مذاکره عزتمند دارالاسلام ایران و واکنش شرعی مومنین اهل سنت و جماعت در برابر زیاده خواهی های آمریکای کافر محارب
به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی
شکی نیست که آرامش و برقراری آتشبس، آرزوی هر انسان صلحدوستی است و مایه خوشحالی مردم خواهد بود، چرا که جنگ چیزی جز تباهی، آوارگی و رنج به بار نمیآورد. اما صلح حقیقی و پایدار، تنها زمانی محقق میشود که بر اساس قانون شریعت الله و بر پایه عدالت، رفع ظلم و بازگشت حقوق ستمدیدگان بنا شده باشد.
در مورد جنگ تحمیلی رمضان ۱۴۰۴ش، سکوت در برابر آغازگر جنگ و تجاوزگر و عدم بیان حکم شرعی در برابر این کفار محارب، نه تنها به صلح نمیانجامد، بلکه بذر جنگهای آتی را میکارد. از منظر اسلام، پرداختن به ریشههای ظلم و تجاوز و ایستادگی در برابر متجاوز، از اصول بنیادین است.
قرآن کریم به صراحت بر وجوب دفاع در برابر کسانی که به مسلمانان حمله میکنند، تأکید دارد. خداوند متعال میفرماید: وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ (بقره/۱۹۰) و در راه خدا با کسانی که با شما میجنگند، جنگ کنید؛ ولی تجاوز نکنید، که خداوند تجاوزکاران را دوست ندارد.” این آیه به روشنی نشان میدهد که دفاع در برابر مهاجم واجب است، اما با رعایت اصول عدل الهی و بدون تجاوز از قانون شریعت الله.
همچنین، در آیه دیگری میفرماید: وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا وَاجْعَلْ لَنَا مِنْ لَدُنْكَ نَصِيرًا (نساء/۷۵) چرا در راه خدا و در راه مردان و زنان و کودکان ستمدیده و بیدفاع نبرد نمیکنید؟ کسانی که میگویند: پروردگارا! ما را از این شهری که اهلش ستمکارند، بیرون ببر، و از جانب خود برای ما سرپرستی قرار ده، و از سوی خود یاریدهندهای برای ما مقرر فرما.” این آیات لزوم حمایت از مظلومین و دفاع از حقوق تضییع شده مسلمانان را به وضوح بیان میکنند.
از وظایف مهم هر مسلمان، به ویژه علما و رهبران دینی، روشنگری و عدم سکوت در برابر ظلم و تجاوز است حتی اگر کسی که قرار است در برابرش حق گفته شود حاکم ستگری باشد که امکان کشته شدن نصیحکتر وجود دارد، با این وجود چنانچه رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: أَفْضَلُ الْجِهَادِ كَلِمَةُ حَقٍّ عِنْدَ سُلْطَانٍ جَائِرٍ. بهترین جهاد، سخن حقی است در برابر حاکم ستمگر.
این حدیث بر اهمیت بیان حقیقت و شناسایی ظالم تأکید میکند؛ اما در دارالاسلام ایران سخن گفت در مورد آمریکای جنایتکار و صهیونیستهای وحشی که با هم و با کمک مرتدین حاکم بر کشورهای حاشیه خلیج فارس و اردن و بعضی از دول غربی به دارالاسلام ایران حمله کرده اند هیچ گونه خطری در بر ندارد.
بله، آتشبس به تنهایی، بدون پرداختن به مسئولیت آغازگر جنگ تحمیلی رمضان ۱۴۰۴ش بر دارالاسلام ایران توسط کفار محارب آمریکائی – صهیونی، ممکن است به فراموشی حقوق پایمالشده و تشویق متجاوزین در آینده منجر شود. نادیده گرفتن نقش اشغالگران و متجاوزین خارجی در افروختن آتش جنگ، میتواند به منزله مشروعیت بخشیدن به اقدامات وحشیانه ی آنها تلقی گردد.
ضرورت هوشیاری در برابر نقشههای قدرتهای سلطهگر و مزدوران منطقهای آنها لازم و ضروری است که عده ای ممکن است به بهانه دوستی یا صلح و سهل انگاری در برابر این دشمنان، به دنبال تضعیف جهان اسلام و نفوذ در آن باشند.
مسئولیت سنگینی بر عهده رهبران دینی و اجتماعی است که جوانان مسلمان را در برابر امواج فکری و تبلیغاتی مسموم حفظ کنند. هرگونه گفتمان یا اقدامی که به نفع دشمنان اسلام و توطئههای آنها باشد، میتواند ایمان و غیرت اسلامی جوانان را تضعیف کرده و آنها را از مسیر حق و دفاع از سرزمینهای اسلامی منحرف سازد. جامعه اسلامی، به ویژه جوانان با ایمان و شجاع اهل سنت و جماعت ایران، باید با بصیرت کامل، صف خود را از هر تفکری که به سمت خواستههای قدرتهای کافر محارب خارجی و اپوزیسیون سکولار و مرتد داخلی ایران که همسو با این کفار محارب خارجی هستند سوق پیدا کند، جدا سازند و به اصول و ارزشهای اصیل اسلامی پایبند باشند.
پس، در شرایطی که سرزمینهای اسلامی مورد تجاوز و اشغال قرار میگیرند، وظیفه همه مسلمانان، به خصوص علما و نخبگان، این است که با وحدت، بصیرت و صراحت، متجاوز را شناسایی کرده و از حقوق ملتهای مظلوم دفاع کنند. صلح حقیقی تنها با برقراری عدالت و ایستادگی در برابر ظالم محقق میشود و هرگونه تلاشی برای پنهان کردن حقیقت و مساوی دانستن متجاوز و مدافع، خیانت به ارزشهای اسلامی و انسانی است. از خداوند متعال مسألت داریم که امت اسلامی را در مسیر حق و عدالت ثابتقدم گرداند.