چچن و نبرد گروزنی (جوخار) [یک جمهوری کوچک با دو ساعت رانندگی از یک سر تا سر دیگر، با جمعیتی کمی بیش از ۱ میلیون نفر] (۸)

به قلم: شمس الدین ناشخویف، کهنه سرباز جنگ

مترجم: کارزان شکاک

در اینجا، دشمن مواضع را با آتش مستقیم تانک‌ها، خودروهای جنگی پیاده نظام، هویتزرها می‌کوبید و راه‌ها را با آتش خمپاره می‌پوشاند. و طبیعتاً همه نمی‌توانستند تحمل کنند… و به دنبال بهانه‌ای برای ترک مواضع خود بودند.

برخی به دلیل جراحات جزئی عقب‌نشینی کردند. دیگران به گروه انتقال شهید به خانه پیوستند و تعداد اسکورت‌ها گاهی بیش از هفت نفر بود. این امر عملاً موقعیت را لو می‌داد. برخی دیگر نیز بدون دلیل آنجا را ترک کردند.

اما کسانی نیز بودند که معجزات شجاعت و جسارت را نشان دادند. آنها خودروهای زرهی دشمن را منهدم کردند، از فاصله نزدیک به پیاده نظام آنها شلیک کردند، مسیرهای منتهی به مواضع خود را مین‌گذاری کردند و در جستجوی گروه‌های دشمن به گشت‌زنی پرداختند.

به طور معمول، تعداد چنین افرادی کم است. اما آنها به اندازه کافی هستند که با سرمشق خود، عزم و اراده را در اطرافیانشان القا کنند. پس از مدت کوتاهی، جوانان به اقدامات خود اعتماد به نفس پیدا کردند و به سرعت اصول اولیه جنگ را آموختند. و طی چند هفته جنگ، تعداد شرکت‌کنندگان در دفاع افزایش یافت و احساس مسئولیت برای آرمان مشترک در بین مردم احیا و تثبیت شد.

دسته دیگری از جهادگران نیز وجود داشتند. آنها ساکت، نامحسوس، کم صحبت، هرگز مواضع خود را ترک نمی‌کردند و وظایف محوله خود را انجام می‌دادند. وقتی آنها شهید می‌شدند یا زخمی به خانه بازمی‌گشتند، روستاییان دیگر شگفت‌زده می‌شدند. آنها شگفت‌زده شدند زیرا هیچ‌کس فکر نمی‌کرد که آنها قادر به جنگیدن باشند. اما حالا مردم به آنها طور دیگری نگاه می‌کردند.

در میان نیروهای مقاومت، افراد جسور و شجاع صدها نفر و افراد مردد و ضعیف هزاران نفر بودند. در مرکز شهر، در نزدیکی کاخ ریاست جمهوری، بیش از ۱۰۰ مجاهد خط مقدم را حفظ کردند. و این داستان نیست. این واقعیت توسط کسانی که در جنگ شهری شرکت داشتند و هنوز زنده هستند، تأیید خواهد شد.

۱۰۰ جنگجو در برابر دو لشکر روسی. حتی اگر این لشکرها نمی‌توانستند در شرایط شهری با تمام قوا مستقر شوند، چنین عدم تناسبی در توازن نیروها شگفت‌انگیز بود.

در توصیف آن روزها، ما سعی کرده‌ایم به واقعیت وفادار بمانیم و روح زمان را منتقل کنیم. و اکنون خواننده می‌تواند برای خود نتیجه‌گیری‌های خاصی بکند. و با این حال، برای توضیح شکست حمله برق‌آسا، عقل متعارف «داده‌های معادله» را دستکاری خواهد کرد.

ما قبلاً در مورد این موضوع بحث کرده‌ایم. برای مثال، آنها می‌توانند قدرت ارتش روسیه را کاهش دهند، عدم هماهنگی ژنرال‌ها، جدایی واحدهای خط مقدم از رده‌های دوم، فقدان ارتباطات خوب و غیره را اغراق کنند. در عین حال، آنها می‌توانند پتانسیل استراتژیک مقاومت چچن را اغراق کنند.

استقامت و شجاعت سربازان همیشه مورد احترام بوده است. و چنین مواردی در میان نیروهای دفاعی گروزنی رخ داده است، همانطور که روزنامه‌نگاران خارجی متعددی مستند کرده‌اند. با این حال، حتی این هم شکست حمله را توضیح نمی‌دهد.

