ماه: مارس 2026

انفعال، سرگردانی و سکوت مرگبار اهل سنت در برابر حملات کفار سکولار محارب و اشغالگر آمریکائی – صهیونی به دارالاسلام ایران (۲)

به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی

ریشه‌های این انفعال به جهل به مبانی شریعت الله در فرض عین بودن جهاد با کفار محارب و اشغالگر خارجی و دفاع از دارالاسلام در برابر دارالکفرهای محارب بر نمی گردد، چون حتی یک طلبه ی ساده بر این مبانی و اصول آگاه است و بزرگانی چون علامه کریکار فک الله اسره نیز به صورت ریز و موردی و با ذکر اجماع اهل سنت و جماعت در طول تمام قرون گذشته ثابت نموده اند که دفاع از دارالاسلام ایران در برابر هر کافر محارب خارجی فرض عین است و باید از دارالاسلام ایران دفاع کرد.

پس مشکل مدعیان علم و خطبای مساجد و صاحبان رسانه در جهل آنها به مبانی اهل سنت و جماعت در این زمینه ی خاص نیست بلکه باید عوال دیگری را مورد بررسی قرار داد مثل:

1. نفوذ دارودسته ی منافقین در میان علماء و خطباء و صاحبان رسانه که ذاتاً خواستار تضعیف جبهه ی مومنین و دارالاسلام و تقویت جبهه ی کفار سکولار خارجی و مرتدین سکولار داخلی هستند حتی اگر با دلسرد کردن و تماشاچی و نظاره گر کردن مسلمین در این قضیه باشد.
2. حفظ جایگاه نزد عوام جاهلی که قرآن و پیامبر و امام و مذهب آنها شده رسانه های ماهواره ای و مجازی.

 برخی از علما بیم دارند که با بیان حقایق فقهی و سیاسی فوق، جایگاه خود را نزد عوامِ جاهل و ناآشنا به مبانی عمیق فقهی و اسلامی از دست بدهند. آنان با القای تفاوت‌های بی‌مورد و ایجاد شکاف، سعی می‌کنند خود را به عنوان «مدافعان» مذهب در برابر «فرقه مخالف حاکم بر دارالاسلام» نشان دهند تا بدین طریق هواداران بیشتری را جذب کنند.

•  پرهیز از اتهام «همدستی با حکومت» و «اهل جماعت» بودن.

 متأسفانه هنوز مسلمینی که خود را اهل سنت و جماعت می نامند نمی دانند که «اهل جماعت» بودن یعنی در «دارالاسلام» حکومتی بودن و در غیر معصیت الله از حاکمیت بر دارالاسلام اطاعت کردن.

برخی، از ترس آنکه مبادا مورد اتهام قرار گیرند که «اهل جماعت»هستند یا «طرفدار حکومت شیعی» قلمداد شوند، ترجیح می‌دهند در برابر حقایق شرعی مسلم و منافع عالیه امت اسلامی سکوت اختیار کنند. این در حالی است که خداوند متعال می‌فرماید: إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَىٰ مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ ۙ أُولَٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ (بقره/ ۱۵۹) کسانی که نشانه‌های روشن و هدایتی را که نازل کرده‌ایم، پس از آنکه آن را برای مردم در کتاب روشن ساختیم، کتمان می‌کنند، آنان را هم خدا لعنت می‌کند و هم لعنت‌کنندگان.

