پاکستان و تاجیکستان… سپاه مشترک یا مزدور مشترک؟

پاکستان و تاجیکستان… سپاه مشترک یا مزدور مشترک؟

به قلم: محمد اسامه

آن‌ها نه برای اسلام کاری می‌کنند، نه برای مردم‌شان؛همه چیز برای رضایت آمریکا، برای فشار بر امارت اسلامی، و برای خفه‌کردن صدای استقلال است.

این هم‌پیمانی نه قدرت دارد،نه مشروعیت، نه آینده.

محورِ باطل همیشه وقتی در ترس فرو می‌رود،به اتحادهای صوری و ساختگی پناه می‌برد.

در برابر امتی که چهل سال در جنگ با آمریکا، ناتو، شوروی، داعش، و مزدوران منطقه‌ای ایستاده،همکاری دو کشور ورشکستهٔ دارالکفرنه تهدید است نه تکان‌دهنده؛ فقط یک بازی خسته‌کنندهٔ سیاسی است که پایانش از حالا معلوم است.

د  پاکستان او د تاجیکستان د دارالکفرنو نوې توطئه

د  پاکستان او د تاجیکستان د دارالکفرنو نوې توطئه

د امریکا په اشاره د سیمې پر ضد ګډه کودتا

دارالکفر تاجیکستان او دارالکفر پاکستان یو ځل بیا خپل غاښونه تېر کړل او د امریکا په مستقیمه اشاره سره یې د «ګډو پوځي همکاریو» اعلان وکړ، څو دا پیغام امارت اسلامي ته ورسوي چې:

“ستاسې څنګ ته ټول دارالکفرنو یو موټی ولاړ دي!”

دا هغه زرګرې جګړې دي چې کفری ڼلی یې کلونه کېږي لوبوي.

۱. د کفر نوی تړون:

د تاجیکستان د دارالکفر د دفاع وزیر امام علي صابرزاده، د شیطان‌اباد (اسلام‌اباد) په سفر کې د پاکستان له لوړپوړو چارواکو سره د پوځي همکاریو، ګډو عملیاتو، تعلیمي کورسونو او استخباراتي همغږۍ تړونونه لاسلیک کړل.

۲. هدف یې څرګند دی:

کفر غواړي د سیمې مکمله محاصره اعلان کړي او داسې وښيي چې ګواکې  امارت اسلامي د دارالکفر په منځ کې بند پاتې دی.

دا همغه پخوانی پلان دی چې امریکا یې د کابل له سقوط وروسته پر خپلو مزدورانو تطبیقوي.

۳. د جګړو صحنه‌سازي:

پاکستان د “ترهګرۍ ضد” په نوم هره ورځ غږ کوي، تاجیکستان د “سرحدي امنیت” په نوم چیغې وهي، خو دواړه د یوه بادار ـ امریکا ـ له بلې خوا رهبري کېږي.

دا جګړه نه د ترهګرۍ ده، نه د امنیت…

دا د دارالاسلام امارت اسلامي افغانستان پر وړاندې د کفر بین‌المللي صف‌بندي ده.

۴. پیغام یې واضح دی:

پاکستان غواړي امارت اسلامي مجبور کړي چې د هغوی دننه د جهاد پر ضد فتوا ورکړي.

تاجیکستان غواړي ځان د کفر په لومړۍ کرښه کې ثابت کړي.

او امریکا غواړي د امارت اسلامي فشارولو لپاره د سیمې ټول مرتدان یوځای کړي.

پایله:

دا تړون نه د ثبات لپاره دی، نه د امنیت لپاره…

دا د دارالاسلام محاصره ده.

دا د کفر ګډ صف دی.

دا د ټلوالې هغه نوې بڼه ده چې موخه یې یوازې یو شی دی:

د امارت اسلامي پر مشروع اسلامي نظام فشار او وېره اچول.

خو دوی هېڅ درس نه دی اخیستی:

د کفر ټول پوځونه سره یو شي،

خو د الله د نصرت پر وړاندې د ملخانو په څېر هر څه له منځه ځي.

