خرماهای خونین و صدقهی حقیرانه طاغوت سلمان برای فاتحان کفر
به قلم: فضل احمد هراتی
شرم باد بر شما ای حکام خائن که نام مقدس «خادمالحرمین» را به لجن کشیدهاید!
بنیاد بهاصطلاح خیریهی ملک سلمان در اقدامی توهینآمیز، چند تُن خرما را به عنوان «کمک» راهی سرزمین مجاهدین، دارالاسلامِ امارت اسلامی افغانستان کرده است. این نه یک کمک بشردوستانه، بلکه نمک پاشیدن بر زخم ملتی است که ۲۰ سال در برابر اربابان آمریکایی شما سینه سپر کرد و پشت استکبار جهانی را به خاک مالید.
ای خائنان به حرمین شریفین! ثروتهای بیحساب امت اسلامی و دلارهای نفتی حجاز کجا هزینه میشود؟ تاریخ هرگز فراموش نخواهد کرد که چگونه صدها میلیارد دلار از داراییهای مسلمین را در طبق اخلاص تقدیم کافران غربی و صهیونیستها کردید تا چرخهای جنگی آنها علیه مسلمانان بچرخد. شما که برای رقص شمشیر با رؤسای جمهور آمریکا و رونق بخشیدن به اقتصاد غرب، خزانههای بیتالمال را خالی میکنید، اکنون با ۳۲ تُن خرما میخواهید دهان ملت گرسنه و تحت تحریم افغانستان را ببندید؟
مردم مجاهد و کفرشکن افغانستان که بزرگترین ابرقدرت تاریخ را با دست خالی شکست دادند، نیازی به این صدقههای حقیرانه ندارند. ارزش کل این محموله به ۱۰۰ هزار دلار هم نمیرسد؛ مبلغی که حتی هزینه یک شب عیاشی و شبنشینی شاهزادگان شما در هتلهای اروپا و دبی نیست! آیا شرم نمیکنید که ملتی را که در محاصره اقتصادی ظالمانه آمریکا و غرب است، با چند تن خرما تحقیر میکنید؟
شما که خود را خادم اسلام مینامید، چرا در برابر تحریمهای وحشیانه آمریکا علیه امارت اسلامی سکوت کردهاید؟ اگر راست میگویید و در ادعای برادری صادقید، چرا میلیاردها دلار دارایی مسدود شده ملت افغانستان را از چنگال اربابان آمریکاییتان بیرون نمیکشید؟ شما با یک دست دستکش مخملیِ «کمک» به دست کردهاید و با دست دیگر، خنجر تحریم و بندگیِ استکبار را بر پهلوی امت اسلامی فرو میبرید.
بدانید که سرزمین وحی الهی، ارث پدری شما نیست که ثروتهای آن را به کام کفار بریزید و برای برادران دینیتان تفالههای سفره را بفرستید. مردم افغانستان و تمام امت بیدار اسلام، این نفاق آشکار را میبینند. حکام طاغوتی که قبلهشان واشنگتن است، صلاحیت سخن گفتن از برادری اسلامی را ندارند.
امارت اسلامی افغانستان، با تکیه بر ایمان و نصرت الهی، از سد تحریمها خواهد گذشت، اما لکه ننگ این خیانت و تحقیر، تا ابد بر پیشانی شما حکام دستنشانده باقی خواهد ماند.
«أَلَیْسَ الصُّبْحُ بِقَرِیبٍ؟»
