د مرجئیه فتنه او د ایمان ساتنه؛ د افغانستان په دارالاسلام کې د سیکولرزم او ډیموکراسۍ په وړاندې د عامه پوهاوي غږ

به قلم: ابومحمود کندزی

 د مرجئیه باطله عقیده څه ده؟

د مرجئیه فکري انحراف یو له هغو خطرناکو ناروغیو څخه دی چې «عمل» له «ایمان» څخه جلا ګڼي. دا فکر خلکو ته داسې لاره هواروي چې د اسلام تر نامه لاندې تر ټولو لوی کفري کارونه ترسره کړي، خو بیا هم ځانونه مسلمانان وبولي. په دارالاسلام (د افغانستان اسلامي امارت) کې پر علماوو او قضايه قوې لازمه ده چې د دغه زهرجن فکر په وړاندې ولس ته بیداري ورکړي.

۱. د علماوو، قضايي مراجعو او جوماتونو مسؤلیت

د اسلامي امارت مذهبي او قضايي ادارې باید د جوماتونو له لارې خلکو ته لاندې ټکي روښانه کړي:

• د اسلام ماتونکي (نواقض الاسلام): خلکو ته باید په ډاګه شي چې ایمان یوازې په ژبه نه دی، بلکې په عمل او عقیده کې د الله د حاکمیت منل دي.

• د ارتداد خطر: هر هغه څوک چې په شعوري ډول د سیکولرو ګوندونو او کفري ډیموکراسۍ ملاتړ کوي، هغوی د اسلام له دایرې څخه وځي او مرتد کیږي.

• د منبر رول: خطیبان باید په هره جمعه کې د توحید د حاکمیت او د شریعت د نفاذ په اړه وغږیږي او خلک د کفر له سیاسي دامونو څخه خبر کړي.

۲. ډیموکراسي او سیکولرزم؛ د ایمان ماتونکي عوامل

سیکولرزم (بې دیني) او ډیموکراسي د اسلام په وړاندې مستقیم جنګ دی. هر څوک چې د دې نظامونو او د هغوی د مشرانو ملاتړ کوي—که په ژبه وي، که په لاس او که په بل هر ډول وي—دا د هغوی ایمان ماتوي. د بشر لخوا جوړ شوي قوانین پر الهي قوانینو غوره ګڼل د شرک او کفر ښکاره بېلګه ده چې یو انسان د اسلام له صف څخه باسي.

۳. د تېرو شلو کلونو تریخ درس او د «علماء سوء» فتنه

کله چې شل کاله وړاندې امریکایي اشغالګرو پر افغانستان برید وکړ او د «امیرالمؤمنین ملا محمد عمر مجاهد (رحمه‌الله)» شرعي نظام یې راوپرځاوه:

• ډیری خلک چې ځانونه یې مسلمانان ګڼل، د همدې مرجئیه فکر او د «بدو علماوو» (علماء سوء) د فتواګانو ښکار شول.

• دغو بدو علماوو به خلکو ته ویل چې له اشغالګرو سره کار کول او د ډیموکراسۍ تر سیوري لاندې ګوندونه جوړول ستاسو ایمان ته تاوان نه رسوي، په داسې حال کې چې دا عینِ ارتداد و.

• همدا د آګاهۍ نشتوالی و چې خلک د امریکایي اجیرانو او سیکولرو مشرانو په شاوخوا کې راټول شول او د خپل شرعي نظام په وړاندې ودرېدل.

۴. د ولسي پوهاوي اړتیا؛ د دښمن د نفوذ مخنیوی

اشغالګر هر وخت چې وغواړي په اسلامي خاورو کې نفوذ وکړي، لومړی په سیکولر لباس کې ګوندونه جوړوي. که زموږ ولس د «ولاء او براء» (د الله لپاره دوستي او دښمني) په مسائلو پوه نه وي، بیا به هم د دښمن په دام کې پریوځي. دا د اسلامي امارت د علماوو دنده ده چې ثابته کړي چې اسلام او ډیموکراسي هېڅکله نه یوځای کیږي.

