جها سازندگی و نبرد اقتصادی در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

به قلم: فضل احمد هراتی

نبرد ملت مسلمان افغانستان، هیچ‌گاه صرفاً جنگی بر سر مرزهای جغرافیایی یا مناصب حکومتی نبوده است. این نبرد، در جوهر و ماهیت خود، نبردی برای «وجود، هویت و اصالت اسلامی» این امت بوده و هست. با عقب‌نشینی آخرین عسکر متجاوز خارجی از خاک پاک افغانستان و استقرار دوبارهٔ دارالاسلام، مرحله‌ای نوین و در عین حال خطرناک‌ترین مرحلهٔ جهاد آغاز گردید؛ «جهاد سازندگی» و بیرون کشیدن حاکمیت اقتصادی از چنگال‌های نظام سکولار جهانی که تنها قدرت‌مندان را به رسمیت می‌شناسد و وابستگان را به استثمار می‌کشد.

در دیدگاه رفیع اسلام، حاکمیت تنها به معنای برافراشته شدن یک بیرق یا استقرار یک دولت نیست، بلکه هدف والای آن این است که امت باید اختیار کامل تصمیمات حیاتی خود را در ابعاد غذایی، مالی، صنعتی و کلیهٔ شئون معیشتی داشته باشد. قرآن کریم و سنت نبوی صلی‌الله علیه و سلم بر لزوم خوداتکایی، عزت نفس و عدم وابستگی به کفار و مستکبرین تأکید فراوان دارند. الله جل جلاله در کلام نورانی خود می‌فرماید: وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا (نساء/۱۴۱)، که این آیه راه هرگونه تسلط کفار و بخصوص تسلط حکومتی و اقتصادی و فرهنگی بیگانگان را بر مؤمنین می‌بندد و ما را به سوی استقلال حقیقی و عدم ذلت در برابر غیرفرا می‌خواند.

امارت اسلامی افغانستان، میراثی سنگین و آکنده از ویرانی‌های چندین دهه اشغال و جنگ را به ارث برده است؛ اقتصادی وابسته که تا ۷۵ درصد به کمک‌های به ظاهر «بین‌المللی» متکی بود. این کمک‌ها در عمل نه برای توسعهٔ حقیقی، بلکه همچون ابزاری پنهان برای تثبیت و تعمیق وابستگی و کنترل سرنوشت ملت مجاهد افغانستان به کار گرفته می‌شدند تا دارالاسلام هیچ‌گاه نتواند روی پای خود بایستد و به خودکفایی برسد. این خود عین محاصره‌ای است که ملت مسلمان باید از آن عبور کند و با توکل بر خدا و تلاش بی‌وقفه، بندهای این وابستگی را پاره نماید.

نبرد کنونی، نبرد رهایی از این اسارت اقتصادی و رسیدن به خودکفایی کامل است؛ هدفی که نه تنها یک ضرورت مادی، بلکه یک فریضهٔ شرعی برای حفاظت از عزت، هویت و استقلال دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان است. با توکل کامل بر الله متعال، و با تکیه بر همت و ارادهٔ آهنین ملت مسلمان، امارت اسلامی گام در مسیر «جهاد سازندگی» نهاده است تا با خروج از محاصرهٔ اقتصادی، نمونه‌ای درخشان از حاکمیت واقعی اسلامی را در منطقه و جهان به نمایش بگذارد. این راه، راهی است که وعدهٔ نصرت الهی در آن نهفته است،این مسیر، راهی است که به عزت و سربلندی دنیوی و اخروی منتهی خواهد شد. ان شاء الله.

د دارالکفر طاری پاکستان د مرتد وزیر خواجه اصف دروغ او خیانت

به قلم: ابومحمود کندزی

وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ (المائده/ ۵۱) او له تاسې څخه چې څوک له دوی  کفارو سره دوستي وکړي، هغه هم له دوی څخه دی (مائده/ ۵۱)

یو ځل بیا، د پاکستان د دارالکفر طاري وزیر، خواجه اصف مرتد او د امریکا حلقه‌بګوش غلام له خولې د دروغو او نفاق غږ پورته شو. هغه چې پخپله یې د لوېدیځ په درشل کې سر ټیټ کړی او لاسونه یې د زرګونو بې‌ګناه مسلمانانو په وینو ککړ دي، بې‌حیايي یې تر دې حده ورسېده چې اسلامي افغانستان “د خیبرپښتونخوا او بلوچستان د ترهګرۍ او ناامنیو سرچینه” بولي!

