انسانی که حیاء ندارد هر چه دلش خواست میکند!

انسانی که حیاء ندارد هر چه دلش خواست میکند!

به قلم: اسماء هورامی

پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمودند :إن مما أدرک الناس من کلام النبوة الاولی: إذا لم تستح فاصنع ما شئت[۱]. آنچه مردم از کلام انبیای پیش از من دریافته اند این است که اگر حیا نکردی هر چه می خواهی بکن.

 شاعر میگوید:

إذا لم تخش عاقبة اللیالی  و لم تستحی فافعل ما تشاء

فلا والله ما فی العیش خیر   ولا فی الدنیا إذا ذهب الحیاء

هرگاه از عاقبت روزگار نترسیدی و شرم و حیا نداشتی هر چه می خواهی انجام بده.

به الله سوگند! در زندگی خیری نیست و چون حیا رفت دنیا ارزش ندارد.

خواهران بسیار متوجه این باشند که اگر یک بار حیاء شان از بین رفت و عزت شان لکه دار شد دیگر هرگز به حالت اول بر نمیگردد!

از اختلاط با مردان نامحرم اجتناب کنید ولو به بهانه درس دین باشد!

به پیامهای مردان نامحرم پاسخ ندهید که همان چند پیام کافیست حیاء تان از بین برود!

به بسیاری ها نصیحت کردیم و بار بار برای شان گفتیم که نکنید با مردان نامحرم اختلاط، ولی پند پذیر نبودند و بالای خود اعتماد داشتند و به کار خود ادامه دادند، اما در دام شیطان افتادند و هیچ چیز برای شان باقی نماند!

ای خواهران از الله بترسید در غیر آن ذلیل میشوید و عزت و آبرو و حتی ایمان تان را از دست میدهید! العیاذبالله


[۱]  رواه البخاری:۳۴۸۳

آشنایی مختصر با منهج با عمر سوم رهبر امارت اسلامی افغانستان

آشنایی مختصر با منهج با عمر سوم رهبر امارت اسلامی افغانستان

 نویسنده: احمد مهاجر

برایی عده ای هنوز منهج مُلامحمد عمر مشهور به عمر سوم بنیانگذار امارت اسلامی افغانستان در هاله یا از ابهام قرار گرفته است.

می دانیم  رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم زمانی که سکولاریستها (مشرکان) قریش توسط ابوطالب، به‌ایشان پیشنهاد کردند که اگر از دعوت خود دست‌بردار شود، آن‌ها هرگونه رفاه و آسایش دنیا را برایش فراهم می‌سازند و در غیر این‌صورت او را هلاک خواهند کرد، وی به صراحت فرمود: «کاکا جان! به‌خدا قسم! اگر خورشید را در دست راست و ماه را در دست چپم بگذارند، به این هدف که این امر را ترک گویم، چنین کاری را هرگز انجام نخواهم داد، تا زمانی که باری‌تعالی این دین را پیروز گرداند یا در این راه بمیرم».

  رسول‌الله  صلی‌الله‌علیه‌وسلم  در این سخنان خود، به صراحت نمایان می‌سازد که هرگز از عقیده و مسیر خود برنگشته و تا زمان پیروزی ادامه خواهد داد، و مسیری را که انتخاب نموده است، از آن هرگز منحرف نخواهد شد.

 ملا محمدعمر مجاهد رحمه‌الله یکی از راه‌روان و نمونه‌های زندهٔ پیامبر اسلام صلی‌الله‌علیه‌وسلم بود. زمانی که تهدیدات آمریکا بیشتر شد و کشورهای زیادی و حتی برخی علمای درباری پاکستان و… ایشان را به آن‌چه که مخالف عقیدهٔ اسلامی است، پیشنهاد نمودند، در یکی از گفتگوهای خود چنین ایراد فرمود: «ما به خدا اعتماد محکم داریم و توکل بزرگ‌مان بر اوست. اگر تمامی جهانیان در برابر مایان ایستادگی نمایند، ما هرگز از اعتقادات و مسیر خود برنمی‌گردیم».

در جای دیگری چنین اظهار داشته و موقف خویش را برای جهانیان این‌گونه مشخص نمود: «آمریکا به ما وعدهٔ شکست می‌دهد و خداوند متعال وعدهٔ پیروزی، ببینیم کدام وعده صادق می‌آید». ملا محمدعمر مجاهد رحمه‌الله در زمانی قیام کرد که اسلام و مسلمانان در وضعیت بدی قرار داشتند و جهاد و مجاهدین تا اندازهٔ زیادی نام‌بد شده و کارنامه‌های شوم و منفور برخی‌ها تبر دشمن را دسته داده بود تا از چنین فرصتی برای از بین بردن جهاد و مجاهدین استفاده نمایند؛ اما ایشان تمامی اهداف دشمن را با خاک یک‌سان نمود و آرزوی شهدا و امت اسلامی را احیا کرد.

