دارالکفر طاری پاکستان و تداوم حملات آمریکایی و صهیونیستیگونه علیه مردم دارالاسلام افغانستان
به قلم: ابومحمود کندزی
در حالی که امت اسلامی در سرتاسر جهان داغدار جنایات استکبار جهانی است، رژیم متجاوز و دستنشاندهی پاکستان بار دیگر با الگوبرداری از تاکتیکهای وحشیانه صهیونیستها و اشغالگران آمریکایی، حریم هوایی دارالاسلام (امارت اسلامی افغانستان) را نقض کرده و غیرنظامیان بیگناه را در خانههایشان به خاک و خون کشید.
جزئیات جنایت رژیم متجاوز
بنا بر اعلام رسمی مولوی ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی افغانستان، طی شب گذشته جنگندههای رژیم متجاوز پاکستان در اقدامی بزدلانه، مناطق مسکونی در ولسوالیهای:
گیان در ولایت پکتیکا؛
څمکنی در ولایت پکتیا؛
و منوره در ولایت کنر؛
را هدف بمباران سنگین قرار دادند.
این حملات که بهصورت مستقیم خانههای مردم ملکی را هدف قرار داده، منجر به شهادت و زخمی شدن دهها تن از هموطنان مظلوم ما، از جمله زنان و کودکان شده است؛ جنایتی که دقیقاً یادآور بمبارانهای شبانه اشغالگران آمریکایی در دو دهه گذشته و حملات جاری رژیم صهیونیستی به باریکه غزه است.
سخنگوی امارت اسلامی ضمن محکومیت شدید این حملات، آن را «جنایت علیه بشریت» و «اقدامی وحشیانه» توصیف کرد. این رویکرد رژیم پاکستان نشان میدهد که حکام این کشور به جای ایستادن در کنار امت اسلامی، راه «دارالکفر» را در پیش گرفته و به ابزار دست استکبار برای بیثبات کردن تنها نظام خالص اسلامی در منطقه تبدیل شدهاند.
امارت اسلامی افغانستان بار دیگر تأکید میکند که حفاظت از خاک دارالاسلام و صیانت از خون اتباع مظلوم خود را وجیبه شرعی میداند. رژیم متجاوز پاکستان باید بداند که توسل به زور و بمبارانهای آمریکاییگونه، نه تنها اراده مجاهدین و ملت غیور افغانستان را سست نخواهد کرد، بلکه ماهیت واقعی این رژیم را به عنوان نایب استکبار در منطقه بیش از پیش افشا میسازد.
خونهای پاک ریخته شده در پکتیکا، پکتیا و کنر، گواهی بر مظلومیت ملتی است که برای اقامه حکم الله قیام کرده و در این راه، نه از تحریمهای غرب هراسی دارد و نه از تجاوزات ایادی منطقهای آنان.
در حملات رژیم نظامی پاکستان بر ولایت های پکتیکا، پکتیا و کنر افغانستان ۳۶ غیرنظامی شهید و ۱۶۳ تن زخمی شدند
مولوی ذبیحالله مجاهد، سخنگوی امارت اسلامی اعلام کرد که رژیم متجاوز پاکستان شب گذشته مناطق مسکونی در ولسوالیهای گیان ولایت پکتیکا، څمکنی ولایت پکتیا و منوره ولایت کنر را بمباران کرده است.به گفته وی، در این حملات دهها غیرنظامی، از جمله زنان و کودکان، شهید و زخمی شدهاند. مجاهد این حملات را بهشدت محکوم کرده و آن را «جنایت» و «اقدامی وحشیانه» دانسته است.
ملا حمدالله فطرت، معاون سخنگوی امارت اسلامی اعلام کرد که بر اساس آمار اولیه، در حملات هوایی شب گذشته رژیم متجاوز پاکستان به ولایتهای پکتیا، پکتیکا و کنر ۳۶ غیرنظامی از جمله زنان و کودکان شهید و ۱۶۳ تن دیگر زخمی شدهاند.
به گفته آقای فطرت، بیشترین تلفات در ولسوالی څمکنی ولایت پکتیا رخ داده است؛ جایی که پس از بمباران یک منزل مسکونی، رژیم نظامی پاکستان محل تجمع مردم برای امدادرسانی را نیز هدف قرار داد که در نتیجه آن ۲۸ تن شهید و ۱۵۸ تن دیگر زخمی شدند.