بررسی پیش‌بینی‌های جوهر دودایف و بحران‌های کنونی روسی در چچن

بررسی پیش‌بینی‌های جوهر دودایف و بحران‌های کنونی روسی در چچن

به قلم: کارزان شکاک

در سال ۱۹۹۲، جوهر دودایف، رهبر جمهوری چچن، به جامعه جهانی اخطاری جدی داد. او نسبت به نیات و رفتارهای روسیه در قبال چچن و همچنین تهدیداتی که این رفتارها می‌توانند برای امنیت جهانی به همراه داشته باشند، هشدار داد. در آن زمان، بسیاری از کشورها، حتی در اروپا، این هشدارها را جدی نگرفتند و تنها با پوزخند به آن واکنش نشان دادند. اما امروز، چندین دهه پس از آن اظهارات، جهان شاهد بحران‌هایی است که پیامدهای آن می‌تواند به شدت بر ثبات منطقه و حتی جهان تأثیر بگذارد.

دودایف به وضوح دیده بود که فدراسیون روسیه در حال تبدیل شدن به یک بازیگر خطرناک در مناطق مسلمان نشین قفقاز و عرصه بین‌المللی است. او پیش‌بینی کرده بود که اگر جامعه جهانی به این تهدیدات توجه نکند، عواقب جبران‌ناپذیری متوجه آن خواهد شد. اما امروز، پس از سال‌ها جنگ و بحران، این هشدارها به حقیقت پیوسته‌اند. نتایج ویرانگر جنگ‌ها، به ویژه در چچن، نه تنها شامل خسارات انسانی و زیرساختی بلکه به تشدید بی‌ثباتی در منطقه و بروز فعال‌تر جنبش‌های انقلابی نیز انجامیده است.

جامعه جهانی در آن زمان به جای اتخاذ رویکردی فعال برای کمک به چچن، به شکل غافلانه‌ای به وضعیت‌های پیش‌رو نگریست و تصور می‌کرد که با سکوت و عدم مداخله می‌تواند خود را از بحران‌ها دور نگه‌دارد. این بی‌توجهی نه تنها به تشدید بحران‌ها منجر شد، بلکه به قدرت‌گیری رژیم‌های سرکوبگر در روسیه نیز دامن زد.

اکنون، در شرایط کنونی، شاهد پیامدهای این بی‌عملی هستیم. کشورهایی که در موقعیت‌های مختلف به هشدارهای دودایف توجه نکردند، امروز خود را در دورانی از بحران‌های نظامی و انسانی می‌بینند. این بحران‌ها به نظام‌های سیاسی و اقتصادی کشورها نیز آسیب زده و موجب عدم استقرار بیشتری در منطقه شده است.

گذر زمان نشان داده است که حقیقت تهدیدات امنیتی نمی‌تواند تنها با نادیده گرفتن و بی‌توجهی به واقعیت‌های موجود سرکوب شود. جوهر دودایف هشدار داد که روسیه به یک هیولای جدید تبدیل می‌شود و امروز با پوزخندهایی که زمانی در مقابل او بود، هیچ شباهتی نداریم. آنچه در نهایت واضح است این است که اگر جهان به این هشدارها گوش می‌داد و با چچن همکاری می‌کرد، شاید امروز شاهد عقب نشینی این هیولا بودیم.

پیام دودایف و درس‌هایی که از آن حاصل می‌شود، همچنان باید برای جامعه جهانی یک یادآوری باشد؛ ضرورت شفافیت و هوشیاری در برابر خطراتی که می‌تواند به سرعت گسترش یابد.

به امید روزی که مومنین اهل دعوت و جهاد از این درس‌ها عبرت بگیرند و بتواند در راستای صلح و ثبات پایدار که تنها از کانال جهاد فی سبیل الله و اتحاد اسلامی و تمرکز بر دشمن اصلی همان سرزمین است حرکت کند.

جنگ‌های زرگری علیه دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

جنگ‌های زرگری علیه دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان

به قلم: ابومحمود کندزی

طُغیان مزدوران محلی آمریکا و پاکستان،با کشاندن دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان به مذاکرات در کشورهای مزدور آمریکا چون قطر، ترکیه و دیگران، بخشی از سیاست فریبکارانهٔ واشنگتن است.

هدف این سیاست آن است که از یک‌سو از طریق مذاکرات بر سر مرزها و مسائل محلی، خواسته‌ها و فشارهای خود را بر امارت اسلامی تحمیل کند و از سوی دیگر چنین وانمود نماید که طرف مقابل خواهان صلح و سازش است.