ملا محمدعمر مجاهد رحمه‌الله به خاطر یک مجاهد مهاجر به نام شیخ اسامه بن لادن در برابر کل دنیا ایستاد.

ملا محمدعمر مجاهد رحمه‌الله هرگز موقف خود را از دست نداد و دست‌خوش کبر و غرور قرار نگرفت. بلی! او کامیاب شد و راه‌روان و پرورش‌یافتگان مدرسهٔ عمریه، چنان مشت کوبنده‌ای بر دهان دشمن زدند که شکست قیصر و روم را به یادشان آورد، و بدین ترتیب شکستی بر آن‌ها وارد کردند که هرگز فراموشش نخواهند کرد.

رهبرت باید مجری قوانین شریعت الله باشد

رهبرت باید مجری قوانین شریعت الله باشد

به قلم: خالد هورامی

عده ای با آنکه خود را مسلمان می نامند اما به دلایل نژادی و قومیتی و به تقلید از کفار سکولار جهانی و محلی برای خود رهبرانی را انتخاب می کنند ولی واقعاً نمی دانند که از نگاه شریعت الله وظیفه ی رهبر مسلمین چیست؟ به همینی دلیل به سادگی در دام مرتدین سکولار محلی و دارودسته ی منافقین و سکولار زده ها می افتند. 

همچنانکه مشروعیت وجود حاکمیتی اسلامی واجبی از واجبات اسلامی جهت تطبیق و اجرائی کردن قوانین شرییعت الله است وجود امام و رهبر برای این حاکمیت هم یک ضرورت حتمی است .

الله تعالی می فرماید: اتَّبِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلاَ تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء قَلِيلاً مَّا تَذَكَّرُونَ(اعراف۳۰) از چيزي پيروي كنيد كه از سوي پروردگارتان بر شما نازل شده است، و جز خدا از اولياء و سرپرستان ديگري پيروي مكنيد (و فرمان مپذيريد). كمتر متوجّه (اوامر و نواهي خدا) هستيد.

هم چنین الله می فرماید: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتاً عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ(صف۳)  اي مؤمنان! چرا سخني (به ديگران) مي گوئيد كه خودتان برابر آن عمل نمي كنيد؟اگر سخني را بگوئيد و خودتان برابر آن عمل نكنيد، موجب كينه و خشم عظيم خدا مي گردد.

از این دو آیه در می یابیم  نخست انسان مسلمان بر چیزی ملتزم گردد که از سوی پروردگارش حکم آن تنفیذ گردیده باشد نه از اولیاء شیطانی و غیر الهی(مانند طواغیت سکولار) و نکته بعدی این است که این سخن باید جنبه ی عملی به خود بگیرد و در عمل با توجه به آیه ۳سوره صف آن را به اجرا در آورد و فقط در حد کلام و خطبه و سخن گزاف نباشد.الله اکبر .

پس بر مسلمان است حکم خدا را با عمل و علم به پا دارد و باز از این آیات بایستی فهمید که دولت اسلامی و بر راس آن امام و حاکم و خلیفه لازم و بلکه واجب است.

جایز نیست در زیر پرچم طاغوت سکولار چه عربی و چه غربی و چه شرقی و چه سیاه و چه سفید این حکم الله را جاری کرد چرا که طواغیت سکولار حاکم بر سرزمینهای مسلمان نشین یا بلکل قوانین شریعت الله را کنار زده اند و تابع قوانین سکولاریسم شده اند و یا اینکه در احوال شخصیه به مسلمین اجازه ی عمل به اسلام نمی دهند اما در مسائل اجرائی حکومتی اجازه نمی دهند و مشمول این آیه شریفه هستند که الله می فرماید: أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ فَمَا جَزَاء مَن يَفْعَلُ ذَلِكَ مِنكُمْ إِلاَّ خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَى أَشَدِّ الْعَذَابِ وَمَا اللّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ(بقره۸۵) آيا به بخشي از (دستورات) كتاب (آسماني) ايمان مي آوريد و به بخش ديگر (دستورات آن) كفر مي ورزيد؟ براي كسي كه از شما چنين كند، جز خواري و رسوائي در اين جهان نيست، و در روز رستاخيز (چنين كساني) به سخت ترين شكنجه ها برگشت داده مي شوند، و خداوند از آنچه مي كنيد بي خبر نيست.

از خصوصیات طواغیت سکولار حاکم بر مسلمین یکی از موارد آن این است که بعضی از احکام را به میل خود به رشته اجرا در می آوردند و بعضی دیگر را بخاطر عقاید سکولارییستی خود و به خاطر حب حکومتهای پلید و شیطانی شان و برای رضای کفار سکولار جهانی و مردم سکولار اطراف خود و حب دنیا به پشت گوش می اندازند و سبحان الله مرتکب کفر آشکار می گردند و آن احکام که موافق هوای نفسانی شان نباشد اجرا نمی کنند.