معاون سخنگوی امارت اسلامی همچنان گفته که شش غیرنظامی در ولسوالی گیان پکتیکا شهید و یک منزل مسکونی در ولسوالی منوره کنر تخریب شده است.
بیانیه برادران مهاجر ازبک در سوریه پس از تهدید برادران مهاجر فرانسوی توسط حاکمیت سکولار و دست نشانده ی جولانی
ارائه دهنده: محمد اسامه
رسول خدا ﷺ فرمود:
«… خداوند تا زمانی که بنده در یاری برادر خود باشد، او را یاری میکند.»
(روایت مسلم)
بر همین اساس، این چند سطر را مینویسیم.
در روزهای اخیر، افرادی که خود را وابسته به حکومت معرفی میکنند، پس از انتشار ویدئوی «ائتلاف شرعی»، برادران مهاجر فرانسوی ما را تهدید کرده و علیه آنان دست به تخریب شخصیت و بدنامسازی زدهاند.
با این حال، یک حقیقت همواره ثابت و غیرقابل انکار است؛ و آن اینکه در اسلام، حاکم فراتر از نصیحت، نقد و بازخواست نیست، مشروط بر آنکه این امور در چارچوب ضوابط شرعی انجام شود. یاران رسول خدا ﷺ در این زمینه نمونههای درخشانی از خود بر جای گذاشتهاند.
روزی عمر بن خطاب رضیاللهعنه بر منبر رفت و گفت:
«ای مردم! اگر در من کجی و انحرافی دیدید، آن را اصلاح کنید.»
مردی برخاست و گفت:
«به خدا سوگند، اگر در تو انحرافی ببینیم، با شمشیرهای خود آن را راست خواهیم کرد.»
عمر رضیاللهعنه پاسخ داد:
«سپاس خدایی را که در این امت کسانی قرار داده است که اگر عمر منحرف شود، او را با شمشیر اصلاح کنند.»
در این ماجرا باید تأمل کرد. عمر رضیاللهعنه در آن زمان یکی از بزرگترین دولتهای عصر خود را اداره میکرد، اما نقد را تهدید نمیدانست، بلکه وجود مردانی را که شجاعت داشتند در صورت انحراف او را به حق بازگردانند، نعمتی از جانب خداوند میشمرد.
هرکس حقیقت این پرونده را بداند، یقین دارد که برادران فرانسوی هرگز علیه مسلمانان سلاح برنداشتهاند، در درگیریهای داخلی که برخی گروهها را به جان هم انداخت شرکت نکردهاند و هیچگاه مردم را به جنگ با مسلمانان دعوت نکردهاند. آنان تنها با زبان خود سخن گفته، روایت خود از رویدادها را بیان کرده، آنچه را ظلم دانستهاند آشکار ساختهاند و نه خود دست به سلاح بردهاند و نه دیگران را به خشونت فراخواندهاند. آنان تنها حقی را که اسلام برای هر مسلمان مقرر کرده، یعنی امر به معروف و نهی از منکر در حد توان، انجام دادهاند.
با وجود این، هدف حملهای شدید قرار گرفتند که بر پایه اتهاماتی بود که بعداً یا کنار گذاشته شد یا نادرستی آنها آشکار گردید. حتی همان نهادهایی که این اتهامات را مطرح کرده بودند، در نهایت اعتراف کردند که در این پرونده اشتباهی رخ داده است.
اینجاست که اهمیت موضوع روشن میشود؛ زیرا هنگامی که گروهی از مهاجران که همواره به بیطرفی در درگیریهای داخلی شناخته شدهاند، بر اساس اتهامات اثباتنشده و شایعات هدف حمله با سلاحهای سنگین قرار گیرند، دیگر مسئله یک اختلاف عادی نیست، بلکه موضوعی است که آثار آن همه مسلمانان را دربر میگیرد.
شگفتآورتر آنکه، هنگامی که برای کمک و بررسی حقیقت ماجرا به محل رفتیم، شماری از مسئولان نیز اعتراف کردند که در نحوه رسیدگی به این پرونده خطا رخ داده است. همچنین ویدئویی که برادران ما منتشر کردهاند، حاوی شواهد و مطالبی است که هر فرد منصفی میتواند شخصاً آنها را بررسی کند. از اینرو، به کسانی که با شتاب خشمگین میشوند و حکم صادر میکنند، توصیه میکنیم انصاف و دقت را رعایت کنند.
