مولوی عبدالرشید بلوچ پُرتلاش ترين شاروالِ پايتخت (کابل) در ۴۵ سالِ اخير!
به قلم: نجیب روشن
يکی از کُرسی های طلائی و پُر درآمدِ دولتی در افغانستان، که اکثر انسانهای پاکنفس و وطندوستی را «گمراه و بيراه» می سازد، مقامات رياست های نواحی شهر کابل و در صدر آنها، مقام «شاروال» پايتخت (کابل) بوده است، مقامی که در نيم قرن اخير بخصوص در دوران جنگ های داخلی، بيشترين سودجوئی ها از جمله رشوه ستانی ها، قانون شکنی ها و مردم آزاری ها، که منجر به تخطی هایی زيادی در عرضهٔ خدمات شهری می گرديد، از آن صورت گرفته است!
بعد از سقوط، وقتی «طالبان» شخصی به نام «مولوی عبدالرشيد بلوچ» را برای اين سِمَت برگزيدند و مؤظف ساختند، تصور اکثر بشمول نگارنده آن بود که: «ملا و شاروال؟!»، اما از بخت نيک که اصلاً انتظارش هم نمی رفت، اين شخص بالاتر از انتظار خوب درخشيد و چنان ابتکاراتی با «جيب و دستان خالی» بخرچ داد، که چهرهٔ شهر به سرعت تغيير کرد و نظمی که سالها در حسرت اش می سوختيم، نمی گويم به صورت کامل، اما در مقايسه با دوران «جمهوريت»، بوجود آمد:
ترافيک شهری تنظيم و تا حدی سُبک شد، زيرا سرک های که توسط زورگويان جهادی مسدود شده بودند، باز و پياده روها صاف و دستفروشان که مانع سير و حرکت ترافيک روی جاده ها بودند، به جاهای معين کوچانيده شدند، نظافت شهر آغاز شد و چهارراهی ها زيبا و مزين گرديدند و همزمان کنترول از نرخ قيمت های مواد اوليهٔ خوراکی و مواظبت از پاکی و صفائی هوتل ها و رستورانت های شهر آغاز شدند، پروسهٔ اعادهٔ زمين ها و جايداد های غضب شده توسط زورگويان آغاز شد، کار احداث سرکهای اساسی شهر مطابق «ماستر پلان» که توسط مُفسدين دوران «جمهوريت» متوقف شده بودند، از سر گرفته شد ووو!
شايد سوالی مطرح شود که: راز مؤفقيت اين «طالب» (شاروال) در چيست و با قبلی ها چه تفاوت دارد؟
به باورِ من، راز مؤفقيت شاروال امروزی کابل، در سه نکته نهفته است:
۱- نگرفتن رشوه، پايان دادن به واسطه بازی ها و زورگوئی ها.
۲- سخت کوشی، همکاری و اطاعت از اوامر «شاروال» در پائين.
۳- اراده برای خدمتگذاری، تواضع، ساده پسندی، صرفه جوئی، کم گوئی و کار در عمل… و چند حرفِ صاف و روشنِ آخر: «ما» را به «ريش و دستار» و پيشوندِ نام شاروال کابل (مولوی) غرض و کاری نيست، مگر از «بی ريش ها و نکتائی پوشان!» تا سطح «انقلابيون و خبره گان!» ديروز خاطرهٔ خوشی داريم، که نداريم و کاری کرده نتوانستند!..
مردم افغانستان از جمله شهريان کابل، که تقريباً نيم قرن است از ناحيهٔ فساد اداری صدمه ديده اند، امروز خواهان کار عملی برای عرضهٔ خدمات بهتر شهری و يکسان به شهريان اند، آنچه امروز عملاً در وجود همين شاروالِ موجود (مولوی صاحب!) با سرعتِ تمام ادامه دارد، لذا بايد برايش فرصت داد و همکاری اش کرد!..