پس امام و خلیفه و حاکم اسلامی که مومنی از جمله مومنین است وظیفه عملی اقامه دین و حراست از شریعت  و سیاست دنیا را برعهده دارد و این تنها تفاوتی است که با حاکمیتهای سکولار دارد.

پس نگاه کن چه کسی را به عنوان امام و رهبر جامعه ات انتخاب کرده ای.

ظهور جریانات و افراد  حدیث ساز در میان فرق و مذاهب مختلف اسلامی (۲)

ظهور جریانات و افراد  حدیث ساز در میان فرق و مذاهب مختلف اسلامی (۲)

به قلم: خالد هورامی

۲-  کفار پنهان داخلی یا منافقین: که قصد دارند دین سازگار با باورهای خود را در قالب دین اسلام ارائه دهند و یا اینکه مفاسدی را جهت فاسد نمودن دین مردم به عنوان دین به مردم جهت تخریب دین اسلام به مردم بقبولانند و باعث ایجاد تنفر و بیزاری از دین اسلام شوند .

   روایتهای ساختگی این غلات در آثار شیعه و سایر فرق معروف به اهل سنت بسیار یافت می شود . مانند: «المجره التی فی السماء عرق الافعی التی تحت العرش»: [۱]  کهکشان (یا ستارگانی) که در آسمان هستند، عرق افعی است که زیر عرش می باشد». ابوالقاسم می گوید: «هیچکس به خود اجازه نمی دهد که چنین مطلبی را از رسول خدا  صلی الله علیه و سلم روایت کند مگر آنکه اهمیتی برای دینش قائل نباشد. و براستی چگونه مسلمانان می گویند: زیر عرش افعی خفته است؟ آیا چنین مقوله ای جز دسیسه ی زنادقه در جهت زشت جلوه دادن اسلام می باشد؟ [۲]

۳ –    واکنش غیر عربها به نژادگرائی اعراب بنی امیه

امویها نژادگرائی و قوم گرائی جاهلی عربی را که باعث تبعیض میان مسلمین عرب با غیر عرب می گردید را رواج می دادند . جهت پشتوانه ی این عصبیت جاهلی نیز اقدام به حدیث سازی می نمودند و به عنوان مثال می گفتند: : «ابغض الکلام الی الله الفارسیه و کلام الشیطان الخوزیه، و کلام اهل النارالبخاریه و کلام اهل الجنه العربیه»[۳]: منفورترین زبان نزد خداوند، فارسی است. و زبان شیاطین و دوزخیان خوزستانی است. و زبان اهل بهشت عربی است».

تکیه اموی ها در اداره ی دولت و پیش برد امور تنها متوجه عرب بود و برخی از آنها نسبت به عرب و عربیت تعصب داشتند چنانکه حتی برده هایی که دوران برده ای آنان تمام شده بود، متوجه این نژادپرستی و قوم گرایی شدند. از این جهت تلاش می کردند میان خود و عرب مساوات و برابری ایجاد کنند پس اکثر و بیشتر جنبش ها و حرکت های انقلابی از سوی آنان شکل گرفت و برای رسیدن به این تساوی از این طریق وارد شدند [۴] بر این اساس غیر عربها نیز در واکنش به جعلیات امویها مقابله به مثل نموده و در فضایل غیر عربها حدیث می ساختند . به عنوان مثال آورده اند:

  • «ان کلام الذین حول العرش بالفارسیه وان الله اذا اوحی امرا فیه لین اوحاه بالفارسیه و اذا اوحی امرا فیه شده اوحاه بالعربه[۵]»: «زبان کسانی که پیرامون عرش هستند، فارسی است. و هرگاه خداوند بخواهد امری را وحی می کند که در آن نرمی باشد، آن را به فارسی وحی می کند و چون بخواهد امری که در آن شدت است وحی کند، آن را به عربی وحی می کند».

غلات موجود در آنها از این مسأله نیز سوء استفاده نموده و روایاتی ساختند که مخربتر از همه بوده است . به عنوان مثال اوردند که :

  • به سلمان نیز وحى مى‏شده است![۶].
  • از على‏بن‏ابیطالب‏  روایت کرده‏اند که درباره «کسرى» پادشاه ساسانى گفته است: «خداوند او را از عذاب جهنم نجات داد و آتش جهنم بر او حرام شده است»[۷].

