اهمیت تعیین رهبر جدید برای جماعت و دارالاسلام ایران و بی اساسی شبهات شکست خوردگان روحی داخلی
به قلم: شیعه علی
همزمان با آغاز فرایند کشف و تعیین رهبر جدید پس از شهادت عالیقدر سید علی خامنهای، برخی از فعالان رسانهای وابسته به جریان سکولارزده ی به اصطلاح اصلاحطلب، حمله به تکلیف قانونی این مجلس را در دستورکار قرار دادند و خواستار تمرکز بر جنگ به جای تعیین رهبر شدند، انگار جنگ رها شده و…!
این جریان تلاش میکند تا با تمرکز بر وضع جنگی این روزهای کشور، فرایند انتخاب رهبری جدید را به تعویق بیاندازد. حامیان کودتا بنا دارند تا با اطاله پروسه مجلس خبرگان و عدم اعلام نتیجه نهایی بررسیها، نقشه آمریکا برای اخلال در نظام تصمیمسازی کشور و خریدن زمان برای تحمیل گزینه ترامپ را محقق کنند.
اما بر خلاف خواست این جریان، هوشیاری مردم درصحنه و سرعت عمل نمایندگان، نقشه کودتاچیان شکست خورده و فرایند انتخاب رهبری جدید توسط خبرگان به مراحل نهایی خود نزدیک شده است.
در میان استدلالهای اصلاحطلبان برای تعویق انتخاب رهبری، مواردی نظیر «تاکید بر شرایط جنگی»، «لزوم گفتگو با جریانات طردشده» «آسیب انتخاب رهبری جدید به عملکرد و تمرکز نیروهای مسلح» و «تمرکز خبرگان بر دعواهای سیاسی بهجای منافع ملی» به چشم میخورد.
اما با موشکافی از همه بهانههای اصحاب کودتا مشخص میشود که دغدغه این جریان نه مصالح کشور بلکه ناراحتی از انتخاب گزینه مورد اقبال خبرگان و انسجام دستگاه تصمیمسازی نظام است.
با انتخاب رهبری جدید، دست این جریان برای تحقق آتشبس تحمیلی ترامپ بسته شده و سامان نیروهای مسلح برای انتقام از خون شهدای جنگ تقویت و یکپارچه خواهد شد.
البته مانور رسانهای فعالان اصلاحاتی بر مسئله ایران صرفا محدود به ادبیات شعاری و انتشار چند توییت و یادداشت در روزنامههای اصلاحطلب است؛ وگرنه آنان که دغدغه ایران داشتند امروز مشغول مجاهدت در میدان نبرد هستند و برخلاف عباس آخوندی وقتی برای فعالیت رسانهای ندارند.
امامزاده شعارهای توخالی دیگر شفا نمیدهد، مردم در روزهای اخیر وضوحا تفاوت میان سربازان جانبرکف ایران و صاحبان شعارهای تبلیغاتی را درک کردهاند.
آن دسته از کاربران که سعی میکنند خود را دغدغهمند ایران جلوه بدهند باید بدانند که جمهوری اسلامی برای موفقیت در جنگ و حراست از کیان کشور نیاز به استقرار رهبری جدید دارد و امتداد فضای ویژه سیاسی امروز صرفا اختیارات نیروهای مسلح برای پیگیری استراتژی پیروزی در جنگ را محدود خواهد کرد.