دا بې‌غیرته مرتد چې د “ترهګرۍ” په نوم د پاکستان ملت حلالوي او د خپلو امریکایي او انګلیسي بادارانو لپاره یې د مسلمانو ځوانانو پاکې وینې حلالې کړي، هېر یې کړي چې په پاکستان کې د ناامنۍ او بې‌ثباتۍ اصلي عامل، د ده او د پاکستاني پوځ د خاین او مرتد جنرالانو له مزدورانه او خاینانه پالیسیو پرته بل څه نه دي. هغه چې په ظلم او استبداد یې د ملت شتمني لوټ کړې او ځانونه یې پر پردیو پلورلي دي، اوس د خپلو خیانتونو د پټولو لپاره شریعت‌پاله مجاهدین او د ملت غیور بچیان “ترهګر” بولي.

خواجه اصف، د غرب دا ذلیل مزدور، څنګه جرأت کوي چې د “لیکلي تعهد” په اړه خبرې وکړي، په داسې حال کې چې پخپله د خپل دین او ملت په وړاندې یوه ذره تعهد هم نه لري؟ هغه او د هغه باداران په اسلام‌آباد کې، د هغو کسانو په بدنامولو سره چې د شریعت د بیا ژوندي کولو او د ظلم او فساد له منګولو څخه د پاکستاني مسلمان ملت د خلاصون پرته بله موخه نه لري، له امریکا او غرب څخه وسلې او نظامي مرستې ترلاسه کوي ترڅو په هغو خپل مسلمان وروڼه ووژني. دا هماغه “تفرقه اچو او حکومت وکړه” پالیسي ده چې انګریزي اشغالګرو له دې وړاندې په سیمه کې پلي کوله او اوس د دې بې‌شرفه غلامانو لخوا تعقیب کېږي.

په افغانستان کې د “شبه‌نظاميانو د اوسېدلو” ناکامه نقشه، د دې بې‌بنسټه نظام د ذلت او استیصال ژورتیا ښيي. هغه کسان چې د “شبه‌نظاميانو” له بېرته راګرځېدو وېره لري، په حقیقت کې د خپل مسلمان ملت له بیدارۍ او پاڅون څخه وېره لري. خو دوی دې پوه شي چې د الله وعده حقه ده؛

او (اې پيغمبره!) د الله نه داسې ګمان مه کوه چې هغه د هغه څه څخه غافل وي چې ظالمان يې کوي، بېشكه هغه (الله) يواځې دوى (ظالمان) هغه ورځې ته وځنډوي چې سترګې په كې خېرې شي (پټې شي). (ابراهیم/ ۴۲)

عزت او ذلت یوازې د الله په لاس کې دی. هغه چې له الله پرته پر بل تکیه وکړي، خوار او ذلیل به شي. د افغانستان او پاکستان مجاهد ملت، له دې غولونو څخه خبر دی. د حق په لاره کې د شهیدانو وینه به هېڅکله بې‌ځایه لاړه نه شي او ډېر ژر به د عدالت او شریعت بیرغ پر دې ځمکو رپاند شي. دا مرتد ظالمان، باید د الهي وعدې په انتظار وي.

او هغه كسان چې ظلم يې كړى دى، ډېر ژر به پوه شي چې هغوى كوم ځاى ته بېرته ورګرځي. (اشعراء/ ۲۲۷)

دروغ‌ها و خیانت خواجه آصف ، وزیر دفاع دارالکفر طاری پاکستان در مورد امارت اسلامی افغانستان

به قلم: ابومحمود کندزی

یک‌بار دیگر، بانگ دروغ و نفاق از حنجره وزیر دفاع دارالکفر طاری پاکستان، خواجه آصف مرتد و غلام حلقه‌بگوش آمریکا، بلند شد. او که خود در آستان غرب سر فرود آورده و دستش به خون هزاران مسلمان بی‌گناه آلوده است، وقاحت را به جایی رسانده که افغانستان اسلامی را “منشأ تروریسم و ناامنی” در خیبرپختونخوا و بلوچستان می‌نامد!

