دسته: مجموعه آثار شیخ ابوحمزه المهاجر هورامی

انواع نظامها و قالبهای حکومتی(۵۹)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

شیوه های حکومت در کشورهای مختلف جهان متفاوت است. به دلیل متفاوت بودن شرایط روز و نیازهای روز سرزمینها با همدیگر، شاید نتوان دو کشور را یافت که نظام اداره امور در آنها دقیقا مثل هم باشد. اما نظام های حکومتی  و معیار انواع حکومت ها را می توان در چند عنوان کلی دسته بندی  و خلاصه کرد.

الف) طبقه بندی حکومت، بر اساس تعداد حاکمان، در سه محور.

ب) معیار تمرکز قدرت و پراکندگی آن در کشور.

ج) معیار مشارکت شهروندان

د) معیار جهان بینی الهی

الف تقسیمات سه گانه حکومت ها (بر اساس تعداد حاکمان)

حکومت فردی: ^[۱]در حکومت فردی، سلطان یا شاه در رأس حکومت قرار دارد و بدون مسؤولیت و به میل و رأی خود اعمال قدرت می کند. حکومت فردی کهن ترین شکل حکومت است. در عصر جدید، به واسطه افزایش مشارکت شهروندان در اداره امور کشورها از حکومت های فردی کاسته شده است. معمولا حکومت های فردی در شکل پادشاهی به شکل «موروثی»، «انتخابی»، «استبدادی»، و «مشروطه» یافت شده است:

پادشاهی موروثی: حکومتی است که بر مبنای رسومی که طی زمان های متمادی به وجود آمده است شکل گرفته است و حکومت از طریق ارث به حاکمان بعدی منتقل می شود. چگونگی انتقال حکومت را قانون اساسی یا سنت و عرف تعیین می کند.

پادشاهی استبدادی: پادشاهی استبدادی یا مطلقه، حکومتی است که پادشاه قدرت و اختیاراتش را بنا به میل و اراده خود اعمال می کند و اداره مملکت تابع هیچ قانون مدونی نیست. خواست پادشاه حکم قانون را دارد و شاه یا ملکه در آن بر تمام شئون زندگی رعایای خود مسلط است. در گذشته، بسیاری از حکومت های پادشاهی استبدادی بوده اند که قانون بنا به خواست آن ها وضع و اجرا می شده است.

بعضی مقامات مذهبی در این نوع حکومت قادرند مقام سلطنت را از برخی اعمال باز دارند و از او انتظار می رود به سنت ها پایبند باشد، اما قانون اساسی وجود ندارد و از نظر تئوری هیچ محدودیتی بر قدرت مقام سلطنت اعمال نمی شود. هر چند در عمل وزن و نفوذ برخی گروه های اجتماعی، قدرت سلطنت را محدود می کند.نمونه این نوع حکومت را در عربستان سعودی و برونئی می توان دید.

پادشاهی انتخابی: در گذشته، برخی از پادشاهان توسط بزرگان یک جامعه انتخاب می شدند، اما به مرور زمان به موروثی گرایش یافته اند.

پادشاهی مشروطه: پادشاهی مشروطه یا محدود حکومتی است که قانون اساسی قدرت پادشاه را محدود کرده باشد و پادشاه بر طبق قوانین تصویب شده حکومت می کند، نه مطابق میل و دلخواه خود. در نظام مشروطه پارلمان و تفکیک قوا وجود دارد. تفاوت پادشاهی مشروطه با جمهوری آن است که در جمهوری رئیس قوه مجریه از سوی مردم انتخاب می شود، اما در پادشاهی مشروطه انتقال حکومت از طریق وراثت است. امروزه، در برخی کشورها چون انگلیس و ژاپن نظام مشروطه برقرار است. ادامه خواندن انواع نظامها و قالبهای حکومتی(۵۹)

 نظامهای حکومتی همچون یک علم و ابزار ، ساخته ذهن رو به تکامل بشر(۵۸)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

نظام‌های سیاسی به مثابه نوعی نهاد ساخته ذهن بشری تکامل گرا هستند و کارکرد اصلی آنها تسهیل مناسبات اجتماعی و تحکیم قوانین است. و  با توجه به بشری بودن این نهادها ، همچون سایر علوم تجربی و ابزارهای ساخته دست بشر، در تحلیل نظری از آنها باید تحول تاریخی هر یک از نظامهای حکومتی و سپس ویژگیهای نهادی آنها مورد بررسی قرار گیرد .

در حوزه عمومی، این نهادها رفتار بازیگران حوزه سیاسی را چارچوب مند و قابل پیش‌بینی می‌کنند و از این طریق، تداوم بازی سیاسی را تضمین می‌کنند، به علاوه کیفیت طراحی نهادها در خروجی‌ها و پیامدهای نهایی آنها تأثیرگذار است هر چند تنها عامل موثر نیست، بنابراین می‌توان برای تغییر واقعیت بیرونی و دستیابی به غایات مطلوب به تغییرات نهادی متوسل شد. یعنی می توان با دستکاری در نهادها، از آثار نامطلوب آنها پرهیز کرد یا آثار متوقع و منتظر ایجاد کرد.