مهاجران برای این امت بیگانه نیستند، بلکه بخشی از آن هستند و انصار نیز تاریخ و فداکاریهای آنان را میشناسند. مسلمانان صادق در سرزمین شام هرگز نخواهند پذیرفت که خانوادهها بر پایه شایعات، گزارشهای دروغ یا تهمتها هدف قرار گیرند؛ همانگونه که هرگز نمیپذیرند نهی از منکر به جرمی تبدیل شود که صاحبان آن مجازات شوند. همواره گفتن سخن حق هزینه داشته است.
رسول خدا ﷺ فرمود:
«سرور شهیدان، حمزه بن عبدالمطلب است و نیز مردی که در برابر حاکمی ستمگر برخیزد، او را به معروف فرمان دهد و از منکر بازدارد و در نتیجه کشته شود.»
(روایت حاکم در مستدرک، شماره ۴۸۸۴)
ما با صراحت میگوییم که امیدواریم نزد خداوند همان پاداش را داشته باشیم و بسیاری از مجاهدان نیز چنین امیدی دارند.
این حدیث یادآور جایگاه والای کسانی است که با وجود خطرها، از حق دفاع میکنند؛ نه از آن رو که خواهان درگیری یا فتنه باشند، بلکه چون معتقدند حقیقتهایی وجود دارد که نباید از آنها چشم پوشید.
اگر سخنان آنان باطل است، باید با دلیل و برهان به آن پاسخ داده شود. اما اگر تنها پاسخ، تهدید، ارعاب و فشار باشد، نتیجهای جز تقویت این باور نخواهد داشت که برخی نمیخواهند حقایقی برای مردم آشکار شود.
در آن صورت، هر انسان عاقلی خود به ضعف چنین رویکردی پی خواهد برد.
همچنین همه باید بدانند که مهاجران تنها نیستند و از سوی امت طرد نشدهاند.
و به کسانی که گمان میکنند تهدیدها ما را از انتشار مطالبی که ظلم را محکوم میکند بازخواهد داشت، میگوییم:
اگر بهای گفتن سخن حق، گرفتار شدن در آزمون و سختی باشد، پیش از ما مردانی این بها را پرداختهاند و پس از ما نیز تا زمانی که بر روی زمین کسانی باشند که از خدا بیش از مخلوق بترسند، مردانی این راه را ادامه خواهند داد.
اسلام هرگز دین سکوت در برابر ظلم نبوده است، بلکه دینی است که به عدالت، نصیحت صادقانه، یاری ستمدیدگان و گفتن سخن حق فرمان میدهد.
و در چارچوب شریعت، گفتن سخن حق عبادتی است که به وسیله آن به خداوند تقرب میجوییم.
تلبیس و دروغپراکنی مُلافتاحی خائن به دعوت و جهاد و مزدور جولانی مرتد در مورد بخشی از تاریخ کُردهای اهل سنت ایران
به قلم: ابوخالد کُردستانی
الله تعالی در مورد اخباری که از سوی مسلمین فاسق به ما می رسد می فرماید: یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا إِن جَاءَکُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَیَّنُوا أَن تُصِیبُوا قَوْمًا بِجَهَالَةٍ فَتُصْبِحُوا عَلَى مَا فَعَلْتُمْ نَادِمِینَ (حجرات/ ۶) ای کسانی که ایمان آوردهاید اگر فاسقی برای شما خبری آورد، بررسی کنید تا مبادا از روی نادانی به گروهی آسیب برسانید و سپس از کرده خود پشیمان شوید.
هم اکنون شخصی چون مُلافتاحی که سربازی از سربازان جولانی مرتد در سوریه است و رسماً به تحالف تحت پرچم آمریکا بر علیه هر مجاهد و مومن و هر گروه و جماعتی که آمریکا و صهیونیستها و شرکای آنها، آنها را تروریست می نامند پیوسته است در مورد بخشی از تاریخ کُردهای اهل سنت ایران و به زبان عربی برای عربهای سوریه در حال دروغپراکنی است.