 آیا ترس از قضاوت جاهلانه مردم یا از دست دادن جایگاه دنیوی، مجوز کتمان مفاهیم و اصطلاحات شرعی چون «اهل جماعت» و «دارالاسلام» و «فرض عین» جهاد در برابر کفار محارب اشغالگر خارجی است که بر اتحاد و دفاع از امت اسلامی تأکید دارند؟

اینجاست که باید بپرسیم چرا مولی عبدالحمید اسماعیل‌زهی و دیگر ماموستاها و مولوی‌ها و شیخها و آخوندها سکوت می‌کنند؟

این سؤال، به طور خاص از شخصیت‌های شناخته شده ی رسانه ای همچون مولی عبدالحمید اسماعیل‌زهی و سایر ماموستاها و مولوی‌های اهل سنت چون کاک حسن امینی و شیخ عبدالکریم محمدی و… در ایران مطرح می‌شود. چرا در این برهه حساس، که نیاز به وحدت اسلامی و بصیرت‌افزایی بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود، سکوت مرگ‌بار در پیش گرفته‌اند؟ آیا رسالت نبوی و فتوای ائمه دین، به آنان اجازه می‌دهد که اینچنین در برابر این تهاجم مشترک کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین داخلی به دارالاسلام ایران و تحریکات تفرقه‌افکنانه ساکت بمانند و مردم را از وظیفه شرعی دفاع از دارالاسلام و احترام به مسلمانی سایر فرق اسلامی آگاه نکنند؟ علمای دین، وارثان انبیا هستند و مسئولیت هدایت و روشنگری بر عهده آنان است.

رسول اکرم صلی الله علیه و سلم می فرماید: مَنْ رَأَى مِنْكُمْ مُنْكَرًا فَلْيُغَيِّرْهُ بِيَدِهِ، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِلِسَانِهِ، فَإِنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَبِقَلْبِهِ، وَذَلِكَ أَضْعَفُ الْإِيمَانِ (صحیح مسلم) هر کس از شما منکری را دید، باید با دست خود آن را تغییر دهد؛ اگر نتوانست، با زبانش؛ و اگر نتوانست، با قلبش (آن را ناپسند شمارد)، و این ضعیف‌ترین مرتبه ایمان است.»

آیا منکری بالاتر از حملات کفار خارجی و مرتدین داخلی به دارالاسلام وجود دارد؟ در موضوعاتی با این اهمیت، سکوت و عدم بیان صریح حق، خود منکری است که باید تغییر کند.

بدون شک زمان آن فرارسیده است که علمای اهل سنت، به جای تأثیرپذیری از افکار عوام یا دغدغه‌های شخصی و سیاسی، به رسالت اصلی خود بازگردند. رسالتی که برآمده از قرآن کریم، سنت نبوی و روش ائمه مذاهب است؛ رسالتی که بر اتحاد، برادری اسلامی، دفع فتنه و دفاع از دارالاسلام تأکید دارد. سکوت در برابر این حقایق، نه تنها به نفع امت اسلامی نیست، بلکه زمینه را برای فتنه‌ها و تفرقه‌ها و مفاسد  و ذلت مومنین فراهم می‌آورد.

انفعال، سرگردانی و سکوت مرگبار اهل سنت در برابر حملات کفار سکولار محارب و اشغالگر آمریکائی – صهیونی به دارالاسلام ایران (۱)

به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی

دیروز و سنندج و امشب بوکان و باز سنندج مورد حملات وحشیانه ی کفار محارب سکولار و اشغالگر آمریکائی – صهیونی قرار گرفت و علاوه بر این، زمزمه هائی از جلو انداختن توله سگهای خائن و مزدور سکولار و مزدور متعلق به احزاب سکولار و مرتد میان کُردهای ایرانی چون کومله های مختلف و دمکراتها و چته های Pak و پژاک و خبات و … از طریق زمینی به داخل ایران نیز وجود دارد.

در چنین شرایطی حساسی که مسلمین با چالش‌های بی‌سابقه‌ای روبرو هستند، مسئولیت علمای دین بیش از پیش سنگین می‌گردد. اما آنچه که گاه در میان برخی از علمای اهل سنت جهان، به ویژه در مناطق حنفی و شافعی نشین ایران، مشاهده می‌شود، سکوتی معنا‌دار و عدم شجاعت در بیان برخی حقایق و مبانی مسلم شرعی است که جای تأمل دارد.