این مرتدِ بی‌حیثیت که ملت پاکستان را به نام “تروریسم” به کشتارگاه می‌برد و خون پاک جوانان مسلمان را برای اربابان آمریکایی و انگلیسی‌اش مباح می‌سازد، فراموش کرده است که عامل اصلی ناامنی و بی‌ثباتی در پاکستان، چیزی جز سیاست‌های مزدورانه و خیانت‌بار خودش و جنرال‌های خائن و مرتد ارتش پاکستان نیست. آنها که با ظلم و استبداد، ثروت این ملت را غارت کرده و خود را به بیگانگان فروخته‌اند، اکنون برای سرپوش گذاشتن بر خیانت‌های خود، مجاهدین شریعت‌گرا و فرزندان غیور این ملت را “تروریست” می‌نامند.

خواجه آصف، این مزدبگیرِ ذلیلِ غرب، چگونه جرأت می‌کند از “تعهد کتبی” سخن بگوید، در حالی که خود ذره‌ای تعهد به دین و ملت خویش ندارد؟ او و اربابانش در اسلام‌آباد، با بدنام کردن کسانی که جز احیای شریعت و رهایی ملت مسلمان پاکستان از یوغ ظلم و فساد هدفی ندارند، از آمریکا و غرب کمک‌های تسلیحاتی و نظامی دریافت می‌کنند تا با آن برادران مسلمان خود را بکشند. این همان سیاست “تفرقه بینداز و حکومت کن” است که اشغالگران انگلیسی پیش از این در منطقه اجرا می‌کردند و اکنون توسط این غلامان بی‌شرف دنبال می‌شود.

نقشه ناموفق “اسکان شبه‌نظامیان” در افغانستان، نشان از عمق ذلت و استیصال این نظام پوشالی دارد. آنها که از بازگشت “شبه‌نظامیان” هراس دارند، در حقیقت از بیداری و قیام ملت مسلمان خود وحشت‌زده‌اند. اما بدانند که وعده الله حق است؛

وَلَا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غَافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ ۚ إِنَّمَا يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصَارُ (ابراهیم/ ۴۲) و گمان مبر که خداوند از کارهایی که ستمکاران می‌کنند، غافل است؛ فقط آنان را تا روزی که چشم‌ها در آن خیره می‌ماند، به تأخیر می‌اندازد.

عزت و ذلت، تنها به دست خداوند است. آن که به غیر خدا تکیه کند، خوار و ذلیل خواهد شد. ملت مجاهد افغانستان و پاکستان، از این فریب‌کاری‌ها آگاه‌اند. خون شهدای راه حق، هرگز پایمال نخواهد شد و به زودی پرچم عدالت و شریعت بر فراز این سرزمین‌ها به اهتزاز در خواهد آمد. این ظالمانِ مرتد، باید منتظر وعده الهی باشند.سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ (الشعراء/ ۲۲۷) و کسانی که ظلم کردند، به زودی خواهند دانست که به چه بازگشتگاهی بازمی‌گردند.

پیام عالیقدر سید مجتبی خامنه ای رهبر انقلاب اسلامی و دارالاسلام ایران خطاب به ملت ایران درباره تفاهم‌نامه دارالاسلام ایران و دارالکفر محارب محارب آمریکا بعد از جنگ تحمیلی رمضان ۱۴۰۴ش

متن پیام عالیقدر سیدمجتبی حسینی خامنه‌ای به این شرح است:

بسم‌ الله‌ الرّحمن ‌الرّحیم

ملّت پرشور و باوفای ایران
همان‌گونه که مطلع شُدید، تفاهم‌نامه‌ای بین رئیس‌جمهوران ایران و آمریکا امضا شد. در مسیر رسیدن به این مرحله، مسئولین امر، از سر دلسوزی و با حُسن نظر، تلاش‌های زیادی را به‌عمل آوردند و البته این رئیس‌جمهور آمریکا بود که از روی استیصال، از انواع اهرم‌ها برای این امر استفاده می‌کرد.