ملا فتاحی که قلادهی دنباله روی از احمد الشرع را بر گردن آویخته، مأموریت یافته تا با غوغا و تلبیس، بر انحرافات و خیانتهای ارباب خود سرپوش بگذارد. جولانی و دارودستهاش که امروز در پیمانی پنهان با آمریکا، مجاهدین و شریعتگرایان واقعی را «تروریست» مینامند، برای بقای خود دست به دامن دروغ و تحریف تاریخ شدهاند.
فتاحی کذاب، با وقاحت تمام مدعی است که در سال ۱۳۵۹، نظام ایران ۵۹ شهروند کرد اهل سنت را کشته است، این دغلباز با «تلبیس» و پنهانکاری، حقیقت را وارونه جلوه میدهد. او نمیگوید که این افراد، نه شهروندان عادی اهل سنت، بلکه مرتدین میان اهل سنت و اعضاء احزاب مسلح سکولار، ملحد و مرتدی مانند کومله و دمکرات بودند که علیه حاکمیت ایران و مومنین مسلح و غیر مسلح و جان و مال مردم اهل سنت کردستان ایران دست به اسلحه برده بودند.
این مُلای مرتد نمی گوید که این احزاب سکولار و مرتد چند هزار نفر از مخالفین خودشان در میان اهل سنت را قتل عام کرده اند و یا چند نفر از نیروهای سپاه رزگاری صوفی های نقشبندی را که در آن زمان سپاه رزگاری بر علیه حاکمیت ایران هم می جنگیدند قتل عام کردند؟ یا چند نفر از طرفداران کاک احمد مفتی زاده را قتل عام و حتی در حسن آباد سنندج زنده به گور کردند؟
در آن زمان جهاد بر علیه این مرتدین سکولار بر تمام اهل سنت و هر مسلمانی که توان یاری اهل سنت را داشت فرض عین بود تا کفر و ارتداد اینها را از جامعه جارو کنند و فتوای آیتالله خمینی در آن مقطع، صراحتاً علیه «احزاب سکولار، مرتد و فتنهانگیز» بود، نه علیه مردم متدین اهل سنت. ایشان بارها تأکید داشتند که این احزاب، آلت دست بیگانگان برای نابودی اسلام هستند. که در همین کلیپی که مُلافتاحی نشر داده نیز همین کلمات گفته شده است.
فتاحی کذاب این حقیقت را کتمان میکند که در همان سالها، بدنهی اصلی اهل سنت کردستان در قالب «پیشمرگان مسلمان کرد»، شانه به شانه ی حاکمیت شیعه ایران علیه ستم و کفر احزاب سکولار میجنگیدند و جان خود را فدای اسلام کردند. تفاوت میان «مسلمان شریعتگرا» و «مرتد سکولار» چیزی نیست که با دروغهای فتاحی پاک شود.
فتاحی و جولانی، هر دو در مسیر خیانت به امت و دروغگویی به نفع جبهه آمریکائی – صهیونی قرار دارند. جولانی که امروز شریعتگرایان را در بند میکند و فتاحی که با تحریف تاریخ، قصد تفرقهافکنی میان صفوف مسلمین را دارد، هر دو مهرههای یک نقشهی آمریکایی هستند.
مومنین کُردستان لازم است بین «دفاع از شریعت» و «حمایت از کفر سکولاریسم» فرق قائل شوند، چون هر یک از احزاب سکولار و مرتدی که هیچ ربطی به دین و مردم اهل سنت کُردستان ندارند هر گونه حمله ی به خودشان را حمله به کُرد معرفی می کنند که مُلافتاحی حمله به این کُردهای مرتد را حمله به کُردهای اهل سنت معرفی کرده است اما دروغهای فتاحی نه تنها حقانیت هر گونه صدمه زدن به این احزاب سکولار و مرتد توسط هر شخصی را خدشهدار نمیکند، بلکه عمق سقوط اخلاقی و دینی جریان ارتدادی جولانی را بیش از پیش نمایان میسازد.