تنها توضیح صحیح برای این وقایع این است که شکست این حمله از پیش تعیین شده بود.

حتی اگر ژنرال‌های روسی نیروی انسانی و تجهیزات بیشتری را برای حمله به کار می‌گرفتند، نتیجه همان می‌شد: سربازان روسی به مدت ۵۴ روز در گروزنی گیر می‌افتادند و همان تلفات را متحمل می‌شدند.

غزه و اهل آن، ایران و اغتشاشات دی ماه آن، تکرار تاریخ در آینه ی سیره نبوی

به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی

پس از پایان جنگ احزاب در سال پنجم هجری، هنگامی‌که سپاه احزاب از اطراف مدینه عقب نشست، مسلمانان احساس کردند که دوره‌ای از آرامش فرا رسیده است. اما در همان لحظه، جبرئیل امین بر رسول الله صلی الله علیه وسلم فرود آمد و فرمان الهی را با این مفهوم رساند که:  «سلاح‌هایتان را زمین مگذارید؛ زیرا هنوز مأموریتی ناتمام باقی است.»

این مأموریت، حرکت به‌سوی قبیله ی بنی‌قریظه بود؛ همان قبیله‌ای که در اوج جنگ، پیمان خود با مسلمانان را شکست و با دشمنان خدا همدست شد. رسول الله صلی الله علیه وسلم بی‌درنگ لشکر را آماده کرد و در کمتر از یک روز مدینه را ترک گفت. در محاصره ی بنی‌قریظه، عدالت الهی تحقق یافت و خیانتکاران به کیفر خود رسیدند.

این واقعه در تاریخ اسلام، نقطه ی عطفی است که نشان می‌دهد پایان جنگ، پایان جهاد نیست؛ بلکه آغاز اجرای عدالت است.

اسلام تنها به دفاع بسنده نمی‌کند، بلکه با خیانت و پیمان‌شکنی قاطعانه برخورد می‌کند.

امروز، در قرن پانزدهم هجری، صحنه ی غزه و اغتشاشات دی ماه ایران بعد از جنگ ۱۲ روزه ی با آمریکا و صهیونیستها، یادآور همان لحظه‌های صدر اسلام است. لحظه‌به‌لحظه ی مقاومت، تفسیر عملی آیات قرآن و بازتابی از همان روح سیره نبوی است؛ روحی که در آن ایمان بر ترس، و عدالت بر سازش غلبه دارد.

در گزارش‌های میدانی آمده بود که کنترل میلیشیاها در جنوب غزه انجام شده و بسیاری از آن‌ها بازداشت و برای بازجویی منتقل شده‌اند، در روزهای پس از اغتشاشات دی ماه ایران نیز می بینیم که بسیاری از لیدرهای آشوب طلب و مجری جنگ شهری در ایران توسط نهادهای امنیتی دستگیر و به مراجع قضائی سپرده شده اند؛ این دو رخداد، یادآور آن فرمان الهی است که پس از احزاب صادر شد که مفهوم آن این است که : «سلاح را زمین مگذارید تا صف خیانت‌کاران از صف مؤمنان جدا شود.»

بدین‌گونه، تاریخ تکرار می‌شود؛ نه به‌عنوان رویدادی گذشته، بلکه به‌عنوان جریان زنده ی ایمان و مقاومت که از مدینه تا غزه و ایران امتداد یافته است.

با آنکه اغتشاشات و آشوب طلبی مجریان جنگ مسلحانه ی شهری در ایران خاموش شده است اما تا پایان فتنه ی خائنین داخلی و مدیریت فتنه گران خارجی باید با «قدرت نظامی» و بر اساس «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ وَآخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لَا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ ۚ» (انفال/۶۰) به عنوان تنها عام بازدارنده بعد از نصرت الله، ایستادگی کرد و به پیش رفت. 

چچن و نبرد گروزنی (جوخار) [یک جمهوری کوچک با دو ساعت رانندگی از یک سر تا سر دیگر، با جمعیتی کمی بیش از ۱ میلیون نفر] (۷)

به قلم: شمس الدین ناشخویف، کهنه سرباز جنگ

مترجم: کارزان شکاک

سه مانع اول ترس.