بنده علی‌الاصول، نظر دیگری داشتم ولی از باب تعهّدی که رئیس‌جمهور محترم به‌عنوان رئیس شورای عالی امنیّت ملّی از طرف خود و سایر اعضا در پاسداشت حقوق ملّت ایران و جبهه مقاومت به بنده دادند و تصریح به قبول مسئولیت آن نمودند، اجازه‌ی آن را صادر نمودم‌. ایشان همچنین تصریح کرده‌اند که اگر طرف آمریکایی بخواهد زیاده‌خواهی کند زیر بار آن نخواهند رفت. از این لحظه، ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز، منتظر تحقّق شروط گفته‌شده خواهیم بود. 

امّا بدیهی است مذاکرات حضوری که در آینده برقرار خواهد شد، به معنی پذیرش نظر دشمن نخواهد بود. امیدواریم که دعای خیر سرورمان عجّل‌الله‌تعالی‌فرجه‌الشّریف انواع نصرت‌ها و فتوحات، برای ملّت باشرف ایران به ارمغان آورد.

والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
سید مجتبی حسینی خامنه‌ای 
 28/خرداد/۱۴۰۵»

روزشمار جهاد چچنی ها در جنگ گروزنی با کفار محارب و اشغالگر روسی و قدم به قدم با مجاهدین چچن (۲۵)

به قلم: شمس‌الدین نشخوف، شرکت‌کننده در جنگ

ترجمه: کارزان شکاک

وقتی کفار عملیات خرابکاری مانند آنچه در بودیونوفسک و جاهای دیگر انجام شد را توصیف می‌کنند، اغلب عمداً و به طور روشمند تصویری ضعیف از وقایع را تحمیل می‌کنند، سعی می‌کنند نکات اساسی و واضح را مبهم کنند و آنچه اتفاق افتاده را به عنوان چیزی غیرمنطقی، عاری از توجیه منطقی و غیرانسانی ارائه دهند.

یک تحلیلگر غربی (غیرمسلمان) خاطرنشان کرد که به محض اینکه موضوع «تروریسم اسلامی» مطرح می‌شود، همه افراد درگیر، چه مقامات، تحلیلگران یا روزنامه‌نگاران، نقش احمق‌ها را بازی می‌کنند و اوضاع را طوری به تصویر می‌کشند که گویی افرادی به نام «افراط‌گرایان اسلامی» وجود دارند که ترجیح می‌دهند همه چیز را منفجر کنند تا اینکه نان بخورند…

این تنها یک نمونه از دروغگویی و بدبینی تبلیغات غربی است، اگرچه هزاران نمونه از این دست وجود دارد.

در اوت ۱۹۹۸، ایالات متحده با موشک کروز به کارخانه داروسازی الشفا در شمال خارطوم، سودان حمله کرد. تا ۳۰۰ کارگر کارخانه کشته و زخمی شدند.

این حمله بدون هشدار انجام شد؛ آمریکایی‌ها حتی زحمت آماده‌سازی افکار عمومی را از قبل به خود ندادند. پس از آن، واشنگتن با تمسخر ادعا کرد که ظاهراً این کارخانه داروسازی در حال تولید… سلاح‌های شیمیایی است.

در پاسخ به خشم طبیعی دولت سودان که پرسید: «چه کار می‌کنید؟»، یکی از نمایندگان، چه از پنتاگون و چه از وزارت امور خارجه، با نوعی بی‌باکی و بدبینی نادر پاسخ داد: «اگر موشک دارید، می‌توانید پاسخ دهید…»

پاسخ سه سال بعد، در ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، آمد. و بنابراین، به مدت ۱۷ سال، ناله‌ها، فریادها و ناله‌ها بی‌وقفه ادامه داشته است… البته، آنها دوران سختی را می‌گذرانند، آنها در حال تجربه یک فاجعه هستند.

اما همانطور که چچنی‌ها می‌گویند، در جنگ، اینطور نیست که یک طرف خونریزی کند در حالی که طرف دیگر شیر می‌خورد.

نسخه روسی این برداشت نیم‌بند از واقعیت با ریاکاری غربی متفاوت است، زیرا روس‌ها تقریباً معتقدند که بی‌گناه هستند. آنها مطمئناً درباره سماشکی شنیده‌اند، اینکه چگونه نیروی هوایی روستاهای چچن را بمباران می‌کند، بمب‌های خوشه‌ای را بر روی بازارها می‌اندازد و ستون‌های پناهندگان را از هلیکوپترها سرنگون می‌کند.