یکی از نقاط مبهم در رویکرد کنونی، عدم صراحت برخی علما در خصوص جایگاه فقهی شیعه در منظر ائمه بزرگ اهل سنت و وظایف تمام مومنین در حمایت از دارالاسلام در برابر حملات کفار محارب و اشغالگر خارجی است.

در حالی که طبق مبانی راسخ فقه اهل سنت، هر کس شهادتین بگوید و رو به قبله نماز بخواند، در دایره اسلام است، مگر اینکه صراحتاً ۱- آگاهانه ۲- عمداً  3- به میل خودش و اختیاری یکی از ضروریات دین را انکار کند. ائمه مذاهب اربعه، از جمله امام ابوحنیفه نعمان بن ثابت رحمه‌الله و امام محمد بن ادریس شافعی رحمه‌الله، با وجود اختلافات کلامی و فقهی با شیعه، هیچ‌گاه فتوا به کفر آنان نداده و شیعیان را به عنوان فرقه‌ای از امت اسلامی و مسلمین به شمار آورده‌اند. در کتب فقهی اهل سنت، احکام مربوط به معاملات، ازدواج، ارث، و نماز با آنان، همواره در چارچوب احکام مربوط به مسلمانان بررسی شده است و سرزمین تحت حاکمیت آنها و هر کدام از فرقه ها و مذاهب اسلامی نیز دارالاسلام محسوب شده است و مذهب مخالف باعث ضایع شدن حکم دارالاسلام و سلب مسئولیت از مومنین نشده است.

رسول الله صل یالله علیه وسلم می فرماید: مَنْ صَلَّى صَلَاتَنَا وَاسْتَقْبَلَ قِبْلَتَنَا وَأَكَلَ ذَبِيحَتَنَا فَذَلِكَ الْمُسْلِمُ الَّذِي لَهُ ذِمَّةُ اللَّهِ وَذِمَّةُ رَسُولِهِ فَلَا تُخْفِرُوا اللَّهَ فِي ذِمَّتِهِ (صحیح بخاری) هر کس مانند ما نماز بخواند، رو به قبله ما باشد و ذبیحه ما را بخورد، او مسلمانی است که در پناه خدا و رسولش قرار دارد، پس در پناه الهی به او خیانت نکنید.

چرا امروز برخی از علمای اهل سنت جرأت ندارند این دیدگاه اجماعی ائمه اهل سنت را به صراحت بیان کنند که شیعه را در زمره فرقه‌های اسلامی و مسلمانان می‌دانستند و سرزمین تحت حاکمیت فقه آنها نیز دارالاسلام است و مسلمین در برابر چنین حاکمیتی دارای وظایفی شرعی هستند بخصوص زمانی که از سوی کفار محارب و اشغالگر خارجی مورد حمله قرار بگیرد؟ این کتمان حقیقت، نه تنها خلاف روش ائمه ماست، بلکه بستر را برای تفرقه‌افکنی و گسترش افکار کفری و ارتدادی سکولاریستی در میان عوام جاهل و حتی قرار گرفتن عوام در جبهه ی کفاراشغالگر خارجی و مرتدین داخلی را فراهم می‌آورد، حتی اگر با تماشاچی و نظاره گر و خنثی شدن مسلمین اهل سنت باشد.

اصل دفاع از دارالاسلام در برابر کفار اشغالگر و محارب خارجی و مرتدین داخلی، یکی از واضح‌ترین واجبات شرعی، قرآنی، نبوی و مورد اجماع سلف و خلف است. این حکم، بدون قید و شرط مذهب حاکم، بر تمام مسلمانان واجب است. در شرایطی که سرزمینی اسلامی دارالاسلام باشد و این دارالاسلام مورد تهدید و اشغال کفار قرار گیرد، دفاع از آن، واجب شرعی و اسلامی است و تفاوتی نمی‌کند که حاکمیت آن سرزمین در دست کدام فرقه از مسلمانان باشد.