تغییراتی که عمر بن خطاب در نهاد دیوان ایرانیان ایجاد نمود را می توان از این دسته دگرگونی ها برشمرد .امروزه  اصلاحات قوانین نهادها در کشورهای مختلف را نیز می‌توان از همین زاویه مورد تحلیل و بررسی قرار داد  .

امروزه نظریه‌پردازان پیش از انتخاب نظام‌های حکومتی، تبعات به کارگیری هر یک از آنها راعمیقا و با استفاده از تحلیل‌های اقتصادی و اجتماعی با روش‌هایی که در علوم اجتماعی متداولند ارزیابی و اندازه‌گیری می‌کنند و در نهایت با توجه به این تحلیل، دست به انتخاب نظام حکومتی مطلوب خود می زنند .

شکی نیست که این انتخاب نهایی یک انتخاب ایدئولوژیک است اما هر چند این انتخاب ایدئولوژیک با واقعیت‌های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی یک جامعه سیاسی پیوند عمیق‌تری داشته باشد احتمال توفیق نظام‌های حکومتی در برآوردن انتظاراتی که از آنها می‌رود بیشتر است.

آنچه به طور قاطع می‌توان ادعا کرد این است که امروزه، همچون اکثر علوم بشری، هیچ یک از نظام‌های حکومتی مطلقا خوب یا مطلقا بد نیستند، به عبارت دیگر اگر نهادها را حاصل طراحی عامدانه و آگاهانه بشری بدانیم، همه آنها به منظور دستیابی به غایتی طراحی شده‌اند، به همین سبب مطلوب یا نامطلوب بودن نهادها با اغراض طراحان آنها نسبتی تام و تمام می‌یابند، این انتظارات می‌توانند بسیار متنوع و متفاوت باشند، اما درباره نظام‌های حکومتی به مثابه یک نهاد بدون استثنا همگی در پی محدود کردن و قاعده‌مند کردن اعمال اقتدار حکومتی‌اند.

پرسش اصلی همه نویسندگان مسلمانی  که امروزه نظام‌های حکومتی را مورد مطالعه قرار می‌دهند این است که چه نوع ترتیب نهادی یا چه نوع نظام حکومتی می‌تواند سبب تحکیم  قوانین شریعت اسلامی در جامعه و ابزار مفیدی جهت تامین رفاه و امنیت (أَطْعَمَهُمْ مِنْ جُوعٍ وَآمَنَهُمْ مِنْ خَوْفٍ) برای عموم شهروندان جامعه ی اسلامی  باشد که زمینه مناسبتری برای «‏فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ‏ » فراهم گردد ؟ ادامه خواندن نظامهای حکومتی همچون یک علم و ابزار ، ساخته ذهن رو به تکامل بشر(۵۸)

جغرافياي سياسي جهان در عصر پيامبر خاتم(۵۷)

 

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

شبه جزيرۀ عربستان (جزیره العرب ) دارای سه ملیون کیلومتر مربع مساحت، بزرگترین شبه جزیرۀ جهان به شمار می رفت. این شبه جزیره در جنوب غربی آسیا قرار داشت. شمال آن فلسطین و بادیه شام، شرق آن خلیج فارس، غرب آن دریای سرخ و جنوب آن نیز به دریا متصل بود و شامل بخش‌هاي نجد، حجاز، يمن، عدن، حضرموت، يمامه و نجران مي‌شد. دراین جا لازم است موقعیت برخی از این جزایرروشن گردد:

نجد: در بخش شرقی شبه جزیره واقع شده بود وتا خلیج فارس امتداد می یافت وجزو زیباترین جزیره محسوب می گردید. به دلیل ارتفاعی که داشت به این نام مسما گردیده بود.

حجاز: در میان نجد وتهامه واقع شده بود. مهم ترین منطقه درشمال شبه جزیره به حساب می آمد وشهر های مکه، مدینه وطایف در آن قرار داشتند.

تهامه: تهامه از شمال تا حدود مکه واز جنوب تا حدود صنعاء امتداد می یافت. این منطقه به دلیل ناامنی مسیر تجاری جاده ابریشم – به خاطر جنگ های روم وایران- وموقعیت جغرافیایی مناسب، در مسیر تجارت بین المللی شرق وغرب (هند، چین وروم) واقع شده بود و بر وضع اقتصادی و فرهنگی قریش تأثیر بسزایی داشت.

عروض: در امتداد نجد واقع شده بود و شبه جزیرۀ عرب را به خلیج فارس متصل می ساخت.یمامه، بحرین، قطر، کویت و عمان تا مرز های منطقۀ احساء شامل عروض بودند.

پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم بنا به روایت مورخان‏  نخستین در سال عام الفیل و در مکه به دنیا آمدند.عام الفیل‏ در سنت سالشماری عربی‏معادل ۵۷۰ م‏ می‏باشد.و قول این است که ایشان با طی‏ مراحل کودکی جوانی و بعد از اینکه به پیامبری برگزیده شدند تا تاسیس حکومت در مدینه و پایان‏ رسالت در مدینه ۶۳ سال زندگی کردند.^[۱]

بدین ترتیب در این بخش سعی شده تا حوادث سیاسی و اجتماعی جهان بین سالهای ۵۷۰ م تا سال‏

۶۳۳ م(سال وفات پیامبر)مورد بررسی قرار بگیرد.این دوره که معادل اواخر قرن ششم و اوایل قرن‏ هفتم میلادی می‏باشد. از نظر سیاسی در جهان آن روز عصر امپراطوری‏ها می‏باشد. به استثناء این که‏ در اروپا امپراطوری روم غربی به خاطر تضاد طبقاتی و فشار بر طبقه دهقان و رعیت و رقابت‏های‏ مذهبی بین نصرانیها وبت پرستان دچار ضعف شده بود و در اثر هجوم اقوام ژرمنی و شمال اروپا در سال۴۷۶ م‏به کلی موجودیت خود را از دست داد.و در این زمان حدود یک قرن از دوره‏ی تاریخی‏ قرون وسطی‏ در اروپا می‏گذشت.از مشخصه‏های بارز این عصر نظام فئو دالی و اقتدار بی‏حد و حصر کلیسا می‏باشد.

برای این که از سیاست های خارجی پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم با خبر شویم ضروری است که قدرت ها وحکومت های آن زمان  و ساختار اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی  آنها را نیز بشناسیم. جهان در دوران بعثت  دورانی بود پر از تلاطم های حکومتی، سیاسی، فرهنگی .در این دوران، در بسیاری از کشورها ؛حکومت ها به صورت استبدادی اداره می شد،تحصیل که مخصوص اقشار خاصی بود و بقیه افراد طالب علم نمی توانستند از آن استفاده کنند ؛در نظام مالیاتی که تمام مالیات ها بر دوش اقشارضعیف بود و…. در چنین دورانی اسلام بار دیگر پا به عرصه ظهور گذاشت تا با معیارهای جدید فراخوانی به تمام عاالمیان بدهد که همه انسانها برابر هستند،همه می توانند از تمام امکانات و امتیازات استفاده کنند و این امیتازات تنها مخصوص قشر خاصی نیست . ادامه خواندن جغرافياي سياسي جهان در عصر پيامبر خاتم(۵۷)

مذهب مدنی دین سکولاریسم و خورده مذهبهای التقاطی(۵۶)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

در جریان سکولاریزاسیون از اهم مناسک دین آسمانی نسبت به گذشته کاسته شده و هر کسی درک خود را ازجهان ودین دارد .

ژان ژاک روسو،در ۱۹۷۳ نیز عنوان کرد که دین انسانی مجموعه ای از باورهای ملی اوست که به معبد و مناسکی وابسته نیست. او از دو نوع دین عام سخن می گوید.یکی دینی که خدایانش مخصوص سرزمین معین با تشریفات خاص است . و دیگری دینی است با قواعدی برای زیستن در جامعه ی سیاسی و زندگی دینی چون کاتولیک. دین اول به دلیل اینکه مردم را با باورهای نادرست و مناسک پوشالی می فریبد ناقص است . این نوع دین انحصاری بوده و مخالفین آن مرتد معرفی می شوند و شایسته ی مرگ می باشند. دین دوم، نقص اولی تری دارد . انسان وجامعه را دچار شکاف درونی می سازد.

به باور روسو، دین مدنی حاصل وضع مقررات اجتماعی به وسیله ی حکومت است و قابلیت فهم برای همگان دارد. اصولی چون ایمان به ذات خداوند متعال، زندگی پس از مرگ، اعتقاد به نظام پاداش و جزا، باور به تقدس قرارداد اجتماعی و قوانین.

روسو می پندارد که هر کس در دوران جدید باورهای دین خاص خود را دارد.به این خاطر او تأکید می کند فردی که دین مدنی را بپذیرد می تواند به آیین خاص خود اعتقاد داشته باشد ولی باور دینی او نباید در تضاد با اصول مدنی قرار گیرد^[۱]

مذهب مدنی که بر اساس آموزه های دین سکولاریسم شکل گرفته است بر تقدس ارزش های اجتماعی و ملی پای می فشارد. چنانچه از سخنان روسو پیداست کسی که مذهب مدنی را می پذیرید، می تواند در کنار آن، اعتقادات خاص خود را داشته باشد ؛ به شرط آنکه در تضاد با اصول سکولاریستی مذهب مدنی نباشد .

در این پس زمینه، دین بیشتر به باوری مدنی،مجموعه ای از آموزه های کلی متافیزیکی و مهمتر آموزه های اخلاق بدل شده است که می تواند به تعداد تمام کشورها، اقوام، ملیتها و حتی به تعداد تمام انسانها، مذهب و فرقه ی التقاطی به وجود آید که قانون اساسی دین سکولاریسم تحت عنوان آزادیهای شخصی و مدنی از وجود و رشد آنها حمایت می کند.