۴-  داستان سرایان یا شاهنامه سرایان ؛ کسانی که داستان ها و قصه های مختلف را بدون توجه به صحت و سقم آنها روایت می کنند تا آنها را جایگزین داستان هایی کنند که در قرآن و سنت آمده است. چنانکه عمر بن خطاب در مورد آنها می گوید: «أَعْیَتْهُمُ الْأَحَادِیثُ أَنْ یَحْفَظُوهَا»: [۸] «احادیث آنان را خسته و ناتوان نموده از اینکه آنها  را حفظ کنند».  و ابن عراق در مورد آنها می گوید: «…صنف پنجم: کسانی هستند که به دنبال اهداف و اغراض دنیوی می باشند. چون داستان  سرایان و دوره گردان و گدایان و پیروان پادشاهان »[۹]


[۱] قبول الاخبار، ص: ۱۴

[۲] قبول الاخبار، ص: ۱۴

[۳] تنزیه الشریعه المرفوعه: ۱/۱۳۷؛ المجروحین: ۱/۱۲۹، ابن حبان

[۴] تاریخ الاسلام، دکتر حسن ابراهیم: ۱/۳۴۲

[۵] تنزیه الشریعه المرفوعه: ۱/۱۳۶

[۶]– رجال الکشى، ص‏۲۱٫

[۷]– بحارالأنوار، ج‏۴۱، ص‏۱۴٫

[۸] شرح اللالکائی، اصول السنه: ۱/۱۳۹، دارمی: ۱/۴۷

[۹] تنزیه الشریعه: ۱/۱۳

  قتل عام همزمان سنی های پیرو اهل تصوف در زیارتگاه سید پادشاه در ولایت بغلان افغانستان و قتل عام شیعیان پاراچنار پاکستان توسط گروههای تکفیری

قتل عام همزمان سنی های پیرو اهل تصوف در زیارتگاه سید پادشاه در شهر کهنه ولسوالی نهرین ولایت بغلان و قتل عام شیعیان پاراچنار پاکستان

کاتب: طارق بن زیاد(نهرین)

گروههای تکفیری با برداشت غلطی که از مساله ی توحید و شرک و مشرکین دارند به ناحق مسلمین را کافر مشرک( سکولار) می نامند و کافر  مشرک ( سکولار) اصلی را رها کرده اند.
بر این اساس است که برای گروههای تکفیری فرقی بین شیعه و سنی که به ناحق آنها را مشرک می نامند وجود ندارد و زیارتگاه شیعه و سنی و زیارت کننده ی شیعه و سنی برایشان یکسان است و همه را لایق کشته شدن می دانند.

  جمعه شب، ۲ قوس(آذر)،‌ در زیارتگاه سید پادشاه در شهر کهنه ولسوالی نهرین ولایت بغلان تفنگ‌داران ناشناس «نقاب‌پوش» چند مسلمان سنی مذهب را که در حال ذکر بودند به رگبار بستند.

این سنی های کشته شده افرادی از «طریقه‌ای‌های تصوف» در ولسوالی نهرین بودند که جمعه‌شب‌ها در این زیارتگاه به عبادت و ذکر می‌پرداختند.

چندی پیش نیز تفنگ‌داران ناشناس سرنشینان یک ماشین را در مربوطات ولسوالی قیصار ولایت فاریاب در مسیر بادغیس-فاریاب تیرباران کردند..

امروز جمعه هم در طی حمله خونین علیه زائرین شیعه در پاراچنار پاکستان نزدیک به ۴۲ تن کشته شده و چندین تن زخم برداشتند.

بر اثر هدف قرار دادن ۳ ماشین پُر از مسافر توسط افراد ناشناس در منطقه‌ی کُرم خیبرپختونخوا، که موترهای مسافران از منطقه شیعه نشین پاراچنار به سمت پیشاور در حرکت بودند ۴۲ تن کُشته و بیش از ۱۴ تن دیگر زخمی شدند. رئیس بخش عملیات نجات ایالت خیبرپختونخوای پاکستان این رویداد را تأیید کرده است..

تاهنوز هیچ گروهی مسوولیت این دو کُشتار سنی های اهل تصوف افغانستان و شیعیان پاکستان را به‌عهده نگرفته است اما برای همگان واضح و آشکار است که گروههای تکفیری چنین جنایاتی را در حق شیعه و سنی انجام میدهند.

این چهره ی واقعی این گروههای تکفیری است و برای اهل سنت و شیعه لازم است که در برابر این تفکر فاسد با هم متحد شوند.

ظهور جریانات و افراد  حدیث ساز در میان فرق و مذاهب مختلف اسلامی (۱)

ظهور جریانات و افراد  حدیث ساز در میان فرق و مذاهب مختلف اسلامی (۱)

به قلم: خالد هورامی

براساس منابع موجود می توان پیدایش اولیه ی روند تولید احادیث ساختگی را به فرقه ی منحرف جریان شیعه یعنی روافض و واکنش شیعیان معاویه در برابر آنها گره زد، ابن ابی الحدید در شرح نهج البلاغه می گوید: «اصل دروغ ها در باب احادیث فضایل، از جانب رافضه می باشد. چرا که آنها از همان آغاز ظهور، احادیثی دروغین و ساختگی در فضل علی وضع کردند که در واقع عداوت و دشمنی دشمنان شان باعث شد تا این روایات را جعل کنند. زمانی که بکریه این رفتار شیعه را دید، در برابر این احادیث جعلی، احادیث و روایاتی در مورد معاویه وضع نمود»[۱]

