اهمیت فقه اکبر و غفلت امت – نگاهی به واقعیت امروز مسلمانان
کاتب: خالد سیف الله المسلول
امت اسلامی امروز در بزرگترین غفلت تاریخی خود بهسر میبرد؛ غفلتی که ریشهٔ آن دوری از «فقه اکبر» است، همان فقهی که اساس توحید، شناخت طاغوت و کفر به طاغوت، پذیرش حاکمیت شریعت الله جلّ جلاله، دشمن شناسی شرعی و درجه بندی دشمنان و مساپلی از این دست بر آن بنا شده است. مسلمانان قرنها است که از این بنیاد دور افتادهاند و در میان مسائل فقه اصغر ــ طهارت، نکاح، معاملات و امور فرعی ــ غرق ماندهاند.
علمای وابستهٔ به سلطه و دنیا، مردم را عمداً در «فقه اصغر» زندانی کردهاند تا امت هرگز به فهم اصول دین نرسد. زیرا اگر مردم فقه اکبر را بفهمند، نخستین کسانی که در معرض سؤال قرار میگیرند همین خائنانیاند که بر محراب و منبر نشستهاند. امروز مسلمانان بدون شناخت توحید، بدون شناخت طاغوت و کفر به طاغوت، بدون دشمن شناسی شرعی و درجه بندی شرعی دشمنان و بدون پذیرش حاکمیت شریعت، در پیروی کورکورانهٔ این افراد اسیر شدهاند.
فقه اکبر چه میخواهد؟
فقه اکبر از انسان میخواهد که:
- الله را آنگونه که در قرآن و سنت بیان شده بشناسد.
- طاغوتهای پنج گانه در میان انسانها را در کنار شیطان که طاغوت اصلی است بهروشنی بشناسد و به آن کفر کند
- بداند که عبادت بدون کفر به طاغوت اصلاً عبادت نیست.
- از میان طاغوتها از مشرکین(سکولاریستها) بری شود و بیزاری جوید
- از دشمن شناسی شرعی برخوردار باشد و دشمنان را بتواند بر اساس شریعت الله درجه بندی کند که دشمنان اصلی او را در این زمینه ی مهم منحرف نکنند.
- حکم الله را بالاتر از هر قانون، نظام، دولت و ایدئولوژی بداند.
- حاکمیت شریعت الله را روح و اصل قانون و حاکمیت بداند.
اینها همان ارکانیاند که اگر ترک شوند، فقه اصغر هیچ ارزشی ندارد.
الله سبحانهوتعالی در سورهٔ حج، آیهٔ ۱۷ پنج گروه طاغوت میان انسانها را بیان می کند که ما باید در کنار شیطان به آنها کفر کنیم:
«إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالصَّابِئِينَ وَالنَّصَارَىٰ وَالْمَجُوسَ وَالَّذِينَ أَشْرَكُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ يَفْصِلُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ»
- یهود ۲- صابیین (منداییان) ۳- نصارا (مسیحی ها) ۴- مجوس ( زرتشتی ها) ۵- مشرکین ( سکولاریستها)
هر جای قرآن و سنت صحیح اسمی از طاغوت آمده یعنی: کافر. و بعد از شیطان، اینها طاغوتهای میان اسناها هستند که باید به آنها کفر کنیم.
چرا امام ابو حنیفه رحمهالله «فقه اکبر» را نوشت؟
امام اعظم ابو حنیفه رحمهالله با بصیرتی که کمتر عالمی در دوران خودش داشته، فهمید که:
- فقه اصغر بدون فقه اکبر کارایی لازم شرعی را جهت اصلاح جامعه ندارد
- عبادت بدون فقه اکبرهیچ اعتباری ندارد.
- و هیچکس نمیتواند طاغوت را بپرستد و همزمان مدعی اسلام باشد.
او میدانست که اگر امت در بنیادهای عقیدوی منحرف گردد، نماز و روزه و نکاح و معاملات، هیچچیز از آنان را نجات نمیدهد و در دام دشمنان می افتند و رهایی پیدا نمی کنند.
به همین دلیل، پیش از تدوین فقه اصغر، کتاب «الفقه الاکبر» را نوشت تا به مسلمانان بفهماند:
- آغاز اصلاح از توحید و عقیده است، نه از مسائل فرعی.
- هر عبادتی که بر عقیدهٔ فاسد بنا شود، باطل است.
- شناخت طاغوت و کفر به آن و برائت از مشرکین، شرطِ صحت ایمان است.
- دین، فقه اکبر است؛ و فقه اصغر بر دوش آن استوار میشود.