 

[۱]Every man , LondonRousseau.j.j.1973.The social contract and discourse

Cambridge University Press،

سکولاریسم و سکولاریزاسیون  زمینه ساز ازدیاد خرافات ومذاهب التقاطی بشری یا انهدام آن ؟(۵۵)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

نظریه پردازان قرون اخیر  سکولاریزاسیون، که در نظرشان مدرنیته جایگزین اشکال ماقبل مدرن شناخت با علم است،  پیش بینی نمی کنند که غیر علم کاملا از بین می رود؛ بلکه برآن اند که به طور مستمر اهمیت پیشین خود را از دست می دهد، یعنی به گونه ای روز افزون حاشیه ای می شود

ارنست گلنرمدعی نیست که شناخت غیر علمی در جامعه مدرن در حال از بین رفتن است.  وی بر این باور است که جوامع مدرن به طور نظام مند و ثابت سکولار نشده اند؛ ایمان های تجملی، آسايش طلبي، صمیمانه، و وجد آوراکنون به هزار شکل(جدید، قدیم یا احیاگر) وجود دارند. بسیارنسنجیده خواهد بود که بگوییم آنها رو به زوال اند.. . ^[۱]

”  می توان تصور کرد، فرض می کنم، که کل تز افسون زدایی عمیقا اشتباه باشد، و نیز میتوان تصور کرد که، برعکس، بی نظمی کلی و جوش و خروش آسایش طلبانه غیر انتقادی و تجملی دین – و- اعتراض کالیفرنیایی پیش درآمد آینده باشد. . . اما . . . این اصل همچنان پابرجاست که همه این ها بیشتر کف است تا اصل و اساس. . .

چرا این نهایتا سطحی است؟ جامعه بر اساس تکنولوژی تولیدی ، اداری و تقویت کننده نظم ، که علمی است و مرز های فرهنگی را ارتقاء می بخشد ، تداوم می یابد . . . شبه فرهنگ های جدید با تکیه بر این تکنولوژی و با توجه به استاندارد زندگی ای که اعضای جامعه بدان خو می گیرند و قطعا ترجیح نمی دهند که به طور جدا از آن صرف نظر کنند به حیات خود ادامه میدهند. . .

و همچنان که جامعه به حیاتش از طریق و با تکیه بر شناخت علمی؛ پرنفوذ و از نظر دستکاری مؤثر؛ ادامه می دهد، این شناخت را، در هر حوزه ای که در آن چنین شناختی به طور خالص ایجاد شود ، به نیاز واقعی اش مبدل می سازد . . .  تنها در عرصه باقیمانده – یعنی جایی که هیچ چیز خیلی جدی در آن مطرح نیست – است که این بینش علمی اختیار شده است . . .

. . . به همین دلیل است که تز افسون زدایی تا حدی اشتباه است. آن چه حقیقت دارد این است که شناخت مدرن طبیعت را دیوان سالارانه می کند، و بالضروره باید چنین کند؛ اما شناخت جدی نیازی به فراگیر شدن در همه جنبه های زندگی روزمره ندارد . . . ادامه خواندن سکولاریسم و سکولاریزاسیون زمینه ساز ازدیاد خرافات ومذاهب التقاطی بشری یا انهدام آن ؟(۵۵)

در طول تاریخ، زمینه ساز جنگ، دین سکولاریسم است یا دین اسلام ؟(۵۴)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

تصور بیشتر مسلمان در خلال مطالعه ی سیره نبوی مبنی بر آنست که گویا رسول الله صلی الله علیه وسلم با هجوم و در کمین نشستن کاروان های سکولاریستهای قریش و به ویژه کاروان تجاری ابوسفیان زمینه ی جنگ با سیستم سکولاریستی قریش را فراهم کرده است و در همین راستا و بنابراین دیدگاه ، نویسندگان سیره به توجیه هجوم مسلمانان بر کاروانیان و سکولاریستهای  قریش می پردازند و می گویند : «اهل قریش اموال مسلمانان مهاجر را مصادره و آنان را از دیار خود آواره و در به در کرده بودند و مسلمانان هم در مقابل می خواستند حقوق و اموال خود را به این شیوه باز پس گیرند».

خداوند علت آغاز جنگ رسول الله صلی الله علیه وسلم  با سکولاریستهای قریش را ظلمی می داند که از جانب آنها بر مسلمین تحمیل شده بود . أُذِنَ لِلَّذينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلي‏ نَصْرِهِمْ لَقَديرٌ   (حج / ۳۹). در این صورت ظلم سکولاریستها اسباب خنثی کردن سیاست های ظالمانه را از جانب مظلومین فراهم نموده است . واقعیت آیه نشان می دهد که اگر ظلم تحمیلی از جانب سکولاریستها وجود نداشت جنگی هم از طرف مسلمین صورت نمی گرفت .

چنان چه به «سنن ابوداود» مراجعه کنیم، می بینیم مشرکان سکولار قریش می خواهند در تکمیل پروسه ی سیستماتیک خود بر علیه مسلمین،  درمدینه نیز مسلمانان را در انزوا  و فشار قرار دهند و قدرت ظالمانه و استبدادی خود را در آنجا نیز بر آنان و پناه دهندگان شان تحمیل کنند. بنابراین آن طور که ابوداود روایت می کند مشرکان سکولارقریش در نامه ای عبدالله بن ابی ابن سلول را که رهبر و سردمدار قدیمی مدینه بود تهدید می کنند و می گویند : «شما اهل مدینه شهروندان ما را علیه ما پناه داده اید! به خدا سوگند چاره ای جز این دو را در پیش ندارید؛ یا باید خود شما با محمد بجنگید و یا او را از دیار خود بیرون کنید وگرنه همه ی ما بر شما می تازیم، جنگ جویان شما را کشته و زنانتان را مورد تجاوز قرار می دهیم».