اما مقصود اصلی آمریکا این است که با این ترفندها، مردم دارالاسلام افغانستان را فریب دهد تا باور کنند گویا «دنیا خواهان صلح است» و این «امارت اسلامی» است که جنگ را ادامه می‌دهد.

در حقیقت این مذاکرات پوششی است برای تحمیل سلطه و نفوذ مجدد بر سرزمین دارالاسلام، در حالی‌که هدف ملت مجاهد، استقلال کامل و حاکمیت شریعت الله است.

ملا عبدالغنی برادر: تصفیه حساب‌ها و یافتن بازارهای جایگزین برای تجارت افغان‌ها

ملا عبدالغنی برادر: تصفیه حساب‌ها و یافتن بازارهای جایگزین برای تجارت افغان‌ها

ملا عبدالغنی برادر، معاون اقتصادی ریاست الوزرای دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان، از تجار افغان خواست هر چه سریع‌تر حساب‌های خود در دارالکفر پاکستان را تصفیه کرده و برای صادرات و واردات، بازارها و کشورهای جایگزین پیدا کنند.

وی هشدار داد که از این پس، حکومت افغانستان هیچ مسئولیتی در قبال مشکلات تاجران افغان در پاکستان نخواهد داشت و این امر بر عهده خود تاجران است.

ملا عبدالغنی برادر با تأکید بر سابقه‌ای که پاکستان همواره مسیر تجارت افغان‌ها را مسدود کرده و مسائل غیرسیاسی را به‌عنوان ابزار فشار سیاسی به کار برده است، تصریح کرد که واردات از این کشور باید به سمت بازارها و کشورهای جایگزین هدایت شود که دسترسی به آن‌ها در حال حاضر امکان‌پذیر است.

وی خاطرنشان کرد: «تجار افغان باید اقدامات لازم برای تضمین امنیت مالی و تجاری خود را انجام دهند و با انتخاب مسیرها و بازارهای جایگزین، استقلال اقتصادی کشور را تقویت کنند.»

ملا عبدالغنی برادر: د افغان سوداګرو لپاره د حسابونو تصفیه او بدیل بازارونه

ملا عبدالغنی برادر: د افغان سوداګرو لپاره د حسابونو تصفیه او بدیل بازارونه

ملا عبدالغنی برادر، د امارت اسلامي افغانستان د ریاست الوزرایو د اقتصادي مرستیال، د افغان سوداګرو څخه وغوښتل چې خپل حسابونه په دارالکفر پاکستان کې ژر تر ژره تصفیه کړي او د صادراتو او وارداتو لپاره بدیل بازارونه او هېوادونه پیدا کړي.

هغه خبرداری ورکړ چې له دې وروسته، د افغانستان حکومت به د پاکستان کې د افغان سوداګرو د هر ډول ستونزو مسؤلیت په غاړه وانېسي نه، او دا مسئله به د سوداګرو خپله دنده وي.

ملا عبدالغنی برادر ټینګار وکړ چې پاکستان تل د افغان سوداګرۍ لارې بندې کړي او غیرسیاسي مسایل د سیاسي فشار د وسیلې په توګه کارولي دي، نو ځکه باید واردات د دې هېواد پر ځای بدیل بازارونو او هېوادونو ته ولېږدول شي چې اوس په پراخه توګه لاسرسی ورته شته.

هغه زیاته کړه: «افغان سوداګر باید اړینې ګامونه پورته کړي تر څو خپل مالي او تجارتي امنیت یقیني کړي، او د بدیل لارو او بازارونو په ټاکلو سره د هېواد اقتصادي استقلال پیاوړی کړي.»

ابو محمد جولاني؛ د شام د تاريخ د شرم او د دروغجنو مجاهدينو رسوايي

ابو محمد جولاني؛ د شام د تاريخ د شرم او د دروغجنو مجاهدينو رسوايي

ای د شام مؤمنینو خلکو ! ای د حق مجاهدانو او مخلصینو!

پوه شئ، چې فتنې کله کله د جهاد او دین په جامه کې راڅرګندېږي، او منافقان د قیادت او زعامت تر نوم لاندې امت د ذلت او نفاق کندې ته غورځوي.