اما آنجا ۳۰۰ کیلومتر با بودیونوفسک فاصله دارد. این چه ربطی به آنها دارد؟

باید توجه داشت که شامیل و رفقایش به خوبی روان روس‌ها را درک می‌کردند. آنها به ندرت با گروگان‌ها یا مذاکره‌کنندگان بحث می‌کردند، زیرا می‌دانستند که تحصیل‌کرده‌ترین افراد در میان آنها از درجه‌ای از حماقت اخلاقی رنج می‌برند. بنابراین، گفتگو در سطح درک آنها از وضعیت و با تمرکز بر جزئیات فنی انجام می‌شد.

نتیجه حمله شامیل باسایف و گروه خرابکارش به پشت خطوط روسیه، تشکیل یک کمیسیون مذاکره بود. خصومت‌ها در چچن متوقف شد و مذاکرات صلح آغاز شد.

در سمت چچن، این کمیسیون به ریاست رئیس ستاد کل، ژنرال اصلان مسخدوف، و در سمت روسیه، به ریاست ژنرال رومانوف، آغاز شد. همه شروع به صحبت در مورد صلح و پایان جنگ کردند، اما اینکه چنین صلحی چگونه تحت اشغال امکان‌پذیر است، کاملاً مشخص نبود.

اما همه به خوبی می‌دانستند که این پایان کار نیست و آیین مذاکرات صرفاً استراحتی قبل از نبردهای جدید بود.

د شریعت اووه فولادي سپرونه؛ د استکبار د مزدوران پر وړاندې یو نه ماتېدونکی دیوال

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

یو ځل او د تل لپاره، پرېږدئ چې نړۍ او د تاریخ تښتېدلي پوه شي چې د ایمان جغرافیا په وینو او تدبیر ساتل کېږي. د افغانستان اسلامي امارت دارالاسلام نن یوه بې دفاع خاوره نه ده، بلکې د اوو دفاعي او امنیتي طبقو یو محکم کلا ده چې ترې تېرېدل یو محال خیال دی.

زموږ دفاعي نظام پر دریو فولادي ستنو ولاړ دی چې هره یوه یې په روزل شویو او ځانګړو قطعو (Special Forces) سمبال ده:

۱. د ملي دفاع وزارت اتل اردو: د سرحدونو او ځمکنۍ بشپړتیا ساتونکي چې د طمع‌کارانو په سترګو کې یې خوب حرام کړی دی.

۲. د استخباراتو د لوی ریاست بیداره ځواکونه: د نظام هغه بیداره سترګې چې د دښمن پټې دسیسې په نطفه کې خنثی کوي.

۳. د کورنیو چارو وزارت زړور مجاهدین: د عامه نظم او امنیت ضامن چې هیبت یې د مفسدینو په اندامونو لړزه راولي.

دا ۶ دفاعي لایې (۳ وزارتونه او ۳ خاصې قطعې)، یوازې د جګړې لومړنۍ کرښې دي. که بالفرض څوک وکولای شي له دې سدونو تېر شي، نو له وروستي کابوس سره به مخ شي:

«د البدر ځانګړې او خاصه قطعه»؛ هغه پوځ چې مستقیم د عالیقدر امیرالمؤمنین (حفظه الله) تر قوماندې لاندې دی، په پرمختللو تجهیزاتو سمبال او سر په لاس، د هر تېري کوونکي ځپلو ته چمتو دی.

ای هغو کسانو چې ۲۰ کاله مو د ناټو او امریکا تر بیرغ لاندې خپل ملت ته شا کړه! تاسو چې نن د پردیو په غېږ کې پناه اخیستې، پوه شئ چې تاریخ به تاسو د «حلقه په غوږ غلامانو» په نوم یاد کړي.

ایا نه یاست خبر چې الله تعالی فرمایي:

وَلِلَّهِ الْعِزةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِینَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِینَ لَا یَعْلَمُونَ. عزت یوازې د الله، د هغه د رسول او مؤمنانو لپاره دی؛ خو منافقان پرې نه پوهېږي (منافقون/ ۸)

الَّذِینَ یَتَّخِذُونَ الْكَافِرِینَ أَوْلِیَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِینَ ۚ أَیَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِیعًا (النساء/ ۱۳۹)

هغه کسان چې د مؤمنانو پر ځای کافران خپل دوستان نیسي؛ ایا عزت د هغوی سره لټوي؟ په حقیقت کې ټول عزت یوازې د الله لپاره دی.