منشور حکومتداری صادقانه و استحکام نظام اسلامی در بیانات ارزشمند عالیقدر شیخالحدیث والتفسیر هبةالله آخندزاده در دیدار با اعضای شورای وزیران در ولایت قندهار
به قلمک فضل احمد هراتی
گزیدهای از رهنمودهای عالیقدر رهبر دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان شیخ الحدیث و التفسیر هبةالله آخندزاده(حفظهالله) در نشست شورای وزیران:
۱. اولویتبندی خدمتگزاری صادقانه به ملت
رهبر دارالاسلام امارت اسلامی با تأکید بر پیوند میان حکومت و مردم، فرمودند:
• خدمت به مردم، صدر اولویتها: خدمتگزاری صادقانه به مردم و پاسخگویی مسئولانه در برابر نیازهای آنان، از اساسیترین اولویتهای نظام است.
• تعهد و عدالت: مسئولان مکلفاند وظایف محوله را با اخلاص کامل، عدالت اجتماعی و تعهد ایمانی انجام داده و تلاشی جدی برای بهبود خدمات عمومی و حل مشکلات معیشتی مردم به کار بندند.
۲. تقوا و تخصص در تطبیق فرامین
ایشان با اشاره به لزوم خودسازی مسئولان، خاطرنشان کردند:
• بنیاد تقوا: تمامی مسئولان نظام اسلامی باید در گام نخست خود را به زیور تقوا آراسته کنند.
• آگاهی از قوانین شرعی: مطالعه دقیق و مستمر فرامین امارت اسلامی برای تمامی مسئولان ضروری است تا در تبیین و تطبیق دقیق آنها در سطوح مختلف جامعه موفق عمل کنند.
۳. استحکام نظام از مسیر آموزش و ترویج دین
رهبر عالیقدر، پایداری نظام را در گرو آگاهی دینی جامعه دانسته و فرمودند:
• آموزش عقیده صحیح: مسئولین نظام مکلف به آموزش علم دین و عقیده صحیح به زیردستان و عموم مردم هستند.
• ریشهیابی ضعفها: هرگونه ضعف در اعمال و رفتار، ناشی از ضعف در عقیده است؛ لذا گسترش علم دینی در سراسر کشور تنها راه حل اساسی برای اصلاح جامعه است.
۴. صیانت از افکار و اخلاق جامعه
در راستای مقابله با تهاجم فرهنگی و فکری، ایشان تأکید ورزیدند:
• حفاظت از مرزهای فکری: مردم باید در برابر افکار نادرست، انحرافات عقیدتی و بداخلاقیهای بیگانه محافظت شوند.
• ترویج مذهب حق: آگاهیبخشی به ملت نسبت به عقیده اصیل و مذهب صحیح از وظایف شرعی دستاندرکاران نظام است.
۵. مسئولیتشناسی و الگوپذیری از سنت نبوی صلی الله علیه وسلم
عالیقدر شیخ هبةالله آخندزاده (حفظهالله) در پایان بر جنبههای عملی دعوت تأکید نموده و فرمودند:
• تبیین دین با عمل: مسئولان باید با رفتار، کردار و عملکرد خود، زیباییهای اسلام و ارزشهای دینی را به مردم نشان دهند.
• سنت پیامبر صلی الله علیه وسلم: همانگونه که رسول الله صلیالله علیه و سلم دین را با عمل خویش تبیین و ترویج میکردند، مسئولان امارت اسلامی نیز باید الگوی عینی اخلاق اسلامی برای مردم باشند.
رسول الله (صلی الله علیه وسلم) د هر هغه شي مخه نیولې چې انسان ته زیان رسوي او عقل یې له منځه وړي:
– «كل مُسْكِرٍ خَمْرٌ، وكل مُسْكِرٍ حرام، ومن شرِب الخمر في الدنيا فمات وهو يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ، لَمْ يَشْرَبْهَا في الآخرة»[۱] هر نشه کوونکی شی خمر دی او هر نشه کوونکی شی حرام دی .
– قضَى أن لا ضررَ ولا ضِرارَ.[۲] نه ځان ته زیان رسول شته او نه بل ته. له همدې امله ټول هغه توکي چې صحت او عقل ته زیان رسوي (لکه سګرټ، نسوار، چرس او نور) باید د اسلامي نظام لخوا کنټرول او مخنیوی یې وشي.
۴. د امام اعظم ابوحنیفه رحمه الله او حنفي فقهې لیدلوری
• د عقل ساتنه: امام صاحب (رح) ټینګار کوي چې عقل د انسان تر ټولو لویه شتمني ده. هر هغه څه چې عقل زایل کوي (لکه کوکنار، تریاک او نور کیمیاوي مواد)، په قطعي ډول منع دي.