ابو محمد جولاني، احمد الشرع، هغه څوک چې پرون یې د جهاد او عزت شعارونه ورکول، نن د الله او د رسول ﷺ د دښمنانو په وړاندې سر ټیټ کړی دی. هغه د امریکا لاس ونیو — هغه امریکا چې هېڅکله پر خپلو مزدورانو او نوکرانو وفا نه ده کړې. امریکا د خپلو ټولو نوکرانو لکه د تشناب د کاغذ په څېر کارولي، بیا یې غورځولي دي؛ له د ایران د شاه نه واخله تر صدام، له مبارک نه تر قذافي، او حتی د افغانستان په تاریخ کې د حامد کرزي او اشرف غني په څېر رهبران هم ورته رفتار ولیدل.

ای جولاني،  ایا له تاریخ نه عبرت نه اخلئ؟

ایا دا آیت مو نه دی اورېدلی چې الله تعالی فرمایي:

«وَلَا تَرْكَنُوا إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ» «پر ظالمانو مه تکیه کوئ، که نه، د دوزخ لمبه به مو ونیسي.»

ای جولاني، ای کرزي، ای غني!

نه دې د خپلو خلکو عزت پرېښی، او نه دې د مجاهدینو، مخلصینو او وطنوالو ابرو وساتله.

شام ، چې د خپل تاریخ په درنه عزت و، نن ستاسې د سیاستونو له برکته د طاغوت او مزدورۍ ډګر ګرځېدلی دی.

ابو محمد جولاني د خپلو سازشونو له امله د حافظ اسد او بشار اسد مخونه سپین کړل.

کرزي او غني د خپل وطن خلکو ته د خوښۍ، امنیت او عزت ځای ته خيانت وکړ، او د بیلابیلو نړیوالو ځواکونو تر نفوذ لاندې یې ملي شتمنۍ، سرنوشت او آبرو قربان کړه.

ای ټولو! پوه شئ، ستاسې نومونه به د امت په تاریخ کې د ننگ او رسوایۍ په توګه ثبت شي؛

ستاسې ځای به د خائنانـو او هغو کسانو په کتار کې وي چې د جهاد په لباس کې یې د خپلو خلکو وینه او عزت خرڅ کړ.

خو زېری دې وي د مخلصو مجاهدینو او وطنوالو لپاره!

الله تعالی به هغوی له د منافقانو او خیانتکارانو د فتنو وساتي، او نصرت او عزت به د هغو کسانو برخه وي چې د طاغوت نه مخ ګرځولی او د توحید او صداقت پر لاره ولاړ دي.

> «فَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ» «ژر به ظالمان پوه شي، چې څه ناوړه پای ته به رسېږي.»

سخنرانی عالیقدر امیردارالاسلام امارت اسلامی افغانستان حفظه‌الله تعالی در نشست مسئولان و فاضلان جامعات دینی وزارت تحصیلات عالی

سخنرانی عالیقدر امیردارالاسلام امارت اسلامی افغانستان حفظه‌الله تعالی در نشست مسئولان و فاضلان جامعات دینی وزارت تحصیلات عالی

عالیقدرامیر دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان شیخ‌القرآن و الحدیث مولوی هبت‌الله آخندزاده حفظه‌الله تعالی در شهر قندهار در یک گردهمایی با شکوه که توسط وزارت تحصیلات عالی افغانستان برای مسئولان و فاضلان بخش‌های قضاء و افتاء جامعات و تخصصات دینی برگزار شده بود، اشتراک و سخنرانی ارزشمندی ایراد فرمودند.

در این محفل، علاوه بر مسئولان جامعات دینی و بیش از دوازده‌صد تن از فاضلان، رئیس ستره محکمه (قاضی‌القضات) شیخ‌الحدیث مولوی عبدالحکیم حقانی، رئیس دارالافتای مرکزی شیخ‌الحدیث مولوی خیرجان، وزیر تحصیلات عالی شیخ‌الحدیث مولوی نداء محمد ندیم و شمار زیادی از مسئولان و علمای کرام نیز حضور داشتند.

در این گردهمایی، زعیم امارت اسلامی افغانستان، عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه‌الله تعالی، سخنرانی مهمی را ایراد کردند.

عالیقدر امیرالمؤمنین حفظه‌الله تعالی در سخنان خود علمای کرام و فاضلان جامعات دینی را متوجه مسئولیت سنگین‌شان نمودند، حمایت خود را از آنان اعلام کردند و هدف اصلی حاکمیت امارت اسلامی را تطبیق شریعت غرای محمدی (صلی الله علیه وسلم) تذکر نمودند.