چېرته دي هغه کسان چې د رهبرۍ دعوه یې کوله؟

• احمد مسعود، محقق، سیاف، دوستم او خلیلي! تاسو چې یو عمر مو په درواغجنو شعارونو د دې خاورې ځوانان ووژل او خپله د دوبۍ، ترکیې او اروپا په ویلاګانو کې پناه واخیسته.

• تاسو چې د اشغالګرو سره لاس په لاس، “ارربکي” خاینان مو د خلکو په سر او مال مسلط کړل او پایله یې د مسلمان ملت لپاره له بې‌وزلۍ، کډوالۍ او ورانۍ پرته بل څه نه وه.

• تاسو چې شل کاله د امریکايي بادارانو لپاره دم‌تکاني ته «ډیموکراسي» وویل، اوس د اسلامي امارت د هغه عظمت په وړاندې چې د نړۍ زبرځواک یې په ګونډو کړ، څه ویل لرئ؟

هغه خیالي اردو چې تاسو پرې نازېدل، د حق د لارې د مجاهدینو د ایمان په وړاندې پودر شوه. نن افغانستان د داسې یو پوځ خاوند دی چې د ډالرو او لوېدیځو ویزو لپاره نه، بلکې د اعلاء کلمة‌الله لپاره جنګېږي.

د رحمت د پېغمبر (ص) په فرموده: «لَا یُلدَغُ المُؤمِنُ مِن جُحرٍ واحِدٍ مَرَّتَینِ» (مؤمن له یوه سوري څخه دوه ځله نه چیچل کېږي). د افغانستان ملت به نور ستاسو د تکراري او پلورل شویو څېرو په دوکو کې رانشي. د افغانستان ځمکه به د خاینانو لپاره له دوزخ څخه هم زیاته توده وي.

نصرت زموږ دی، ځکه چې موږ له الله سره تړون کړی دی.

وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَكِیمِ.

دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان و هفت سپر پولادین شریعت سدّی نفوذناپذیر در برابر مزدوران آمریکا

به قلم: ابوهاجر خان آبادی

یک‌بار برای همیشه، بگذارید جهان و فراریانِ تاریخ بدانند که جغرافیای ایمان، با خون و تدبیر پاسداری می‌شود. دارالاسلامِ امارت اسلامی افغانستان امروز نه یک سرزمین بی‌دفاع، بلکه دژی استوار با هفت لایه دفاعی و امنیتی است که گذشتن از آن، خیالی است محال.

نظام دفاعی ما بر سه ستونِ پولادین استوار است که هر یک، مجهز به نیروهای ورزیده و قطعات خاص (Special Forces) هستند:

1.   ارتش ظفرمند وزارت دفاع ملی: نگهبانان مرزها و تمامیت ارضی که خواب را بر چشم طمع‌کاران حرام کرده‌اند.
2.   نیروهای بیدارِ وزارت استخبارات: چشمان بینای نظام که توطئه‌های پنهان دشمن را در نطفه خفه می‌کنند.
3.   دلاوران وزارت امور داخله: ضامن امنیت و نظم عامه که هیبت‌شان لرزه بر اندام مفسدان می‌اندازد.

این ۶ لایه دفاعی (۳ وزارت‌خانه و ۳ قطعه خاص)، تنها پیش‌قراولان نبرد هستند. اگر فرضا کسی بتواند از این سدها عبور کند، با کابوس نهایی روبرو خواهد شد:

«سپاه ویژه و خاص البدر»؛ ارتشی تحت فرمان مستقیم مقام رهبری امارت اسلامی که به پیشرفته‌ترین تجهیزات روز مجهز و جان‌برکف، آماده‌ی درهم‌کوبیدن هر متجاوزی است.

ای کسانی که ۲۰ سال زیر پرچم ناتو و آمریکا، به ملت خود خیانت کردید، شما که امروز در آغوش بیگانگان خزیده‌اید، خودتان هم می دانید که مردم افغانستان و تاریخ آن شما را با عنوان «غلامان حلقه به‌گوش و خائنین» یاد می کند.