مشرکان سکولارقریش از این حد هم ستمکارتر و خشونت طلب تر بودند. مگر همان کسانی نبودند که در تاریک خانه های خود آشکارا و فریبکارانه فرمان ترور رسول الله صلی الله علیه وسلم  را تصویب کردند؟ مگر در فضای استبدادی آنان حامیان و حتی پناه دهندگان رسول الله صلی الله علیه وسلم  قدرت داشتند که به سخن آیند و درمقابل این موجه از خشونت اعتراض کنند؟ سکولاریستها از مهاجرت تعداد زیادی از یاران رسول الله صلی الله علیه وسلم  ممانعت کردند و حتی کسانی را دنبال عیاش بن ربیعه و ولید بن ولید و غیره فرستادند و آنان را با زور و اجبار به مکه برگرداندند تا از قدرت مسلمانان کاسته و دست آنان را از دعوت و اصلاح و سازندگی ببندند.در مسأله ای که اینقدر واضح و روشن است چرا باید به توجیهات ساده وکم اهمیت بپردازیم ؟

گفتمان جاهلی سکولاریستها با گفتمان اسلامی ناسازگار است و سرمداران مستبد نظام جاهلی سکولاریسم مصمم هستند که نگذارند حکومت اسلامی استقرار یابد و مسلمانان به امنیت و آسایش رسیده و مأوا و پناهگاهی داشته باشند، زیرا می دانند نیروی اسلام باید روزی  جلو استبداد آنان را گرفته و جهت آزاد نمودن مردم آنان را سرکوب کند .

مسلمان این حقیقت را مدنظر داشته است که چنانچه از موطن خشونت و بحران گریخت نباید خیال کند که از دست نظام و سیستم جاهلی سکولاریستی رستگار شده و از جنگ و خشونت آن در امان است. بیداری اسلامی امروز نیزعملاً با این واقعیت مواجه است و همین که دسته ای از دعوتگران راه خدا در گوشه ای از یک کشور همسایه پناه می گیرند، حدود مرز را شکسته و به حریم آنها تجاوز می شود و هرکه را بخواهند ترور می کنند و حتی در بعضی شرایط نیروی فراوانی را به مرز دولت پناه دهنده گسیل می دهند تا با مسلمانان و پناه دهندگان آنان بجنگند.

جنگ مجریان قانون شریعت الله با سکولاریستها جنگ ناچاری است چرا که دشمنانمان چاره ای جز آن را نمی پسندند و این همان چیزی است که سکولاریستهای  قریش به عبدالله بن ابی هشدار دادند که یا باید مسلمانان را از مدینه بیرون کند یا خود را برای جنگ با آنها آماده سازد و مسلمانان را تهدید کردند و به آنها هشدار دادند که تنها راه، ریشه کن کردن شماست! در عصر امروز نیز از طرف حکومتهای سکولار جهانی و منطقه ای با همین خشونت ها و انحصار طلبی ها مواجه هستیم و می بینیم به هر بهانه ای بر علیه مسلمین اعلام جنگ می شود و یا کشوری سکولار و جاهل بر سر استرداد سران جنبش و نهضت اسلامی با کشور سکولار دیگر مذاکره می کند و حاضر است در این راه به کشور میزبان حتی اگر با انعقاد کنفرانسی در آن کشور هم بوده است امتیازی بدهد.

در این جاست که اسلام نیز هیچ گونه سازشی را با مشرکین غیر اهل کتاب نمی پذیرد و آنها را در انتخاب ادامه ی همان سیاست جنگ طلبانه ی خودشان یا قبول اسلام مختار گذاشته است .

تاکید می شود که مسلمین با سیستمی سکولاریستی و جاهلیتی روبرو هستند که در طول تاریخ و عصر حاضر آنها را اجباراً به میدان نبرد می کشد و حتی حاضر نبوده است که در یک راه میانه ای با مسلمین توافقی صادقانه به وجود آورند ، بلکه بنای آن بر ریشه کن کردن کامل یا بخشهایی از قانون شریعت خداست. شریعت ستیزی مسلحانه و تحمیل جنگ بر مسلمین خصلت ثابت دین سکولاریسم در طول تاریخ بوده است .