پایله: د ایمان د حصار ساتنه

د ایمان ساتنه زموږ د ټولو شرعي مسؤلیت دی. موږ باید اجازه ورنکړو چې د مرجئیه فتنه بیا زموږ په ټولنه کې سر راپورته کړي. د هر هغه چا په وړاندې چې د ډیموکراسۍ او سیکولرزم تر بیرغ لاندې د اسلامي نظام تخریب غواړي، باید د شریعت په رڼا کې کلک غبرګون وښودل شي. خلک باید پوه شي چې د سیکولرو مشرانو ملاتړ د ایمان د شکنندګۍ او په دنیا او آخرت کې د تباهۍ سبب ګرځي.

طوفان فتنه در منطقه؛ چرا دارالاسلام  امارت اسلامي افغانستان بیش از دیگران در معرض خطر استکبار قرار دارد؟

به قلم: فضل احمد هراتی

امروز پرچمدار کفر جهانی به سرکردگی شیطان بزرگ و سر افعی، آمریکا، بار دیگر در حال کوبیدن بر طبل جنگ در منطقه است. اگرچه در ظاهر، نوک پیکان حملات و تهدیدات آن‌ها «دارالاسلام ایران» را نشانه گرفته است، اما تحلیل عمیق‌تر نشان می‌دهد که پیامدهای مخرب و خطر اصلی این تنش‌ها، بیش از همه متوجه «دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان» است. امارت اسلامی به عنوان یک نظام نوپا، در میانه این طوفان با چالش‌هایی روبروست که بقای آن را هدف قرار داده است.

یکی از واقعیت‌های تلخ میدان این است که دارالاسلام ایران با بهره‌گیری از ابزارهای دفاعی پیشرفته همچون موشک‌های بالستیک و پهپادهای جنگی، توانسته است نوعی «توازن وحشت» و قدرت بازدارندگی ایجاد کند که دشمن را از حمله مستقیم باز می‌دارد. اما امارت اسلامی افغانستان، به دلیل سال‌ها اشغالگری و ویرانی، فعلاً فاقد این ابزارهای فوق‌پیشرفته بازدارنده است. این فقدان تکنولوژی نظامی، نظام نوپای ما را در برابر تعرضات احتمالی و فشارهای نظامی دشمن آسیب‌پذیرتر می‌سازد.

آمریکا برای براندازی امارت اسلامی، تنها به گزینه نظامی متکی نیست. خطر جدی‌تر، استفاده از «ستون پنجم» یا همان مرتدین سکولار داخلی و مزدوران محلی است. این جریان‌ها که در طول بیست سال اشغالگری ریشه دوانده‌اند، اکنون با حمایت‌های مالی و اطلاعاتی غرب، در پی تضعیف پایه‌های نظام اسلامی از درون هستند. آن‌ها منتظر جرقه‌ای در منطقه هستند تا سناریوی بی‌ثبات‌سازی افغانستان را کلید بزنند.

بزرگترین تهدید برای عقیده مردم و ثبات نظام، نفوذ تفکر «مرجئه» توسط علمای سوء است. کفار سکولار و اشغالگر خارجی به همراه مرتدین سکولار داخلی با اجیر کردن شبه‌علما، در تلاش است تا مفهوم «ایمان» را از «عمل» و «سیاست» جدا کنند. آن‌ها با ترویج این تفکر که «حمایت از کفار و سکولارها خللی به ایمان وارد نمی‌کند»، راه را برای بازگشت مهره‌های دست‌نشانده هموار می‌کنند. این جنگ نرم، ایمان جوانان ما را نشانه گرفته است تا حساسیت آن‌ها نسبت به حاکمیت شریعت از بین برود.

