دوری از جنگ یا «دیاثت سیاسی» احمد الشرع ارباب مُلافتاحی در برابر کفار محارب و اشغالگر خارجی
به قلم: ابوخالد کُردستانی
احمد الشرع یا همان جولی سابق ارباب مُلاعبدالرحمن فتاحی که برای حفظ کرسی قدرت، نه تنها بر خونهای ریخته شده، بلکه بر آرمانهای اهل دعوت و جهاد و حتی ملی اهل غیرت پا گذاشته و با پیوستن به تحالف تحت پرچم آمریکا تحت عنوان مبارزه با تروریسم به جنگ با تمام اهل دعوت و جهاد راستین و دشمنان آمریکا و شرکای آمریکا از جمله رژیم صهیونیستی کفر و ارتداد خود را آشکار کرده است با وقاحتی تمام، سخن از «بیطرفی» و «مذاکره با اشغالگران صهیونیست» به میان میآورد.
احمد الشرع در حالی دم از عدم ورود به جنگ میزند که چکمههای سربازان صهیونیست، خاک قنیطره را آلوده کرده و دشمن تا دروازههای دمشق پیشروی کرده است و این غیر از آسمان سوریه است که دربست در اختیار رژیم صهیونیستی و آمریکا و شرکای آنهاست. کدام منطق، چه اسلامی و چه سکولارباغیرت، اجازه میدهد که خاک و آسمان کشور تحت اشغال باشد و مدعی رهبری، سخن از «دوری از جنگ» بزند؟ این نه تدبیر سیاسی، بلکه «دیاثت سیاسی» و خیانت به تمام معناست.
امروز که جبهه واحد «دارالاسلام» از ایران و جبهه ی لبنان گرفته تا دلاوران یمن و مجاهدان حماس، رژیم صهیونیستی را زیر ضربات سنگین خود گرفتهاند و لرزه بر اندام این غده سرطانی انداختهاند، احمد الشرع به جای ایستادن در صف حق، سیگنال سازش برای تلآویو میفرستد. او ثابت کرد که جهاد ادعایی او، تنها برای کشتار مسلمانان راستین اهل دعوت و جهاد و ویرانی سوریه و برآورده کردن اهداف آمریکا و صهیونیستها و شرکای آنها بود، نه برای مقابله با دشمن اصلی امت اسلام.
ای احمد الشرع، اگر ذرهای از «غیرت اسلامی» در وجودت باقی مانده بود، امروز باید تمام قوای خود را برای بازپسگیری جولان و قنیطره بسیج میکردی. اگر اسلام را نمیفهمی، دستکم به اندازه یک «سکولار میهنپرست» غیرت داشته باش و از تمامیت ارضی کشوری که مدعی ریاست بر آن هستی دفاع کن، چطور میتوانی از بازسازی و اقتصاد سخن بگویی در حالی که دشمن در حال حفر سنگر در خاک توست؟
اعتراف به انجام مذاکره با اسرائیل و ابراز تأسف از تغییر نظر آنها، اوج پستی و سقوط اخلاقی است. این نشان میدهد که جولانی دیروز و الشرعِ امروز، هیچگاه به دنبال اعلای کلمه الله نبوده، بلکه همواره به دنبال «معامله» بر سر ارزشهای اسلامی و اهل غیرت بوده است. او میخواهد سوریه را به منطقهای خنثی و تحت فرمان قدرتهای کفار محارب خارجی و مرتدین منطقه ای تبدیل کند تا تنها چند روز بیشتر بر اریکه قدرت تکیه بزند.
احمد الشرع و به دنبال آن نوچه هائی چون مُلافتاحی بدانند که تاریخ و ملت سوریه و ایران و…، این ننگ را فراموش نخواهند کرد. کسی که در برابر اشغالگری آشکار صهیونیستها سکوت میکند و همزمان به اهل دعوت و جهاد پشت میکند، نه تنها غیرت اسلامی ندارد، بلکه از کمترین اصول انسانی و ملی نیز تهی است. آزادی جولان و قنیطره، مردان میدان و غیرت اهل دعوت و جهاد راستین میطلبد، نه منافقانی که با خون مردم تجارت میکنند.