ایشان در سخنان خود پیرامون اخلاص، نیت پاک، وحدت، اتفاق، اطاعت، حمایت از نظام اسلامی، استقامت بر شریعت و اسلامی‌سازی تمام قوانین حکومتی، معلومات مفصل ارائه کردند.

در خطاب ویژه‌ای به فاضلان بخش‌های افتاء و قضاء فرمودند:

هدف بزرگ برپا شدن نظام اسلامی، تطبیق شریعت از طریق محاکم شرعی و قضاء درست است. بنابراین باید تلاش کنید تا در بخش افتاء و قضاء مهارت کامل به‌دست آورید، تا بتوانید به مسلمانان خدمت شایسته انجام دهید. مسئولیت بزرگ قضاء به شما سپرده می‌شود، پس با شجاعت کامل احکام شرعی را صادر کنید و تحت تأثیر هیچ‌کس حتی من قرار نگیرید. هر کسی که مسئولیت صدور فتوی را بر عهده دارد باید نهایت احتیاط را رعایت کند، به اصول افتاء توجه داشته باشد، با علمای دیگر مشورت نماید و نظرات آنان را جویا شود. سعی کنید که منبع اصلی فتاوای شما کتاب‌های علمای متقدمین باشد و فتاوای علمای متأخرین را به عنوان مرجع ممد و فرعی استفاده کنید.

عالیقدر حفظه‌الله تعالی در بخش دیگری از سخنان خود علما را متوجه ساختند که در حلقات درسی به مسأله مهم امامت کبری (امارت) توجه کنند تا طالبان و عموم مسلمانان از اهمیت مسئولیت امامت (امارت) شرعی و ارزش بزرگ اسلامی آن آگاه شوند، زیرا وجود امام شرعی و نظام اسلامی قرن‌ها از امت اسلامی مفقود بود و اکنون که الله تعالی نظام اسلامی را برپا ساخته، باید مسلمانان خاص و عام از آن آگاه گردند.

همچنین عالیقدر حفظه‌الله تعالی از حمایت و همکاری علمای کرام و عموم مسلمانان در برپایی نظام اسلامی، تطبیق شریعت و اجرای اوامر اسلامی قدردانی کردند.

در بخش پایانی نشست، عالیقدر حفظه‌الله تعالی شخصاً برای فاضلان درس کتاب معتبر فقه حنفی رد المحتار علی الدر المختار را تدریس نمودند. پس از این لحظه مبارک، همه علما و فاضلان با تجدید بیعت، ابراز وفاداری نمودند.

محفل با دعای عالیقدر امیردارالسلام امارت اسلامی افغانستان  حفظه‌الله تعالی در حالی خاتمه یافت که چشمان تمام علما و فضلا از اشک شوق و  احترام و تشکری پر بود. والسلام.

تاریخ جنایات کفار سکولار در حق امت اسلامی را بشناسید. قتل عام اینگوش(۵)

تاریخ جنایات کفار سکولار در حق امت اسلامی را بشناسید. قتل عام اینگوش(۵)

از خاطرات ساکن اینگوشتیا، آ.-م. گاتیف

ترجمه: کارزان شکاک

در ۴ نوامبر، اوستیایی‌ها چندین زن و کودک را با این ادعا که آنها را مبادله می‌کنند، بردند. در ۵ نوامبر، پنج مرد جوان از سالن ورزشی ما انتخاب و برای اعدام برده شدند. همان شب، یک مقام عالی رتبه از مسکو از سالن ورزشی بازدید کرد. به یاد دارم که او خود را رئیس کمیسیونی نامید و در مورد شرایط بازداشت ما پرسید.

پس از رفتن او، اوستیایی‌های مسلح به داخل سالن ورزشی هجوم بردند و ده مرد جوان، از جمله دانش‌آموزی از اوردژونیکیدزه به نام بارکینخویف، را با خود بردند. آنها تیرباران شدند و نگهبانان ما به مافوق خود شکایت کردند که گروگان‌ها بدون اطلاع برخی از فرماندهان ارشد گرفته و اعدام می‌شوند، که همانطور که فهمیدم، همه آنها به او گزارش می‌دادند.