 

استراتژی متخاصم، جنگ طلبانه و همیشگی دین سکولاریسم نسبت به قوانین دین اسلام(۵۳)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

براساس دین سکولاریسم ، در برخورد با قوانین اسلامی اصالت با جنگ است و خداوند با افشای این استراتژی سکولاریستها در این زمینه می فرمایند : وَلا یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّى یَرُدُّوکُمْ عَنْ دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا وَمَنْ یَرْتَدِدْ مِنْکُمْ عَنْ دِینِهِ فَیَمُتْ وَهُوَ کَافِرٌ فَأُوْلَئِکَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِی الدُّنْیَا وَالآخِرَهِ وَأُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ (البقره/ ۲۱۷)‏ و «پیوسته و همیشه» (مشرکین غیر اهل کتاب  = سکولاریستها) با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دینتان ( قانون شریعت و اخلاق و رفتار عقیدتی تان ) بازگردانند، و هر که از شما از دینش برگردد و در حال کفر بمیرد، چنین کسانى عمل‏هاى نیکشان در دنیا و آخرت تباه مى‏شود (در دنیا نیز ذکر خیر و دعا و ترحم مردم به واسطه آثار نیکشان تبدیل به عکس مى‏شود) و آنها اهل آتش‏اند و در آنجا جاودانند

امام طبری می فرمایند : قال أبو جعفر : یعنی تعالى ذکره : ولا یزال مشرکو قریش یقاتلونکم حتى یردوکم عن دینکم إن قدروا على ذلک، کما حدثنا ابن حمید قال : حدثنا سلمه قال : حدثنی ابن إسحاق قال : حدثنی الزهری ویزید بن رومان عن عروه بن الزبیر : ” وَلاَ یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّىَ یَرُدُّوکُمْ عَن دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ “،أی: هم مقیمون على أخبث ذلک وأعظمه، غیر تائبین ولا نازعین؛ یعنی : على أن یفتنوا المسلمین عن دینهم حتى یردوهم إلى الکفر، کما کانوا یفعلون بمن قدروا علیه منهم قبل الهجره .

حدثنی محمد بن عمرو قال: حدثنا أبو عاصم قال : حدثنا عیسى عن ابن أبی نجیح عن مجاهد فی قول الله عز وجل:” وَلاَ یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّىَ یَرُدُّوکُمْ عَن دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ “، قال : کفار قریش .

این کشمکش و درگیری پیوسته و همیشه بین سکولاریستها و قانون شریعت تا روز قیامت باقی می ماند ^[۱]و تا زمانی که این درگیری و کشمکش وجود دارد جهاد هم وجود دارد و به وقت معینی محدود نشده است ، تا زمانی که دیکتاتوری سکولاریستها در برابر آزادی مردم و اجرائی شدن قانون شریعت الله  وجود دشته باشد جهاد هم باقی است و فضیلت آن بر حسب همه زمانها و مکانها بر جای خود وجود دارد . چنانچه مشاهده نمودیم الله تعالی می فرماید : .. وَلاَ یَزَالُونَ یُقَاتِلُونَکُمْ حَتَّىَ یَرُدُّوکُمْ عَن دِینِکُمْ إِنِ اسْتَطَاعُواْ .. . (سکولاریستها) « پیوسته و همیشه » با شما خواهند جنگید تا اگر بتوانند شما را از دین و آئینتان بربگردانند. ادامه خواندن استراتژی متخاصم، جنگ طلبانه و همیشگی دین سکولاریسم نسبت به قوانین دین اسلام(۵۳)

علت دیکتاتوری مشرکین غیر اهل کتاب و سکولاریستهای کنونی  (۵۲)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

با آنکه در صدر اسلام یهودیها، نصرانیها، صائبین، مجوس، حنیف ها و صدهامذهب و فرقه از دین مشرکین غیر اهل کتاب در کنار هم می زیستند و دیده نشده بود به دلایل مذهبی جنگی میان آنها رخ داده باشد و هر کدام در در امور عبادی خود استقلال و آزادی کامل داشت، اما در مرحله ای خاص تمام این شریعتهای مسخ شده ی آسمانی موجود در مکه و مدینه و اطراف آن به همراه تمام مذاهب دین مشرکین غیر اهل کتاب بر علیه پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم وارد جنگی عقیدتی و مسلحانه گشتند ! علت این دیکتاتوری و خشونت بی سابقه  در چه چیزی نهفته است  ؟

چه عواملی باعث شده بود هر قبیله ای که می خواست از عهده ی بچه ها و زیردستان خود برآید، جهت منصرف کردن آنها از پیام پیامبر خاتم صلی الله علیه وسلم با چشاندن انواع و اقسام شکنجه ها آنها را رنج می دادند ؟ در این باره به ذکر چند نمونه می پردازیم :

” هر کسی که دارای شرف و منزلت در میان مردم بود و ایمان می آورد ابوجهل او را در میان مردم توبیخ و تحقیر و به رساندن ضرر جانی و مالی تهدید می کرد، چنانچه ضعیف بود او را می زد و با تطمیع به ترک دین تشویق می کرد.او عموی عثمان بن عفان را در حصیر خرما می پیچد و بر پشت او می نشست و او را دود می داد. مادر مصعب بن عمیر زمانی که متوجه اسلام آوردن پسر خود شد غذا را از او قطع نمود و او را از خانه بیرون کرد. در صورتی که مصعب خوش گذران ترین فرد جامعه بود، پوست بدن او همانند پوست مار چروکیده شد.