عامر شعبی می گوید: «بر هیچیک از افراد امت چون علی دروغ بسته نشده است» [۲] زمانی که این فرقه ی منحرف از جریان شیعه به همراه غلات منتسب به شیعه چنین اقدام به تولید و جعل حدیث در فضایل علی بر معاویه و سپس بر ابوبکر و عمر و عثمان می نمودند، مخالفین آنها که از پشتوانه ی حکومتی معاویه و بعدها عباسیان برخوردار بودند نیز با مشاهده ی چنین روایاتی آنها را وسیله ای در جهت کاسته شدن مقام و رتبه ی معاویه و سپس ابوبکر و عمر و عثمان تلقی کردند. پس غفلت نکرده و آنها نیز به جعل احادیث و روایاتی در جهت فضیلت و شأن ابوبکر و عمر و معاویه پرداختند.

 از جمله این روایات موضوع می توان به این روایت اشاره کرد: «لَمَّا عُرِجَ بِی إِلَى السَّمَاءِ، قلت: اللهم اجعل الخلیفه من بعدی علی بن ابی طالب، فارتج السماوات و هتف بی الملائکه من کل جانب، یا محمد! اقرأ: «وَ ما تَشاؤُنَ إِلاَّ أَنْ یَشاءَ اللَّهُ  (انسان/ ۳۰، تکویر/ ۲۹)  و قد شاء الله ان یکون من بعدک ابوبکر الصدیق» :  [3]«زمانی که به آسمان برده شدم، گفتم: پروردگارا، علی بن ابی طالب را خلیفه ی پس از من قرار بده؛ پس آسمان ها به لرزه آمدند و فرشتگان از هر سو به من یورش آوردند که ای محمد: بخوان: «و آنان نمی خواهند مگر اینکه خداوند بخواهد» و اراده ی خداوند بر این رفته که خلیفه ی پس از تو ابوبکر صدیق باشد».

اما در میان این فرق کسانی بودند که نیت های نیکی داشتند و چون عیبجویی ها و خرده گیری ها و حتی توهینهای شیعیان معاویه و روافض و غلات  در مورد صحابه را می دیدند که درحقیقت فضایل آنها را نشانه می رفت، محبت نسبت به صحابه ایشان را برا آن داشت که احادیثی را در فضل و شأن و علو مقام و جایگاه آنها وضع و جعل کنند و اینگونه بیان کنند که تفاوتی میان خلفای چهارگانه نیست. از جمله این حدیث که می گوید: «إِنَّ اللَّهَ أَمَرَنِی أَنْ أَتَّخِذَ أَبَا بَکْرٍ وَالِدًا وَعُمَرَ مُشِیرًا وَعُثْمَانَ سَنَدًا وَأَنْتَ یَا عَلِیُّ ظَهِیرًا؛ أَنْتُمْ أَرْبَعَهٌ، قَدْ أَخَذَ اللَّهُ لَکُمُ الْمِیثَاقَ فِی أُمِّ الْکِتَابِ، لَا یُحِبُّکُمُ إِلَّا مُؤْمِنٌ تَقی وَلَا یُبْغِضُکُمْ إِلَّا  مُنَافِقُ مسیء، أَنْتُمْ خَلَفَاء نُبُوَّتِی وَعَقْدُ ذِمَّتِی»:[۴] «همانا خداوند مرا امر کرده است که ابوبکر را به عنوان پدر، عمر را به عنوان مشاور و عثمان را چون سندی و تو را ای علی به عنوان حامی و پشتیبان انتخاب کنم. شما چهار نفر هستید که خداوند از شما در قرآن عهد و پیمان گرفته است. جز مومن پرهیزگار شما را دوست ندارد و جز منافق بدکار با شما دشمنی نمی کند. شما خلفای نبوت من و عهده داران امور پس از من می باشید».


[۱] شرح نهج البلاغه: ۳/۲۶

[۲] تذکره الحفاظ: ۱/۷۷

[۳] تنزیه الشریعه المرفوعه: ۱/۳۴۵؛ اللائی المصنوعه: ۱/۲۷۵؛ سیوطی می گوید: این روایت موضوع است

[۴] الفوائد المجموعه فی الاحادیث الموضوعه: ۳۸۴؛ خطیب از انس به صورت مرفوع روایت کرده است. و در مورد این روایت می گوید: این روایت در درجه «منکر جدا» می باشد. و در اسناد آن دو راوی مجهول می باشد. و ابن عساکر از طریق دارقطنی از عبدالله بن جحش آن را تخریج کرده است. و ابونعیم در فضائل الصحابه آن را از حذیغه تخریج کرده است.

ابوبکر صدیق مجاهدی تمام عیار

ابوبکر صدیق مجاهدی تمام عیار

به قلم: خالد سیف الله المسلول

بسیاری از اهل سنت و جماعت ابوبکر صدیق رضی الله عنه را تنها به عنوان یک خلیفه با سخنانی حکمت آمیز می شناسند و مُلاها و مولوی هایی نیز وجود دارند که از ابوبکر صدیق به عنوان ابزاری جهت تولید تفرق بین شیعه و سنی استفاده می کنند همچنانکه از عمر فاروق رضی الله عنه و عثمان ذی نورین رضی الله عنه نیز چنین استفاده های ابزاری می کنند.