• تعزیر او سیاسي صلاحیت: په حنفي فقه کې حاکم (امام) دا صلاحیت لري چې د عامه مصلحت لپاره د داسې شیانو کښت او تجارت ممنوع کړي چې ټولنې ته فساد او زیان رسوي. د حاکم د داسې امر اطاعت پر ولس شرعي واجب دی.
د افغانستان اسلامي امارت ثابته کړه چې د نشه يي توکو له هیولا سره مبارزه یوازې په شعارونو نه، بلکې د الله تعالی پر شریعت باندې په تمسک او د احکامو په قاطعیت سره ترسره کېږي. نن چې د افغانستان ځمکه له کوکنارو پاکه شوې او معتادین تر درملنې لاندې دي، دا د هغه نظام برکت دی چې قانون یې له قرآن او سنتو اخیستی او هدف یې د یوې سالمې اسلامي ټولنې جوړول دي.
اقتدار شریعت و ریشهکنی مخدرات؛ تجلی حاکمیت الهی در دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان
به قلم: ابوهاجر خان آبادی
موفقیت بینظیر امارت اسلامی افغانستان در محو کامل کشت خشخاش، نابودی مواد مخدر و جمعآوری معتادین، حقیقتی است که جز در سایه یک حاکمیت مقتدر اسلامی و تطبیق فرامین شرعیِ برخاسته از قرآن و سنت، امکانپذیر نبود. این تحول بزرگ، یادآور اخلاص و اطاعتپذیری صدر اسلام است.
در زمان رسولالله صلی الله علیه وسلم، هنگامی که آیه تحریم «خمر» (شراب) نازل شد، منادیان حکومت اسلامی در کوچههای مدینه بانگ برآوردند. تاریخ گواه است که مسلمانان چنان در اطاعت از امر الهی ذوب بودند که حتی جامهایی که بر لبانشان بود را دور ریختند و خمرهها را در کوچهها جاری ساختند. امروز نیز در دارالاسلام افغانستان، همان روحیه اطاعت از «اولیالامر» تجدید شده و مردم به دلیل ایمان به مشروعیت نظام، فرامین منع مخدرات را با جان و دل پذیرفتهاند.
حاکمیت اسلامی بر اساس دستور الهی، موظف به حفظ عقل و جان مردم است. الله متعال میفرماید:
– يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالْأَنصَابُ وَالْأَزْلَامُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ (مائده/ ۹۰) ای کسانی که ایمان آوردهاید، شراب و قمار و بتها و تیرهای قرعه، پلیدی و از عمل شیطان است، پس از آن دوری کنید تا رستگار شوید.
– وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ (بقره/ ۱۹۵) و خود را با دست خود به هلاکت نیفکنید. مواد مخدر (تریاک، چرس، شیشه و…) بارزترین مصداق هلاکت فردی و اجتماعی است.
رسولالله صلی الله علیه وسلم راه را بر هرگونه توجیه برای مصرف مواد نشئهآور بسته است و به عنوان مثال از ابن عمر رضی الله عنهما روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:«كل مُسْكِرٍ خَمْرٌ، وكل مُسْكِرٍ حرام، ومن شرِب الخمر في الدنيا فمات وهو يُدْمِنُهَا لَمْ يَتُبْ، لَمْ يَشْرَبْهَا في الآخرة»[۱] هر نشئهآوری خمر است و هر نشئهآوری حرام است. و کسی که در دنیا خمر بنوشد و درحالی بمیرد که به آن معتاد بوده و توبه نکرده باشد، در آخرت آن را نخواهد نوشید.
همچنین در احادیث صحیح آمده است که : قضَى أن لا ضررَ ولا ضِرارَ.[۲] نه به خود ضرر برسانید و نه به دیگران. مخدرات و دخانیات (سیگار و نسوار) به دلیل ضرر قطعی به صحت و اقتصاد، مشمول این قاعده فقهی هستند.
در مذهب امام ابوحنیفه رحمه الله نیز همچون سایر مذاهب اسلامی اصل بر حفاظت از «ضروریات پنجگانه» (دین، نفس، عقل، نسل و مال) است.
