دوگانگی جهان سکولار؛ چرا قانون خودشان مقدس است و شریعت الهی نه؟
به قلم: ابوهاجر خان آبادی
بیانیه وزارت عدلیه دارالسلام امارت اسلامی افغانستان، که تصریح میکند اعتراض به قوانین امارت اسلامی، اعتراض به شریعت الهی است، بار دیگر پرده از تناقض و دوگانگی جهان سکولار برداشت؛ جهانی که همواره با یک بام و دو هوا با مفهوم «قانون» برخورد میکند.
جهان سکولار کفری، برای قوانین کاملاً بشری و ساخته ذهن انسان، بالاترین سطح الزام و مجازات را قائل است.
در کشورهای مدعی دموکراسی:
• نقض قانون مالیاتی، امنیتی یا سیاسی میتواند به سالها زندان سنگین منجر شود؛
• اعتراض عملی به ساختارهای حقوقیشان با برچسب «تهدید امنیت ملی» سرکوب میشود؛
• حتی تردید در برخی خطوط قرمز ایدئولوژیک، هزینههای اجتماعی و حقوقی سنگین دارد.
اما همین جهان سکولار، وقتی نوبت به قوانینی میرسد که بر اساس کتاب الله، سنت رسول الله ﷺ و فقه معتبر اسلامی تدوین شدهاند، ناگهان زبان اعتراض میگشاید و آن را «غیرقابل قبول» میخواند.
سؤال روشن است:
چرا قانون بشر خط قرمز است، اما قانون خدا محل مناقشه؟
وزارت عدلیه دارالسلام امارت اسلامی افغانستان با صراحت اعلام کرده است که:
• هیچ ماده و بندی بدون منبع شرعی معتبر تصویب نشده؛
• روند قانونگذاری تحت نظارت علما، نهادهای قضایی و فقه حنفی انجام میشود؛
• و اعتراض به چنین قوانینی، نه نقد علمی، بلکه مخالفت با اصل شریعت است.
این موضعگیری، نه افراط است و نه استبداد؛ بلکه تعریف روشن حاکمیت شریعت است.
همانگونه که دولتهای سکولار از قوانین خود دفاع میکنند، یک حکومت اسلامی نیز حق و وظیفه دارد از قانون الهی دفاع کند.
این روشنگری یک پیام روشن دارد:
جهان سکولار با قانون مشکل ندارد؛
مشکل آنها این است که قانون، الهی نباشد و فقط ساخته ذهن بشر باشد.
