ماه: آوریل 2026

جولانی در سوریه پیاده کننده این سیاست که: هیچ چیز بیش از یک تجربه شکست‌خورده در حاکمیت، چهره اسلام‌گرایان را زشت نمی‌کند

به قلم: مجاهد مهاجر

امروز تلویزیون سوریه اعلام کرد:اسرائیل نسبت به تخلیه گذرگاه «المصنع» در مرز سوریه و لبنان هشدار داد و سوریه می‌گوید این گذرگاه برای مقاصد نظامی استفاده نمی‌شود.

صدایم گرفت (فریاد زدم) از بس که به شما گفتم و نقشه‌های اسرائیل را فاش کردم و گفتم که چگونه غرب «الشرع» (جولانی) را به قصر [قدرت] رساند تا بهانه‌ای برای اجرای نقشه‌های «اسرائیل بزرگ» باشد.

بارها گفتم که اسرائیل به جاده المصنع خواهد رسید؛ اینک اسرائیل به کنترل کل منطقه جنوب لیتانی نزدیک شده و رسیدن به جاده المصنع را از محوری متفاوت آغاز خواهد کرد.

احمق‌ها، چاپلوسانِ قدرت و جاهلانی که عقل خود را به کار نمی‌اندازند، به خاطر یک ویدیو قدیمی که در آن تظاهرکنندگان شعار «خیبر یا یهود» سر می‌دهند، به دنبال من می‌گردند؛ در حالی که من هنگام خروج اولین مظاهره و خروج شخصی که اسرائیل را تهدید می‌کرد، گفتم: این شخص یا مأمور اسرائیل است یا از کنترل شرع خارج شده است.

اما غافلگیر شدم که تنها ظرف دو ساعت، ۲۵ نقطه تظاهرات در کل سوریه به راه افتاد و ویدیوهایی از لشکر ۶۰ ارتش و هوادارانِ قدرت بیرون آمد که همگی همان شعارها را می‌دادند.

آیا این‌ها همه خودجوش بود؟

در جنوب، حتی یک مورچه بدون اجازه «سلطه» (حاکمیت جولانی) نمی‌تواند نفس بکشد؛ آن‌ها برای اجرای توافقات پاریس، مشت آهنین خود را بر آنجا حاکم کرده‌اند.

بنابراین، این خودِ «سلطه» بود که پس از شکستِ سفرِ لندن، چراغ سبز این مظاهرات و ویدیوها را نشان داد؛ و امروز «الشرع» ما را می‌سوزاند و خودش را هم می‌سوزاند، و همه این‌ها علیه خودش منعکس شده است.

به جای اینکه با او تماس بگیرند و بگویند «خلاص، فهمیدیم که کسی جز تو نمی‌تواند این‌ها را مهار کند»، اتفاق برعکس افتاد.

اکنون می‌گویند: «این آدم بر هیچ چیز مسلط نیست»؛ این حرفِ اربابانِ اوست.

اما اسرائیل و طرف‌های غربیِ دیگر از حوادث سوءاستفاده کرده و به حامیانش می‌گویند: «آیا به شما نگفتیم که این آدم جهادی است و لباسش را عوض نکرده؟ ببینید چگونه از طریق پیروانش ما را به یک ۷ اکتبر جدید تهدید می‌کند؟»

سوال اینجاست: چگونه سرمایه‌گذار خواهد آمد و اقتصاد بهبود می‌یابد در حالی که «الشرع» وارد بازی‌های خطرناکی با غرب و اسرائیل شده است؟

تمام مشکلات ما یک علت دارد:

به قدرت رسیدنِ «الشرع» و گروهش، در حالی که پیشینه جهادی دارند و مدلی از استبداد را در ادلب اجرا کرده‌اند.

این حقیقتی است که می‌خواهند شما روی آن سرپوش بگذارید.

ببینید چگونه «الشرع» را به عنوان متجاوز به حقوق اقلیت‌ها در ساحل، سویداء، دویلعه و امروز در سقیلبیه نشان دادند.

ببینید چگونه آن‌ها را فاسدانی نشان دادند که همه چیز را می‌دزدند.