بلال که برده ی امیه بن خلف جمحی بود، امیه در گردن او طناب می نهاد او را به دست بچه ها می داد و بدین صورت او را در میان کوههای مکه دور می دادند، آثار طناب در گردن او ظاهر می شد. امیه او را محکم می بست سپس با عصا به سختی می زد. او را به نشستن جلو آفتاب سوزان مجبور می ساخت و با گرسنگی شکنجه می داد. سخت تر از همه در شدت گرمای روز و در سوزش آفتاب او را به صحرا می برد و روی سینه اش سنگ داغ و سوزان می نهاد و می گفت : به خدا قسم باید اینگونه بمیری یا محمد را تکفیر و لات و عزی را عبادت نمایی. اما زبان بلال در این حالت بحرانی چیزی جز احد نمی شناخت. تا اینکه ابوبکر صدیق روزی او را با این حالت دید، با پنج یا هفت سکه نقره او را خرید و آزاد کرد.

عمار بن یاسر که بنده ی بنی مخزوم بود. همراه پدر و مادرش ایمان آورد. مشرکان و در رأس همه ی آنان ابوجهل آنها را در شدت گرمای حجاز به ریگزارها برده و در حرارت آفتاب بر روی صخره و ریگ ها شکنجه می دادند. رسول الله صلی الله علیه وسلم  بر آنها گذر کرد در حالی که آنان عذاب می چشیدند و خطاب به آنها فرمود :صَبراً آلَ یاسِر فَإِنَّ مَوعِدَ کُم الجَنَّهُ  (شکیبا باشید ای خانواده یاسر که وعدگاه شما بهشت است)

یاسر در زیر شکنجه جان سپرد و ابوجهل با نیزه ی خود سینه ی سمیه را نیز شکافت و سمیه به عنوان پیشگام شهادت، اولین حلقه ی شهدا را با خون خود رقم زد و نام او را به عنوان اولین شهید اسلام ثبت شد.عذاب را بر عمار یک بار دیگر با گرمای سوزان و گذاشتن صخره ی داغ بر سینه ی او و دیگر بار با غرق کردن او میان ریگزارهای ملتهب شدت بخشیدند و گفتند از شکنجه ی تو دست برنمی دایم مگر اینکه محمد را ناسزا بگویی و لات و عزی را بستایی …

ابوفکیهه که نام اصلی او أفلح است بنده ی بنی عبدالدار بود، پاهای او را با طناب می بستند و بر روی زمین می کشیدند.

خباب ابن ارت بنده «ام انمار خزاعی» به دست مشرکان افتاد و انواع شکنجه و اذیت و آزار را بر روی جسم و روح او آزمودند. موی سرش را می گرفتند و به وسیله ی آن گردن او را به این سو و آن سو می پیچاندند. بارها او را بر روی زغال داغ و ملتهب بر پشت، خوابانده و بعد سنگ بزگی به روی سینه اش می نهادند که قدرت بلند شدن نداشته باشد.

زنیره و نهدیه و دخترش و ام عبیس، بیوه زنانی بودند که به دین اسلام گرویدند و مشرکان با روشهایی که ذکر کردیم آنها را نیز اذیت و آزار دادند.

عمر بن خطاب که هنوز مسلمان نشده بود، کنیزی از بنی مؤمل- قبیله ای از بنی عدی- را شکنجه داد و آنقدر او را زد که بی حال شد و گفت : تا بی حال نشوی دست از شکنجه ی تو برنمی دارم.

ابوبکر صدیق همانند بلال و عامر بن فهیره این کنیزان را نیز خرید و آزاد کرد. و مشرکان بعضی از یاران رسول الله صلی الله علیه وسلم  را با پوست گاو و شتر می پوشاندند و آنها را در گرمای ریگزارها رها می کردند و بر تن برخی دیگر زره های جنگی پوشانده و آنها را مجبور می کردند که بر روی صخره های داغ مدت ها بنشینند^[۱].

آری، پرونده ی آنهایی که در راه خدا شکنجه شده اند گسترده و طولانی، رنج آور و دلخراش است. چنانکه هیچ مؤمنی از شکنجه و آزار مشرکان سکولار در امان نمانده است.

آنچه دانشمندان بزرگوار ذکر کرده اند ما را ازتحلیل در این مورد بی نیاز نموده است. این همه شکنجه سکولارها نه به دلیل عقیده ی شخصی این اشخاص بلکه به دلیل قوانینی بود که مسلمین به آن ایمان آورده و در برابر قوانین سکولاریستی آنها اعلام موجودیت کرده بود . قبل از اینها حنیفها نیز دست از بت پرستی کشیده بودند و یهودیان نیز بت پرست نبودند و نصارا نیز عقاید جداگانه ای داشتند، اما چون در حد امور شخصی آن را نگه داشته بودند، سکولاریستهای قریش و غیره با آنها مخالفت چندانی نشان نمی دادند؛ اما مسلمین علاوه برکفر به طاغوت خود حامل قانونی هستند که باید جایگزین قانون سکولاریستی و جاهلی حاکم گردد و تنها یک امر شخصی نبوده و نیست .این همان چیزی است که سکولاریستهای کنونی نیز بر آن مانده اند و قاعده ی مبارزه وجنگ هم تغییری نکرده است.

