عدالت قرآنی و وحدت اسلامی در مواجهه با جبهه کفر و فتنههای مذهبی در زمان حمله کفار اشغالگر خارجی به دارالاسلامهای ایران و ا.ا.افغانستان
به قلم: محمد اسامه
امروز که جهان اسلام به صوت عام و دارالاسلام ایران و امارت اسلامی افغانستان درگیر تقابلی سرنوشتساز با جبهه کفر است، هرگونه دامن زدن به اختلافات فقهی و مذهبی، مصداق بارز جهل و خروج از مسیر عدالت و فعالیت در جبهه ی کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین داخلی است.
عده ای از مسلمین به چنان بیماری گرفتار شده اند که اختلاف ریز فقهی با فلان مسلمان برایشان چنان بزرگ شده و چنان کینه ای در دلشان به وجود آورده که انصاف و عدالت را در درونشان خشکانده به همین دلیل گاه آنهمه جنایات دامنه دار کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی را یا نادیده می گیرند یا دست کم؛ به همین دلیل گاه دیده شده که این مسلمین بیمار در پازل و نقشه ی این دشمنان بر علیه سایر مسلمین بازی می کنند.
الله تعالی در قرآن کریم، عدالت را مرز میان ایمان و تقوا معرفی کرده و هشدار میدهد که حتی کینه و دشمنی نباید مانع از اجرای عدالت شود آنهم نسبت به دشمنان حالا چه رسد به مومنین مخالف خود.
بدون شک طرح مسائل تفرقهانگیز در زمان جنگ با کفر، تنها بی عدالتی در حق یک گروه خاص نیست بلکه بیعدالتی در حق امت است.
الله تعالی می فرماید:
- فرمان الهی : «…وَلَا يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَىٰ أَلَّا تَعْدِلُوا» نباید دشمنیِ گروهی شما را بر آن دارد که عدالت نکنید.
- راهبرد تقوا : «اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ» عدالت کنید که آن به تقوا نزدیکتر است.
- هشدار نهایی «وَاتَّقُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ» از خدا پروا کنید، که او به اعمال شما آگاه است.
رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز امت اسلام را فراتر از مرزهای مذهبی و فقهی، به مثابه یک موجود واحد توصیف کردهاند، چنانچه می فرماید:
- اخوت اسلامی: «المُسلِمُ أَخو المُسلِم…» مسلمان برادر مسلمان است؛ او را در برابر دشمن تنها نمیگذارد.
- پیکر واحد «مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ… مَثَلُ الْجَسَدِ» مؤمنان مانند یک پیکرند؛ درد یکی، درد همه است. |
بر این اساس فتنهگرانی که در شرایط حساس فعلی بر طبل تفرقه میکوبند، در واقع پیکر اسلام را رنجور میسازند و زنده کردن اختلافات مذهبی در وقت نبرد، بازگشت به جهالت و خدمت به جبهه ی کفار محارب و سکولار اشغالگر و مرتدین سکولار داخلی و گروه منافقین بومی است.
در جدول زیر، تفاوت رویکرد فتنهگران با رویکرد مومنانِ با بصیرت بر اساس آیه شریفهی ذکر شده مقایسه شده است:
| شاخص مقایسه | رویکرد فتنهگران (مصداق جهل و بیعدالتی) | رویکرد قرآنی (مصداق عدالت و تقوا) |
| اولویتسنجی | برجسته کردن اختلافات فقهیِ فرعی و تاریخی. | اولویت دادن به حفظ کیان اسلام در برابر کفر. |
| عدالت در قضاوت | تکفیر و تخریب برادران دینی به بهانههای واهی. | رعایت انصاف حتی در مواجهه با آراء مخالف. |
| نتیجه عملکرد | ایجاد شکاف در صفوف مسلمین و شادی دشمن. | استحکامِ «بنیان مرصوص» و اقتدار امت. |
با این توضیحات می توانیم بگوئیم که تمسک به آیه «اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ» حکم میکند که در همه اوقات و بخصوص در روزگار جنگ با کفر محارب مهاجم، بصیرت داشته باشیم. هر صدایی که آگاهانه یا ناآگاهانه بوی تفرقه بدهد، حرکتی بر مدار جهل و بر خلاف مسیر تقوای الهی و خدمت به جبهه ی کفر و ارتداد است.
عدالت واقعی، ایستادن در کنار دارالاسلام و حفظ وحدت در برابر جبهه ی دشمنان محارب اشغالگر خارجی و مرتدین داخلی است.