خطر نهایی، سطح پایین آگاهی عمومی نسبت به «نواقض اسلام» (مبای شکنندگی ایمان) است. وقتی عامه مردم ندانند که همکاری با نظام‌های سکولار و پذیرش قوانین بشری در مقابل قانون خدا، موجب خروج از دایره اسلام می‌شود، منافقین داخلی به راحتی می‌توانند آن‌ها را فریب دهند. دشمن از این خلاء آگاهی برای سربازگیری و ایجاد شورش‌های داخلی علیه دارالاسلام استفاده می‌کند.

در این صورت، در حالی که منطقه در آستانه تحولات بزرگ قرار دارد، امارت اسلامی باید در دو جبهه حیاتی تقویت شود:

• در جبهه نظامی: تلاش برای دستیابی به توانمندی‌های دفاعی مدرن جهت ایجاد بازدارندگی.

• در جبهه عقیدتی: مبارزه بی‌امان با تفکر مرجئه و آگاهی‌بخشی به مردم در مورد مرزهای ایمان و کفر.

اگر امروز نسبت به نفوذ منافقین و علمای سوء بیدار نباشیم، استکبار جهانی با هزینه کمتری نسبت به دوران اشغال، دارالاسلام افغانستان را با چالش‌های جبران‌ناپذیر مواجه خواهد کرد.

په سیمه کې د فتنې توفان؛ ولې د افغانستان دارالاسلام امارت اسلامي  تر نورو زیات د استکبار له خطر سره مخ دی؟

به قلم: فضل احمد هراتی

 د جګړې ډولونه او پټې موخې

نن ورځ نړیوال استکبار د ستر شیطان، امریکا په مشرۍ یو ځل بیا په سیمه کې د جګړې ډولونه وهي. که څه هم په ظاهره د دوی د بریدونو او ګواښونو نښه د «ایران دارالاسلام» ښکاري، خو ژور تحلیل ښيي چې د دې کړکېچونو ویجاړونکي پایلې او اصلي خطر تر هر څه وړاندې «د افغانستان دارالاسلام امارت اسلامي  » ته متوجه دی. اسلامي امارت د یو نوي رامنځته شوي نظام په توګه، د دې توپان په منځ کې له داسې ننګونو سره مخ دی چې د هغه بقا یې هدف ګرځولې ده.

۱. د پوځي بازدارندګۍ (مخنیوي) خلا؛ د دوو دارالاسلامونو ترمنځ توپیر

د میدان یو له تریخو حقیقتونو څخه دا دی چې د ایران دارالاسلام د بالستیک توغندیو او جنګي بې پیلوټه الوتکو په څېر د پرمختللو دفاعي وسیلو په درلودلو سره توانېدلی چې یو ډول «د ډار توازن» او دفاعي ځواک رامنځته کړي، چې دښمن له مستقیم برید څخه ساتي. خو د افغانستان دارالاسلام امارت اسلامي   د کلونو اشغال او ویجاړۍ له امله، اوسمهال د دا ډول پرمختللو دفاعي وسایلو څخه بې برخې دی. د پوځي ټکنالوژۍ دا نشتوالی، زموږ نوی نظام د دښمن د احتمالي تېریو او پوځي فشارونو په وړاندې ډېر زیان منونکی کوي.

۲. د سیکولرو مرتدینو خطر او کورنی نفوذ

امریکا د اسلامي امارت د نسکورولو لپاره یوازې په پوځي انتخاب تکیه نه کوي. تر دې جدي خطر د «پنځم ستون» یا هماغه کورنیو سیکولرو مرتدینو او سیمه ییزو مزدورانو کارول دي. دا جریانونه چې د شلو کلونو اشغال په جریان کې یې ریښې ځغلولي، اوس د غرب په مالي او استخباراتي ملاتړ په هڅه کې دي چې د اسلامي نظام بنسټونه له دننه څخه کمزوري کړي. دوی په سیمه کې یوې جرګې (اشارې) ته انتظار باسي ترڅو په افغانستان کې د بې ثباتۍ سناریو پیل کړي.

