الله تعالی می فرماید:  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الْأَرْضِ (توبه/ ۳۸) این آیه، تصویر دقیق عالمان دنیاطلبی است که به جای مسئولیت، به دنیا چسبیده‌اند.

مورد دیگری که امروزه و در هنگام حملات کفار اشغالگر خارجی به رهبری آمریکا و صهیونیستها به دارالاسلام ایران صورت می گیرد و ما شاهد تماشاچی بودن این اهل سنت هستیم نه مساله تشیع از نگاه ائمه و بزرگان اهل‌سنت و دروغ تکفیر برمی گردد.

اهل‌سنت و جماعت، تشیع را مسلمان می‌دانند و هیچ‌یک از امامان چهارگانه اهل‌سنت، شیعه را کافر ندانسته‌اند.امام ابوحنیفه، امام مالک، امام شافعی، امام احمد بن حنبل و حتی کسانی چون ابن تیمه و ابن قیم و ابن کثیر که عده ای خود را پیروان این بزرگان می دانند اما دست به تکفیر نابجای اهل قبله میزنند همگی تکفیر نابجای اهل قبله را رد کرده‌اند و اختلاف را فقهی و کلامی دانسته‌اند، نه خروج از اسلام و هیچ یک تشیع را به صورت عام تکفیر نکرده اند و با تشیع همچون سایر مذاهب نگاه کرده اند. [۲]

در این صورت می توانیم بگوئیم که ذلت کنونی مدعیان اهل سنت و جماعت، نتیجه جهل به مفاهیم و اصطلاحات شرعی و ترک جهاد، سکوت علما و خیانت شیوخ درباری است.

این شیوخ، دین را به دنیا فروخته و خدمت‌گزار بی‌مزد کفار و طاغوت‌ها شده‌اند که قرآن و رسول الله صلی الله علیه وسلم این گروه را بزرگ‌ترین خطر برای امت معرفی کرده‌اند و تا زمانی که علم صحیح شرعی، در خدمت حق، مقاومت و مسئولیت امت قرار نگیرد، کثرت عمامه و منبر برای منتسبین به «اهل سنت» و مدعیان «اهل جماعت»، نه عزت می‌آورد و نه نجات.

---

[۱]  سنن ابی‌داود، ۳۴۶۲

[۲]  به عنوان مثال نگاه کنید به : الفقه الأکبر – منسوب به امام ابوحنیفه / اعتقاد اهل‌السنة – لالکائی / شرح اصول اعتقاد اهل‌السنة – لالکائی و…

خروش غیرت در قلب دارالاسلام؛ بیداری امت و حیرت جهانیان از شجاعت بی‌مثال ایران

به قلم: گل احمد کابلی

امشب همگام با بمبارانهای آمریکا و اسرائیل بر ایران و بعد از ساعت ۱۹:۳۰ زمانی که انبوهی از مردم شجاع و انقلابی ایران را در مسجد و میدان دیدم و به شعارهای آنها دقت می کردم متوجه شدم که ورق تاریخ برگشته است؛ همان‌هایی که روزگاری در بند قضاوت‌های ناصواب و تبلیغات مسموم بودند، اکنون به ستون‌های استوار خیمه و جبهه ی اسلام بدل گشته‌اند. آنچه امروز جهان شاهد آن است، نه یک درگیری ساده، بلکه تجلی «جبهه اسلام» در میدان عمل در برابر «جبهه کفر و ارتداد»است.

محورهای اصلی این حماسه:

1.  درهم شکستن پیله‌های قضاوت: حقانیت و غیرت جبهه مقاومت اسلامی به پرچمداری دارالاسلام ایران که پیش‌تر مورد بی‌مهری برخی قرار می‌گرفت، امروزه چنان لرزه‌ای بر اندام جبهه کفر انداخته که دوست و دشمن را به حیرت واداشته است. این همان حقیقتی است که در میدان نبرد، سره را از ناسره جدا کرد.
2. تنها پرچمدار ایستادگی: در حالی که بسیاری از مدعیان اسلام، در برابر بت‌های استکباری همچون آمریکا سر تسلیم فرود آورده و قبله خود را به سمت واشنگتن کج کرده‌اند، دارالاسلام ایران با صلابت تمام نشان داد که تنها یک معبود دارد و آن هم ذات اقدس الهی است.
3. معنای حقیقی شجاعت: شجاعت آن نیست که در کاخ‌های مجلل دم از اسلام بزنیم، بلکه شجاعت آن است که در برابر متجاوزان صهیونیست و اربابان آمریکایی‌شان قد علم کنیم. این غیرت ایرانی – غزه ای همسو با جبهه مقاومت اسلامی، امروز به الگویی برای تمامی آزادگان جهان بدل گشته است.

قربان خاکی که در آن، ایمان با خون و غیرت درآمیخته است.

 دارالاسلام ایران امروز، تنها یک کشور نیست؛ بلکه سنگر نفوذناپذیر عزت تمامی مسلمانان است.

این بیداری، نویدبخش دورانی است که در آن «جبهه اسلام» با تکیه بر وحدت و شجاعت، بساط استکبار و بندگی کفر را بر خواهد چید. باذن الله.