امام ابوحنیفه و شاگردان ایشان تاکید دارند که هر مادهای که باعث اختلال در عقل شود (زائلکننده عقل)، مصرف آن ممنوع است. از آنجایی که خشخاش، تریاک، چرس و مواد کیمیاوی جدید مستقیماً عقل را از بین میبرند، تحریم آنها در فقه حنفی قطعی است.
طبق آرای فقهی، حاکم اسلامی، امام صلاحیت دارد برای حفظ مصلحت عامه و جلوگیری از فساد، نسبت به اموری که ضرر عمومی دارند (مانند کشت و قاچاق مخدرات)، مجازاتهای تعزیری وضع نموده و آنها را ممنوع اعلام کند. اطاعت از این فرمان حاکم، بر تمام اتباع فرض و واجب است.
به این شکل امارت اسلامی افغانستان ثابت کرد که با شعار و کنفرانس نمیتوان با هیولای اعتیاد و مخدرات جنگید؛ بلکه تنها راه حل، تمسک به شریعت الله و داشتن قاطعیت در تنفیذ احکام است. امروز که مزارع خشخاش پاکسازی و معتادین از گوشه جادهها جمعآوری شدهاند، ثمره حکومتی است که قانونش را از قرآن میگیرد و هدفش رضایت پروردگار و سلامت جامعه اسلامی است.
تجلی امنیت در دارالاسلام؛ برگزاری مراسم عاشورا تحت تدابیر ویژه امنیتی امارت اسلامی افغانستان
به قلم: ابومحمود کندزی
در سایه حاکمیت نظام امارت اسلامی افغانستان و برقراری امنیت سراسری در قلمرو دارالاسلام، وزارت امور داخله از آمادگی کامل نیروهای امنیتی برای تأمین نظم و آرامش در ایام عاشورا خبر داده است.
محورهای اصلی این اقتدار امنیتی:
۱. طرح جامع و سراسری: طبق اعلام سخنگوی وزارت امور داخله، یک طرح امنیتی دقیق و ویژه تدوین شده است که تمامی ولایات و مراکز مذهبی در سراسر کشور را تحت پوشش قرار میدهد. این طرح با هدف خنثیسازی هرگونه تحرک ناهنجار و تضمین آرامش شهروندان به مرحله اجرا درآمده است.
۲. تفویض مسئولیت به نیروهای مسلکی: مسئولیت مستقیم تأمین امنیت مراسم به نیروهای امنیتی مجرب و تعلیمدیده سپرده شده است. این نیروها با حضور فعال در نقاط کلیدی، وظیفه حفاظت از جان و مال شرکتکنندگان را بر عهده دارند تا مراسم مذهبی در فضایی به دور از تهدید برگزار گردد.
۳. حالت آمادهباش (احضارات): نیروهای امنیتی دارالاسلام در تمامی سطوح در حالت آمادهباش کامل قرار دارند. این هوشیاری نشاندهنده تعهد قاطع امارت اسلامی به صیانت از ثبات اجتماعی و فراهم کردن بستری امن برای تمامی شئونات زندگی در کشور است.
۴. هدف: امنیت پایدار: غایه اصلی این اقدامات، جلوگیری از هرگونه سوءاستفاده دشمنان و ایجاد فضایی است که در آن «امنیت» به عنوان بزرگترین نعمت الهی در خاک افغانستان به وضوح حس شود.
امروز افغانستان در سایه نظام اسلامی، نمونهای از اقتدار در تأمین امنیت داخلی را به نمایش گذاشته است؛ به گونهای که مراسمهای مذهبی در کمال آرامش و در تحت چتر حمایتی نیروهای امنیتی دارالاسلام برگزار میشود.
حاکمیت امارت اسلامی با اتکا به نصرت الهی و تلاش شبانهروزی نیروهای امنیتی خود، اطمینان داده است که فضای دارالاسلام، محیطی امن برای تمامی شهروندان خواهد بود و هیچ اخلالگری توانایی برهم زدن این نظم مستحکم را نخواهد داشت.