در کتب فقهی مذاهب اهل سنت، این فریضه جهاد دفاعی (جهاد الدفع) به صراحت همچون نماز به عنوان «فرض عین» تبیین شده و هرگاه کفار به دارالاسلام حمله کنند، بر همگان واجب است که به دفاع برخیزند و جهاد به صورت دایره وار بر آنها فرض عین می شود. چرا برخی از علما، با وجود حکومت شیعی در ایران که در برابر اشغالگران کافر و محارب خارجی و مرتدین داخلی ایستادگی می‌کند، از بیان این وجوب شرعی سکوت کرده و این را به مردم گوشزد نمی‌کنند که دفاع از این دارالاسلام و این حکومت، یک وظیفه اسلامی، قرآنی، نبوی و بر مبنای رأی ائمه سلف و خلف است؟

انگیزه‌های پنهان این سکوت و عدم صراحت، به چه دلیل است؟

گذری بر خطر تماشاچی و نظاره گر بودن در جنگ بین دارالاسلام ایران و کفار محارب خارجی و آنچه آمریکا و صهیونیستها و اپوزیسیون مرتد ایرانی می خواهند

به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی

امروز ۴ روز است که آمریکا و صهیونیستها به صورت مشترک حملات نظامی خود را در این ماه مبارک رمضان ۱۴۰۴ش بر علیه دارالاسلام ایران شروع کرده اند.

قبل از این، در میان بلوچهای حنفی مذهب موفق شدند که جیش العدل را با چند گروه راکد دیگر تحت عنوان جبهه مبارزین مردمی همسو با اپوزیسیون سکولار و مرتد ایران راه اندازی کنند که این گروه در ایالت بلوچستان پاکستان به جاسوسی و مزدوری برای پاکستان که دست نشانده ی آمریکاست مشهور است و دیدیم چند روز پیش جبهه آزادیبخش ایالت بلوچستان پاکستان ۶ نفر از این بلوچهای ایرانی را به قتل رساند.

چند روز قبل از حملات مشترک آمریکائی ها و صهیونیستها به دارالاسلام ایران باز دیدیم که ۵ حزب سکولار و مرتد میان کُردهای شافعی مذهب نیز به دستور آمریکا اتحادی تشکیل دادند و همزمان با حمله ی دارالاسلام ایران به آمریکا و صهیونیستها دیدیم که به پایگاههای این احزاب سکولار و مرتد نیز حمله شد.

در چنین وضعیتی که کفار سکولار و محارب اشغالگر خارجی به همراه سکولاریستهای مرتد داخلی «جبهه»ای واحد در برابر دارالاسلام ایران و مومنین اهل دعوت و جهاد تشکیل داده اند بر هر فرد بیدار و موحدی در جامعه‌ ی اهل‌ سنت واجب است که از لاک غفلت بیرون آمده و به عمق فقهی و عقیدتی سهل انگاری در برابر این جبهه ی مهاجم کفار و مرتدین سکولار بنگرد و قاطعانه در برابر آنها بایستد.

این یک دعوت ساده به یک مراسم عادی دنیوی نیست بلکه یک آزمون بزرگ برای سنجش عیار توحید در حاکمیت و سنجش دسته و گروهی است که شما در آن قرار گرفته اید که بدون شک یا در جبهه ی مومنین هستید یا در جبهه ی کفار اشغالگر خارجی و یا در جریان منافقین تماشاچی و نظاره گر و گروه چهارمی وجود ندارد.

 همه میدانیم که این کفار محارب سکولار خارجی و مرتدین سکولار داخل یدنبال حاکمیت کفری و ارتدادی سکولاریستی هستند و مستقیماً قوانین شریعت الله را هدف گرفته اند و در حاکمیت سکولاریستها نیز هیچ گزینه ای جهت تحکیم شریعت الله وجود ندارد، پس آگاهی‌ بخشی در این زمینه را نباید از دور دست‌ ها آغاز کرد بلکه هر مسلمان دغدغه‌ مند موظف است اصلاح و روشنگری را از اقربین و اعضای خانواده‌ ی خود شروع کند…اجازه ندهید جگر گوشه‌ هایتان ناخواسته و از سر غفلت..پیاده‌ نظام جریانی سکولاریستی و ارتدادی شوند که اساس مشروعیتش با مبانی اصیل اسلامی و اهل‌ سنت در تضاد است.