برای من، جهنم در ۶ نوامبر به پایان رسید. آن روز، همه زنان و کودکان را از مدرسه بیرون بردند و سوار اتوبوسی کردند که مخصوصاً از نازران آورده شده بود. سپس یک پلیس وارد شد و شروع به انتخاب گروگان‌های بیشتری برای سوار کردن در اتوبوس کرد. با وجود اعتراضات من، مردان مرا انتخاب کردند، چون من را جوان می‌دانستند، و من جزو آزادشدگان بودم. حدود ۷۰-۸۰ گروگان هنوز در سالن ورزشی بودند که من آنجا را ترک کردم. اتوبوس ما را به نازران، به میدان مرکزی، برد.

از آن زمان زمان زیادی گذشت. و من محل اسارت وحشتناک خود را در سپتامبر ۲۰۰۴ دیدم. شهر بسلان. مدرسه شماره ۱٫ سالن ورزشی. همان جایی که من و صدها گروگان اینگوشی دیگر جهنمی واقعی را تجربه کردیم…

«از مخفیگاهم، اوستیایی‌ها را دیدم که اجساد اینگوش را با بنزین می‌مالیدند و می‌سوزاندند.» «یکی از کسانی که خانه‌ام را ویران کرد، مردی بود که دو سال در افغانستان با او خدمت کردم و آخرین نان و نمکم را با او تقسیم کردم… چهار برادر، چهار خواهر، یک پدر و یک مادر. من الان ۳۳ ساله هستم؛ از ۱۲ سالگی سخت کار می‌کنم و حقوق می‌گیرم.»

ما در قزاقستان زندگی می‌کردیم، جایی که والدینمان تبعید شده بودند. در سال ۱۹۶۲، به روستایمان بازگشتیم. خانه‌ای که زمانی والدینم در آن زندگی می‌کردند، از قبل توسط اوستیایی‌ها اشغال شده بود: ما اجازه ورود به آن را نداشتیم. از سال ۱۹۶۲ به بعد، پدرم همه جا نامه می‌نوشت و درخواست اجازه برای ساخت خانه می‌کرد.

تنها کسی که پاسخ داد، ترشکووا بود. به درخواست او، در دهه ۱۹۷۰، به من اجازه دادند خانه‌ای بسازم… بعد از آن خونریزی، بعد از اینکه مادرم را بعد از قتل عام پیدا کردم، بعد از اینکه او را از طریق مسیرهای کوهستانی به اینگوشتیا از پرتگاه عبور دادم – مادرم نزدیک بود خودش را به آن پرتگاه بیندازد: او نمی‌توانست بیشتر از این ادامه دهد. و او گفت: اگر تو با من نبودی، یا اگر می‌دانستم که با من هستی اما دنبالم نمی‌آمدی، خودم را به آن پرتگاه می‌انداختم. همانطور که مادرم را از گذرگاه عبور می‌دادم، جمعیتی از مردم در مسیرهای کوهستانی به سمت اینگوشتیا راه می‌رفتند.

مادرم، همسر جوان کسی، در کنار من راه می‌رفت و دوقلوهایی را حمل می‌کرد. یکی از آغوشش به درون پرتگاه افتاد. مادرم از سال ۱۹۲۴ زنده بوده است؛ اکنون می‌توان به او ۱۰۰ سال عمر داد… بعد از آن صحنه وحشتناک، چه بخششی می‌تواند وجود داشته باشد؟ اینجا همیشه همینطور بوده است: اگر خواهری برادر خود را بی‌آبرو کند، او یا او را می‌کشد یا خودش را. و حالا، درست جلوی چشمان برادران و پدرانشان، اوستیایی‌ها دختران اینگوش ۱۳ تا ۱۶ ساله را می‌کشند و به آنها تجاوز می‌کنند. آیا یک مرد می‌تواند این را فراموش کند یا ببخشد؟

من سیاستمدار نیستم، من یک شهروند ساده جمهوری خودم، روسیه هستم، اما نظر من این است: اگر اجازه نمی‌دهید اینجا زندگی کنم، به من فرصت دهید تا در جای دیگری به روشی که می‌خواهم زندگی کنم. اگر کار کنم، زحمت بکشم، با تمام وجودم روی باتلاق خانه‌ای بسازم، سعی کنم به این خانه آسایش بیاورم، و بعد از این همه زحمت، وقتی بالاخره هم خانه دارم و هم آسایش، آن خانه را از شما می‌گیرند، و چگونه آن را از شما می‌گیرند؟ آن را جلوی چشمانتان آتش می‌زنند، زنان و کودکان را با تانک له می‌کنند… چگونه می‌توانید این را فراموش کنید؟ هرگز فراموش نخواهد شد.

