تلبیس ابلیس در سرزمین نجد و ائتلاف طاغوت آل سعود و منهج تکفیر علیه امت اسلامی
به قلم: خالد هورامی
نشست اخیر در ریاض با نام فریبندهی «ائتلاف ملل کفری برای شکست داعش»، چیزی جز یک «نمایش منافقانه» برای دعوت از ملل کفر به قلب بلاد مسلمین نیست. رژیم آلسعود که امروز مدعی مبارزه با تروریسم شده، خود ریشه و منبع اصلی فتنهای است که جهان اسلام را به آتش کشیده است.
نام «داعش» امروز تنها بهانهای است تا پای ارتشهای کفار اصلی و ملل کفر به سرزمینهای اسلامی باز شود. آلسعود با دلارهای نفتی، راه را برای دخالت استکبار جهانی هموار میکند و به جای اتکا به قدرت امت اسلامی، به دامن دشمنان قسمخوردهی دین پناه میبرد تا بقای تخت و تاج خود را تضمین کند.
ریشهی تمام این فتنهها در «منهج اشتباه علمای نجدی» و تفکرات محمد بن عبدالوهاب نهفته است که حالت درباری به خود گرفته است. رژیم سعودی با صرف میلیاردها دلار در دانشگاههای خود، تفکری را پرورش داده که جز خود، همهی مسلمانان را مشرک، بدعتی، قبوری و صوفی میخواند. حقیقت تلخ این است که هر «امیر داعشی» که امروز خون بیگناهان را میریزد، در واقع نسخهای اصلی و دست نخورده از همان تفکر افراطی است که بخشی از آن در مدارس تحت حمایت آلسعود تدریس میشود. آنها با برچسب زدن به برادران دینی خود، راه را برای قتلعام مسلمین هموار کردهاند.
در این میان، نقش «علمای سوء و درباری» از همه سیاهتر است. آنها با «تلبیس آیات و احادیث»، کلام خدا را تحریف میکنند تا جنایات طاغوت زمان را مشروع جلوه دهند. این جیرهخوارانِ قدرت، رژیم آلسعود را «ولیامر» میخوانند؛ همان رژیمی که در خدمت منافع آمریکا و دشمنان اسلام است. آنها از یک سو محمد بن عبدالوهاب مدرن (داعش) را از همان رحم فکری خود متولد میکنند و از سوی دیگر برای خوشآمد اربابان غربی، حکم به تکفیر و نابودی آنها میدهند.
سیاست امروز ریاض، رقصیدن به ساز استکبار است. آنها دینفروشانی هستند که منهج محمد بن عبدالوهاب را به ابزاری برای تفرقه میان امت تبدیل کردهاند. در حالی که ادعای مبارزه با داعش دارند، در حقیقت هر دو (هم منهج حاکم بر نجد و هم تفکر داعشی) از یک ریشه تغذیه میشوند تا پیکرهی واحد امت اسلامی را پارهپاره کنند.
ملتهای مسلمان باید بیدار شوند. دشمن اصلی تنها در جبههی کفر نیست؛ بلکه در درون سرزمینهای ما و در میان کسانی است که دین را به بهای ناچیز به طاغوت و استکبار فروختهاند. نشست ریاض نه برای امنیت، بلکه برای تثبیت سلطهی کفر بر مقدرات مسلمین است.