نام ابوبکر صدیق رضی الله عنه (ت ۱۳ هـ) عبدالله بن عثمان و لقبش عتیق است.

و تعداد بسیاری از امامان اهل سنت، اجماع بر نامگذاری اش به لقب “صدیق” را نقل نموده اند.

لازم است بدانیم که ابوبکر صدیق رضی الله عنه دارای بالاترین میزان همت و پشتکار در جهاد است با اینکه حکمرانی وی از دو سال فراتر نرفت.

ضرار بن اوز درباره وی گفته است: “هیچ کسی را ندیده ام که به اندازه ابوبکر، وارد جنگ های تمام عیار شده باشد”.

ابوبکر صدیق ۱۱ ارتش را برای جنگ با مرتدان سکولار گسیل داشت و آنها را از بین برد. و در آنِ واحد، دو حمله را بر ضد ابرقدرت های زمانش یعنی روم نصرانی  و ایران زرتشتی انجام داد.

و ۳ ارتش برای تصرف روم روانه نمود و شام را فتح کرد.

و ایران را در ۱۶ نبرد شکست داد.

این است ابوبکر صدیق رضی الله عنه که در روزهای سخت رده تمام دنیا غرش او را شنید که :

«أينقص الدين وأنا حي»

آیا دین ناقص شود در حالی که من زنده ام؟

امروز تو مثل شیر و ابوبکر صدیق رضی الله عنه بر کفار سکولار جهانی و مرتدین سکولار محلی که دین را برای تو بدون قوانین شریعت الله و ناقص می خواهند غرش می کنی یا مثل گربه ها و ذلیل شده ها سازشکار شده ای؟

در این تهاجم کم نظییر کفار سکولار جهانی و مرتدین سکولار محلی مسیر تو کدام است؟ مسیر شیران یا روباهان دغل باز.

تو مجاهد اهل جماعت باش و نتیجه را به الله بسپار

تو مجاهد اهل جماعت باش و نتیجه را به الله بسپار

به قلم: خالد سیف الله المسلول

هرگز نباید فراموش کرد که زمانی جهاد بر رسول الله صلی الله علیه وسلم فرض شد که مومنین صاحب دارالاسلام و حاکمیت و جماعت خود شدند.

یعنی: جهاد بر «اهل جماعت» واجب و فرض شد؛ بر کسانی که در غیر معصیت الله تابع حاکمیت بر دارالاسلام هستند.

حالا در زمانهایی خاص که دارالاسلام در حد یک روستا و شهر یا منطقه ای کوچک باقی می ماند باز وظیفه ی تمام مومنین آن دیار است که اهل این حاکمیت و جماعت شوند و جهاد خود را تحت یک پرچم واحد و جماعت و رهبر واحد ادامه دهند و نتیجه را به الله بسپارند.

در تاریخ اسلام، جماعتهای زیادی علیه اشغال‌گران سکولار خارجی و مرتدین سکولار محلی قیام کرده و جهاد را آغاز کردند، سال‌ها جهاد کردند اما در آخر بزرگان آن حرکت به شهادت رسیدند که باعث افول ستارهٔ جهاد در میان آن حرکت و حتی از بین رفتن دارالاسلام در آن سرزمین شده است.

 در حقیقت فرد مسلمان و مجاهد اهل جماعت دستور داده شده تا هنگام اشغال کشور دست به سلاح ببرد و بدون درنظر داشت میزان پیروزی، به وظیفهٔ خود عمل کند. نصرت از جانب الله متعال است، همین بزرگ‌ترین نصرت الهی است که مأموریت خود را در قالب یک دارالاسلام و جماعت واحد در برابر اشغال‌گران سکولار خارجی و مرتدین سکولار محلی به پایان برسانیم و شهادت نصیب‌مان شود.

 از این رو، بسیاری از بزرگان جهادی امثال أسد الصحراء؛ عمر مختار، شیخ عزالدین قسام، سید أحمد بن عرفان الشهید و بسیاری دیگر جهاد را آغاز کردند و بعد از چندین سال، شهید شدند.

آن‌ها شهید شدند و دارالاسلام کوچک یا بزرگ تحت حاکمیت آنها از حرکت ماند، اما چندین سال دشمنان اسلام ضربه خوردند، آن‌ها وظیفهٔ خودرا انجام دادند، به مقام رفیع شهادت نایل شدند، در روز قیامت در برابر الله متعال جوابی دارند و اخیرا تبدیل به مناره‌هایی از نور شدند، تا آیندگان در زمانه‌های مختلف از آنان تبعیت کند و دست به قیام علیه ظلم‌ و اشغال بزند و وظیفهٔ الهی خود را انجام دهد.