آمریکا و پروژهٔ انتقام از دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان از مسیر مزدوران منطقه‌ای

آمریکا و پروژهٔ انتقام از دارالاسلام امارت اسلامی افغانستان از مسیر مزدوران منطقه‌ای

به قلم: محمد اسامه

دارالاسلام امارت اسلامی که به جای حاکمیت کمونیستهای شوروی و مزدورانش و احزاب قدرت طلب و جنایتکار به ظاهر اسلامگرا در افغانستان برپا گردید و پرچم برپائی شریعت بار دیگر برافراشته شد، دشمنان دیرینه ی اسلام در صددِ انتقام‌گیری از این نعمت الهی برآمده‌اند. آنان که در میدان جنگ شکست خوردند، اکنون تلاش می‌کنند از مسیر مزدوران منطقه‌ای، نفوذ اطلاعاتی و فتنه‌های نیابتی، ثبات دارالاسلام ا.ا.افغانستان را تضعیف نمایند.

آمریکا و هم‌پیمانانش پس از ۲۰ سال جهاد مستمر مجاهدین با آنها و خروج خفت بار از سرزمین اسلامی افغانستان، هرگز از اهداف و روحیهٔ سلطه‌جویانهٔ خود دست نکشیده‌اند. اینک دیده می‌شود که تلاش دارند از راه مزدوران و گروه‌های وابسته در کشورهای همسایه، فتنه و آشوب برپا کنند تا بدین وسیله انتقام خفت و شکست خویش را از اهل ایمان بگیرند.

امت اسلام باید بداند که این فتنه‌ها نه نزاع قومی است، نه اختلاف سیاسی؛ بلکه ادامهٔ همان نبرد دیرینهٔ حق و باطل است. دارالاسلامهای کوچک و بزرگی که در ایران و یمن و سومالی و مالی و افغانستان و سایر نقاط جهان تشکیل شده اند در برابر دشمنان دین، سنگر نخست امت هستند، و بر همهٔ علما، طلاب، مجاهدان و مؤمنان واجب است که با بصیرت و هوشیاری از این سنگرها دفاع کنند و نگذارند دشمن از راه تفرقه و نیابت، اهداف خود را تحقق بخشد.

در چنین وضیعتی امت باید به خطر نفوذ مزدوران آگاه باشد و در برابر هرگونه تبلیغات و شایعات دشمن، صبر، تحقیق و انسجام را پیشه کند و علما و خطیبان نیز مسئول‌اند مردم را نسبت به اهداف پنهان دشمنان آگاه سازند و صف مؤمنان را از اهل نفاق جدا نمایند.

دارالاسلامهای ایران و ا.ا.افغانستان که مردم ما بیشتر با آنها سروکار دارند باید با تقویت اعتماد درونی، مراقبت از مرزها و هوشیاری اطلاعاتی، هر راه نفوذ بیگانه را مسدود سازند و نشان دهند هر کس به دشمنان اسلام خدمت کند یا وسیلهٔ اجرای اهداف آنان گردد، در حکم خائن به امت و هم‌دستِ کفار است، و بر مسلمانان واجب است از چنین اشخاصی بیزاری جویند و دارالاسلام نیز شر این موجودات خائن را از مردم دور کند و اجازه ندهند که سیاست‌های بیگانگان با چهرهٔ دینی یا قومی در میان مسلمانان نفوذ کند. فتنهٔ نیابتی بزرگ‌ترین سلاح دشمن است.

در پایان، اهل ایمان را به تقوا، اتحاد و صبر دعوت می‌کنیم؛ زیرا دارالاسلام امانتِ بزرگ الهی است و حفظ آن بر گردن هر مسلمان فرض است.

اللهم احفظ دارالاسلام من کید الکافرین والمنافقین، و اجعل کلمتک هی العلیا، و انصر عبادک المجاهدین.

و الحمد لله رب العالمین.