تمام کسانی که به گروزنی رسیدند، سپس در میدان مینوتکا در قسمت جنوبی شهر گرد هم آمدند. بوی جنگ از قبل در اینجا قابل لمس بود، زیرا گلوله‌های تانک گهگاه به مجتمع‌های مسکونی اطراف می‌رسیدند. اما توپ‌های اصلی از مرکز شهر می‌آمدند. اکثر آنها غیرمسلح بودند. برخی نارنجک‌انداز و برخی دیگر تفنگ شکاری داشتند. تعداد کمی مسلح به مسلسل و نارنجک‌انداز بودند.

رسیدن به شهر را می‌توان نشانه روشنی از غلبه بر اولین مانع ترس دانست. اما ترغیب مردم به رفتن به مرکز شهر، جایی که نبرد در جریان بود، دشوار بود. مسخدوف دستیاران خود را فرستاد تا از افراد جمع شده بخواهند به مقر فرماندهی بیایند.

نماینده مسخدوف برای گروه‌هایی از شبه‌نظامیان سخنرانی کرد و سپس به همراه کسانی که تصمیم به جنگ گرفته بودند، به مرکز شهر رفت. خیابان اصلی که آنها به مرکز شهر رفته بودند، زیر آتش خمپاره بود. در طول مسیر، برخی از داوطلبان عقب ماندند و بی‌سروصدا به کوچه‌ها و ورودی‌ها پیچیدند. بنابراین، زمانی که به پل روی سانژا رسیدند، مواقعی بود که فقط ۵ تا ۷ نفر از گروه باقی مانده بودند و می‌توانستند جزو کسانی باشند که بر مانع دوم ترس غلبه کرده بودند.

تنها کاری که باقی مانده بود عبور از پل برای رسیدن به میدان بود، جایی که ساختمان شورای وزیران در سمت راست و کاخ ریاست جمهوری در سمت چپ، در آن سوی میدان، قرار داشت، جایی که ستاد کل قرار داشت.

این پل، که به “شورای وزیران” معروف بود، زیر آتش خودروهای جنگی پیاده نظام و مسلسل‌های سنگین از سمت کتابخانه جمهوری بود. هر کسی که جرات عبور از آن را داشت، بر مانع سوم ترس غلبه می‌کرد.

ده‌ها نفر جلوی پل جمع می‌شدند و پشت دیوارهای خانه‌های اطراف پنهان می‌شدند. گهگاه کسی دعا می‌کرد، بالا می‌پرید و چمباتمه می‌زد و از روی پل می‌دوید. اما بسیاری جرات نمی‌کردند و ایستاده می‌ماندند و به دیوارهای خانه‌ها چسبیده بودند.

یک روز، شامیل باسایف نزدیک شد. او در وسط پل ایستاد، رو به شبه‌نظامیان کرد، دستانش را باز کرد و با صدای بلند فریاد زد: “به من نگاه کنید… ببینید، من ایستاده‌ام… ببینید، هیچ اتفاقی برای من نیفتاده است… بیایید برادران، به جلو! دنبالم بیایید!” برخی از داوطلبان به شامیل توجه کردند و از روی پل دویدند.

سطح متفاوتی از آزمایش‌ها در انتظار کسانی بود که بر خود غلبه می‌کردند و به مواضع خود می‌رسیدند.

د امارت اسلامي لپاره د خپل جبهې روښانه کول

به قلم: فضل احمد هراتی

رسول‌الله ﷺ کله چې د امت اسلامي بنیاد کیښود او د دعوت او جهاد مسیر یې ټاکه، خپل جبهه یې په وضاحت او صراحت مشخص کړ — نه د قوم، قبیلې یا لنډمهاله ګټو پر اساس، بلکې د ایمان، عدالت او حق پر بنسټ.

پیغمبر ﷺ په مدینه کې د دولت اسلامي د ثبات لپاره له څو قبیلو او ډلو سره د سولې او همزیستۍ عادلانه پیمانونه وکړل. دا پیمانونه د متقابل احترام او د اسلام دښمنۍ نه کولو پر اساس وو، نه د قومیت یا موقتي ګټو پر بنسټ.

