ضرورت اتحاد امارت اسلامی افغانستان و ایران اسلامی در برابر ائتلاف کفر و ارتداد (1)
به قلم: محمد اسامه
خداوند متعال در قرآن کریم، امت اسلامی را بهعنوان یک پیکر واحد و برادر خوانده است و اختلاف و تفرقه را سبب ضعف و شکست دانسته است. امارت اسلامی افغانستان و دارالاسلام ایران، بهعنوان دو دارالاسلام در حساسترین منطقه جغرافیایی جهان اسلام، امروز در برابر تهدیدی مشترک قرار دارند: پیمان شوم سه دولت مرتد و مزدور آمریکا — عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان — که با وجود ظاهر اسلامی، در صف دشمنان اسلام و مسلمین ایستادهاند. در این شرایط، اتحاد و همپیمانی این دو کشور اسلامی نه فقط یک ضرورت استراتژیک، بلکه تکلیفی شرعی و تاریخی است.
قرآن کریم، وحدت امت اسلامی را نه یک پیشنهاد، بلکه فرمانی قطعی و مبنای عزت مسلمانان قرار داده است. چرا؟ چون ما همه یک امت هستیم و باید از امتی واحد صحبت کنیم و امت گرا باشیم نه زبان و قوم و مذب گرا چنانچه الله تعالی می فرماید: إِنَّ هَٰذِهِ أُمَّتُكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَأَنَا رَبُّكُمْ فَاعْبُدُونِ (انبیاء/۹۲) همانا این امت شما، امتی یگانه است و من پروردگار شما هستم؛ پس مرا عبادت کنید.
این یعنی مسلمانان — حتی با وجود اختلاف در برداشتهای فقهی و مذهبی — در برابر دشمن مشترک، یک جبههاند و یک امت واحدی هستید. یعنی « إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ فَأَصْلِحُوا بَيْنَ أَخَوَيْكُمْ ۚ » (حجرات/۱۰) هر مومنی برادر دینی توست، خواه از اهل سنت باشد خواه از اهل تشیع، و هیچکس حق ندارد به بهانههای مذهبی، از یاری برادر مومن خود دست بردارد.
تاریخ اسلام نشان داده است که هرگاه مسلمانان با وجود اختلافات، در برابر دشمن مشترک متحد شدند، پیروز شدند و هرگاه تفرقه کردند، ذلیل گشتند:
رسول الله صلی الله علیه وسلم با پیمان برادری میان مهاجران و انصار و انعقاد پیماننامهٔ مدینه، اقوام و قبایل مختلف، از جمله یهودیان و مشرکان (=سکولاریستها) را در یک پیمان دفاعی مشترک گرد هم آورد تا در برابر کفار سکولارقریش( سرافعی آن زمان) بایستند. اگرچه آن پیمان با غیرمسلمانان بود، اما اصل وحدت در برابر تهدید خارجی را میآموزد.
در جنگ احزاب (سکولاریستها)، قریش و قبایل متحد آنان به قصد نابودی دارالاسلام مدینه آمدند. مسلمانان با وجود اختلافات داخلی که گروه منافقین به وجود آورده بودند، یکپارچه در برابر احزاب سکولار ایستادند و خداوند آنان را پیروز کرد.
همچنین مسلمانان شام و مصر و عراق در حالی که شاهیگری عباسی و دولتهای کوچک محلی با هم اختلاف داشتند، با اتحاد زیر پرچم صلاح الدین ایوبی توانستند بیتالمقدس را بازپس گیرند. وقتی صلاحالدین و شیعیان مصر و سایر مذاهب اسلامی با یکدیگر متحد شدند، شکست از صلیبیها محال گردید.
در قرون اخیر، مسلمانان هند، افغانستان و ایران هرگاه در برابر استعمار انگلیس و روسیه متحد شدند، توانستند هویت و استقلال خود را حفظ کنند؛ اما متأسفانه هرگاه اختلافات داخلی را بر اتحاد مقدم شمردند، استعمارگران از طریق همین اختلافات (مانند ایجاد تفرقهٔ مذهبی و قومی) بر آنان تسلط یافتند.
درس بزرگ تاریخ این است: «اتحاد مسلمانان، حتی با وجود اختلاف در مذهب و سیاست، در برابر کفر مهاجم، واجبتر از هر چیز است.» و امروز نیز این درس، ما را به اتحاد دارالاسلام افغانستان و ایران فرا میخواند.
در برابر ضرورت اتحاد دو دارالاسلام ایران و امارت اسلامی افغانستان، ما شاهد تهدیدی جدید هم هستیم و آن اینکه عربستان سعودی، ترکیه و پاکستان — که ادعای اهل سنت بودن را دارند — در عمل به مزدوران محلی آمریکا تبدیل شدهاند. آنان با حمایت از اشغالگری در فلسطین، عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی، حمایت از دشمنان اهل دعوت و جهاد در سراسر دنیا، و تضعیف محور اهل جهاد د رمنطقه، در حال اجرای نقشههای دشمنان اسلام هستند.