رسول الله صلی الله علیه وسلم و خائنین و پیمان شکنان، درسی برای منتقدین سیاستهای کنونی دارالاسلام ایران در مورد آمریکا و خائنین (۱)
به قلم: ابراهیم یعقوبی هورامی
صبح امروز پنجشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۴۰۵ دو نفر از اعضای حزب سکولار و مرتد دمکرات کردستان ایران و اهل شهرستان نقده توسط دارالاسلام ایران اعدام شدند که عده ای در فضای مجازی می پرسیدند چرا؟
در کنار این، باز مساله ی مذاکرات دارالاسلام ایران و آمریکا و سخنان تکراری مولوی عبدالحمید مطرح شد که با هم به هر دو مساله با استناد به منابع شرعی و تاریخی می پردازیم.
رسول الله صلی الله علیه و سلم با کفار سکولار قریش تنها یک پیمان آنهم آتش بس مدت دار حدیبیه را بست که به مدت ۱۰ سال می بایست رعایت می شد اما جبهه ی کفار سکولار قریش در سال هشتم هجری به این پیمان خیانت کردند و رسول الله صلی الله علیه وسلم بدون دادن فرصتی مجدد به این کفار سکولار به پایتخت آنها حمله کرد و فتح مکه به دنبال آن اتفاق افتاد پس لازم است ضمن بازخوانی تعریف خیانت و خائنین بدانیم که رسول الله صلی الله علیه و سلم به عنوان حاکم بر دارالاسلام مدینه با خائنین چگونه برخوردی داشتند؟
خیانت که در برابر امانت قرار گرفته است[۱] و در لغت یعنی مخالفت پنهانی با حق و پیمان؛ مخالفت در برابر حق، از طریق پیمان شکنى مخفیانه و پنهانی.[۲] الله تعالی به صراحت در قرآن میفرماید: إِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْخَائِنِينَ (انفال/ ۵۸) بدون شک الله خائنان را دوست نمیدارد. یا در جایی دیگری میفرماید: إِنَّ اللهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ(حج/ ۳۸) براستی که الله هیچ خیانتکار ناسپاسی را دوست نمیدارد.
این را بدانیم کسانی که دچار «خیانت» می شوند:
- اولاً به خیانتی که می کنند علم دارند یعنی می دانند که کارشان «خیانت» است اما آگاهانه، عمداً و به میل خودشان دچارش می شوند. چیزی که ما حداقل دوبار در مذاکرات دارالکفر محارب آمریکا با دارالاسلام ایران دیدیم و در هر دو مورد در حین مذاکره دچار خیانت شدند
- ثانیاً سعی می کنند این «خیانت» خود را از مردم پنهان کنند و حتی در پنهان کردن این «خیانت» از مردم هم ممکن است موفق شوند: یَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلاَ یَسْتَخْفُونَ مِنَ اللّهِ (نساء/۱۰۸) مگر نمی بینیم که آمریکا در جنگ روانی و صداها شعار و دروغ و مکر و نیرنگ دیگر در حال پوشاندن این جرم و «خیانت» آشکار خود از مردم هستند؟
با این وجود همچنانکه گفته شد رسول الله صلی الله علیه وسلم به خائنین فرصت دوباره نداد. اجازه دهید چند سند تاریخی را با هم بررسی کنیم: یهودی های بنی قینقاع یک دستفروش زن مسلمان را تحت فشار قرار دادند تا نقابش را بردارد و چون این زن مومن از این کار خودداری کرد مردی یهودی دامان خواهرمان را به جايی گره می زند بدون اينكه خود زن متوجه شود، خواهرمان از جای خوش بلند شد و با کشیده شدن لباسش بخشی از بدنش برهنه شد يهوديان آن اطراف خنديدند ويكی از برادرانمان آن مرد يهودی مجرم را كشت و يهوديان نيز به صورت دسته جمعی برادر مسلمانمان را به شهادت می رسانند؛ کل طائفه ی یهودیان بنی قینقاع از این قاتلین حمایت می کنند[۳] و رسول الله صلی الله علیه رسول الله صلی الله علیه و سلم بعد از محاصره و تسلیم شدن آنها دستور داد آنها را ببندند و بعد بكشند؛ عبدالله بن ابي رهبر دارودسته ی منافقین دخالت كرد واز رسول الله صلی الله علیه و سلم تمنا كرد آنها را نكشند. رسول الله صلی الله علیه و سلم با یک درجه تخفیف پذيرفت به شرط اينكه اموال خود را بگذارند و زن و فرزندان خويش را با خود به خارج از مدينه ببرند و آنها را تبعید کرد و این «خیانت» را نبخشید.[۴]
در این صورت، اگر یک ملت در قتل یک مسلمان یا خیانتی برعلیه مسلمین سهیم باشد باید تمام افراد این ملت مجازات شوند، مثل خیانتی که ملت بنی قریظه مرتکب شده بودند که به حکم سعد بن معاذ رضی الله عنه تمام مردان بنی قریظه و پسران بالغشان، که تعداد آنان بین ششصد تا نهصد نفر گزارش شدهاست، گردن زده شدند؛ همه حکم اسلام در مورد چنین خائنینی را می دانستند و هر مومنی که قاضی و حَکَم می شد باز چنین حکمی صادر می کرد؛ مثل این است که به چند میلیارد مسلمان بگوئی حکم مصرف کننده مسکرات چیست؟ اگر چند میلیارد مسلمان هم جداگانه قاضی و حکم شوند باز یک حکم صادر می کنند. حکم «خیانت» هم همینگونه است.
زمانی که أبا عزَّةَ سکولار در جنگ بدر دستگیر می شود و به خاطر عیالواری و دخترانش آزاد می شود و پیمان می بندد که دیگر به جنگ با مسلمین برنگردد اما به پیمانش «خیانت» می کند و دوباره در جنگ احد شرکت میکند و اسیر می شود باز برای این عهد شکن خائن فرصت دوباره ای در کار نیست و اعدام می شود.
این از قطعیات است که رسول الله صلی الله علیه وسلم هرگز افراد یا حتی ملتهائی که دچار «خیانت» شده بودند را نبخشید؛ چه أبا عزَّةَ را که در جنگ بدر به خاطر دخترانش آزادش کرد و در احد به خاطر «خیانت» به عهدش با گفتن حدیث معروف «لا يُلْدَغُ المُؤْمِنُ مِن جُحْرٍ واحِدٍ مَرَّتَيْنِ»[۵] مؤمن دو بار از یک سوراخ گزیده نمیشود، گردنش را زد؛ و چه یهودی های قبایل بنی نضیر و بنی قینقاع و بنی قریظه و … و چه حاطِب بن ابی بلتعه رضی الله عنه که اگر خیانت او ثابت می شد قطعا بخشیده نشده و جرم ارتداد کشته می شد.
زمانی که عمر، حکم ارتداد حاطِب را صادر کرد؛ حاطِب که می دانست این «خیانت» باعث ارتداد می شود به همین دلیل از خودش در برابر حکمی که عمر صادر کرده بود گفت: من مرتد نشده ام و دلایل خودش را آورد، سوابق حاطِب و آیاتی هم که در این زمینه نازل شدند ثابت کردند که حاطِب قصد «خیانت» نداشت. یعنی تمام صحابه می دانستند که هر کسی نسبت به دارالاسلام دچار «خیانت» شود باعث ارتدادش می شود حتی اگر با یک اشاره باشد یا با یک پیام و سخن، چه رسد به همکاری با دارالکفرها بر علیه دارالاسلام.
آیا هنوز کسی هست که از اجرای حکم اعدام بر خائنینی که در اغتشاشات و آشوب طلبی و جنگ شهری دی ماه ۱۴۰۴ش و در جنگ رمضان ۱۴۰۴ش به دین و ملت و دارالاسلام ایران خیانت کردند و در کنار کفار محارب آمریکائی و صهیونی قرار گرفتند و با رعایت دقیق و شرعی سیر قضائی پرونده ی آنها، به عنوان خائن و مفسد فی الارض و محارب شناخته شدند نقدی وارد کند و باز خودش را مومن به شریعت الله بنامد؟
[۱] مفردات راغب، ج۱، ص۱۶۳
[۲] راغب اصفهانی، حسین بن محمد، المفردات فی غریب القرآن، تحقیق، داودی، صفوان عدنان، ص ۳۰۵، دمشق، بیروت، دارالقلم، الدار الشامیة، چاپ اول، ۱۴۱۲ق.
[۳] واقدی، مغازی، دکتر مارسدن جونس (تحقیق)، بیروت، عالم الکتب، ۱۴۰۴ق، چاپ سوم، ج ۱، ص ۱۷۶و۱۷۷/ ابناثیر، علی بن ابیالکرم؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، ۱۳۸۵ق، ج۲، ص۱۳۸./ طبقات الکبرى، ج ۱، ص ۲۹؛/ انساب الاشراف، ج ۱، ص ۳۰۹
[۴] ابنهشام،سیره النبویه ، ج ۱، ص ۴۷-۴۸٫/ ابن هشام، سیرة النبی، ج۲، ص۶۳۲./ واقدی، کتاب المغازی، ج۱، ص۱۲۷.
[۵] بخاری۶۱۳۳/ مسلم۲۹۹۸ / کلینی، محمد بن یعقوب، کافی، محقق، مصحح، غفاری، علی اکبر، آخوندی، محمد، ج ۲، ص ۲۴۱، تهران، دار الکتب الإسلامیة، چاپ چهارم، ۱۴۰۷ق./ مفید، اختصاص، ص ۲۴۵، قم، کنگره شیخ مفید، چاپ اول، ۱۴۱۳ق.