۳. د «مرجئیه ګرۍ» خطرناکه وسله او  د علماء سوء  (بد علماء)

د خلکو د عقیدې او نظام د ثبات لپاره تر ټولو ستر ګواښ، د سوء علماوو لخوا د «مرجئیه» فکر نفوذ دی. نړیوال استکبار د ځینو اجیرو شبه‌علماوو په مرسته هڅه کوي چې د «ایمان» مفهوم له «عمل» او «سیاست» څخه جلا کړي. دوی د دې فکر په خپرولو سره چې «له کفارو او سیکولرانو سره مرسته ایمان ته تاوان نه رسوي»، د لاسپوڅو مهره‌وو د بیا راستنېدو لپاره لاره هواروي. دې نرمې جګړې زموږ د ځوانانو ایمان په نښه کړی ترڅو د شریعت د حاکمیت په وړاندې د هغوی حساسیت له منځه یوسي.

۴. د اسلام د دایره څخه د وتلو  او د (ماتېدو) له اصولو د عامو خلکو ناخبري

وروستی خطر، د « نواقض الاسلام» (هغه څه چې ایمان ماتوي) په اړه د خلکو د پوهاوي ټیټه کچه ده. کله چې عام خلک پوه نشي چې له سیکولرو نظامونو سره همکاري او د الله د قانون په وړاندې د بشري قوانینو منل د اسلام له دایرې څخه د وتلو لامل کیږي، نو کورني منافقین په اسانۍ سره هغوی غولولی شي. دښمن له همدې فکري خلا څخه د سرتېرو نیولو او د دارالاسلام په وړاندې د کورنیو بغاوتونو لپاره ګټه پورته کوي.

پایله: د دوه برابره بیدارۍ اړتیا

په داسې حال کې چې سیمه د سترو بدلونونو په درشل کې ده، اسلامي امارت باید په دوو حیاتي جبهو کې پیاوړی شي:

• په پوځي جبهه کې: د عصري دفاعي وړتیاوو د ترلاسه کولو لپاره هڅه، ترڅو د دښمن د مخنیوي ځواک رامنځته شي.

• په عقیدتي جبهه کې: د مرجئیه فکر په وړاندې بې امانه مبارزه او د ایمان او کفر د پولو په اړه ولس ته شعوري پوهاوی ورکول.

که نن د منافقینو او سوء علماوو د نفوذ په وړاندې ویښ نه شو، نړیوال استکبار به د اشغال د پړاو په پرتله په خورا لږ لګښت، د افغانستان دارالاسلام له نه جبران کېدونکو ننګونو سره مخ کړي.

روزشمار جهاد چچنی ها در جنگ گروزنی با کفار محارب و اشغالگر روسی و قدم به قدم با مجاهدین چچن (۸)

به قلم: شمس‌الدین نشخوف، شرکت‌کننده در جنگ

ترجمه: کارزان شکاک

بیایید این دلایل را که روس‌ها برای توضیح شکست‌هایشان به کار می‌برند، به یاد بیاوریم:

“… نیروها (روسی) یکدیگر را نمی‌شناختند؛ آنها در رزمایش‌های مشترک شرکت نمی‌کردند؛ آنها در طول نبرد با یکدیگر ارتباط برقرار نمی‌کردند؛ آنها نتوانستند درس‌های جنگ جهانی دوم را بیاموزند و در نبردهای خیابانی (علیرغم تجربیات گذشته) شکست خوردند.”

نویسنده مقاله عربی سپس کاستی‌های دیگر فرماندهی روسیه را فهرست می‌کند: “هیچ ستاد فرماندهی واحدی وجود نداشت (؟)”.

در این رابطه، یک چیز را می‌توان با قطعیت گفت: نیروهای روسی فقط از ژوئن تا اکتبر ۱۹۴۱، از اولین روزهای جنگ تا لحظه‌ای که سربازان آلمانی به مسکو نزدیک شدند، فاقد یک ستاد فرماندهی واحد بودند.