په «میثاق مدینه» کې، رسول‌الله ﷺ د مهاجرینو، انصارو او د یهودو د مدینې (بني قینقاع، بنی نضیر، بنی قریظه) تر منځ تړون وکړ چې ټول دښمن ګډ له منځه یوسي او په مدینه کې یووالي رامنځته کړي. همدارنګه د ضمره، جهینه، مزینه، اشجع او بنی‌مدلج قبیلو سره هم تړونونه وکړل ترڅو د مسلمانانو د سوداګریز لارو خونديتوب یقیني کړي او د دښمنانو تجاوز مخنیوی وشي.

خو کله چې ځینې قبایل لکه بنی قریظه او بنی نضیر خپل تړون مات کړ او د اسلام دښمنانو سره مرسته وکړه، رسول‌الله ﷺ په قاطعانه ډول ورسره برخورد وکړ.

دغه تاریخي واقعیت موږ ته ښيي چې جبهه در اسلام یوازې نظامي مفهوم نه لري، بلکې د دیني او سیاسي موضع څرګندوی دی.

جبهه درې اساسي بُعدونه لري:

۱٫ اقتصادي جبهه: مالي استقلال، د داخلي منابعو کنټرول، او د امریکا او لویدیځ د اقتصادي نفوذ څخه ازادي.

۲٫ سیاسي او دیپلوماټیک جبهه: د مذاکراتو په میز کې د سرحدونو ټاکل، د شرعي اصولو ساتنه، او د دښمن فشارونو په مقابل کې هوښیار تعامل.

۳٫ عقیدتي او کلتوري جبهه: د اسلامي ارزښتونو ساتنه او د امت یووالي د دښمن د نرم ځواک او فرهنګي نفوذ په مقابل کې.

د لویدیځ په مقابل کې روښانه جبهه

نن ورځ د امت اسلامي روښانه دښمن، د امریکا او لویدیځ سلطه ده؛ هماغه ځواک چې د افغانستان، عراق، سوریې او فلسطین په جګړو کې د مسلمانانو وینه توی کړه او اوس هم د خپل نفوذ د پراختیا هڅه کوي.

امارت اسلامي که غواړي خپل سیاسي او ديني استقلال وساتي، باید جبههٔ خپل په وړاندې دغه محور روښانه کړي.

دغه جبهه باید د هغو واحدو او مستقلو هېوادونو سره همغږي ولري چې د غرب فشارونو پر وړاندې مقاومت کوي، لکه ایران، چین، روسیه او نور شرقي یا اسلامي هیوادونه.

دا ډول اتحاد کولی شي په سیمه کې د نوې توازن ځواک رامنځته کړي او د امارت اسلامي انزوا مخه ونیسي.

لکه څنګه چې رسول‌الله ﷺ د قبیلو سره همغږي وکړه ترڅو د مشترکو دښمنانو مخه ونیسي، نن هم امارت اسلامي باید د ختیځو، اسلامي او ضد استعماري هېوادونو سره عزتمندانه تړونونه وکړي.

د امارت اسلامي د اوسني وخت مسؤلیتونه:

د ملي ستراتیژۍ جامع سند جوړول چې اقتصادي، سیاسي او عقیدتي اهداف پکې واضح وي.

د امریکا او لویدیځ په وړاندې د سرحدونو او غیرقابل معامله موقف اعلانول.

د ختیځو متحدینو (ایران، چین، روسیه او نور) سره همکارۍ پراخول.

د کورني وحدت ساتنه او د قومي او فرقه‌ییزې تفرقه مخنیوی.

د هر ډول بهرني تجاوز په مقابل کې قاطع، قانوني او مخنیوی کوونکی غبرګون ښودل.

پایله:

که امارت اسلامي خپل جبهه روښانه او متحد نه کړي، دښمن به د فشار فرصت پیدا کړي او د مذاکراتو مېز به د یو اړخیزو غوښتنو میدان وګرځي.

خو روښانه موقف، قاطع ایمان او عملي اقتدار یوازې هغه عوامل دي چې د امت اسلامي عزت او استقلال ساتي.

اوس وخت دی چې امارت اسلامي، لکه رسول‌الله ﷺ، جبههٔ خپل د وضاحت، قاطعیت او ایمان پر بنسټ مشخص کړي، جبهه‌ای د امریکا او لویدیځ په مقابل کې، او د اسلامي امت او شرقي متحدینو سره په ګډه، پر اساس حق، عدالت او عزت.