وحدت راهبردی و مطالبات مذهبی؛ تبیین موضع اهلسنت ایران در تقابل با آمریکا و شرکایش و لزوم بازنگری در سیاستهای داخلی
به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی
در شرایطی که استکبار جهانی به سرکردگی آمریکا و صهیونیسم بینالملل، کیان بلاد اسلامی را هدف قرار دادهاند، موضع اهلسنت ایران بر اساس مبانی شرعی و فتاوای علمای بزرگ (همچون فتوای ماموستا کریکار)، حمایت قاطع از سرزمین ایران در برابر هرگونه تجاوز کفار است. این حمایت، نه به معنای تایید تمامی سیاستها یا چشمپوشی بر کاستیها، بلکه یک تکلیف دینی و عمل به «فرض عین» جهاد بر علیه کفار محارب و اشغالگر خارجی خارجی در هنگام هجوم این کفار محارب به دارالاسلام و برای حفظ «کیان اسلام» است.
هم اکنون ۹اسفند ۱۴۰۴ش که آمریکا و صهیونیستها جنگ تحمیلی خود بر علیه دارالاسلام ایران را شروع کرده اند، علماء و خطباء باید تلاش کنند برای همراه نگه داشتن جمعیت ۲۰ درصدی اهلسنت در چنین موقعیت سخت نظامی و سیاسی، به «مبانی و اصول» عقیدتی اهل سنت و جماعت در چنین موقعیتهائی اشاره کرد و بر اساس همین منهج اهل سنت آنها را در این «فرض عین» شریک و همراه نمایند.
در قدم اول باید تمام شبهات گروه منافقین و روایات شاذ و تفرقهانگیز را افشاء و رد و باطل نمایند که بزرگترین مانع در مسیر همدلی است. ترویج رسمی مفاهیمی که با باورهای اهلسنت در تضاد مطلق است، نتیجهای جز تقویت بیاعتمادی و فاصله گرفتن مسلمین از حاکمیت بر دارالاسلام و تقویت جبهه ی کفار محارب و اشغالگر خارجی و مرتدین داخلی ندارد.
این دشمنان سوگندخورده اسلام (آمریکا و اسرائیل) از هرگونه شکاف مذهبی برای نفوذ استفاده میکنند. میدان دادن به گروه منافقین در رسانه های ماهوراه ای و فضای مجازی و حقیقی سودی جز تحریک احساسات اهلسنت و خوشحالی دشمنان ندارد.
باید دقت داشت که علاوه بر جهل به منهج اهل سنت و جماعت، یکی از عوامل جانبی دلسردی بخشی از جامعه اهلسنت از حمایت تمامعیار از دارالاسلام ایران در برابر چنین دشمنان وحشی و جنایتکاری به مواضع تندروانه مذهبی شیعیان انگلیسی برمی گردد که نه تنها دشمن اهل سنت و جماعت بلکه دشمن اصلی شیعیان حاکم بر دارالاسلام ایران نیز هستند.
علماء و خطباء و صاحبان رسانه و رای باید با جدا کردن این شیعیان انگلیسی و مزدور از جریان شیعی حاکم بر دارالاسلام ایران، این حساسیتهای کاذب را حذف کنند و توان رزمی و دفاعی کشور در برابر جنگ تحمیلی این کفار محارب خارجی به واسطه انسجام اسلامی و ملی، تقویت شود.
بدون شک در دارالاسلام ایران ارادهای واقعی برای شنیدن صدای اقلیت مذهبی اهل سنت وجود داردو وحدت اسلامی از سطح همایشها به سطح تصمیمگیریهای کلان و رسمی راه یافته استو حاکمیت میان عقاید افراطی برخی جریانات و مصالح کلان امت اسلامی، دومی را برگزیده است؛ پس وظیفه ی علماء و آگاهان اهل سنت این است که این واقعیت را به این دسته نیز تفهیم کنند.
حمایت اهلسنت از دارالاسلام ایران در برابر کفار، ریشه در عقیده و منهج دارد، اما بقای این همدلی نزد عده ای از اهل سنت که آگاه به عقیده و منهج اهل سنت نیستند نیازمند تدبیر علماء و خطبا و اصحاب رسانه و فکر است.
برای مقابله با کفار اشغالگر خارجی و مرتدین منطقه ای و طوفان فتنههای منطقهای، باید حفرههای تفرقه در داخل دارالاسلام بسته شود.
بازنگری و آسیب شناسی در مسائل و شبهات تفرقهانگیز، نه یک عقبنشینی، بلکه یک «شجاعت سیاسی» برای تضمین امنیت اسلامی و ملی و اقتدار اسلامی در برابر دشمنان محارب و اشغالگر خارجی به رهبری آمریکا و صهیونیستهاست.