هم اکنون ای کسی که خواهان جهاد با کفار جهانی به رهبری آمریکا و ناتو هستی:

  1. ابتدا اهل جماعت شو و جهاد خودت را تحت پرچم دارالاسلام ایران یا جبهه ی مقاومت تحت پرچم دارالاسلام ایرانم به پیش ببر
  2. همینکه اهل جماعت و جهاد شده ای به عنوان یک نعمت به آن نگاه کن و نتیجه جهادت را به الله بسپار

معمای ساده ی کشتار مجاهدین اهل سنت فلسطینی در دمشق و محافظت از ادلب نشینان

معمای ساده ی کشتار مجاهدین اهل سنت فلسطینی در دمشق و محافظت از ادلب نشینان

به قلم: ابوخالد کُردستانی

امروز ۲۸ آبان ۱۴۰۳ش اعلام شد که در حملات سه روز پیش رژیم صهیونیستی به دمشق به صورت هدفمند هشت عضو سازمان جهاد اسلامی فلسطین از جمله دو رهبر این جماعت جهادی فلسطینی اهل سنت به شهادت رسیدند.

در این خبر دو نکته ی بسیار ظریف وجود دارد:

  1. نیروهای جهادی اهل سنت فلسطین در دمشق و ایران هستند و این مجاهدین راستین اهل سنت چون اسماهیل هنیه و السنوار افسانه ای و غیره دمشق و ایران را حامیان خود می دانند نه ادلب نشینان و مناطق به اصطلاح محرر و آزاد شده ی اطراف آن را.
  2. رژیم صهیونیستی با آنکه دهها فرمانده ی جهادی فلسطینی و غیره را در سوریه ترور و قتل عام کرده است و بارها به کمک متحدینش به یمن نیز حملاتی انجام داده است، با این وجود در عرض این ۱۳ سال گذشته حتی یک حمله هم به دارودسته ی جولانی و گروههای همسو با آن انجام نداده است.

به نظر شما جریان از چه قرار است؟

خیلی ساده است، در سوریه دو جبهه ی حال جنگ هستند:

  1. جبهه ی آمریکا و ناتو و رژیم صهیونیستی که بدون شک همگی کافر حربی هستند، اما با سوء استفاده از اختلافات مذهبی شیعی – سنی از رهبران مزدور سنی نما جهت بسیج سنی ها در رسیدن به اهدافشان استفاده ی ابزاری می کنند.
  2. جبهه ی مقاومت اسلامی به رهبری دارالاسلام ایران که از سایر کفار هم بر علیه این کفار اشغالگر خارجی و مزدورانشان استفاده می کند .

دارودسته ی جولانی به عنوان واگنرها و پیاده نظام، در جبهه ی رژیم صهیونیستی و متحدین رژیم صهیونیستی چون آمریکا و ناتو قرار گرفته اند و با آنکه در زبان شعارهایی می دهند اما خنجری غدر کننده هستند بر جهاد اهل سنت فلسطین و جبهه ی مقاومت فلسطین و حتی بر سایر آزادیخواهان اهل سنت سوریه.

به همین دلیل ناتو و آمریکا از کانال حکومت سکولار ترکیه حتی تانکها و نفربرها و نظامیان خود را وارد ادلب و مناطق اطراف آن کرده است و عملاً این منطقه به اشغال آنها در آمده است تا از دارودسته ی جولانی و سایر مزدوانشان که حکم اهرم فشار بر جبهه ی مقاومت اسلامی فلسطین و حکم پیاده نظام آنها را دارند محافظت کنند.

پس بدانید چرا رهبران جهادی اهل سنت فلسطین چون اسماعیل هنیه و السنوار و ابوعبیده و … از ایران و جبهه ی مقاومت تمجید و تعریف می کنند و آنها را حامیان اصلی خود می دانند و بارها برای ا.ا.افغانستان پیام تبریک فرستاده اند و با مسئولین آنها نیز دیدارهایی داشته اند، اما حتی با نصف کلمه در مورد ادلب نشینان تعریفی نکرده اند.

آیا هنوز انسان آگاه و صاحب عقلی وجود دارد که بگوید جنگ در سوریه جنگ بین شیعه و سنی است؟

چگونگی انتخاب امام و رهبر دارالاسلام  در منهج اهل سنت و جماعت

چگونگی انتخاب امام و رهبر دارالاسلام  در منهج اهل سنت و جماعت

به قلم: خالد هورامی

رسول الله صلی الله علیه وسلم می فرماید: علَيكُم بالجماعةِ وإيَّاكم والفُرقةَ فإنَّ الشَّيطانَ معَ الواحدِ وَهوَ منَ الاثنَينِ أبعدُ، مَن أرادَ بَحبوحةَ الجنَّةِ فلْيلزَمُ الجماعةَ.[۱]بر شما پیوستن به جماعت لازم و ضروریست، و برحذر باشيد از تکروی و جدايي و تفرق، که شيطان به همراه يک نفر تنها و تکرو است و از دو نفر دور تر است، هرکه خواستار وسط بهشت است حتماً  همراه و پايبند جماعت باشد.