عدم نصرت دارالاسلام ایران در برابر این کفار مهاجم سکولار و مرتدین سکولار داخلی و حتی تماشاچی و نظاره گر بودن به سبک گروه منافقین در واقع به معنای تائید مبانی برپایی رژیمی کفری و ارتدادی است که بر پایه‌ ی کفر سکولاریسم بنا شده  و چند دهه است در سرزمینهای مختلف اسلامی از جمله سرزمین خودمان با کارنامه ی سیاه کفار سکولار و اشغالگر خارجی و مرتدین محلی آشنائی داریم.  

باید با صراحت تمام اعلام کرد در ترازوی عقیده‌‌ی ما حق ولایت و تشریع بطور مطلق تنها برای الله تعالی و سپس رسول او صل الله علیه وسلم محفوظ است. و انتساب مقام قانونگذاری و حاکمیت به انسانهای ممکن الخطاء نه یک قرائت سیاسی بلکه در بن‌ مایه خود نوعی تعدی به ساحت حاکمیت الهی است…کسی که با حذف قوانین شریعت الله از حاکمیت و امور اجرائی جامعه قانونگذاری را حق انحصاری انسان بداند و آن را بر توده‌‌ها تحمیل کند در حقیقت مدعی جایگاهی شده است که جز از آن آفریدگار رب العالمين نیست.

حکم شریعت درباره‌ ی حاکمیت غیر خدا

با آنکه کفار سکولار (مشرک) که بر اساس آیه ۱۷ سوره حج و آیات دیگر یکی از کفار اصلی ۵گانه هستند و قوانین بشری را جایگزین قوانین شریعتهای آسمانی کرده اند و در کافر بودن آنها شکی وجود ندارد، اما طبق نص صریح قرآن کریم کسانی از میان مسلمین نیز که به حکمی غیر از حکم الله حکم می‌رانند و شریعت را فدای مصلحت‌ های سیاسی فردی می‌کنن  در خطر خروج از دایره‌ ی ایمان قرار دارند «ومن لم یحکم بما انزل الله فاولئک هم الکافرون»

در این صورت هرگونه تلاش کروه منافقینی چون مجریان شبکه کلمه و امثال مولوی عبدالغفار نقشبندی و ماموستاهای همسو با مرتدین سکولار محلی برای عادی جلوه دادن قوانین سکولاریستی بشری و هم‌ تراز کردن حاکمیت مرتدین سکولار با ولایت الهی از دیدگاه توحیدی لغزشی است که می‌ تواند تا سر حد شرک و ارتداد پیش برود…

پس اهل‌ سنت و جماعت نباید ابزار مشروعیت‌ بخشی به جریانی کفری و ارتدادی و بدترین مخلوقات الله باشند که الله این سکولاریستها را در میان تمام انسانها، نجس نامیده و می فرماید : یا ایها الذین آمنوا انماالمشرکون نجس ؛ ای کسانی که ایمان آورده اید بدرستی که سکولاریستها نجس هستند.

سکولاریستهائی که در عمل، استقلال و هویت شریعتگرائی مومنین را بر‌نمی‌تابند و حتی تماشاچی و نظاره گر بودن در این جنگ بین دارالاسلام و کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین سکولار داخلی یعنی امضای تاییدی بر تمامی سیاست‌ هایی که کیان اسلام را در تنگنا قرار داده است و مرتکب جنایت های ضد بشری در  تمام سرزمینهای اسلامی بر علیه مومنین شریعت گرای اهل دعوت و جهاد از میان تمام مذاهب و تفکرات و تفاسیر اسلامی شده است .

ما توحید و حاکمیت الهی را هرگز معامله نمی‌کنیم.