 

 

 

 

 

[۱] صفی الرحمن مبارکفوری ، خورشید نبوت ، ص ۲۱۵

سکولاریسم جدائی عمومی ادیان ازحکومت و زندگی، یا تنها کنارنهادن اجباری دین خدا ؟(۵۱)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

اگر کسی حزب سیاسی بسازد،  و آن حزب در عین حال کمونیست، لیبرال، ناسیونالیست  و… باشد، چه فرقی می کند اگر به عوض، حزبی سیاسی در عین حال متعلق به یکی از شریعت های آسمانی  باشد  ؟ همه اینها  دین هستند.

پس چرا باید تشکیلاتی بخاطر پذیرش سیستمی جهانشمول از شرکت در سیاست اجرائی جامعه و ایفای نقش درزندگی اجتماعی محروم شود، حال چه آن سیستم، مجری قوانین یکی از شریعت های آسمانی  باشد یا مجری قوانین شریعتی ساخته شده توسط انسان؟ اگر چنین باشد که از فعالیت سیاسی- تشکیلاتی بخاطر تعلق داشتن به یکی از شریعت های آسمانی  جلوگیری شود، همین اصل را بایستی درباره تشکلات دینی بشری دیگر نیز به کار برد، و نه فقط آن شریعتهایی که متعلق به دین خدا باشند و متداولاً بنام ادیان آسمانی خوانده می شوند. اگر قرار است دین و ایدئولوژی در حکومت نباشد چرا  دین سکولاریسم با صدها و بلکه هزاران مذهب آن می تواند اما دین خدا نه ؟

در این جا آشکارا پیداست که منظور از جدا نمودن دین از قوانین اجرائی حکومتی و زندگی اجتماعی انسانها ، کنار نهادن تمام ادیان نیست ؛ بلکه این دیکتاتوری تنها شامل دین خدا و شریعتهای آن می گردد و این شعار اسباب و راهکاری است جهت تحکیم و مستحکم نمودن پایه های دین سکولاریسم در جامعه .

دین سکولاریسم به تناسب زمینه ای که برایش فراهم می گردد از سازگار نمودن دین خدا و شریعتهای آن با خود (لیبرالیسم) تا حذف و نابودی کامل دین خدا و شریعتدهای آن (کمونیسم) پیش می رود . در هر دو صورت بدون کوچکترین تردیدی و با تکیه بر زور اسلحه هرگز اجازه نخواهد داد که دین خدا و شریعتهای آن به جای دین سکولاریسم در جامعه حکم فرما گردد .

دیکتاتوری، مطلق گرائی و انحصارگرایی دین سکولاریسم (۵۰)

بر گرفته از کتاب روابط متقابل اسلام و دین سکولاریسم

مؤلف: ابوحمزه المهاجر هورامی

در هر صورت، روشن شد که کلمه سکولاریسم در فرهنگ لغتها و دائرة‏المعارفها در معانى زیر به کار رفته است: مخالفت با شرعیات و مطالب شریعتهای آسمانی، روح دنیا داری، طرفداری از اصول دنیوی، جدایی شریعتهای آسمانی از سیاست، جدا انگاری شریعتهای آسمانی از دنیا، اعتقاد به اصالت امور دنیوی، دنیوی کردن، عدم گرایش به شریعتهای آسمانی، این جهانی، اعراض از شریعتهای آسمانی  . تعریف های مذکور و مذاهب متعدد  دین سکولاریسم نیز بر تقابل شریعت های آسمانی  ودین سکولاریسم وجدایی شریعت های آسمانی  از دنیا، خصوصاً قوانین حکومتی و امور اجرایی و عمومی جامعه ، تأکید می ورزد.

گرچه از سکولاریسم تعاریف متفاوتی صورت گرفته است و این لغت در تاریخ غرب به پدیده های مختلفی اطلاق گردیده است اما وجه مشترکی بین همه ی این تعریفها و مصداقهای نسبتا گوناگون وجود دارد . وجه مشترک این پدیده ها عبارت است از توسل هرچه کمتر به توضیح و تبیینهای ماوراء طبیعی ،توسل هرچه کمتر به منابعی که برای تامین اهداف ماورای طبیعی به کار می آید و حمایت هرچه کمتر از اعمال و فعالیتهایی که رابطه ی با قوای ماورای طبیعی و یا اتکای به نیروها را تشویق و تبلیغ می کنند،فرایندی که طی آن وجدان دینی،فعالیتهای دینی اهمیت و اعتباراجتماعی خود را از دست میدهند^[۱].

و این بدان معناست که دین[آسمانی] در عملکرد نظام اجتماعی به حاشیه رانده می شود و کارکردهای اساسی در عملکرد جامعه با خارج شدن از زیر نفوذ و نظارت عواملی که اختصاصا به امر ماوای طبیعی عنایت دارند عقلانی میگردد.^[۲]به عبارت ديگر، در تفكر غربى، چيزى را كه مربوط به اين دنيا و بى ارتباط با مسايل دين آسمانی و اخروى باشد، سكولار مى گويند.در این دیدگاه شریعت های آسمانی فقط با مسائل خصوصی افراد سر و کار دارد نه مسائل اجتماعی آنها. آموزش و پرورش، اقتصاد، سیاست و … باید بر عقل مبتنی باشد نه قانون خدا درشریعت های آسمانی . ادامه خواندن دیکتاتوری، مطلق گرائی و انحصارگرایی دین سکولاریسم (۵۰)