این جماعت واحدی که بر دارالاسلام حاکم می شود هم بر اساس فرمایش رسول الله صلی الله علیه وسلم تنها در سه شکل و قالب ظاهر می شود:

  • حکومت اسلامیعَلَى مِنْهَاجِالنُّبُوَّةِ که بهترین و سالم ترین کانال و مطلوب نهائی مومنین است و ما به بازگشت دوباره خلافت مطابق منهج و روش رسول الله، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ[۲] وعده داده شده ایم و باید بار دیگر به آن برسیم.
  • اگر نبود، در حالت ضرورت و اضطرار، حکومت بدیل اضطراری اسلامی به عنوان دومین ابزار، بهترین جایگزین است هر چند جائر و مستبدانه باشد: ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَاضًّا، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيّاً 
  • و اگر این هم وجود نداشت در بدترین حالت تنها وحدت آگاهانه و هدفمند در یک مجلس شورای واحد تمام فرقه ها و جماعتهای مجاهد است که می تواند در ردیف سوم قرار بگیرد.

این «سه کانال» در واقع «سه ابزار» و سه قالبی هستند که «جماعت» مومنین به وسیله ی آنها و در شکل آنها نمود ظاهری پیدا می کند اما در هر یک شیوه ی انتخاب رهبریت فرق می کند.

در «خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ» که اصل شورا و نظارت همگانی حاکم است امام و رهبر جامعه به دو شیوه انتخاب می شود:

  • انتخاب آزاد با شرکت تمام افراد مکلفي که در امت وجود دارند، اعم از مردان و زنان مسلمانان برای انتخاب مردی که صفات و شروط امامت در حق او کامل شود و انتخابش بکنند.مانند:تعیین ستادهای انتخاباتی عمومی مسلمانان برگزار گردد.  نص بر این امر این آیه قرآن است: { وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ } . (الشورى/۳۸) و کارهایتان را با شورا بین خودتان انجام دهید.
  • به وسيلة انتخاب غير مستقيم توسط مردم و این امر به وسیله بیعت نمایندگان ملت(اهل حل و عقد و خبرگان رهبری) انجام می شود مانند: مجلس خبرگان و شورای رهبری.مانند نحوه خلیفه شدن عثمان رضی الله عنه توسط مجلس نمایندگان صحابه از طریق شورا.

در حاکمیتهای «مُلْكًا عَاضًّا» و «مُلْكًا جَبْرِيّاً»  نیز امام و رهبر دارالاسلام کلاً از طریق غلبه و قهر با شمشیر صورت گرفته است.

قاضي أبو يعلى از امام أحمد در  نامه عبدوس بن مالك می گوید: ومن غلب عليهم بالسيف حتى صار خليفة وسمي أمير المؤمنين لا يحل لأحد يؤمن بالله أن يبيت ولا يراه عليه إماماً عادلاً كان أو فاجراً فهو أمير المؤمنين.[۳] کسیکه بر آنها با شمشیر(اسلحه)غلبه پیدا کرد و امیرالمومنین نامیده شد بر احدی که ایمان به الله دارد حلال نیست و صحیح نمی باشد که بماند و امام عادل یا ستم کاری را نبیندش .پس او امیر المومنین است(ولو اینکه با شمشیر هم امیر شده باشد).

پس امام و رهبر از این دو طریق می تواند  حاکم بر دارالاسلام شود و قرار نیست اگر به روشی غیر از روش انتخاب توسط شورای حل و عقد یا انتخاب مستقیم مومنین حاکم شدن از امامت و رهبریت بر دارالاسلام بیافتد و اسبابی جهت توجیه تفرق و حزب بازی و ضرار سازی شود.


[۱]   صحيح الترمذي: ۲۱۶۵ / ابن ماجه، أحمد

[۲] مسند أحمد ابن حنبل ۱۸۱۲۳ /  تَكُونُ النُّبُوَّةُ فِيكُمْ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ ، فَتَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا عَاضًّا، فَيَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَكُونَ ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ الله ُأَنْ يَرْفَعَهَا ، ثُمَّ تَكُونُ مُلْكًا جَبْرِيّاً ، فَتَكُونُ مَا شَاءَ اللَّهُ أَنْ تَكُونَ ، ثُمَّ يَرْفَعُهَا إِذَا شَاءَ أَنْ يَرْفَعَهَا ، ثُمَّ تَكُونُ خِلَافَةٌ عَلَى مِنْهَاجِ النُّبُوَّةِ ، ُثمَّ سَكَتَ.

[۳]  المعتمدا في أصول الدين ص ۲۳۸- الأحكام السلطانية لأبي يعلى /۲۰-طبقات الحنابلة لأبي يعلى (۱ / ۲۴۱، ۲۴۶)- في اعتقاد أهل السنة- اللالكائي (۱ / ۱۶۰)