در این دوره، یک ستاد فرماندهی واحد مانند تاج طلایی بر سر الاغ به نظر می‌رسید. زیرا سربازان شوروی وحشت‌زده عقب‌نشینی می‌کردند، اما اکثر آنها به طور دسته جمعی تسلیم آلمانی‌ها شدند و در طول سه ماه جنگ، ۴.۵ میلیون سرباز شوروی اسیر شدند. به طور کلی، در روسیه غیرمعمول است که یک ژنرال روسی به کسی گزارش ندهد و از یک مرکز واحد دستورالعمل دریافت نکند.

در مورد ما، سپهبد A. Kvashnin به فرماندهی “گروه مشترک نیروهای فدرال در جمهوری چچن” منصوب شد. ستاد عملیات توسط سپهبد L. Shevtsov رهبری می‌شد. این حمله توسط یک گروه ویژه به رهبری وزیر دفاع روسیه، ژنرال ارتش P. Grachev، مستقر در یک پست فرماندهی راه آهن در Mozdok رهبری شد.

بهانه دیگر: “شرکت‌کنندگان در نبرد نقشه‌های دقیقی از گروزنی نداشتند.” این ممکن است به عنوان یک ضمیمه ضعیف به مجموعه دلایل کلی ارائه شده باشد. اما غیرممکن است که ژنرال‌های روسی کارت‌ها را به زیردستان خود ندهند و ماموریت‌ها و اهداف خود را به طور کامل توضیح ندهند. ژنرال‌های روسی را می‌توان به هر چیزی متهم کرد، اما نه به چنین رفتار بی‌ملاحظه‌ای هنگام برنامه‌ریزی یک عملیات بزرگ با چنین تعداد زیادی از نیروها و تجهیزات.

بهانه بعدی: “هیچ رونوشتی از ارتباطات وجود نداشت.” این گفته به ویژه با توجه به این نکته جالب است که جنگجویان چچنی هیچ رمزگذاری نداشتند. اطلاعات و دستورالعمل‌ها به صورت متن ساده منتقل می‌شدند. به هیچ وجه نمی‌توانست غیر از این باشد، زیرا هرگونه رمزگذاری، کسانی را که قبلاً هرگز در نبردی شرکت نکرده بودند و هرگز رادیو ندیده بودند، گیج می‌کرد.

رد ادعاهای دارالکفر روسیه و امنیت کامل در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

پیام سخنگوی دارالاسلام امارت اسلامی به دارالکفر روسیه

ذبیح‌الله مجاهد، سخنگوی محترم دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، در واکنشی قاطع به ادعاهای بی‌اساس دارالکفر روسیه مبنی بر حضور جنگ‌جویان سازمان‌های هراس‌افکن بین‌المللی در خاک افغانستان، این ادعاها را به شدت رد کرده و اطلاعات و منابع آن‌ها را کاملاً نادرست خواندند.

آقای مجاهد در گفتگو با طلوع‌نیوز تأکید کردند که “افغانستان در امنیت کامل به سر می‌برد و هیچ گروه هراس‌افکنی در این کشور حضور ندارد.” ایشان خاطرنشان ساختند که جغرافیای افغانستان تحت حاکمیت واحد و استوار دارالاسلام قرار دارد و از همین رو، هیچ گروه بیرونی قادر به انجام فعالیت‌های تخریبی در آن نیست.

سخنگوی دارالاسلام امارت اسلامی با ابراز تأسف از مطرح شدن چنین ادعاهایی از سوی منابع دارالکفر روسیه، آن‌ها را به دوران گذشته و “زمان اشغال امریکایی‌ها” مرتبط دانستند، دورانی که به گفته ایشان، این‌گونه ادعاها به طور مکرر تکرار می‌شد.

ایشان صراحتاً از دارالکفر روسیه خواستند که “واقعیت‌های موجود افغانستان را درک کرده و گزارش‌های خود را بر اساس حقایق عینی به‌روزرسانی کند.”