به ملا عبدالرحمن فتاحی و دیگرانی که هنوز در مسیر ابومحمد الجولانی قرار دارند
به قلم: فضل احمد هراتی
یک زمانی ما خیال می کردیم که در سوریه جهاد فی سبیل الله روان است و قرار است حکومت اسلامی و اجرای شریعت شود، هر چند عده ای از برادران می گفتند که این جهاد فی سبیل الله نیست بلکه جهاد فی سبیل آمریکا و ناتو است که از کانال حکومت ترکیه اداره می شود اما باز ما می گفتیم حسن ظن داریم و منتظر می مانیم که ببینیم چه می شود.
هر چه گذشت ما متوجه انحرافات بزرگ و بزرگتری از جولانی شدیم و این انسان تا جائی پیش رفت که حکومت سکولار اجرا کرد و شریعت را کنار زد و با آمریکا تحالف بست که بر ضد تروریسم بجنگند یعنی بر ضد امثال حماس و جهاد اسلامی و القاعده و هر کسی که آمریکا و شرکایش مثل صهیونیستها آنها را تروریستی می دانند.
آیا این اعمال ارتداد آشکار نیست؟ فرق حکومت جولانی با حکومت کرزای در چیست؟
به این شکل ما واقعیتهایی تلخ را در طول سالیان قتال سوریه دیدیم که دیگر بر کسی پوشیده نیست، مگر آنکه خود را به تغافل زده باشد چون حقایقی که امروز پنهان میکنید فریبکاری و مصلحتاندیشیهای دنیوی است که در برابر شریعت الله قرار دارد.
همه ما گواهیم بر سیرهای که ابومحمد الجولانی در پیش گرفت؛ از شعارهای آغازین تکفیر و مبارزه با هر آنچه خلاف شریعت میپنداشت، تا امروز که شاهد ائتلافها و معاملههایی هستیم که اساس آن شعارها را زیر پا گذاشته است. شاهدیم که در میان رنج و خون اهل سوریه سوریه، خانوادهاش در امنیت و رفاه بودهاند و او خود هرگز هدف حملات دشمنان قسمخورده قرار نگرفته است. میبینیم که چگونه فرماندهان رژیم بشار اسد را عفو میکند، اما عدالتخواهان و منتقدان را در زندانهای خود میپوساند.
شاید امروز با تلبیس، ماستمالی، جعل روایتها، مصلحتگرایی، و توجیهات گوناگون غیر شرعی بتوانید این حقایق آشکار را از دید برخی مردم ناآگاه پنهان کنید یا بر آنها سرپوش بگذارید. شاید بتوانید با تأویلهای شخصی از دین و انتساب خود به اهل سنت و جماعت، منافع شخصی و گروهی را بر حقیقت مقدم بدارید. اما آیا این شیوهها در درگاه الهی نیز پذیرفته است؟
فرض کنیم که امروز بتوانید با تزویر، پرده بر این حقایق بکشید. اما در روز قیامت چه خواهید کرد؟
آیا در آن روز نیز میتوانید حقیقت را پنهان کنید، هنگامی که همه چیز آشکار میشود و هیچ راه فراری نیست؟ آن روز، تنها انسانها شاهد نیستند، بلکه خود وجود ما به سخن میآید و آنچه پنهان کردهایم را فاش میکند.يَوْمَ تَشْهَدُ عَلَيْهِمْ أَلْسِنَتُهُمْ وَأَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُم بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (نور/ ۲۴) روزی که زبانهایشان و دستهایشان و پاهایشان بر ضدّشان به آنچه انجام میدادند، گواهی میدهند.
در آن روز، چشمهایمان آنچه را که دیدند و بر آن چشم بستند، گوشهایمان آنچه را که شنیدند و نشنیده گرفتند، و زبانهایمان آنچه را که گفتند یا از گفتن حق فروگذاشتند، گواهی خواهند داد. آن روز نه توجیهی پذیرفته است و نه تلبیسی به کار میآید.
ملا عبدالرحمن فتاحی و دیگر پیروان ابومحمد الجولانی؛ بیایید پیش از آنکه دیر شود، به این حقایق بیندیشید. آیا ارزش دارد که امروز به خاطر منافع و قدرت زودگذر دنیای دیگران، حقیقت را کتمان کرده و در روز قیامت با شهادت خود اعضای بدنمان و رسوایی ابدی روبرو شویم؟
از خداوند متعال برای خود و شما هدایت و بصیرت را مسألت داریم تا از گمراهی و ظلم دوری جوییم و همواره بر مسیر حق و عدالت گام برداریم.