آیا نشنیده‌اید که خداوند می‌فرماید: وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ وَلَكِنَّ الْمُنَافِقِينَ لَا يَعْلَمُونَ (منافقون/۸) عزت از آنِ خدا و رسول او و مؤمنان است؛ اما منافقان نمی‌دانند.

اما شما خود را مشمول این آیه کردید که می فرماید: الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِنْدَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا» (نساء/ ۱۳۹) همان کسانی که کافران را به جای مؤمنان دوست خود می‌گیرند؛ آیا عزت را نزد آنان می‌جویند؟ همانا عزت همگی نزد خداست.

کجایند آنانی که ادعای رهبری داشتند؟

• احمد مسعود، محقق، سیاف، دوستم و خلیلی، شما که عمری با شعارهای پوچ، جوانان این مرز و بوم را به کشتن دادید و خود در ویلاهای دبی و ترکیه و اروپا پناه گرفتید.

• شما که دست در دست اشغالگران آمریکائی، اربکی‌های خائن را بر جان و مال مردم مسلط کردید و نتیجه‌ای جز آوارگی، فقر و ویرانی برای ملت مسلمان افغانستان به بار نیاوردید.

• شما که بیست سال دم‌تکانی برای اربابان آمریکایی را «دموکراسی» نامیدید، اکنون در برابر عظمت ارتش امارت اسلامی که ابرقدرت جهان را به زانو درآورد، چه حرفی برای گفتن دارید؟

آن ارتش پوشالی که شما به آن می‌نازیدید، در برابر ایمان مجاهدین راه حق پودر شد. امروز افغانستان صاحب ارتشی است که نه برای دالر و ویزای غرب، بلکه برای اعتلای کلمة‌الله می‌جنگد.

از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لا يُلْدَغُ المؤمنُ من جُحْرٍ واحد مرتين» [۱]   مؤمن از یک سوراخ دو مرتبه گزیده نمی شود. ملت افغانستان دیگر فریب چهره‌های تکراری و فروخته‌شده شما را نخواهد خورد. زمین افغانستان برای خائنان، داغ‌تر از جحیم خواهد بود.

نصرت از آن ماست، چرا که ما با خدا پیمان بسته‌ایم.

وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ

---

[۱]  أخرجه البخاري (۶۱۳۳)، ومسلم (۲۹۹۸)، وأبو داود (۴۸۶۲) واللفظ لهم.

فوری/ بیانیه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی دارالاسلام ایران درباره توافق پایان جنگ تحمیلی رمضان ۱۴۰۴ش میان ایران و آمریکا

بسم الله الرحمن الرحیم

به اطلاع ملت شریف ایران می رساند:

جمهوری اسلامی ایران در پرتو راهبری رهبر شهید خویش، تفوق خود در برابر دشمن امریکایی صهیونی را تکمیل کرده و ذیل تدابیر رهبری عالی قدر نظام (حفظه الله تعالی)، حمایت های آحاد مردم و تلاش مجاهدانه رزمندگان اسلام، به دنبال یک دوره مذاکرات دشوار و فشرده چند ماهه، و بر اساس مصوبه شورایعالی امنیت ملی، متن یادداشت تفاهم در خصوص مذاکرات پایان جنگ (مذاکرات اسلام آباد) را میان ایران و امریکا در شامگاه ۲۴ خرداد ماه، نهایی کرد.

بر اساس توافقات انجام شده، جنگ و عملیات نظامی در تمامی جبهه ها از جمله لبنان از امشب به صورت فوری و دائمی پایان یافته و به علاوه، محاصره دریایی علیه ایران بلافاصله و به طور کامل خاتمه می‌یابد.

امضای این یادداشت تفاهم در روز جمعه ۲۹ خرداد به طور رسمی انجام خواهد شد.

مذاکرات برای توافق نهایی، به پس از اجرای تعهدات طرف مقابل وفق یادداشت تفاهم موکول خواهد شد. جمهوری اسلامی ایران از تلاش های جمهوری اسلامی پاکستان و دولت قطر قدردانی می کند.
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته
دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی