نویسنده: admin

سپه‌سالار ۲۷ جنگ مشهور

به قلم: محمدداود مهاجر

آیا می‌شناسید آن مرد مجاهد کیست؟ دلاورمردی که ۲۷ جنگ مشهور تاریخ را قیادت نمود و در همهٔ آن‌ها خودش نقش مؤثر و مرکزیت را داشت. او در جنگ‌های خود، در هر یکی، تاکتیک‌های بی‌نظیری را پیاده می‌کرد. او شخصیتی است که مدرسه‌ای بزرگ بنا کرد و به تربیت رجال پرداخت. او توانست مردان بزرگی به جامعهٔ اسلامی تقدیم کند؛ مردانی که نمونه و نظیر آن‌ها در تاریخ، بسیار کم است. من از شخصیتی سخن می‌گویم که توجه نویسندگان، بیشتر به بخش‌های تربیتی و علمیِ آن بوده است؛ اما در مورد جنگ‌هایی که او رهبری کرده است و همواره پیروز میدان بوده، بسیار کم بوده است. جنگ و کشتار گرچه فی‌نفسه مستحسن به‌نظر نمی‌رسد؛ اما در بسیاری از موارد -همانند جراحی دانهٔ سرطان و غیره- واجب است و جای‌گزین دیگری برایش نیست.

جنگ در راه اسلام، به «جهاد» تعبیر می‌شود؛ به‌خاطر دفع موانعی که زیر راه نشر اسلام اند و اجر و مزدش آن‌چنان بالاست که آیات قرآن و سنت، نظیری برای آن قایل نشده‌اند؛ چون عملی دشوار و پرپیچ‌وخم است. نویسندگان عموما به بخش‌های علمی، تربیتی و فرهنگی یک شخصیت مهم تاریخ، بیشتر توجه کرده و در آن باب می‌نویسند؛ اما از زاویه جنگ‌هایی که او رهبری کرده است کمتر اعتنا شده است و یا زیاد برجسته‌اش نمی‌کنند. شخصیت بزرگ و سپه‌سالار مورد نظر من، ذات مقدس پیامبر اسلام -صلی‌الله‌علیه‌وسلم- است؛ دلاورمردی که با نفس نفیس خود در ۲۷ جنگ (غزوه)، عملا اشتراک ورزیده‌اند، رهبری کرده‌اند، لباس جنگی و زره پوشیده‌اند، شمشیر و سپرهای مختلفی را در دست گرفته‌اند، زخم خورده‌اند، در میان خاک و خون غلط خورده و افتیده‌اند، آغشته به خون شده‌اند؛ کسانی را خود مبارک با شمشیر و تیر خود از پای درآورده‌اند و حتی بسا کسانی را -باوجود چسبیدن به پردهٔ بیت‌الله- امر به کشتن داده‌اند.

شخصیت مبارک ایشان، در باب جهاد، خستگی‌های زیادی را متحمل شده‌اند؛ سفر تبوک، طولانی‌ترین سفری بود که مبارک -صلی‌الله‌علیه‌وسلم- خودش مشقت‌های راه را به دوش کشیدند و بیشتر از نیمی از حیات مبارک ایشان -بعد از بعثت- در صحنه‌های جنگ و جهاد سپری شده است. جهاد، جزئی لاینفک از حیات یک مؤمن حقیقی است. هر مؤمن چه عالم باشد و چه محصل؛ چه مؤمن عادی و کارگر؛ اما باید به جهاد، تربیت جهادی، اعداد و جنگ‌های احتمالی در برابر دشمنانِ قسم‌خورده -که بیشتر از تعداد موی سر اند- آمادگی کامل داشته باشد. {لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ} «مسلّماً براى شما در رسول خدا -صلی‌الله‌علیه‌وسلم- سرمشق خوبی است».

عالیقدر آیت الله خامنه ای رهبر انقلاب اسلامی و دارالاسلام ایران : آمریکا شریک جرم قطعی جنایت رژیم صهیونیستی در غزه است

رهبر انقلاب هم‌اکنون ۱۴۰۲/۰۸/۰۳ ش در دیدار اعضای کنگره بزرگداشت شهدای استان لرستان:

• آمریکا شریک جرم قطعی جنایت رژیم صهیونیستی در غزه است
• حضور روسای کشورهای ظالم و شرور در سرزمین‌های اشغالی نشان دهنده نگرانی آنها از متلاشی شدن رژیم صهیونیستی است.
• دولت‌های اسلامی نباید در مقابل جنایتکاران منفعل شوند. پیروزی قطعاً برای فلسطین است.
• قضیه غزه از یک سو صحنه مظلومیت و از سوی دیگر صحنه اقتدار است

رهبر دارالاسلام و انقلاب اسلامی در این دیدار گفت:

یک نکته‌ی اصلی دیگر هم این است که در این قضیه آمریکا شریک جرم قطعی جنایتکاران است. یعنی در این جنایت دست آمریکا تا مرفق در خون مظلومان و کودکان و بیماران و زنها و اینها داخل شده و آلوده است. در واقع او دارد به یک نحوی مدیریت میکند این جنایتی را که در غزه دارد انجام میگیرد. آمریکاست که دارد مدیریت میکند.

این که شما مشاهده میکنید که رئیس جمهور آمریکا، رؤسای کشورهای ظالم و شرور، انگلیس، فرانسه، آلمان پی در پی خودشان را میرسانند آنجا، برای چیست این؟ چون می‌بینند دارد متلاشی میشود، می‌بینند دارد نابود میشود، این را می‌فهمند. خودشان را می‌رسانند که از نابودی جلوگیری کنند.

اگر خطر تلاشی و نابودی رژیم غاصب را تهدید نمی‌کرد، این اشرار عالم محتاج نمی‌دیدند خودشان را که هی مرتب پشت سر هم بیایند آنجا، اظهار همبستگی کنند. نشان‌دهنده این است که ضربه ضربه بسیار محکم و تعیین کننده ای بوده و خب رژیم ضربه‌خورده‌ی، زخم‌خورده‌ی، از پاافتاده در واقع، که به زور دارند سر پا نگهش می‌دارند، با تسلیحات و بمبهای کذایی و اینها، این چون زورش به رزمندگان نرسید و زورش به رزمندگان نخواهد رسید، انتقامش را از مردم بی‌دفاع و مظلوم می‌گیرد، بمب روی سر آنها می‌ریزد.

رزمندگان همچنان آماده، آماده‌ی اقدام و حفظ‌کننده‌ی روحیه و انگیزه و توان اقدام در این مدت بوده‌اند و بعد هم ان‌شاءالله خواهد بود.

آنچه که بنده تاکید میخواهم بکنم این است که دولتهای مسلمان باید در این قضیه قافیه را نبازند، اینجور نباشد که خیال کنند حالا بایستی چون یک غلطی آمریکاییها میکنند یا بعضی کشورهای غربی دیگر میکنند مدافعین از خانه و وطن را تروریست می‌نامند، اینها همان را تکرار کنند! کسی که از خانه‌ی خود، از میهن خود دفاع میکند در مقابل دشمن، این تروریست است؟!

آن دولت جعلی و ظالمی که خانه‌ی او را غصب کرده تروریست آن است، دولتهای مسلمان مراقب باشند، سخنگویان سیاسی مراقب باشند حرف آنها را تکرار نکنند و بدانند که در این قضیه و در قضایای بعدی قطعا فلسطین پیروز خواهد بود. دنیای آینده دنیای فلسطین است، دنیای رژیم غاصب صهیونیستی نیست و آینده متعلق به اینهاست. تلاشی که اینها دارند میکنند، بله ظلم میکنند، جنایت میکنند، فاجعه‌آفرینی میکنند لکن بیهوده است به جایی نخواهد رسید ان شالله باذن الله تعالی.

این داعش در افغانستان را کی درست کرد؟ مشکلش با طالبان چیه؟

 به قلم: مُلا نور احمد فراهی(زید)

فرقه ی نجدی دوله که از تفکرات نجدیت تغذیه می شود به صورت منهجی و عقیدتی با مسئولین فکری ا.ا افغانستان کنونی که ریشه های فکری آنها به دیوبندیسم آمیخته با تصوف برمی گردد مشکل دارد.

در سال ۲۰۱۵ن زمانی که دوسال قبل از آن عمر سوم بنیانگذار امارت اسلامی افغانستان به شیوه ای مشکوک وفات کرده بود و نه مرگ او اعلام می شود و نه امیری به جایش انتخاب می شد نوعی خلاء رهبریت وجود داشت و دسته هائی دیگر به نام مُلا عمر بیانیه می دادند و… در این زمان دسته هائی از اعضای امارت اسلامی به رهبری حافظ سعید خان زمانی را تعیین کردند که اگر در این زمان مساله رهبریت مشخص نشود اینها از امارت اسلامی جدا می شوند. در زمان تعیین شده اتفاقی نیافتاد به همین دلیل اینها به دوله به رهبری ابوبکر بغدادی بیعت دادند و شاخه خراسان دوله را به وجود آوردند.