این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که پیشتر وزارت امور خارجه دارالکفر روسیه در وب‌سایت خود ادعا کرده بود که شمار جنگ‌جویان سازمان‌های هراس‌افکنی بین‌المللی در خاک افغانستان حدود ۲۰ تا ۲۳ هزار تن برآورد می‌شود که بیش از نیمی از آن‌ها اتباع خارجی هستند.

خیانت جبهه بغاوت مزدوران محلی آمریکا و پاکستان، شریک جرم با دشمنان ملت

به قلم: حافظ اسامه حقانی

بسم الله الرحمن الرحیم

«جبهه بغاوت» یا همان «گروه شر و فساد» در تازه‌ترین اظهارات خود، علناً اعلام کرده است که در کنار دارالکفر طاری پاکستان علیه دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان ایستاده است.

این موضع‌گیری، بار دیگر چهره واقعی این «نمک‌حرام‌ها»، «مرتدین» و «مزدوران آمریکا» را که تنها برای رسیدن به قدرت دست به هر کاری می‌زنند، برملا ساخت. برای این گروه، حتی اگر خون ملت به جوش آید، هیچ اشکالی ندارد و کوچک‌ترین اهمیتی برای سرنوشت مردم قائل نیستند.

اگر این به اصطلاح «انسان‌ها» ذره‌ای غیرت و وجدان می‌داشتند، پاکستان را به شدت محکوم می‌کردند. ای انسان‌های کثیف! پاکستان نظام امارت را هدف قرار نداده بود، بلکه ملت مظلوم افغانستان را هدف قرار داد و خون هزاران بی‌گناه را بر زمین ریخت. شما «انسان‌های بزدل» که از سر خواهرتان نان می‌خورید، چگونه می‌توانید ادعای دفاع از مردم را داشته باشید؟ این نهایت وقاحت و بی‌شرافتی است.

خائنان هر جایی که باشند، خیانت می‌کنند. این «خودفروشان ذلیل» غیر از مزدوری، هیچ کار با عزت و شرافتمندانه‌ای بلد نیستند؛ آن‌ها مزدور به دنیا آمده‌اند و سرنوشتشان خدمت به بیگانگان است.

سردسته این مزدوران، احمد مسعود خائن است. او این میراث مزدوری و وابستگی به بیگانگان، از جمله فرانسه، را از پدرش به ارث برده و آن را برای منافع شخصی و دشمنان ملت به حراج گذاشته است. او که توانایی ایستادگی در برابر اراده ملت را ندارد، به دامان دشمنان پناه برده و خیانت  پدر و میراثش را به اوج رسانده است.

و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته

هشدار دارالاسلام افغانستان به مزدوران دارالکفر طاری آل سعود و غرب

به قلم: فضل احمد هراتی

دارالکفر طاری عربستان سعودی بار دیگر خیانت خود را به دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان آشکار ساخت.

پس از آن‌که این رژیم با چند محموله نمادین خرما به مردم مجاهد افغانستان کمک کرد، بلافاصله از امارت اسلامی خواست زندانیان ارتش دارالکفر طاری پاکستان را آزاد کند.

اما تنها دو روز پس از این معامله سیاسی، دارالکفر طاری پاکستان خاک افغانستان را بمباران کرد و زنان و کودکان بی‌گناه را به خاک و خون کشید؛ همانند جنایات اسراییل صهیونیست در غزه.

ای مزدوران امریکا و غرب بدانید که دارالکفرهای عرب و عجم شما همه در خدمت فرعون زمان‌، شیطان بزرگ آمریکا و دونالد ترامپ هستند و منافع دنیوی شما هیچ تفاوتی با دشمنان اسلام ندارد.

دارالاسلام هشدار می‌دهد که هرگونه خیانت، هرگونه معامله پشت‌پرده و هرگونه توطئه علیه امت و خاک مسلمین، پاسخ سخت و کوبنده خواهد داشت.