ببینید چگونه نشان دادند که آن‌ها برای رسیدن به قدرت، از اصول و دین خود کوتاه می‌آیند؛ با تراشیدن ریش، نمایان کردن چهره زنانشان، مصافحه با زنان و کرنش در برابر غرب، روسیه و جنایتکاران نظام.

هدف آن‌ها ضربه زدن و نابود کردن هرگونه الگوی جهادی و اسلامی در ذهن جوانان، در راستای اجرای تئوری «گراهام فولر» است:

«هیچ چیز بیش از یک تجربه شکست‌خورده در حاکمیت، چهره اسلام‌گرایان را زشت نمی‌کند.»

انقلاب مردم سوریه با شعار «می‌خواهیم زندگی کنیم، می‌خواهیم نان بخوریم» بر علیه جولانی مرتد ارباب مُلافتاحی خائن

به قلم: مجاهد مهاجر

مردم انصار سوریه به همراه مهاجرین جهاد کردند تا حکومتی اسلامی تشکیل دهند و قوانین شریعت الله را پیاده کنند اما با حاکمیتی سکولار غرب پسند مواجه شده اند که تمام قوانین شریعت الله که با قوانین سکولاریستی غرب پسند مخالف باشند را کنار زده است.

غیر از صدمات مختلف این انحراف آشکار در اینجا در زمینه ی اقتصادی به بررسی بخشی از صدمات این انحراف و خیانت آشکار می پردازیم:

در حالی که «الشرع» (جولانی) ساعتی به قیمت ۱۸۵,۰۰۰ دلار به مچ می‌بندد و کوچکترین فرمانده گروهش، هفت خودرو با سهمیه بنزین نامحدود، تیم محافظ و بودجه رستوران‌گردی دارد، مردم سوریه با شعار «می‌خواهیم زندگی کنیم، می‌خواهیم نان بخوریم» تظاهرات می‌کنند.

پس از آغازِ روندِ نابودیِ اقتصاد تولیدی سوریه و حذف یارانه‌ی کالاهای اساسی، بدون ذره‌ای رحم و بدون تأمین حداقل دستمزد، امروز نتایج این تخریب نظام‌مند در حال آشکار شدن است.

واردات را بدون هیچ ضابطه‌ای آزاد کردند و با کالاهای چینی و ترکیه‌ای که بازار را قبضه کرده، بازار مبلمان «سقبا»، بازارهای «داریا» و «حرستا» (کارگاه‌های خیاطی) و کارگاه‌های کفش‌سازی در «الهلّک» را به نابودی کشاندند.

ستون فقرات اقتصاد هر کشوری کشاورزی است؛ اما امروز به دلیل تصمیماتی که صرفاً جهت تأمین منافعِ بازرگانانِ وابسته به «هیئت» (تحریرالشام) اتخاذ شده، اقدام به واردات سیب‌زمینی و پیاز می‌کنند؛ همان‌طور که در تابستان با واردات گوجه‌فرنگی، بخش تولید گوجه در «درعا» را نابود کردند.

سوریه کشوری است که در تولید سیب‌زمینی و پیاز به خودکفایی رسیده بود و به اردن، لبنان و کشورهای خلیج [فارس] صادرات داشت؛ اکنون که کشت سیب‌زمینی به وضعیت خوب سابق بازگشته، چرا واردات انجام می‌دهید و کشاورزان را ورشکست می‌کنید؟

صادرات باعث ورود ارز خارجی می‌شود و واردات، ذخایر ارزی بانک مرکزی را می‌بلعد؛ این حاکمیتِ شکست‌خورده دقیقاً برعکس عمل می‌کند؛ واردات را برای سودِ بازرگانانی خاص افزایش می‌دهد و صادرات را متوقف می‌کند تا ۶۰ درصد از بدنه جامعه یعنی کشاورزان را نابود کند.

قیمت سیب‌زمینی و پیاز پیش از باز شدن راه واردات، هم برای مصرف‌کننده و هم برای تولیدکننده متوازن بود؛ همین‌طور قیمت گوجه‌فرنگی در درعا.