در این زمان مرکز تحولات اصلی فکری طالبان در پاکستان بود؛ مثلاً رحیم الله حقانی که سال گذشته توسط فرقه نجدی دوله در کابل ترور شد به شدت مخالف تفکرات نجدیت و شیعیان بود و همان قیچی کاری های فرقه ی دوله در مورد شیعیان را تکرار می کرد و حتی می گفت اگر رهبریت طالبان اجاره دهد در عرض یکسال تمام نجدی ها(سلفی ها) را در افغانستان تمام می کند و… و افرادی چون مفتی عبیدالله انور نیز کتاب بی اساس « لومړني او وروستني خوارج» یا به فارسی «خوارج اول و آخر»را بر اساس کلی گوئی هائی در مورد خوارج و فتوای مفتی های جاهل اکثراً ساکن در دارالکفرهای انگلیس و اردن و مزدوران ادلب نشین و… در تأئید جنایات هم مسلکانش در برابر پیروان نجدیت تالیف می کنند و…

عبیدالله انور در این کتاب می گوید: «برخورد با خوارج برعکس دیگر گروه‌های مبتدع(بدعت‌گذار) می‌باشد. به معنای اینکه با باغی‌ها(خروج‌ کنندگان بر امام) جنگ می‌شود تا اینکه در طاعت امام داخل شوند و نیز اسیران و زخمیان‌شان کشته نمی‌شوند ولی در مورد خوارج گفته شده که مانند عادیان (قوم کافر عاد) کشته شوند.» این شخص جاهل نه تنها احادیث را نفهمیده بلکه حتی اگر خوارجی در حد خوارج زمان خلافت علی ابن ابی طالب رضی الله عنه هم وجود داشته باشند باز نه زخمی های آنها کشته می شوند و نه از آنها اسیر گرفته می شود تا زندانی شوند و نه فراری های آنها تعقیب می شوند و اگر به طاعت امام در آمدند همچون سایر مسلمین با آنها برخورد می شود. مگر ابن عباس چند هزار خوارج اصلی را به اهل جماعت برگرداند و…؟

در برابر این تفکر به شدت انحصارطلبانه ی گمراه، تفکر نجدیت به رهبری کسانی چون شیخ جلال الدین وجود داشت که این شخص هم به خاطر مناظره هایش با تفکرات حنفی های صوفی مسک مرجئه زده مشهور شده بود و اینهم با مشرک خواندن اکثریت مطلق مسلمین و برداشتن عذرهای معتبر شرعی برای مسلمین و تفکیر نابجای مسلمین به سبک دیگری و در مواردی اساسی مسیر انحرافی و مخالف با منهج صحیح اهل سنت و اهل جماعت را طی می کرده است. بعد از تشکیل شاخه خراسان دوله در ننگرهار، شیخ جلال الدین به همراه شیخ قاسم و شیخ ابویزید عبدالقاهر و صدها نجدی دیگر به این شاخه ملحق شدند و به این شکل دوله در افغانستان شکل گرفت و به تدریج نیرو گرفت.

فرقه ی نجدی دوله به ناحق و جاهلانه پیروان طالبان را مشرک و مرتد می دانند؛ و در برابر، پیروان طالبان نیز جاهلانه و به ناحق پیروان فرقه ی نجدی دوله را خوارج و در مواردی کافر می دانند.

عبدالصبور قندهاری که از فعالین فکری فرقه ی نجدی دوله است در کتابش تحت عنوان «آیا طالبان فعلی پیروان حنفیت هستند؟» بر این باور است که طالبان کنونی بسیاری از رفتارهایش متأثر از سکولاریسم و دموکراسی غربی است و از اندیشه ها و فقه امام ابوحنیفه دور شده اند و مثالهای می آورد و می گوید مثل: قبول کردن ملی‌گرایی، دموکراسی و حقوق سکولار زنان، دوستی و کمک گرفتن از کفار به خصوص آمریکا، تعطیلی شریعت، منابع مالی غیر شرعی، به رسمیت شناختن صوفیان و خرافات و بدعت‌ها، به رسمیت شناختن شیعیان، اسلامی دانستن حکومت‌های ایران، پاکستان و قطر و …

هم منحرفین میان ا.ا افغانستان و هم نجدیت در این مواردی که همدیگر را متهم به مرتدبودن یا خوارج بودن می کنند مسیری برخلاف منهج صحیح اسلامی را طی می کنند و با آنکه با همدیگر اختلافات عمیق منهجی و عقیدتی دارند با منهج صحیح اسلامی اهل سنت و جماعت هم اختلاف دارند.