در برابر سمپراکنی شبکه ی ماهواره ای سکولار- نجدی «کلمه» این است منهج امامان اهلسنت و جماعت در جنگ تحمیلی کنونی رمضان ۱۴۰۴ش بر دارالاسلام ایران
به قلم: سلیمان عبدالرحمن
ترکیب سکولار-نجدی حتی برای طرفداران تفکر شیخ محمد بن عبدالوهاب هم عین «ارتداد» از اسلام است چون از نگاه تمام بزرگان الدعوة النجدیه هر کسی از میان مسلمین طرفدار سکولار و دموکراسی سکولاریستها شود کافر و مرتد شده است؛ حالا شبکه ی نجدی «کلمه» با مجری هائی چون خدمتی و ترشابی و کیانی و ملازهی و … رسماً از سکولاریسم و ربع پهلوی مرتد حمایت می کنند.
این شبکه ی التقاطی که بخشی از جبهه ی جنگ روانی آمریکا و صهیونیستها و مرتدین داخلی بر علیه دارالاسلام ایران و دشمنان آمریکا و صهیونیستها و مرتدین داخلی تبدیل شده است با انگشت گذاشتن بر شبهات و مسائل اختلافی مذهبی بین شیعیان مختلف ( شیعیان اصلی – شیعیان غلاة یا انگلیسی) با تفکر خودشان، تا حد تکفیر تمام شیعیان پیش می روند؛ کاری که در هیچ از مذاهب اهل ۴ گانه ی سنت و جماعت و حتی در میان زیدی ها و ظاهری ها سابقه نداشته است.
خداوند می فرماید: وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا (نساء/ ۹۴) و به کسی که اظهار صلح و اسلام میکند، نگویید: «مؤمن نیستی»، تا کالای ناپایدار زندگی دنیا را بهدست آورید .
منهج امامان چهارگانه (ابوحنیفه، مالک، شافعی و احمد بن حنبل) بر این قاعدهی طلایی استوار است که: «الإسلام ثابت باليقين، فلا يزول إلا باليقين» (اسلام با یقین ثابت میشود و جز با یقینی همانند آن زایل نمیگردد). هیچ مسلمانی را نمیتوان به دلیل ارتکاب گناه غیر مکفره ی دارای عذر معتبر شرعی یا تأویل ناصحیح از دایرهی دین خارج کرد، مگر آنکه با یقین و بدون داشتن شبهه و عذر معتبر شرعی و ضمن رعایت ظوابط تکفیر از دایره ی اسلام شود و اینهم برای تمام اهل قبله رعایت می شودو مختص مذهبی خاص نیست.
امام ابوحنیفه رحمه الله و پیروان ایشان بر این اصل تأکید دارند که: «لا نكفر أحداً من أهل القبلة بذنب» (ما هیچیک از اهل قبله را به خاطر گناهی تکفیر نمیکنیم). از دیدگاه فقه حنفی، تا زمانی که فردی رو به قبله نماز میخواند و شهادتین را بر زبان دارد و عذر معتبر شرعی دارد، خون و مالش حرام است و برچسب شرک و کفر به او، خروج از جادهی شریعت است.
برخلاف دیدگاههای التقاطی نجدی های شبکه ی «کلمه» که برادران مسلمان را به بهانهی صوفی بودن یا زیارت قبور، «مشرک» مینامند و سپس به این بهانه و برچسب آنها را تکفیر می کنند، ائمهی چهارگانه هرگز چنین احکامی صادر نکردهاند.
در زمینه ی زیارت قبور لازم است بدانیم که امام شافعی و امام مالک و … میان «توسل شرعی خواسته شده در قرآن و سنت صحیح» و «عبادت غیر خدا» تمایز قائل بودند. آنها هرگز مسلمانی را که از سر محبت به اولیاءالله به زیارت میرود، از اسلام خارج ندانستند و برچسب «قبوری» و «مشرک» زدن به اکثریت مطلق مسلمانان، بدعتی است که در قرون اخیر توسطِ جریانات التقاطی نجدی رواج یافته و هیچ ریشهای در فقه اصیل سلف صالح ندارد که باید به آنها گفت: اردیرونِ تودهلله): بدانیم کهشودو مختص مذهبی خاص نیست. کافر و مرتد شده استلمان اهل ذمه یشان فراهم کرده است.
در خیابانهكُفُّوا عَنْ أَهْلِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، لَا تُكَفِّرُوهُمْ بِذَنْبٍ. دست از اهل «لا اله الا الله» بردارید و آنها را به خاطر گناهی تکفیر نکنید.
سلف اهلسنت معتقدند که اشتباه در بخشش و باقی نگاه داشتن هزار کافر در دایرهی اسلام، بسیار سبکتر و بهتر از آن است که به غلط، قطرهای از خون یک مسلمان به اتهام کفر ریخته شود.
منهج التقاطی نجدی شبکه «کلمه» که ره کافر و مرتدی چون ربع پهلوی و مرتدین کومله و دمکراتها و… را بر می تابد و با آنها هم مسیر می شود بدون آنکه نقدی بر عقاید و افکار و اخلاق فاسد و اعمال کفری و مخرب آنها داشته باشد برای مسلمین مخالف خود دایرهی اسلام را چنان تنگ کردهاند که گویی جز خودشان کسی مسلمان نیست، و این با روح شریعتِ محمدی در تضاد است. خداوند در قرآن کریم مشرکان (سکولاریستها) را در آیه ۱۷ سوره ی حج و آیات دیگر جزو یکی از کفار ۵گانه و دشمنی نجس معرفی کرده است، اما کسانی که الله را یگانه میدانند و به رسولش ایمان دارند، برادرانِ ایمانی هستند و سایر کفار را نجس ننامیده. برچسب «مشرک» زدن به مسلمان موحد، خود نوعی انحراف از توحید است.
عزت امت در پیروی از منهج صحیح اسلامی و اتحاد و سپس در وحدت است. از منهج تکفیر نابجا که حاصلی جز برادرکشی و ویرانی سرزمینهای اسلامی (به ویژه در میان اهل دعوت و جهاد) نداشته است، دست بشویید و به منهج رحمت و اخوت ائمهی سلف بازگردید.
هم اکنون که دارالاسلام ایران توسط کفار محارب و اشغالگر آمریکائی – صهیونی و مرتدین منطقه ای و داخلی و گروه منافقین محلی مورد هجوم جنگ مسلحانه و روانی قرار گرفته است ۳ دسته بیشتر وجود ندارد:
- مومنینی که با زبان یا با جان و قلب در جبهه ی دارالاسلام ایران بر علیه این کفار محارب و اشغالگر خارجی هستند.
- مرتدینی که با زبان یا مال یا بدن در جبهه ی این کفار محارب خارجی هستند
- گروه منافقینی که به بهانه های نفسانی و شیطانی «سکوت» کرده اند و تماشاچی و نظاره گر هستند.
خودت را فریب نده و خوب دقت کن و نگاه کن در کدام دسته قرار داری.