دست‌فروش‌ها (صاحبان بساط) از فرط استیصال خود را دار می‌زنند و هر روز شاهد یورش، بازداشت و مصادره اموال دست‌فروشان، بدون ارائه هیچ جایگزینی هستیم.

ای احمق‌ها! پیش از آنکه به جان دست‌فروش‌ها و مغازه‌دارانی که کالایشان را مقابل مغازه می‌گذارند بیفتید و یا یک وجب ساخت‌وساز اضافه در بناهای ۳۰ ساله را تخریب کنید، باید جایگزینی برای آن‌ها تأمین می‌کردید.

می‌توان تجربه «بازارهای روز» (شنبه‌بازار و…) در ترکیه را تعمیم داد؛ به طوری که دست‌فروشان در ازای مبلغی ناچیز به شهرداری، در مکانی مشخص جمع شوند و شهرداری مسئولیت نظافت آنجا را بر عهده بگیرد. مشکل این‌گونه حل می‌شود.

مصیبت اصلی، حاکمیتی است که به دلیل تحریم‌ها مفلس و به دلیل فساد، غارتگر شده است و می‌خواهد حقوق کارمندانش را از جیب مردم تأمین کند.

تمام دغدغه جولانی — همان‌طور که در ادلب بود — این است که چند میدان (فلکه) شیک، زمین فوتبال و هتل نشان دهد و بگوید: «ببینید چه پیشرفتی برایتان آورده‌ام!»؛ در حالی که حلب و نیمی از دمشق در زباله غرق شده‌اند و یک میلیون نفر همچنان در اردوگاه‌ها (چادرها) روزگار می‌گذرانند.

میراث ذلت و خیانت جولانی به نوچه اش مُلافتاحی نجدی از ادعای جهاد تا خوش‌خدمتی به آمریکا و صهیونیستها

به قلم: ابوخالد کُردستانی

این روزها مُلافتاحی مهابادی با تفکرات نجدیت درباری آل سعود که توسط کسانی چون ابوولید المصری از تئوریسن های جهادی و هم مسیران الشیخ اسامه بن لادن به «اسلام آمریکائی – صهیونی جدید» شناخته شده اند، قصد دارد همان نقش خائنانه ای را در میان کُردهای اهل سنت با تفکرات نجدیت در ایران بازی کند که جولانی در سوریه و در میان نجدی های سوریه و خارج از آن بازی کرد.

احمد الشرع کنونی یا همان جولانی سابق که از سربازان ابوبکر بغدادی بود و همان تفکرات نجدیت تنظیم دولة (داعش) را با خود داشت زمانی که در زندان بوکا بود به تور اطلاعاتی آمریکا افتاد و بعد از آنکه با نصف بیت المال حکومت عراق اسلامی ابوبکر بغدادی به نصرت و یاری اهل شام رفت بعد از قدرت گیری ابتدا به ابوبکر بغدادی خیانت کرد و جهت مدیریت نیروهایش به القاعده بیعت داد اما بعد از مدیریت سربازانش و آرام شدن وضعیت باز به القاعده هم خیانت کرد و این خیانت بازی ها ادامه داشت تا اینکه تمام گروهها را به تدریج و بر اساس نقشه های آمریکا و شرکای آن از کانال حکومت سکولار و مرتد ترکیه یا نابود کرد یا به حاشیه راند و یا با خودش سازگار کرد که هم اکنون با شعار «مبارزه با تروریسم» رسماً و آشکارا با متحد شدن با احزاب سکولار و مرتدی چون قسد و ارتش آزاد و … به زیر پرچم آمریکا درآمده و با تمام دشمنان آمریکا و غربی ها و صهیونیستها که اهل دعوت و جهاد راستین هستند وارد جنگ شده است.

بله، جولانی با پیروی از برنامه های کفار محارب خارجی و با سوءاستفاده از نام اسلام و آرمان‌های مردم مظلوم سوریه، یکی از سیاه‌ترین فصول خیانت را رقم زد. او که روزی با نقاب «دفاع از اهل سنت» وارد میدان شد، امروز در کنار احزاب سکولار و مرتد موجود در سوریه به مهره‌ای بی‌اراده در شطرنج قدرت‌های منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای تبدیل شده است.

تغییر چهره‌های مکرر جولانی مرتد، از پوشیدن لباس‌های نظامی ابوبکر بغدادی و القاعده تا کت‌وشلوارهای اتوکشیده آمریکا و و غرب و صهیونیستها، نشان‌دهنده یک باور عمیق به اسلام نیست، بلکه بازتابی از یک اپورتونیسم (فرصت‌طلبی) رذیلانه است. او ثابت کرد که برای حفظ بقای خود در قدرت، حاضر است هر ثوابتی را قربانی کند. این دگردیسی، نه یک حرکت تاکتیکی، بلکه ذلیلی در پیشگاه غرب برای کسب مشروعیتی است که هرگز به دست نخواهد آورد و باید بعد از جنگ آمریکا و صهیونیستها با دارالاسلام ایران و جبهه ی هم سو با آن شاهد زیاده خواهی های بیشتر صهیونیستها در سوریه باشیم.

جولانی و باند مافیائی اش با ایجاد یک نظام پلیسی و سرکوبگر در میان اهل دعوت و جهاد راستین و میدان دادن به شبیحه ها و بازماندگان نظام سابق و مرتدین قسد و ارتش آزاد و باند صهیونیستی الهجری، عملاً تئوری «گراهام فولر» را محقق کردند. آن‌ها با برقراری حکومتی سرشار از فساد، مالیات‌های سنگین بر دوش بینوایان و شکنجه اهل سنت در زندان‌ها، بدترین تصویر ممکن از یک «گروه شبه جهادی» را به دنیا مخمابره کردند. هدف آن‌ها نه اعتلای کلمة‌الله، بلکه منفور کردن نام اسلام در ذهن جوانان سوری بود تا نشان دهند که اسلام‌گرایی مساوی با استبداد و ناکارآمدی و مزدروی برای آمریکا و صهیونیستها و شرکای غربی آنهاست.

تحرکات اخیر در مرزهای لبنان و سوریه و انفعال مشکوک گروه جولانی در برابر نقشه‌های «اسرائیل بزرگ»، پرده از یک خیانت بزرگ‌تر برمی‌دارد. جولانی با به راه انداختن نمایش‌های مضحک و شعارهای توخالی، با برنامه ریزی های پشت پرده با آمریکا و صهیونیستها تنها بهانه‌های لازم را به دست دشمنان می‌دهد تا به خاک سوریه تجاوز کنند. او با تضعیف جبهه داخلی اهل سنت و جماعت و سرکوب گروه‌های صادق، جاده‌صاف‌کن طرح‌هایی شده است که هدفشان تأمین امنیت رژیم صهیونیستی و منافع آمریکا و غربی های کافر محارب است.

پیروان جولانی که کورکورانه از فرمان‌های متناقض او پیروی می‌کنند، باید بدانند که رهبرشان خون هزاران جوان مهاجر و انصار را در بازارهای واشنگتن و آنکاراو لندن، پاریس و مسکو به حراج گذاشته است. او با تغییر مواضع ناگهانی و پشت کردن به تمام عهدهایی که با مردم بسته بود، نشان داد که «مصلحت شخصی و تامین منافع اربابان کافر و محارب خارجی» تنها قبله‌گاه اوست.

احمد الشرع (جولانی) امروز نه یک رهبر، بلکه یک «ورشکسته سیاسی» است که میان ذلت در برابر غرب و خیانت به مسلمین دست‌وپا می‌زند. اهل سنت و جماعت و بخصوص اهل دعوت و جهاد هرگز فراموش نخواهد کرد که در حساس‌ترین برهه تاریخ سوریه و جهاد امت، کسانی که ادعای حراست از دین و اهل سنت را داشتند، چگونه خنجر را از پشت بر پیکر اسلام و مردم سوریه و اهل دعوت و جهاد و آرزوهای امت اسلامی فرود آوردند. او و پیروانش چون مُلافتاحی باید پاسخگو باشند و مُلافتاحی مطمئن باشد که اهل سنت کُردستان ایران دیگر فرصت ادامه ی خیانتهای او در میان خود را نخواهند داد.